All Chapters of จากเพื่อนสู่เมียนิตินัย: Chapter 11 - Chapter 20

วันต่อมาแสงแดดอ่อนๆยามเช้าสาดส่องผ่านผ้าม่านเข้ามากระทบกับสองร่างที่ยังนอนหลับสนิทอยู่ภายใต้ผ้านวมผืนหนา โดยลำแขนแกร่งของเซนต์วางไปบนหน้าท้องแบนราบของหญิงสาวแบมขยับตัวเมื่อได้ยินเสียงนกร้องดังเจื้อยแจ้วอยู่ข้างนอกเป็นการบ่งบอกว่าเป็นเช้าของวันใหม่แล้ว ดวงตากลมสวยค่อยๆเบิกกว้างขึ้นจนได้เห็นใบหน้าหล่อเหลาของเพื่อนตัวสูงที่อยู่ห่างกับใบหน้าของเธอไม่ถึงฝ่ามือ พลางคิดในใจว่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนคงเป็นเพราะความเมาเขาถึงได้ล่วงเกินกับร่างกายเธอ แต่เธอจะไม่ถือสาเพราะคิดว่าเขาคงเมาจึงทำไปโดยไม่มีสติยั้งคิดสักเท่าไรมือเรียวยกลำแขนแกร่งที่พาดอยู่บนเอวของตัวเอง แต่ทว่าคนที่หลับอยู่กลับรู้สึกตัวจึงโอบร่างคนตัวเล็กเข้ามาแนบกับกายแกร่งของตัวเองโดยที่เขายังหลับตาอยู่"เซนต์ปล่อย แบมจะลุกแล้ว""เดี๋ยวลุกพร้อมกัน""อีกนานไหม""อีกห้านาที""ก็ได้" เธอรับคำอย่างว่าง่าย ห้านาทีก็ห้านาทีแบมนอนนิ่งให้คนตัวสูงกอดอยู่อย่างนั้น ก่อนเสียงทุ้มจะเอ่ยออกมา"เธอกอดฉันด้วยสิ" เขาบอกพร้อมกับยกแขนเล็กขึ้นมาวางบนเอวสอบของตัวเอง จากนั้นแบมจึงกอดร่างหนาโดยไม่อิดออด พลันหัวใจของแบมเต้นระส่ำอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

สองเดือนต่อมาเป็นเวลาสองเดือนแล้วที่เซนต์กับแบมอยู่ด้วยกัน หนึ่งเดือนให้หลังมานี้แบมต้องเข้ามานอนกับเซนต์ทุกคืน ถ้าเกิดคืนไหนเธอชักช้าเขาก็จะเข้าไปตามเธอในห้องนอน ซึ่งเธอไม่สามารถปฏิเสธเขาได้เลย แบมเริ่มชินไปเสียแล้วกับการที่เขากอดและหอมแก้มเธอ ทว่าหัวใจของเธอกลับไม่ชินเลยเนื่องจากว่ามันเต้นแรงทุกครั้งที่เขาสวมกอดเธอและหอมแก้ม แล้วหัวใจของเขาจะเต้นแรงเหมือนกับเธอหรือเปล่านะแบมคิดในใจพรึบ!เซนต์ที่กำลังนอนกอดแบมอยู่ จู่ๆก็ลุกพรวดออกจากเตียงอย่างรวดเร็วจนทำเอาแบบตกใจและสงสัยจึงเอ่ยถามออกไป"เซนต์จะไปไหนเหรอ""เข้าห้องน้ำ" ตอบไม่เต็มเสียง สายตาหลุกหลิกไม่กล้าสบตาเธอ"ปวดฉี่เหรอ""อืม" จากนั้นเขาก็เข้าห้องน้ำไปแล้วจัดการถอดกางเกงออก มือหนาเลื่อนเข้ามาจับยังแก่นกายยาวใหญ่ที่ตอนนี้แข็งและปวดหนึบไปทั้งลำลำกายของเขาจะแข็งทุกคืนเมื่อได้กอดคนตัวเล็ก แต่เขาก็ไม่สามารถทำแบบนั้นกับเธอได้เพราะคำว่าเพื่อนมันค้ำคออยู่ ดังนั้นถ้าคืนไหนที่เขามีอารมณ์จนควบคุมเอาไว้ไม่อยู่เขาก็จะเข้ามาปลดปล่อยในห้องน้ำทุกครั้งหลายปีมาแล้วที่เขาไม่เคยสำเร็จความใคร่ด้วยตัวเอง ปกติเขาจะออกไปปลดปล่อยกับผู้หญิงที่รับงานน

เมื่อฝนกลับไปแล้วเซนต์ก็ขึ้นมาชั้นบนทันที เขาอาบน้ำแล้วสวมใส่เสื้อผ้าจากนั้นจึงออกไปเคาะประตูห้องของแบมก๊อก! ก๊อก!ไม่นานนักประตูห้องก็ถูกเปิดออกมาจากร่างบอบบาง ดวงตาคู่สวยจ้องมองไปยังใบหน้าหล่อเหลาพร้อมคลี่ยิ้มให้บางๆพลางคิดในใจว่าเมื่อกี้ที่แฟนเก่าของเขาขอกลับมาเป็นแฟนอีกครั้งเขาตอบไปว่ายังไงนะ แต่พอคิดอีกทีมันก็เป็นเรื่องของเขา เธอไม่มีสิทธิ์จะไปห้ามถ้าพวกเขาสองคนจะกลับไปคบกันอีกครั้งก่อนที่แบมจะเลิกคิดแล้วเอ่ยถามเขาออกไป"แฟนเก่าเซนต์กลับแล้วเหรอ" ก่อนที่เซนต์จะขมวดคิ้วแล้วถามออกไป"เมื่อกี้เธอเห็นด้วยเหรอ""ตอนที่แบมจะลงไปข้างล่างแบมเห็นว่าเซนต์คุยกับเขาอยู่ในห้องรับแขกน่ะ""อ๋อ เธอจะลงไปหาของกินเหรอ""ใช่""งั้นก็ลงไปพร้อมกันสิ""ตอนนี้แบมรู้สึกไม่ค่อยหิวแล้วน่ะ เซนต์ลงไปคนเดียวเถอะ""เธอกินข้าวตั้งแต่ตอนเที่ยงนะ แน่ใจเหรอว่าไม่หิว""แน่ใจสิ""งั้นฉันลงไปกินข้าวก่อนนะ" บอกจบชายหนุ่มก็ลงชั้นล่างไป แบมมองตามแผ่นหลังกว้างพลางคิดในใจว่าถ้าเขากลับไปคบกับแฟนเก่า เธอก็ต้องหย่ากับเขาสินะ ก่อนที่แบมจะปิดประตูแล้วเข้าห้องไปโทรหาวิวตู๊ด~'ฮัลโหลแบม''เธออยู่ไหนวิว''ฉันอยู่ที่สนามบิน''

เมื่อแบมเข้ามาในห้องนอนก็จัดการปิดประตูแล้วล็อกไว้ พลางคิดในใจว่าหลังจากนี้เธอจะไม่เข้าไปนอนกับเขาอีกแล้ว เขาล่วงเกินเธอมากเกินไปแล้ว ดังนั้นต่อไปนี้เธอจะไม่ยอมทำตามที่เขาสั่งอีกเซนต์เข้ามาในห้องนอนแล้วรูดเนคไทออกโยนทิ้งลงบนเตียงด้วยความหงุดหงิดเมื่อคิดไปถึงตอนที่แบมพูดไปถึงผู้ชายคนนั้น เซนต์ปลดกระดุมเสื้อเชิ๊ตออกสามเม็ดเผยให้เห็นหน้าอกขาวเนียน จากนั้นจึงหยิบบุหรี่ออกไปสูบนอกระเบียงกลุ่มควันสีขาวถูกพ่นออกมาจากปลายจมูกโด่งสวยอย่างช้าๆ เขาอัดควันเข้าปอดหลายต่อหลายครั้งแล้วพ่นออกมาเพื่อให้อารมณ์ได้ผ่อนคลาย แต่ก็ไม่สามารถทำให้อารมณ์ที่กำลังหงุดหงิดงุ่นง่านที่เป็นอยู่นี้ออกไปจากใจได้ ทำไมเขาต้องรู้สึกหวงเธอด้วยเมื่อเธอพูดไปถึงผู้ชายคนอื่น ทำไมในใจของเขาถึงร้อนรุ่มที่เธอพูดไปถึงผู้ชายที่ชอบเธอถึงจะเป็นเรื่องที่เขาเพิ่งรู้ว่าผู้ชายคนนั้นจีบเธอ แต่ทำไมจิตใจของเขาถึงอยู่ไม่สุขแบบนี้ ยิ่งพอรู้ว่าเธอจะไปเจอกับเขาคนนั้นเขาก็ยิ่งรู้สึกทุรนทุรายอยู่ไม่เป็นสุข เขาไม่อยากให้เธอกับเขาคนนั้นได้เจอกันเมื่อเป็นแบบนี้เขาจะต้องจัดการกับอารมณ์ของตัวเองอย่างไรเพื่อให้หายจากอาการนี้ หรือจะยอมผิดคำพูดแล้ว

บ้านเซนต์เมื่อร่างสูงเดินเข้าบ้านมาแบมที่มักจะนั่งรอเขาอยู่ในห้องรับแขกทุกเย็นก็เอ่ยถามขึ้นทันที"วันนี้ทำไมถึงกลับช้าล่ะเซนต์" ทุกตอนเย็นเขาจะกลับถึงบ้านก่อนหกโมงทุกวัน แต่วันนี้เขากลับถึงบ้านช้ากว่าปกติ"ฝนไม่สบายฉันก็เลยพาเขาไปหาหมอน่ะ" เขาตอบพร้อมกับหย่อนตัวนั่งลงข้างแบม"เขาไม่สบายเป็นอะไรเหรอ""เห็นหมอบอกว่าเป็นโรคกระเพาะน่ะ" ก่อนแบมจะพูดเรื่องไปงานเลี้ยงรุ่นคืนนี้"คืนนี้แบมไปงานเลี้ยงรุ่นนะเซนต์""เขาจัดกันที่ไหน งานเริ่มกี่ทุ่ม""ร้านอาหารxxx เวลาสองทุ่ม""งานเลี้ยงเลิกกี่โมง""ไม่เกินเที่ยงคืนหรอก""งั้นเอาเป็นว่าฉันจะไปส่งเธอและรอรับเธอกลับก็แล้วกันนะ""ตกลง งั้นเราก็ขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวกันเถอะเซนต์เพราะนี่ก็เกือบหนึ่งทุ่มแล้ว" ว่าจบทั้งสองก็ขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวในห้องของตัวเอง เสร็จแล้วจึงเดินทางกันไปยังร้านอาหารที่จัดงานเลี้ยงร้านอาหารรถหรูของเซนต์แล่นเข้ามาจอดยังหน้าร้านอาหารขนาดใหญ่ ก่อนที่ทั้งสองจะพากันลงจากรถไป แบมที่เห็นว่าเซนต์ลงมาด้วยจึงเอ่ยถามขึ้น"เซนต์จะเข้าไปในร้านด้วยเหรอ""ฉันจะไปนั่งดื่มรอเธอจนกว่าเธอจะสังสรรค์กับเพื่อนเสร็จ" ว่าแล้วทั้งสองก็พากันเข้าไปในร้า