All Chapters of Playboy's Contract: Chapter 21 - Chapter 30

Clyde’s POVHindi ko dapat naramdaman ang gaan ng umagang iyon.Pagmulat ko, ilang segundo akong nakatitig sa kisame, sinusubukang alalahanin kung bakit parang may nagbago sa bahay. Then I remembered.Athena was here.My wife was here.The word still sounded strange in my head. Wife. Asawa. Mrs. Harrison. Hindi dapat ganoon kabigat ang dating. Pirma lang dapat iyon. Legal arrangement. Protection. Strategy.Pero nang lumabas ako ng kwarto at nakita kong bahagyang nakabukas ang pinto ng room niya, tumigil ako.Hindi ko alam kung bakit.Maybe because a part of me wanted to check if she was still there. Baka umalis na. Baka narealize niyang hindi sapat ang bahay ko para gawing kanlungan. Baka nagising siya at naisip niyang mas delikado ang mundo ko kaysa sa mundong tinakasan niya.Pero bago pa ako makalapit, bumukas ang pinto.Athena stepped out wearing simple clothes Manang Rosa probably prepared for her. Her hair was tied loosely, face bare, eyes still sleepy. For a second, she looked y

Athena’s POVHindi agad sumagot si Clyde.Matagal lang niya akong tinitigan, parang sinusukat kung gaano ako kaseryoso at kung gaano kalaki ang gulong papasukin niya kapag pumayag siya. His jaw was tight, his eyes unreadable, pero alam kong hindi na siya galit sa akin. Galit siya sa sitwasyon. Galit siya kay Sarmiento. Galit siya sa kahit sinong nagpadala ng bulaklak na iyon.“Fine,” sabi niya sa huli. “You’ll come tomorrow.”Hindi ko napigilan ang paghinga nang malalim. “Good.”“But you stay beside me,” dagdag niya agad. “Not wandering around. Not talking to anyone alone. Not accepting anything from anyone.”Napataas ang kilay ko. “Beside you, not behind you.”He paused.I thought he would argue. I expected it, actually. Clyde Harrison looked like the kind of man who could turn concern into command without noticing. Pero instead na kontrahin ako, dahan-dahan siyang tumango.“Beside me,” he said.Simple lang iyon. Dalawang salita. Pero sa loob ko, may kung anong kumilos. Maybe because

Athena’s POV“Yes,” sabi ko, diretso ang tingin kay Martin. “Ako ang asawa niya.”Hindi ko alam kung saan ko kinuha ang tapang na iyon. Siguro sa singsing sa daliri ko. Siguro sa presensya ni Clyde sa tabi ko. O siguro dahil pagod na pagod na akong tinitingnan na parang bagay na kailangang suriin bago tanggapin.Martin smiled, pero walang init sa mukha niya. “Ang bilis naman yata ng lahat. Yesterday, Clyde was unmarried. Today, may Mrs. Harrison na.”“Life is full of surprises,” sagot ni Clyde, malamig ang boses.Umupo si Martin nang mas maayos, his eyes still on me. “And you are Athena Hamilton, correct?”“Yes.”“From the Hamilton family na kasalukuyang may financial issues?”Ramdam kong nag-init ang mukha ko, pero hindi ako umiwas ng tingin. So this was how they would start. Hindi sa marriage. Hindi sa will. Sa family ko agad. Sa weakest part ng pangalan ko.“Yes,” sabi ko. “But I’m not here to discuss my family’s finances.”“Convenient,” sabi ng babaeng nasa kaliwa niya. I think he

Athena’s POVHindi ako agad nakatulog kahit pagod na pagod na ang katawan ko.Nakahiga ako sa kama, nakatingin sa kisame, habang paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang sinabi ni Clyde sa dining area.Because they needed to hear it.Iyon ang sagot niya.Practical. Safe. Malinis.Pero kahit ilang beses kong pilitin ang sarili kong tanggapin iyon, may maliit na parte sa akin ang nasaktan. Ang tanga, kasi alam ko naman kung ano kami. Pinirmahan namin iyon. Pinag-usapan namin iyon. No feelings. No expectations. No romantic obligations.Pero bakit kapag si Clyde ang nagpapaalala, parang mas masakit?Tumagilid ako at tiningnan ang singsing sa daliri ko. Maliit lang ang ilaw mula sa lamp, pero sapat para kumislap iyon. Temporary ring, sabi niya. Pero habang nasa kamay ko, hindi naman nito alam na temporary lang dapat siya. Tahimik lang itong nakaupo sa daliri ko, parang matagal na nitong alam ang lugar niya.Sana ganoon din ako.Kinaumagahan, nagising ako sa mahinang katok sa pinto.“Athena?

Athena’s POVAkala ko handa na ako sa mga tingin.Hindi pala.Iba ang pakiramdam kapag isang buong kwarto ang tahimik kang sinusukat. Hindi sila sumisigaw. Hindi sila nagagalit. Hindi rin sila direktang nang-iinsulto. Mas malala. Ngumingiti sila na parang mababait, pero alam mong bawat titig nila ay naghahanap ng bitak.Bitak sa damit ko. Sa kilos ko. Sa sagot ko. Sa singsing ko.Sa akin.Clyde stayed beside me, exactly as promised. Hindi siya masyadong malapit, hindi rin malayo. Just enough para maramdaman ng lahat na hindi ako dekorasyon na isinama niya. At kahit ayaw kong aminin, malaking tulong iyon.Martin lifted his glass. “I must admit, Mrs. Harrison, you’re more composed than expected.”I smiled. “Thank you. I’ll take that as a compliment.”“It is,” sabi niya. “Mostly.”Elise laughed softly. “Don’t mind Martin. He’s just curious. We all are.”“About what?” tanong ko.Her eyes moved to my ring. “About how a marriage can happen so quickly and still look so… convincing.”There it