All Chapters of พันธะรักลวง: Chapter 1 - Chapter 7

"ผู้หญิงห้าคนแล้วนะที่แม่นัดมาให้ลูกดูตัว แต่ละคนสวยและน่ารักกันทั้งนั้น ลูกไม่มีความรู้สึกว่าชอบหรืออะไรบ้างเลยเหรอไคเรน" เสียงของรัญญาบ่นกับลูกชายของตัวเองที่ไม่ว่าจะหาผู้หญิงมาให้ดูตัวสักกี่คน ลูกชายก็ไม่มีปฏิกิริยาอะไรตอบกลับมาบ้างเลย ซึ่งผู้หญิงคนที่ห้าก็เพิ่งนัดดูตัวกันเมื่อตอนเที่ยงที่ร้านอาหาร"..." เขานิ่งพลางถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยหน่ายเล็กน้อยเมื่อคนเป็นแม่ยังไม่ล้มเลิกความพยายามที่จะหาผู้หญิงมาให้เขาดูตัวอยู่ตลอด"ผู้หญิงแต่ละคนที่แม่หามาให้ล้วนแล้วแต่มาจากตระกูลผู้ดีกันทั้งนั้น ที่สำคัญแต่ละคนก็ประพฤติตัวดีกันทุกคน ลูกไม่มีความรู้สึกชอบบ้างเลยเหรอ" ผู้หญิงแต่ละคนที่นางหามาให้ลูกชายดูตัวก็ล้วนแล้วแต่มีพื้นฐานครอบครัวที่ดีกันทั้งนั้น และรู้ด้วยว่าหญิงสาวทุกคนที่พามาแนะนำให้คนเป็นลูกได้รู้จักก็ประพฤติตัวดีกันทุกคน ไม่มีคนไหนที่มีประวัติทำตัวออกนอกลู่นอกทางกันสักคน"..." เขาก็ยังนิ่งไม่โต้ตอบกลับไป พลางคิดในใจว่าผู้หญิงที่เขามีความรู้สึกชอบหรือว่ารักก็มีแต่เค้กคนเดียวเท่านั้น เขายังหวังอยู่ในใจว่าเค้กจะต้องกลับมาหาเขาแน่นอน อย่างที่เธอบอกมาในข้อความว่าอีกไม่นานเกินรอเธอจ

สองเดือนต่อมารัญญาที่รู้ว่าวันนี้เป็นวันหยุดงานของณิชนางจึงมาหาณิชที่บ้านเพื่อคลายเหงา รัญญารู้สึกสบายใจทุกครั้งที่ได้อยู่กับณิช"สวัสดีค่ะคุณป้า เชิญนั่งก่อนค่ะ" ว่าแล้วรัญญาก็นั่งลง จากนั้นณิชจึงหย่อนสะโพกนั่งลงข้างๆ ก่อนที่รัญญาจะเอ่ยกับหญิงสาวออกไป"อยู่บ้านป้ารู้สึกเหงาน่ะ ก็เลยคิดว่ามาหาหนูณิชดีกว่า""คุณป้ามาบ้านณิชได้ตลอดเลยนะคะ จะมาบ่อยแค่ไหนก็ได้ค่ะ""แต่ก่อนป้าไม่ได้เป็นคนขี้เหงาแบบนี้หรอกนะ แต่พอป้ารู้ว่าลูกชายของป้า..." รัญญาพูดละไว้แค่นั้นไม่อยากพูดต่อ เพราะมันจะยิ่งตอกย้ำความรู้สึกไม่ดีกับตัวเอง"ไม่ทราบว่าลูกชายของคุณป้าทำไมเหรอคะ""คือ...ลูกชายของป้าเขาชอบเพศเดียวกันน่ะ" เรื่องนี้รัญญาไม่เคยเล่าให้ใครฟังแม้แต่เพื่อนที่สนิท เพราะนางคิดว่าถ้าใครรู้กลัวจะอับอาย"อ๋อค่ะ" เธอพยักหน้ารับรู้และไม่ได้อะไรกับคนที่ชอบเพศเดียวกัน"ป้ามีลูกชายแค่คนเดียว แล้วทีนี้ยังจะมาชอบเพศเดียวกันอีก ป้ารับไม่ได้จริงๆ ป้าไม่คิดเลยว่าจะต้องมาเป็นกับลูกป้า และเรื่องนี้ป้าก็ไม่เคยบอกใครเลย แม้แต่สามีป้าก็ไม่บอก""ไม่เป็นไรนะคะคุณป้า" เธอพูดพร้อมกับเลื่อนมือไปบีบมือของรัญญาเพื่อให้กำลังใจ"หนูณิช

วันต่อมาวันนี้ณิชตื่นเช้ากว่าปกติแล้วอาบน้ำแต่งตัวเพื่อที่จะออกไปทำงานในร้านคาเฟ่ที่ทำมาสองปีกว่าแล้ว ปกติร้านคาเฟ่เปิดเวลา 09.00 น. แต่ตอนนี้เพิ่งจะแปดโมงเช้าแต่เธอได้แต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้วเหตุที่เธอตื่นเร็วเพราะคุณป้าบอกว่าพี่ไคเรนจะออกไปทำงานช่วงแปดโมงเช้า ดังนั้นวันนี้เธอจึงรีบแต่งตัวเพื่อจะได้ออกไปจากคอนโดพร้อมกับเขาณิชเดินไปยังประตูแล้วส่องตาแมวดูจึงเห็นว่าร่างสูงเปิดประตูออกจากห้องมาพอดี เมื่อเป็นอย่างนั้นมือเรียวก็รีบเปิดประตูออกไปทันทีพร้อมกับเอ่ยทักทายและถามออกไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส"สวัสดีค่ะพี่ไคเรน พี่จะออกไปทำงานแล้วเหรอคะ""..." เขาไม่ตอบ จากนั้นจึงสาวเท้าเดินออกไปจากตรงนั้น ก่อนที่คนตัวเล็กจะสาวเท้าตามร่างสูงไปหวังจะได้ลงลิฟต์ไปกับเขาไคเรนเอื้อมไปกดปุ่มลิฟต์ ก่อนที่ไม่นานประตูลิฟต์จะเปิดออก จากนั้นทั้งสองก็ก้าวเข้าไปข้างใน ณิชขยับเข้าไปยืนใกล้เขาจนได้กลิ่นน้ำหอมจากตัวเขาอีกแล้ว เธอที่อยากจะชวนเขาคุยจึงเอ่ยถามออกไป ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเรื่องไร้สาระก็ตาม แต่เพื่อให้เธอได้สนิทกับเขาและเขาได้สนิทกับเธอ "พี่ไคเรนใช้น้ำหอมยี่ห้ออะไรเหรอคะ พอณิชได้เข้าใกล้พี่รู้สึกว