All Chapters of พันธะร้ายกลายเป็นรัก: Chapter 11 - Chapter 20

หลังจากที่ไปร์ทออกไปจากคอนโดได้สักพัก โทรศัพท์ของมะปรางก็มีสายเรียกเข้ามาจากนิสาครืด~'ค่ะพี่นิสา''ทำอะไรอยู่เหรอ''ไม่ได้ทำอะไรค่ะ พี่นิสามีอะไรหรือเปล่าคะ''เมื่อวานเงินเดือนออกแล้ว วันนี้เราไปเที่ยวห้างกันเถอะมะปราง''ได้ค่ะพี่นิสา งั้นเดี๋ยวมะปรางขอแต่งตัวก่อนนะคะ' เธอคิดว่าออกไปเที่ยวเปิดหูเปิดตาบ้างก็ดี ตั้งแต่วันที่ไปสัมภาษณ์งานเมื่อเดือนก่อนเธอก็ไม่ได้เดินเที่ยวในห้างเลย ถึงจะทำงานในห้างก็จริง แต่เธอก็ไม่ได้มีเวลาที่จะไปเดินเที่ยว พอเลิกงานต้องกลับคอนโดเลยห้างสรรพสินค้ามะปรางกับนิสาที่กำลังเดินดูของสวยงามอย่างเพลิดเพลินใจ เมื่อเห็นร้านชุดนอนนิสาก็หันพูดกับมะปรางที่เดินอยู่ข้างตัวเอง"เราไปดูชุดนอนกันดีกว่านะมะปราง""ไปกันค่ะ" จากนั้นสองสาวก็พากันเข้าไปยังร้านชุดนอนก็เจอกับคนตัวสูงกับหญิงสาวสวยคนหนึ่งซึ่งกำลังเลือกชุดนอนอยู่ มะปรางเห็นอย่างนั้นก็รู้สึกหัวใจวูบไหวเมื่อเห็นเขาอยู่กับผู้หญิงอื่น พลางคิดในใจว่าผู้หญิงคนนี้สินะที่เขาจะแต่งงานด้วย"ชุดนี้สวยไหมมะปราง" เสียงของนิสาเอ่ยถามขึ้นในขณะที่มะปรางกำลังจ้องมองไปยังร่างสูงด้วยแววตาเหม่อลอยเมื่อเห็นมะปรางยืนใจลอยอยู่ นิสาจึ

ห้างสรรพสินค้า 19.50 น.หลังจากที่มะปรางเคลียร์บัญชีในร้านเรียบร้อยแล้วก็ออกจากห้างมา พลางคิดไปถึงที่เขาบอกว่าจะมารับเธอถ้าธุระเสร็จเร็ว แต่เธอก็ไม่อยากจะรอเขา เนื่องจากว่าเขาไม่ได้พูดเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าจะมารับเธอ ดังนั้นเธอจึงคิดว่าอย่ารอดีกว่า เมื่อคิดได้อย่างนั้นมะปรางก็เดินไปขึ้นรถไฟฟ้าแล้วกลับคอนโดไป เมื่อลงจากรถไฟฟ้ามะปรางก็เดินไปขึ้นมอเตอร์ไซด์รับจ้างที่เธอนั่งประจำเพื่อเข้าคอนโด ในขณะที่มอเตอร์ไซด์ขับออกไปยังไม่ถึงสิบเมตรก็มีมอเตอร์ไซด์คันหนึ่งขับเสียหลักมาชนเข้ากับรถคันที่เธอนั่งโคร้ม!ทำให้รถทั้งสองคันล้มลงไปจึงทำให้ร่างเล็กของมะปรางตกลงไปนั่งบนพื้นถนน พร้อมกับมอเตอร์ไซด์ก็ล้มทับที่ข้อเท้าของเธออย่างแรง"โอ๊ย!" มะปรางอุทานออกมาด้วยความเจ็บ"น้อง! เจ็บตรงไหนบ้าง" เจ้าของรถที่ไม่ได้เป็นอะไรหันถามมะปรางที่โดนมอเตอร์ไซด์ทับข้อเท้าของเธออยู่"ข้อเท้า" เธอนิ่วหน้าบอกออกไป เพราะตอนนี้เธอเจ็บมาก และกลัวมากเมื่อคิดไปว่ากระดูกที่ข้อเท้าของเธอจะเป็นอะไรมากหรือเปล่าเจ้าของมอเตอร์ไซด์ลุกขึ้นแล้วยกรถที่ทับข้อเท้าของเธอออกไปพร้อมกับพูดออกมา"เดี๋ยวพี่จะเรียกรถกู้ภัย ทนเจ็บหน่อยนะน้อง"

สองเดือนต่อมาเป็นเวลาสองเดือนแล้วที่มะปรางมาอยู่กับอนาวิน หลังจากที่กลับมาจากโรงพยาบาลได้หนึ่งอาทิตย์เขาก็จัดการกินเธอทันทีทุกวันเป็นเวลาเจ็ดวันติดต่อกันตามประสาคนหื่น และเขาก็หยุดงานอยู่กับเธอเป็นเวลาสองอาทิตย์ ตั้งแต่ประสบอุบัติเหตุมะปรางก็ยังไม่ได้ออกไปไหนเลย เขาจะจัดแจงเรื่องอาหารการกินให้เธอทุกมื้อ ช่วงหนึ่งอาทิตย์แรกเขาไม่ให้เธอเดินเลย เขาอุ้มเธอไปเข้าห้องน้ำ เขาอุ้มเธอออกไปกินข้าว ข้อเท้าของเธอต้องใช้เวลาสามอาทิตย์กว่าจะหายเจ็บ แต่ก็ยังมีเจ็บอยู่บ้างนิดหน่อยตอนทิ้งน้ำหนักลงไปที่เท้า พอเข้าสู่อาทิตย์ที่สี่เธอก็กลับมาหายเป็นปกติโดยไม่มีอาการบาดเจ็บหลงเหลืออยู่เลย"เธออยากกลับบ้านไหม" ร่างสูงที่อยู่ในชุดสูทราคาแพงเปิดประตูออกมาจากห้องนอนแล้วเอ่ยถามหญิงสาวที่นั่งอยู่บนโซฟา"กลับค่ะ คุณจะให้มะปรางกลับไปอยู่บ้านแล้วใช่ไหมคะ" เธอถามด้วยสีหน้าตื่นเต้นดีใจ"ฉันจะให้เธอกลับไปหาแม่เธอบ้าง แต่ฉันไม่ได้จะให้เธอกลับไปอยู่ถาวร""ค่ะ""พอดีฉันจะพาปัทไปเที่ยวภูเก็ตสักห้าวันน่ะ" เมื่ออาทิตย์ก่อนปัทบอกว่าอยากไปเที่ยวภูเก็ตอีก เธอก็เลยชวนเขาให้ไปเที่ยวเป็นเพื่อนเพราะเธอบอกว่าไม่ค่อยมีเพื่อนที่อ

เมื่อทั้งสองสวมใส่เสื้อผ้าเสร็จ จากนั้นอนาวินก็โทรสั่งอาหารจากทางโรงแรม ใช้เวลาไม่นานอาหารก็ถูกนำขึ้นมาส่งถึงในห้องหลังจากที่ทั้งสองรับประทานอาหารเสร็จเขาก็ชวนเธอไปนั่งเล่นที่นอกระเบียง เขาจับร่างเล็กให้มานั่งบนตักพร้อมกับสวมกอดไว้แล้วพูดออกมา"เรามาถ่ายรูปกันดีกว่านะ""ถ่ายรูปที่ระเบียงเนี่ยนะคะ" เรียวปากสวยหันถามใบหน้าหล่อเหลาที่อยู่ใกล้กับแก้มของตัวเองไม่กี่เซนติเมตร"ถ่ายตรงนี้แหละ ไม่จำเป็นต้องเอาวิวหรอก""งั้นก็ถ่ายสิคะ" ว่าจบไปร์ทก็หยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วเปิดกล้อง ไปร์ทปรับเป็นกล้องหน้าเพื่อจะเซลฟี่ เขายื่นโทรศัพท์ไปข้างหน้าแล้วขยับแก้มของตัวเองให้แนบกับแก้มของมะปราง"เธอยิ้มด้วยสิ" เรียวปากหนาขยับบอกเธอ จากนั้นมะปรางจึงคลี่ยิ้มบางๆ ก่อนที่เขาจะกดปุ่มชัตเตอร์ไปสองครั้งแชะๆจากนั้นเขาก็กดปลายจมูกโด่งสวยลงไปบนแก้มอมชมพูของเธอ จนทำเอามะปรางเขินจนหน้าขึ้นสีเหมือนลูกเชอรี่ จากนั้นเขาจึงกดชัตเตอร์ไปสองครั้งแชะๆ"เธอเอาจมูกมาชนแก้มฉันด้วยสิ" จากนั้นมะปรางก็กดปลายจมูกเล็กลงไปบนแก้มสากเบาๆ แล้วเขาก็กดชัตเตอร์ไปสองครั้ง ก่อนที่มะปรางจะเอ่ยขึ้น"หกรูปแล้วพอไหมคะ""เดี๋ยวเ

วันต่อมาอนาวินรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาแล้วดึงร่างเล็กเข้ามาสวมกอดอย่างเช่นทุกเช้าที่ผ่านมา แต่กลับพบว่าร่างกายของเธอนั้นมีอุณหภูมิของความร้อน เขาเบิกตาขึ้นด้วยความตกใจเมื่อสัมผัสได้ว่าร่างกายเธอมีไอความร้อนซึ่งผิดกับทุกวัน ก่อนเสียงทุ้มจะพึมพำออกมา"โดนหนักจนป่วยสินะ" ว่าจบร่างสูงก็ลุกไปเข้าห้องน้ำแล้วหยิบผ้าขนหนูชุบน้ำบิดพอหมาด จากนั้นจึงเดินมาหย่อนตัวนั่งลงข้างคนตัวเล็ก เขาวางผ้าขนหนูบนหน้าผากมนอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงเช็ดตามซอกคอ ก่อนจะเลื่อนลงมาเช็ดตามแขนทั้งสองข้าง และวกกลับไปเช็ดที่หน้าผาก เขาพับผ้าขนหนูเป็นสี่เหลี่ยมขนาดเล็กและวางบนหน้าผากของเธอเพื่อให้ไอความร้อนได้ระบายออกมาชายหนุ่มออกไปหยิบยาแก้ไข้ที่อยู่ในลิ้นชักข้างนอกพร้อมกับน้ำแล้วกลับเข้าห้องมา เขาประคองร่างบางให้ลุกขึ้นนั่งโดยให้แผ่นหลังของเธอพิงกับหน้าอกของเขา ก่อนเสียงทุ้มจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน"อ้าปากนะ จะได้กินยา" ว่าแล้วเธอก็อ้าปากออกเล็กน้อย เขาใส่ยาเข้าไปพร้อมกับให้เธอดื่มน้ำ จากนั้นจึงประคองให้เธอนอนแล้วห่มผ้าให้เธอร่างสูงหยิบโทรศัพท์แล้วออกจากห้องนอนไป เขาเปิดแอปสั่งอาหาร เขาสั่งของกินของตัวเองและข้าวต้มก