Lahat ng Kabanata ng ANG UHAW KONG EX (SSPG): Kabanata 61 - Kabanata 70

“Zayn, the hacker has cracked the real killer’s face, and it has been sent to me. I’ll forward it to you in a minute,” sabi ni Tito Oliver sa kabilang linya.“Sige, Tito. Hihintayin ko,” sagot ko.“Although he asked for eight hundred dollars since the case was years ago, and it was difficult for him to track everything down,” he added.“Kahit magkano, babayaran ko.”“Alright.”The call ended. Napabuntong-hininga ako at naglakad-lakad sa loob ng kwarto habang paulit-ulit na tinitignan ang phone ko kung dumating na ba ang message. Napaisip ako kung nasaan si Sera. Siguro nasa baba siya, nakikipagkwentuhan kina Mom, Dad, at Mikaela. Biglang tumunog ang phone kaya agad ko itong dinampot. Dumating na rin sa wakas. Walang pag-aalinlangang binuksan ko ang video at pinindot ang play.Isang lalaking naka-itim na hoodie ang pumasok sa hotel. Saglit itong nakipag-usap sa receptionist bago dumiretso sa loob. Sa sumunod na eksena, nakita ko itong pumasok sa isang kwarto. At kasunod noon ay mga si

“Zayn, you’re going to be fine. We’re heading to the hospital now, and you’ll be okay. Please… just hang on,” umiiyak kong bulong habang mahigpit kong hawak ang kamay ni Zayn, kasabay ng walang tigil na pagpatak ng mga luha ko.“Oh, my dear son…” Tita cried as she gently touched Zayn’s face.Nasa loob kami ng ambulansya at mabilis na binabaybay ang daan papuntang ospital, pero hindi ko mapigilan ang pagluha.“Alam mo namang ayokong nakikita kang umiiyak, Sera. I’m going to be okay,” Zayn managed to say despite the pain, groaning weakly. Napahagulgol si Mikaela sa tabi ko.“Yes, Zayn, you’re going to be okay,” nanginginig kong sabi at marahang hinalikan ang kanyang kamay.Durog na durog ang puso ko habang nakikita siyang nakahiga nang walang kalaban-laban, may oxygen tube na nakakabit sa kanyang ilong.“He risked his life to save me…” mahina kong bulong bago tuluyang mapahagulgol kasama ng lahat ng nasa ambulansya.“Nandito na tayo!”Mas lalo kong hinigpitan ang pagkakahawak sa kamay

Tahimik akong nakaupo sa harap ng salamin habang abala ang makeup artist sa pag-aayos ng mukha ko.Isang buwan na ang lumipas mula nang mangyari ang insidente. Mabilis talagang lumipas ang panahon, ‘di ba? Pakiramdam ko parang perpekto na ang lahat sa aking buhay, katulad ng matagal ko nang ipinagdarasal. Mayro'n akong mabait at gwapong fiancé na maaaring hingin ng kahit sino. Isang lalaking laging handang protektahan ako, alagaan, at bibigyan nang kung anu-anong regalo. Malapit sa akin ang pamilya ni Zayn, lalo na ang uncle at mga pinsan niya. Madalas na ring magsama ang dalawang pamilya namin para mag-dinner.And don’t be surprised… I was pregnant. Noong isang linggo, pakiramdam ko palagi akong may sakit kaya kahapon ay nagpunta ako sa ospital at doon ko nalaman na buntis ako. Hindi masukat ang saya ko. Wala pa akong pinagsasabihan dahil balak ko silang sorpresahin ngayong araw. Nagtataka ba kayo kung ano ang okasyon? Kaarawan ko ngayon, at ipinilit ni Zayn na ipagdiwang ‘yon nang b

“Daddy! Si Kuya Zachary nandaya!”“Hindi ako nandaya!” malakas na sigaw pabalik ni Zachary habang mabilis na tumatakbo pababa ng hagdan.Napailing na lang ako habang natatawang nakatingin sa dalawa kong anak na parang araw-araw may world war sa loob ng bahay.“Mommy! Tell Kuya I won!” reklamo naman ni Zachary habang nakapamaywang at nakasimangot.“You cheated!” depensa ni Zeron.“I did not!”“Yes, you did!”“Boys,” natatawa ngunit may babalang saad ko habang nakataas ang kilay. “Behave.”Agad silang natahimik. Well… for three seconds.“Daddy!” sabay nilang sigaw bago parehong tumakbo papunta kay Zayn na bagong pasok sa living room.Napangiti agad si Zayn nang makita ang dalawang bata. Kahit sampung taon na ang lumipas, hindi pa rin nawawala ang lambot ng mga mata niya tuwing nakatingin sa amin.“Whoa, easy,” natatawa niyang sabi habang sabay na sinasalo ang dalawang batang yumakap sa kanya.Mas lalo akong napangiti habang pinagmamasdan silang tatlo. Si Zachary ang panganay namin. Nine

Hindi mapakali si Samantha habang pinagkikiskis ang kanyang mga palad. Her eyes scanning the luxurious penthouse. Ngayon lamang siya nakapasok sa ganitong lugar. Ang mamahaling mga kasangkapan, ang malalaking bintanang mula sahig hanggang kisame, at ang mga modernong obra sa dingding ay tila tahimik na nagbubulong ng yaman at kapangyarihan. Pakiramdam niya ay hindi siya nababagay sa ganitong lugar.Sa kabilang banda ay nakatayo si Daemon sa harap ng bintana. Nakatalikod ito sa kanya habang nakatanaw sa tanawin ng lungsod sa ibaba. Tahimik lamang ito na para bang walang kasamang ibang tao sa silid. Lalong lumakas ang kabog ng dibdib ni Samantha dahil sa katahimikan.“Mr. Elizalde… D-daemon,” mabilis niyang itinama ang sarili at pilit na pinapakalma ang boses. “Akala ko pag-uusapan natin ang tungkol sa proposal?” ‘Yon lang naman ang kailangan ni Samantha kaya siya sumama dito. Pero walang sagot mula sa lalaki. Abala ito sa cellphone na tila mas mahalaga pa ang nasa screen kaysa sa babae