บททั้งหมดของ จากเพื่อนสู่เมียนิตินัย: บทที่ 1 - บทที่ 8

หลายปีก่อนเซนต์มีแฟนตั้งแต่เรียนอยู่มอสี่ ตอนนั้นแฟนของเขาเรียนอยู่มอสาม จนกระทั่งเขาขึ้นมอหกและแฟนขึ้นมอห้า เขากับแฟนก็มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันเรื่อยมาตามประสาคนเป็นแฟนกัน ทุกครั้งที่มีอะไรกันก็สวมถุงยางอนามัยทุกครั้งจวบจนเขาจะจบมอหก จู่ๆแฟนสาวก็ลาออกจากโรงเรียนกะทันหันแล้วหายไปโดยไม่บอกลาเขาสักคำ ไปหาเธอที่บ้านก็ไม่เจอ เขาจึงถามคนแถวนั้นก็ไม่มีใครรู้ พวกเขารู้แค่ว่าครอบครัวของแฟนสาวขายบ้านแล้วย้ายไปอยู่ที่อื่น แต่ก็ไม่รู้ว่าย้ายไปอยู่กันที่ไหนพอจบมอหกเซนต์ก็ไม่เรียนต่อเพราะเขาไม่มีกะจิตกะใจที่จะเรียน สมองไม่พร้อมที่จะเรียนเนื่องจากว่าเขายังเสียใจที่แฟนสาวหายไปและเสียความรู้สึกที่เธอไม่บอกลาเขาสักคำ เธอมีปัญหาอะไรก็ควรจะบอกเขาบ้างในฐานะที่เป็นแฟนกันมาหลายปีดังนั้นเขาจึงดรอปเรียนไปสองปีแล้วกลับมาเรียนใหม่ในวัยยี่สิบเอ็ดปี ตอนนั้นแบมอายุสิบแปดปีแต่แบมก็ไม่เคยถามว่าทำไมเซนต์ถึงเพิ่งมาเรียนรุ่นเดียวกับเธอ"แล้วเซนต์ได้ปฏิเสธพ่อหรือยัง""ปฏิเสธแล้วแต่พ่อกับแม่ก็ไม่ยอมท่าเดียวเลย""ถ้าอย่างนั้นเซนต์ก็ยอมแต่งงานเถอะเพื่อให้พ่อกับแม่เซนต์ได้สบายใจไง""ฉันจะไม่ยอมถูกจับคลุมถุงชนแต่งงานกับ

เมื่อทั้งสองจดทะเบียนสมรสกันเรียบร้อยแล้ว จากนั้นเซนต์ก็พาเพื่อนสาวซึ่งตอนนี้กลายมาเป็นเมียนิตินัยของเขาไปเสียแล้วกลับบ้านที่เขาได้ซื้อไว้เมื่ออาทิตย์ก่อนเหตุที่เขาตัดสินใจซื้อบ้านเพราะถ้าแบมยอมจดทะเบียนสมรสกับเขา เขาก็จะพาเธอไปอยู่ในบ้านหลังนั้นทันทีบ้านเซนต์เมื่อเซนต์พาแบมขึ้นมายังชั้นสอง เขาก็หันบอกกับเพื่อนตัวเล็กที่ยืนอยู่ด้านข้าง"เธอนอนห้องนั้นนะ และฉันจะนอนห้องนี้" เขาชี้ไปยังห้องนอนที่เป็นห้องของเธอโดยอยู่ติดกับห้องของเขา ซึ่งขนาดของห้องใหญ่พอๆกัน"งั้นแบมเอาเสื้อผ้าเข้าไปเก็บในห้องก่อนนะ""ถ้าเสร็จแล้วก็ออกมา เดี๋ยวฉันจะพาเธอไปเจอพ่อกับแม่""ได้" ว่าจบแบมก็หิ้วกระเป๋าเสื้อผ้าเข้าไปในห้องนอน เมื่อเสร็จแล้วก็ออกมาจึงเห็นว่าเพื่อนตัวสูงออกจากห้องมาพอดี ก่อนเจ้าของเรียวปากสีหวานจะเอ่ยถามออกไป"ตอนไปถึงบ้านเซนต์ แบมจะต้องพูดกับพ่อแม่เซนต์ว่ายังไงบ้าง""ก็พูดทักทายตามปกติ ถ้าเกิดว่าพ่อกับแม่ถามเรื่องของเราฉันจะเป็นคนตอบเอง ส่วนเธอก็นั่งเฉยๆไป""ได้""งั้นก็ไปกันเถอะ" ว่าแล้ว ร่างสูงก็เดินนำเจ้าของร่างบอบบางลงไปขึ้นรถหรูที่จอดอยู่หน้าบ้าน ก่อนจะออกรถมุ่งหน้าไปหาพ่อกับแม่ของตัวเอ

ตอนเย็น"เย็นนี้เซนต์อยากกินอะไรเดี๋ยวแบมจะเข้าครัวไปทำอาหารแล้ว" แบมเดินออกมาหน้าบ้านแล้วเอ่ยถามยังเพื่อนตัวสูงที่นั่งสูบบุหรี่อยู่บนเก้าอี้ในสวนหย่อมซึ่งเต็มไปด้วยต้นไม้นานาพันธุ์ "เธออยากกินอะไรก็ทำไปเถอะ เธอทำอะไรฉันก็กินได้ทั้งนั้นแหละ" ใบหน้าหล่อหันมาตอบกลับร่างเล็กที่ยืนอยู่"งั้นเซนต์รอแปปนะ เดี๋ยวแบมจะไปทำเดี๋ยวนี้แหละ""ให้ฉันช่วยอะไรไหม""ไม่ต้องหรอก แค่ช่วยกินก็พอ" พูดจบ แบมก็สาวเท้าเข้าครัวไปทำอาหาร จากนั้นทั้งสองก็รับประทานกันจนเสร็จ ก่อนจะพากันขึ้นชั้นบนแล้วเข้าห้องนอนของตัวเองไปวันต่อมาร่างสูงที่อยู่ในชุดสูทหรูดูดีสาวเท้าเดินลงมายังชั้นล่างแล้วเข้าครัวไปหาคนตัวเล็กจึงเห็นว่าเธอกำลังทำอาหารเช้าให้เขาอยู่ เมื่อเห็นอย่างนั้นเรียวปากหนาจึงขยับถามออกไป"ทำของกินให้ฉันอยู่เหรอ""ใช่ เซนต์จะกินก่อนออกไปทำงานไหม" ใบหน้าเรียวใสหันมาตอบกลับร่างสูงด้วยรอยยิ้มตามประสา"เสร็จหรือยัง""เสร็จแล้ว" "งั้นเดี๋ยวฉันยกออกไปเอง" พูดจบ ชายหนุ่มก็เดินไปหยิบจานที่มีแซนวิชสอดไส้หมูหยองแฮมไส้กรอกและผัก พร้อมกับกาแฟพาออกไปนั่งกินยังโต๊ะอาหารหรูที่วางอยู่ด้านนอกแบมถอดผ้ากันเปื้อนออกแล้วเดินต

หนึ่งเดือนต่อมาเป็นเวลาหนึ่งเดือนแล้วที่เซนต์กับแบมอยู่ด้วยกัน และแบมก็ได้เข้าไปเป็นเลขาของเซนต์เป็นเวลาหนึ่งเดือนเต็มแล้วเช่นกัน"ฉันโอนเงินให้เธอแล้วนะห้าหมื่น" เซนต์เปิดประตูเข้ามาในห้องนอนของแบมแล้วบอกออกไป"ค่าอะไรเหรอเซนต์""ก็เงินเดือนของเธอไง""ทำไมต้องให้แบมเยอะด้วยล่ะเซนต์ แบมเพิ่งเรียนจบเอง เงินเดือนหลายหมื่นแบบนั้นมันเหมาะกับคนที่ทำงานมาแล้วหลายปีมากกว่านะ""ก็ฉันพอใจอยากให้เธอ เธอรับไว้เถอะ อย่าคิดว่ามากเลยนะ""แบมขอบคุณเซนต์มากนะที่ใจดีกับแบมมาตลอดเลย" เธอเอ่ยแล้วระบายยิ้มออกมาด้วยความรู้สึกซาบซึ้งใจ ตั้งแต่เป็นเพื่อนกับเขามาเขาจะเป็นฝ่ายให้เธอตลอด แต่เธอสิไม่ได้ตอบแทนในสิ่งที่เขาให้เธอเลยเมื่อหนึ่งปีก่อนหลังจากพ่อเสียได้สองเดือนก็มีเจ้าหนี้มาบอกว่าพ่อเคยเอาโฉนดบ้านไปขายฝากไว้ ซึ่งถึงเวลาที่จะต้องจ่ายแล้ว ถ้าไม่จ่ายเจ้าหนี้บอกจะยึดบ้าน วันนั้นเซ็นต์มาหาเธอที่บ้านเพื่อจะพาเธอออกไปเที่ยวจึงได้เห็นเหตุการณ์พอดี'หนี้ทั้งหมดสองแสนใช่ไหม' เซนต์ถามเจ้าหนี้'ใช่ครับคุณอคิราห์' เจ้าหนี้วัยกลางคนบอกกับเซนต์ด้วยท่าทีสุภาพ เพราะเขารู้ว่าเซนต์เป็นทายาทเจ้าของแฟรนไชส์ร้านสะดวกชื้อ