《Loveless Deal With The Possessive Billionaire》全部章節：第 151 章 - 第 159 章

Sa loob ng opisina ng Criminal Investigation Division, itinulak ni Ethan ang isang makapal na bunton ng mga dokumento at larawan kay Conrad. “Ito ang mga ebidensyang nakuha lang namin mula sa pag-search sa bahay ni Kyle at sa apartment ni Amelia.” Bahagyang nanginig ang mga kamay ni Conrad habang binubuksan ang file. Ang unang ilang pahina ay nagpapakita ng mga call records sa pagitan nina Amelia at Kyle. Sa mga araw bago at matapos ang pagkawala ni Talia, palaging magkausap ang dalawa. Wala pang tatlumpung minuto matapos ang huling tawag ni Talia kay Amelia, agad na tinawagan ni Amelia si Kyle. Pagdating ni Conrad sa ikatlong pahina, tila huminto ang kanyang paghinga. Isa itong surveillance photo na kinuha sa West Wharf. Sa larawan, inaalalayan ni Amelia ang isang nasa gitnang edad na babae habang naglalakad patungo sa isang speedboat. Pareho silang nakasuot ng sumbrero, pero ang sinumang pamilyar kay Amelia ay agad na makikilala ang kanyang tindig. At ang babaeng kasama niya—si

Napatingin si Haile sa pamilyar na boses at agad na kumunot ang kanyang noo nang makita si Conrad. Huminto siya, hininaan ang boses, at may ibinulong sa kanyang assistant. Tumango ang assistant at naunang umalis.“Congratulations sa pagkakapanalo mo ng Global Designer Award,” sabi ni Conrad habang lumalapit, inaalok ang bouquet gamit ang dalawang kamay. Pinilit niyang ngumiti nang tapat. “Sinusubaybayan ko ang mga gawa mo. I’m really happy for you.”Hindi kinuha ni Haile ang mga bulaklak. Sa halip, umatras siya nang kalahating hakbang, ang mga mata ay puno ng malinaw na pandidiri.“Conrad,” malamig niyang sabi, “lumayo ka sa akin.”Sandaling nanigas ang ngiti ni Conrad, pero mabilis niya itong ibinalik sa dati.“Haile, alam kong nagkamali ako.” Lumambot ang kanyang boses, tila nagmamakaawa. “Matapos ang lahat, naintindihan ko na rin... ikaw lang ang tunay na minahal ko. Let’s start over, okay?”Maingat niyang pinagmasdan ang ekspresyon nito, saka nagpatuloy.“Nagpasya na akong itayong

Ang biglaang paghisterya sa airport ay tila isang malakas na buhos ng ulan na tuluyang humugas sa huling bakas ng pasensya sa mga mata ni Kyle.“Fine,” malamig niyang sabi, na tila kinakausap ang hangin. “Kung ganyan ang gusto mo, I won’t waste any more time on you.”Inilabas niya ang kanyang phone at mabilis na nag-dial.“Tumakas siya. Hindi tumuloy sa flight. Oo—bumalik siya sa lungsod para hanapin si Conrad. Understood. I’ll proceed with Plan B.”Pagkababa ng tawag, tinitigan ni Kyle ang direksyong tinahak ni Amelia bago ito naglaho.Wala nang pag-aalinlangan sa kanyang tingin—tanging isang malamig at halos malupit na determinasyon ang natira.Mula sa kanyang bulsa, kinuha niya ang isang maliit na litrato.Litrato ito ng isang batang lalaki—ang kanyang anak.“Bidzill…” bulong niya, habang dahan-dahang hinahaplos ng kanyang hinlalaki ang larawan. “Dad’s sorry. Pero habang nakaharang pa ang nanay mo… none of us can leave cleanly.”Nang hindi lumilingon, tumalikod siya at naglakad pat

Tuluyan nang bumalot ang katahimikan sa villa ng pamilya Pineda lampas alas-diyes ng gabi noong Biyernes na iyon. Sa loob ng silid-aklatan, nanatiling nakaupo si Amelia sa malaking upuan ng kanyang ama. Mabilis pa rin ang kabog ng kanyang dibdib dahil sa ginawa niya—isang halo ng kaba at adrenaline na tila dumadaloy sa kanyang mga ugat. Basang-basa ng pawis ang kanyang mga palad habang mahigpit na nakahawak sa isang kulay pilak na USB drive. Nasa loob nito ang lahat—ang bawat detalyeng kinopya niya mula sa encrypted file ng kanyang ama. “Research and Development Data and Market Expansion Plan for Novel Composite Materials for Medical Devices (Top Secret)” Bata pa lang siya, nakikita na niya ang pamagat na iyon. Si Richard, ang kanyang ama, ay itinuturing ang dokumentong iyon bilang lifeline ng Pineda Group. Kahit si Stephanie, ang kanyang kapatid sa labas, ay mahigpit na pinagbabawalan na hawakan ito. Mayroon itong triple-layer password na imposibleng mabuksan nang walang pahint

Matapos tapusin ni Haile ang tawag nang walang pag-aalinlangan, nanatiling nakaupo si Conrad sa opisina ng Carnell Corporation. Ang alingawngaw ng sarili niyang galit ay tila isang malupit na aftershock na humahagupit sa kanyang pandinig. “Haile…” pagngangalit niya, bawat pantig ng pangalan ng babae ay pilit na inilalabas kasabay ng matinding pagkamuhi. “Bakit mo ba ginagawa ito sa akin?” Nagtama ang kanyang mga panga habang muling kumukulo ang galit sa kanyang dibdib. “Maghintay ka lang,” sitsit niya sa hangin. “Kapag naayos ko na ang Carnell Group… kapag mas mataas na ang narating ko kaysa noon… ikaw ang magmamakaawa na bumalik sa akin.” Sa isang marahas na galaw, ibinalibag niya ang receiver ng telepono. Ang malakas na pagkakauntog nito ay umalingawngaw sa buong silid. Sa labas, maingat na sumilip ang kanyang sekretarya. “President Carnell, is everything—” “Lumabas ka!” sigaw niya. Agad na nagsara ang pinto. Nagbalik ang katahimikan—ngunit sandali lamang iyon. Muling tumu