LOGIN“นี่คุณเธียร! จะเดินตามช่อทำไมนักหนา ช่อไม่ชอบคุณเธียรแล้ว กลับไปตั้งใจทำงานของตัวเองเถอะนะ อย่าเสียเวลามาเดินตามก้นช่อเลย”
View Moreวันนี้อากาศดี มองไปทางไหนก็สว่างสดใส ท้องฟ้าปลอดโปร่ง แม้ว่าแสงจากดวงอาทิตย์จะร้อนมากแค่ไหน แต่ก็ยังมีลมพัดเอื่อย ๆ ไม่ขาดสายพอทุเลาความร้อนได้บ้าง ยิ่งได้ร่มเงาจากต้นไม้ยิ่งทำให้รู้สึกเย็นขึ้น ช่อไม้นั่งอ่านหนังสือการ์ตูนจบไปหนึ่งเรื่องก็เริ่มจะง่วงขึ้นมา“คุณเธียรช่อง่วง” เอ่ยบอกคนที่นอนหนุนตักตัว
‘อีกไม่กี่เดือนก็ต้องไปเรียนต่อมหาลัยแล้ว ปีนี้ได้ใช้เวลาอยู่กับคุณช่อยังไม่คุ้มเลย ทำให้คุณช่อน้อยใจจนร้องไห้อยู่หลายครั้ง ปีนี้พี่ไม่มีอะไรจะเขียนเลยนอกจากอยากขอโทษคุณช่อ ขอโทษที่ทำให้ร้องไห้ ขอโทษที่ไม่มีเวลาให้ ถ้าไปเรียนที่นู่นพี่ต้องคิดถึงคุณช่อมากแน่ ๆ คุณช่อเองก็คงคิดถึงพี่เหมือนกันใช่ไหม ตอ
“คุณเธียร”“ครับ?”จู่ ๆ ช่อไม้ก็เหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ วางหนังสือในมือขยับมานั่งใกล้ ๆ เธียรวิญช์“จำกล่องจดหมายที่เราเคยเขียนกันตอนเด็ก ๆ ได้ไหม”“กล่องจดหมาย?”“ที่ทุก ๆ วันสุดท้ายของปีเราจะเขียนว่าตลอดปีเจออะไรมาบ้าง พร้อมอธิษฐานขอสิ่งที่ต้องการ”“จริงสิ พี่ลืมไปเลย แล้วตอนนี้คุณช่อยังเก็บไว้อยู
2 เดือนต่อมา“คุณแม่ครับ ชิมให้ช่อหน่อยว่ามันอร่อยหรือยัง”ช่อไม้ตักผัดผักใส่จานมาให้คุณแม่ชิม เพราะวันนี้ลงทุนเข้าครัวทำกับข้าวเอง เนื่องจากเป็นวันแห่งความรัก นานทีปีหนช่อไม้ถึงจะเข้าครัวทำอาหารสักที ปกติจะเป็นลูกมือช่วยคุณแม่เสียมากกว่า หากให้ทำทุกวันคงได้เททิ้งมากกว่ากิน“เติมซอสเพิ่มเค็มอีกหน่อย
“สวัสดีครับ นี่เป็นผลผลิตจากฟาร์มสด ๆ ใหม่ ๆ ทุกวัน รับรองว่าหากซื้อไปจะไม่ผิดหวังแน่นอนครับ”เสียงหวานใสเจื้อยแจ้วนำเสนอสินค้าที่เอามาวางขายเป็นอย่างดี งานส้มหวานฟาร์มแฟร์วันแรกดูครึกครื้นและได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี ยอดลงทะเบียนเต็มทั้งสามวัน ไม่ว่าจะเป็นกลางวันหรือกลางคืนช่วงเช้าจะแบ่งลูกค้าที่
“...”“ถ้าพี่ทำให้คุณช่อโกรธพี่ขอโทษ”“...”“คุณช่อ” ลมหายใจเริ่มติดขัดขึ้นมาเล็กน้อยเมื่อกำลังตัดสินใจว่าจะพูดออกไปตอนนี้เลยดีไหม เพราะเขาเองก็คิดวนเรื่องที่ไทยพูดเหมือนกัน ถ้าหากเขาชัดเจนมากกว่านี้จะทำให้ช่อไม้เชื่อใจมากขึ้น ไม่ต้องโกรธหรือน้อยใจเรื่องพวกนั้นอีกได้หรือเปล่า“มีอะไรก็พูดมาสิ เรียกเ
“เหนื่อยไหม”ร่างสูงโปร่งเดินเข้ามาถามเด็กหนุ่มที่กำลังช่วยจัดซุ้มสำหรับวางขายสินค้าในงานส้มหวานฟาร์มแฟร์ในอีกสองวันที่จะถึงนี้ช่อไม้ส่ายหน้าไปมา เม้มปากติดกันแน่น ไม่แม้แต่จะหันไปมองคนถาม เพราะไม่รู้จะเก็บสีหน้าและแววตาอย่างไรดีสิ่งที่คิดเอาไว้ดูเหมือนจะไม่ได้เพ้อเจ้อไปเอง เพราะหลายวันที่ผ่านมาเธ
หลังจากทุกคนแยกย้ายกันไปทำงานแล้ว ช่อไม้เองก็ต้องกลับไปที่สวนส้มเหมือนกัน วันนี้เขาอู้ไปเป็นชั่วโมงเพราะอยากจะหลบหน้าเจ้าของฟาร์ม“คุณช่อ”เท้าเล็กหยุดชะงัก ปากบางเม้มติดกันแน่น ไม่รู้ว่าเธียรวิญช์ต้องการจะคุยอะไรถึงได้เรียกกัน ช่อไม้พยายามเก็บสีหน้าทุกอย่างก่อนจะหันกลับมามอง“มีอะไรครับ”“เย็นนี้ไป