Semua Bab คุณเธียรอย่าตื๊อ: Bab 11 - Bab 20

ช่วงบ่ายของวันช่อไม้เดินหอบมานอนแผ่หลาบนแคร่ใต้ต้นไม้ วันนี้อากาศร้อนอบอ้าวตั้งแต่เช้า เริ่มวันมาช่อไม้ก็ไปเก็บส้มที่สวน กว่าจะเสร็จก็บ่ายโมงกว่าเกือบบ่ายสอง คนงานคนอื่น ๆ ก็แยกกันไปพัก บ้างก็แยกไปคัดส้มในส่วนที่จะนำไปส่งที่ร้านผลไม้ และส่วนที่นำไปส่งโรงครัวเพื่อแปรรูปไปเป็นอย่างอื่น อย่างเช่นส้มกวน

หลังจากเธียรวิญช์ให้คนงานช่วยกันหาส้มหวานจนถึงหกโมงเย็นก็พาช่อไม้กลับมาส่งที่บ้านก่อน แม้ว่าจะงอแงยกใหญ่เพราะอยากหาเจ้าลูกหมาให้เจอก่อน แต่ก็โดนเกลี้ยกล่อมจนยอมกลับหาในฟาร์มจนทั่วทุกซอกทุกมุมแล้วก็ยังไม่เจอ เธียรวิญช์เลยเดินมาที่บ้านซึ่งไม่ได้ไกลจากฟาร์มเท่าไรนัก เหลือที่เดียวแล้ว เพราะหากไม่อยู่ที

3 วันต่อมาตั้งแต่เรียนจบช่อไม้ก็รู้สึกเหี่ยวเฉาไปบ้างบางวัน แม้จะทำงานยุ่งทั้งวัน แต่ความรู้สึกพวกนั้นก็ไม่หายไป เขาคิดถึงเพื่อน ๆ อยากออกไปเที่ยวเล่น อยากไปพบปะเพื่อนฝูงบ้าง และสุดท้ายก็ทนไม่ไหวจนต้องโทรตามเพื่อนสนิทสองคนที่เรียนมาด้วยกันตั้งแต่ประถมให้มาหาที่บ้าน เพราะสองคนนี้เรียนจบก็กลับมาช่วยธ

ไทยยืมมองนายหัวของตนลอบยิ้มน้อย ๆ เธียรวิญช์คงไม่รู้เลยว่าพูดเรื่องช่อไม้ทีไรมักจะเก็บอาการเอาไว้ไม่ได้สักที ไม่ว่ารู้สึกยังไงก็แสดงออกมาผ่านสีหน้า แววตา คำพูดไปหมด ที่พูดว่าจะจีบช่อไม้ก็แค่พูดแหย่ไปอย่างนั้น ตั้งใจจะแกล้งเธียรวิญช์ก็เท่านั้นเขาเองก็เอาใจช่วยขอให้นายหัวทำอะไรสักอย่างให้ชัดเจน และสม

หลังจากทุกคนแยกย้ายกันไปทำงานแล้ว ช่อไม้เองก็ต้องกลับไปที่สวนส้มเหมือนกัน วันนี้เขาอู้ไปเป็นชั่วโมงเพราะอยากจะหลบหน้าเจ้าของฟาร์ม“คุณช่อ”เท้าเล็กหยุดชะงัก ปากบางเม้มติดกันแน่น ไม่รู้ว่าเธียรวิญช์ต้องการจะคุยอะไรถึงได้เรียกกัน ช่อไม้พยายามเก็บสีหน้าทุกอย่างก่อนจะหันกลับมามอง“มีอะไรครับ”“เย็นนี้ไป