All Chapters of Marrying the Gay Billionaire: Chapter 21 - Chapter 30

277 Chapters

21: MATAPOBRE

Samarah's POV Tatlong araw akong nanatili sa bahay. Literal na a breathe of fresh air ‘yon para sa ‘kin. At talagang nabunutan ako ng tinik sa dibdib dahil nagka period ako! Thank you Universe talaga, at hindi buntis ang babaeng ito. “Ma'am, bumalik ka na sa wakas.” Bati sa akin ni Manong driver. “Oo kuya, aalis daw kasi si Lola gusto akong makita.” “Naks! Paboritong anak yarn?” “Ewan ko sa ‘yo Kuya! Hahahaha!” Gaya ng dati, dumaan ako sa garden para makasalisi ako sa kusina. Pero kung sinuswerte ka nga naman nandito pala si Mother Dragon. “Oh! Mabuti naman at nandito ka na, Hali ka at tumulong ka rito.” Napakarami nilang niluluto. “Ah Mama, ihahatid ko lang po kay Lola itong pasalubong ko. Ipinagluto po siya ng

22: DEODORANT

Samarah’s POV “Ija, why are you not touching your food? Are you okay?” Kasalukuyan kaming naghahapunan nang mapansin ako ni Lola. “Ah opo, okay lang po ako.” Pilit akong ngumiti, napansin ko ang nanlilisik na mga mata ni Mama. Kung nakakamatay lang siguro yan baka napuno na ako ng saksak. “Are you sure? Here, yung cravings mo na rosemary chicken.” Tumayo si Rowan at hinainan ako na lalong ikinatirik ng mata ng Mama niya. “T-thank you, okay na ako don’t worry.” “Ma, baka inaway mo ‘yan ah?” Singit ni ate Gabby sa usapan, “At bakit ko naman siya awayin ha?” “Sus! Kunwari ka pa, alam ko namang gusto mong ikasal si Rowan sa anak ng mga amiga mong matapobre.”

23: D**DO

Rowan’s POV Finally, she’s sleeping so well after I took her to unwind. Mabuti naman at mabilis din siyang nakarecover. I’m tidying up our room when I saw her bag on the floor. “Napaka burara talaga sa gamit.” Ipapatong ko na sana yon sa cabinet when something fell from it, “Ano ‘to?” I was too stunned with what I saw. Bakit siya may dildo?! Samarah’s POV “Good morning,” masaya kong bati kay Rowan. Pero imbis na bumati ay inirapan niya ako at saka humigop sa kape niya. Anyare dito? Nag expire na naman ba ang kabaitan niya? Hmppp! Bhala siya basta ako masaya ang gising ko. Umupo na ako sa tabi niya saka kumain ng almusal. Binibilisan ko talaga habang wala pa yung dalawang demonyo na kasama namin dito. Sana nga lang talaga nandito lagi si Ate

24: MODEL

Samarah’s POV “Yung dildo!” Mabilis kong tinakpan ang bibig niya. “Tita ano ba? Yung boses niyo po!” Tinapik niya ang kamay ko at inalis ito, “Ay sorry sorry hehe. So ano? Ginamit mo na ‘no? ‘Wag ka na mahiya open minded naman ako eh.” “Tita wala naman po akong dinalang ganon,” bulong ko. “Meron, hindi mo ba nakita? Nilagay ko sa bag mo.” “Po?” Naalala kong pakalat-kalat lang ang bag ko sa bahay, inilapag ko pa nga sa kusina nung nagluluto kami. “Yung dildo nga Samarah paulit-ulit naman ija.” “T-tita mauuna na po ako, titignan ko kung nasaan ‘yon. “ “Oh sige, sabihin mo sa akin kapag nagustuhan mo ha? I-recommend mo na rin sa mga kaibigan mo! Sabihin mo sa akin sila bumili, may iba’t ibang sizes ako!” Nakakahiya! Sinisigaw niya ‘yon sa daan na para bang proud na proud pa siya! Sana naman hindi nakita ni Rowan? Nakakahiya! Pero pano kung nakita niya? Teka, pano kung ibang tao ang nakakita? Ang mga katulong? Ang Mama niya! Huhu mahabaging langit patawarin niyo po

25: RAT IN A LION'S DEN

“Sir Rowan? Hi!” Nagsitayuan sila at lumapit sa kanya. “Hello, I'm glad I was able to make it here. Nag cancel po talaga ako ng mga schedule ko when they told me you needed a model urgently.” Sabi nung may pinaka dark skin sa amin. Ang ganda niya at kulot na mahaba ang buhok. “Thank you, I appreciate it.” “Sir Rowan, it's nice to see you here–” Hindi na natapos nung isang babae ang sasabihin niya nang itulak siya nung babaeng nasa likod ko kanina. “Rowan, is it–” Pero hindi niya rin natapos ang sasabihin niya nang lagpasan siya ni Rowan. Ano ba ‘to? Ang gulo nila! “I'm sorry, I need a moment. My wife is hungry,” aniya at saka naglakad papunta sa akin. “Wife?!” Para akong isang daga na nasa hawla ng mga lion. “Here's your bulalo.” Umupo siya sa tabi ko at binuksan ang dala niyang baunan, “Sorry ngayon lang. Nagpahanap pa ako sa mga restaurant dahil wala canteen ng office.” Hindi ko magawang magtuon ng pansin sa kanya. Masama o kaya naman ay hindi makapaniwala ang ti

26: AM I NOT ENOUGH?

Samarah’s POV Alas siyete na ng gabi nang makauwi ako. Grabe, ang hectic pala talaga sa opisina niya. Ni minsan hindi ko siya nakitang nagpahinga o kumain man lang. Kaya naman pala laging mainit ang ulo niya at iritable, nakokonsensya tuloy ako. Palagi ko pa naman minamasama ang sweet gestures niya. “Ma'am?” “Sino ‘yan?” Tumayo ako sa kama at binuksan ang pinto, “Oh Glycel, bakit?” “Ah Ma'am, w-wala po kasi si Ma'am Amelia at Ma'am Chelsea… ” Nakatayo silang dalawa ni Maureen sa harap ko at parang mga inasinan ang pwet. “Ano ‘yon? Hahhaa sabihin mo na.” “Pwede po ba kami manood sa malaking TV sa sala? Sabi po kasi ni Manang Remy magpaalam daw po kami sa inyo.” “Naku! Hindi po ba sila uuwi? Baka kasi ako ang pagalitan.” Napakamot ako sa ulo. “May party po silang pinuntahan Ma'am, bukas ng hapon daw po sila uuwi.” Parang mga tuta silang nagmamakaawa. “Oh sige na nga ate, hahha ano ba panonoorin niyo?” “Talaga ma'am? Sa wakas!” Para silang mga batang magkahawak kam

27: MONSTER IN LAW

Samarah’s POV [From: Mama ‘Nak? Pwede mo bang kumbinsihin ang Papa mo na tumigil na? Paggising ko kanina wala na ang ref natin. Binenta niya na pala habang tulog kami. Hindi ko alam paano magpapaliwanag sa kapatid mo. Please, kausapin mo ang Papa mo.] “Hay, ang aga-aga.” Ibinaba ko ang cellphone ko at tumagilid ng higa. Tinitigan ko ang araw na unti-unti nang sumisilip sa bintana, “Kailan kaya aayos ang buhay ko? Maghanap ba lang ata ako ng AFAM na mag-aahon sa ‘kin sa kahirapan? O kaya sugar daddy para may allowance every month.” Para akong baliw na tumatawa mag-isa. Mga problema nga naman ng buhay, oo. “Hindi ka na nga kontento sa performance ko, hindi ka pa kontento sa bulsa ko?” Nagulat ako nang bigla siyang bumangon at sabihin iyon. “H-huh? Anong performance?” Umupo rin ako sa kama at naiilang na tinignan siya. Magulo pa ang buhok niya, walang pang-itaas na damit at nakatulala. Mukha siyang na-rape sa totoo lang. “Why do you have a d*ldo?” Kaagad na namula ang mga

28: THE GOOD IN THE BAD

This Chapter is Dedicated to Ms Jade Rosell Labong, thank you for your support! ’s POV “Bilisan mo ang tagal mo naman eh. Malilate ako!” “Oo, mauna ka na susunod lang ako.” Gusto ko nang isudsod sa lupa at hilahin na lang ang bag ni Chelsea. Akalaing mo namang badminton practice ang pupuntahan pero may dalang travel bag na bato ata ang laman sa sobrang bigat! “Hi guys, sorry I’m late. Ang bagal kasi ng kasama ko eh.” Wow ah? Eh alas otso pala ang practice niya tapos seven thirty kumakain pa lang siya. Tapos ngayon kasalanan ko? “Eew, sino ba ‘yan? Pawis na pawis.” Napairap na lang ako. Ibinaba ko ang bag sa bleachers sa gilid ng court. “Ah, si Ate Samarah nga pala. Yung pinakasalan ng Kuya Rowan ko.” Nagkatinginan silang lahat at sigurado akong may laman ang mga ipinupukol nilang titig sa akin. Proud na proud ako sa paglipas ng maghapon. Akalain mong hindi ko nasakal ang mga ‘to kahit gutom na gutom na ako?! Maghapon nila akong inutos-utusan. Oo, SILA! Apat sila

29: TRIPLE DATE

This Chapter is Dedicated to Louise, thank you for sending gems, I appreciate it! ’s POV “May maitutulong ba kami sa ‘yo?” Nagtatakang tanong ni Carlo. “R-Rowan? Anong ginagawa mo rito?” Hindi ko alam kung bakit kinakabahan ako. Nanlilisik ang mga mata niya habang nagpapalipat-lipat ang tingin sa amin. Mukha siyang “Kilala mo?” tanong niya sa akin. Nakatitig lang sa akin si Rowan at tila hinihintay ang isasagot ko, “A-ano…” Parang hindi gumagana ang utak ko. “I'm her husband.” “I'm her best friend.” Sila naman ngayon ang nagtititigan. Ano ba ‘to? Bakit parang nagsusuntukan sila gamit lang ang mga tingin nila? “So you're JUST a best friend.” Ngumisi siya at mayabang na inismiran si Carlo, “Let's go.” Inilahad niya ang kamay sa harap ko. “A-aah may kasama kasi ako…” “She came with me, so she'll leave with me.” Ano bang problema ng dalawang ‘to? Bakit ganyan sila? “Ang gulo niyo naman! Sabay-sabay na lang kaya tayo?” Kamot-ulo kong sabi. “Excuse me? H

30: KILIG

This Chapter is dedicated to my best friend Rai, thank you for all the love and support. Love you!’s POV [From: Mama Alam ko, pasensya ka na anak hiyang-hiya na rin ako sa ‘yo. Ang sabi niya kailangan niya raw makabayad doon sa Casino kung hindi pati raw tayo idadamay ng pinagkakautangan niya. Sa totoo lang hindi ko na alam kung ano ang totoo anak. Kung ibabayad niya ba talaga o isusugal na naman.] Napahugot ako ng hininga. Anong klaseng gulo na naman ba ang pinasok niya? Dati na siyang nabugbog kaya nga nagpaalipin ako sa kakatrabaho makabayad lang ng mga utang niya. Tapos ngayon ganito? Hindi ko man gusto pero unti-unti na akong nawawalan ng respeto kay Papa. [To: Mama Subukan ko pong hanapan ng paraan yung pang dialysis ni Thea. Paki sabi na lang din po kay Tita pasensya na. Babawi po ako sa kanya.] “Ano ‘yon? Ihinto ko muna ba ‘tong sasakyan?” Umiling ako, “Hindi, tara na.” “What's wrong?” tanong ni Rowan. “Wala.” Tahimik kami hanggang sa makaratin

1 2 3 4 5 6

...

SCAN CODE TO READ ON APP