All Chapters of พันธะรักลวง: Chapter 21 - Chapter 30

คอนโด วันต่อมาณิชหิ้วกระเป๋าเสื้อผ้าเปิดประตูออกจากห้องมาก็หันไปมองประตูฝั่งตรงข้าม พลางคิดในใจว่าหลังจากนี้เธอกับเขาคงไม่ได้เจอกันอีกแล้ว อีกไม่นานเขากับคนรักคงต้องแต่งงานกัน เพราะตอนที่พี่ไฟพาเธอไปซื้อเครื่องประดับเธอได้ยินเขาพูดกับแฟนว่าจะซื้อแหวนหมั้นและแหวนแต่งงานให้คนรักของเขาณิชยืนมองประตูห้องของเขาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะก้าวขาเดินออกไปจากตรงนั้น ณิชออกไปขึ้นรถหน้าคอนโดแล้วกลับบ้านของตัวเองที่ไม่ได้กลับไปหลายเดือนแล้วหลายวันต่อมาด้านไคเรนเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์แล้วที่เขาไม่ได้เจอกับณิชเลย ก่อนหน้านี้เขายังได้เจอเธอบ้างในช่วงเย็นตอนที่เธอกลับจากทำงาน ทว่าหนึ่งอาทิตย์มานี้เขาไม่เจอเธอเลยเพื่อให้หายสงสัย พอเขาพาเค้กมาส่งที่คอนโดเขาก็กลับไปร้านคาเฟ่ของไฟเพราะเขาอยากรู้ว่าเธอหายไปไหน ทำไมตลอดหลายวันที่ผ่านมานี้เขาถึงไม่เห็นเธอเลยร้านคาเฟ่ในขณะที่ณิชเดินถือถาดอาหารไปเสิร์ฟให้ลูกค้าอยู่นั้น จู่ๆร่างสูงของไคเรนก็เปิดประตูเข้ามา เมื่อณิชหันไปเห็นชายหนุ่มที่เธอไม่เห็นมาเป็นอาทิตย์แล้วเดินเข้ามาภายในร้านก็ถึงกับชะงักและตกใจ พลางคิดในใจว่าเขามาทำไม แต่พอคิดอีกทีเขาคงจะมาหาพี่ไฟเมื่อคิดไ

ตอนเย็นวันนี้ไคเรนทำหน้าที่เป็นพนักงานรับออเดอร์จากลูกค้าและทำหน้าที่เสิร์ฟตั้งแต่ตอนเที่ยงจนถึงตอนเย็น เขาทำแทนณิชทุกอย่างโดยไม่ให้เธอต้องทำอะไรเลย เขาบอกให้เธอนั่งเฉยๆเพราะเขาจะทำแทนเธอเองวันนี้มีลูกค้าเข้าร้านเยอะมาก ลูกค้าสาวๆที่เข้ามาเมื่อเห็นพนักงานเสิร์ฟมีใบหน้าหล่อเหลาก็ถึงกับเอาแต่จ้องมองเขากันเป็นตาเดียว ลูกค้าสาวเรียกเขาให้ไปที่โต๊ะแล้วทำทีเป็นสั่งอาหารเพิ่มเพราะอยากมองเขาและชวนเขาคุย ซึ่งไคเรนก็รู้ดีว่าผู้หญิงเหล่านั้นมีจุดประสงค์อะไร"น้องมาทำงานที่นี่นานหรือยังคะ" ลูกค้าสาววัยสามสิบปีเอ่ยถามพลางจ้องมองไปยังใบหน้าหล่อเหลาด้วยสายตากรุ้มกริ่ม"เพิ่งมาทำวันนี้" ตอบด้วยสีหน้านิ่ง"น้องมีแฟนหรือยังคะ""มีแล้ว"ลูกค้าสาวที่หวังจะจีบเขามีสีหน้าเจื่อนลงเมื่อรู้ว่าเขามีแฟนแล้ว จากนั้นจึงแก้เก้อด้วยการสั่งอาหาร"พี่เอาก๋วยเตี๋ยวคั่วไก่ค่ะน้อง" เขาจดรายการอาหารเสร็จก็เดินไปส่งออเดอร์ที่หลังร้าน ก่อนที่ไฟจะออกจากห้องทำงานมาเห็นแล้วพูดแซวเพื่อนออกไป"กูว่ามึงเหมาะกับอาชีพพนักงานเสิร์ฟมากกว่าเป็นเจ้าของบริษัทอีกนะ""เออ" เขาพูดส่งๆไปแล้วนำออเดอร์ไปส่งหลังร้าน ก่อนที่ณิชจะพูดกับไฟ"พ

เมื่อณิชใส่เสื้อผ้าเสร็จแล้ว จากนั้นเธอก็ออกไปข้างนอกเพื่อจะทำอาหารเพราะตอนนี้เธอรู้สึกหิวมากกว่าวันไหนๆ จะไม่ให้หิวได้ยังไงก็เขาเล่นทำกับเธอตอนที่เธอกำลังหิวอยู่พอดีไคเรนที่สวมใส่เสื้อผ้าเสร็จแล้วก็ออกจากห้องมาจึงเห็นว่าหญิงสาวทำอาหารอยู่ในครัว เมื่อเห็นเช่นนั้นเขาจึงเดินเข้าไปสวมกอดเอวบางจากทางด้านหลังแล้วพูดออกไป"หิวเหรอ""..." ไม่อยากตอบ"ทำของกินเผื่อพี่ด้วยนะ เพราะพี่ก็หิวเหมือนกัน""ไม่ทำเผื่อ ถ้าหิวมากก็กลับไปกินที่คอนโดของตัวเองสิ มีแฟนทำให้กินอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ""วันนี้พี่จะไม่กลับคอนโด เพราะพี่จะนอนกับเธอที่นี่""ไม่ต้องเลย ไม่ให้นอนด้วยหรอก" ก่อนที่ไคเรนจะผละออกจากร่างบางแล้วไปยืนอยู่ข้างเธอพร้อมกับเรียวปากหนาขยับถาม เพราะเขาอยากรู้เกี่ยวกับเรื่องของเธอ"พ่อกับแม่เธอไม่อยู่เหรอ""พ่อกับแม่ไม่อยู่ที่นี่มาเกือบสามปีแล้ว" เธอตอบแต่มือก็ทำอาหารไปเรื่อย"พวกเขาไปไหน""พ่อกับแม่เลิกกันตั้งแต่ณิชอยู่ปีสอง ทั้งคู่ต่างก็ไปมีครอบครัวใหม่""เพราะเหตุนี้ใช่ไหมที่เธอต้องไปทำงานร้านไอ้ไฟมัน""ใช่""..." ไคเรนเงียบไปพลางคิดในใจว่าเธอต้องใช้ชีวิตมาตามลำพังสินะ แล้วยังต้องทำงานหาเลี้ยงตั

บ้านณิชไคเรนมาถึงบ้านของณิชในเวลาเกือบหนึ่งทุ่มจึงเห็นว่าในบ้านมีแสงไฟส่องสว่างอยู่ เรียวขายาวก้าวลงจากรถแล้วเดินไปเคาะประตูเรียกคนที่อยู่ข้างในก๊อก! ก๊อก!"ณิชเปิดประตูให้พี่หน่อย"ณิชที่กำลังนั่งดูทีวีอยู่ก็ชะงักฟัง แต่พอรู้ว่าเป็นเขาเธอก็ไม่ได้ใส่ใจ ปล่อยให้เขาเรียกอยู่อย่างนั้น"ณิชเปิดประตูให้พี่ที" เขาเรียกพลางเคาะประตูไปเรื่อย แต่เขาไม่ได้รู้เลยว่าคนที่อยู่ข้างในไม่คิดจะเปิดให้หลังจากที่ไคเรนเคาะประตูเรียกอยู่หลายครั้ง เมื่อเห็นว่าเธอไม่เปิดเขาจึงโทรหาเธอครืด~ทว่าเธอปล่อยให้โทรศัพท์ดังอยู่อย่างนั้น เมื่อเห็นว่าเขาโทรมาหลายครั้งเธอจึงจัดการปิดเครื่องทันทีเพื่อตัดความรำคาญ จากนั้นเธอก็ปิดทีวีแล้วเข้าห้องนอนไปหลายชั่วโมงผ่านไปหลังจากที่เขาเคาะประตูและโทรหาเธอหลายครั้งจนเธอปิดเครื่อง ตอนนี้เขาก็ยังไม่กลับ เขาขึ้นมานั่งบนรถเพราะเขาตั้งใจเอาไว้แล้วว่าคืนนี้เขาจะอยู่ที่นี่ไปจนถึงเช้าเพื่อจะได้เจอเธอในตอนเช้าและไปส่งเธอที่ร้านของไฟเช้าวันต่อมาทันทีที่ประตูหน้าบ้านถูกเปิดออกมาจากเจ้าของร่างเล็ก ไคเรนที่นั่งรอบนม้าหินอ่อนสักพักแล้วก็ลุกขึ้นก้าวไปหาเธอพร้อมกับเอ่ยออกไป"ไปร้านกับ

สองเดือนต่อมาตอนนี้อายุครรภ์ของณิชก็ครบสองเดือนแล้ว ตั้งแต่รู้ว่าณิชท้องไคเรนก็ไม่กลับไปคอนโดอีกเลย เขาอยากอยู่ดูแลเธอ ถึงแม้ว่าเธอจะยังมึนตึงกับเขาอยู่ก็ตามเขาไม่ได้เข้าไปนอนกับเธอหรอก เธอให้เขานอนบนโซฟาหน้าทีวี เขาก็ไม่อิดออด นอนได้ทั้งนั้นขอแค่ให้ได้อยู่ใกล้เธอเขาก็ดีใจมากแล้วตั้งแต่รู้ว่าเธอท้องเขาก็ไม่ให้เธอออกไปทำงาน หนึ่งเดือนให้หลังมานี้เขาจะอยู่บ้านกับเธอทุกวัน เขาเข้าไปบริษัทเฉพาะเซ็นเอกสารสำคัญแล้วกลับมาอยู่กับเธองานบ้านทุกอย่างเขาจะเป็นคนทำเอง เขาซักผ้าให้เธอรวมไปถึงชุดชั้นใน เขาทำอาหารที่มีประโยนช์ให้เธอทาน ล้างจาน กวาดบ้านถูบ้าน ส่วนเธอก็ไม่ได้ห้าม ปล่อยให้เขาทำไป ณิชรับรู้ได้กับความตั้งใจของเขาที่จะทำดีต่อเธอ ดังนั้นเธอจึงคิดว่าควรปล่อยวางจากความโกรธและเกลียดเขาเพราะความโกรธและเกลียดไม่ได้มีประโยชน์อะไรในการดำเนินชีวิตเลย ดังนั้นสัจธรรมจึงทำให้เธอคิดได้ว่าควรจะละจากความผูกใจเจ็บเสียที"พี่ควรกลับไปทำงานได้แล้วนะคะ ไม่ต้องอยู่เฝ้าณิชหรอก" เสียงหวานของณิชเอ่ยบอกกับร่างสูงที่กำลังถูพื้นอยู่อย่างขมักเขม้น ไคเรนที่ได้ยินถึงกับชะงักแล้วเงยหน้าขึ้นมามองยังร่างเล็กที่ยืนระ