จากเพื่อนสู่เมียนิตินัย

แนะนำตัวละคร

เซนต์ อายุ24ปี

เป็นนักลงทุนอสังหาริมทรัพย์หลังจากเรียนจบม.6 พออายุ20ปีก็เริ่มเป็นนักลงทุนในตลาดหลักทรัพย์ และเป็นทายาทเจ้าของธุรกิจแฟรนไชส์ร้านสะดวกซื้อที่มีหลายพันสาขาในประเทศ

แบม อายุ21ปี

.

.

.

.

.

ตัวอย่าง

"ถ้าเกิดว่าฉันต้องการเรื่องนั้น...เธอจะอนุญาตให้ฉันออกไปหาที่ระบายนอกบ้านได้หรือเปล่า"

"ถ้าแบมบอกว่าไม่ให้เซนต์ไปมีอะไรกับคนอื่น แล้วเซนต์จะอดได้หรือไง"

"ฉันอดไม่ได้หรอก แต่ถ้าเธอไม่ให้ฉันออกไปทำข้างนอก งั้นฉันค่อยช่วยตัวเองอยู่ที่บ้านก็ได้ หรือจะให้ทำกับเธอดี"

.

.

.

.

.

"ฉันจะให้เธอเข้ามานอนในห้องนี้กับฉันทุกคืน"

"มะ..."

"ถ้าเธอไม่เข้ามานอนในห้องนี้กับฉัน งั้นฉันก็จะเข้าไปนอนกับเธอห้องโน้น เลือกเอา"

"ไหนเซนต์บอกว่าแค่จดทะเบียนกันเฉยๆ แต่จะไม่ทำอะไรแบมไง"

"แล้วฉันทำอะไรเธอหรือยังล่ะ"

"ก็เมื่อคืนเซนต์ทั้งกอดทั้งหอมแก้มแบม"

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ในขณะที่แบมหญิงสาวอายุยี่สิบเอ็ดปีซึ่งเพิ่งเรียนจบมาเมื่อสองเดือนก่อนกำลังทำอาหารอยู่นั้น จู่ๆเสียงโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงก็มีเสียงดังขึ้น มือเรียวหยิบออกมาดูเมื่อเห็นว่าเป็นเบอร์ของเพื่อนตัวสูงจึงกดรับสายทันที

'มีอะไรเหรอเซนต์'

'เธออยู่บ้านใช่ไหม'

'ใช่"

'อีกหนึ่งชั่วโมงฉันจะไปหาเธอ ฉันมีเรื่องอยากให้เธอช่วยหน่อย'

'ได้ๆ' เมื่อเสียงหวานรับคำเสร็จเซนต์ก็กดวางสายทันที

เธอกับเซนต์เป็นเพื่อนเรียนรุ่นเดียวกันมาตั้งแต่อยู่ปีหนึ่ง แต่เซนต์อายุมากกว่าเธอสามปี

วันเปิดเทอมวันแรกเมื่อสี่ปีก่อน

ห้องเรียน

พรึบ!

เสียงของร่างสูงทิ้งกายนั่งลงยังเก้าอี้ตัวที่ใกล้กับเจ้าของร่างเล็กที่นั่งอยู่ แบมหันมองด้านข้างของตัวเองก็เห็นว่ามีร่างสูงของชายหนุ่มแปลกหน้าในชุดนักศึกษานั่งอยู่ข้างตัวเอง

ใบหน้าหล่อเหลาหันมองไปยังเจ้าของร่างบอบบางที่จ้องมองมายังตัวเอง ก่อนจะเอ่ยถามออกไปด้วยน้ำเสียงทุ้มราบเรียบ

'ตรงนี้มีใครนั่งหรือเปล่า'

'ไม่มี'

'งั้นฉันนั่งตรงนี้ก็แล้วกัน'

'ตามสบายเถอะ' ว่าจบแบมก็เม้มริมฝีปากชั่งใจ ก่อนจะตัดสินใจเอ่ยถามออกไปเพราะอยากมีเพื่อน

'นายชื่ออะไรเหรอ'

'ชื่อเซนต์'

'ยินดีที่ได้รู้จักนะเซนต์ เราชื่อแบมนะ' เธอเอ่ยออกไปด้วยรอยยิ้มสดใสเป็นกันเอง

'อืม หวัดดี' หน้านิ่ง

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

รถหรูของเซนต์เคลื่อนตัวเข้ามาจอดยังหน้าบ้านของแบม ก่อนเรียวขายาวจะก้าวลงจากรถแล้วเข้าบ้านของเธอไป

เมื่อแบมเห็นร่างสูงเข้าบ้านมาจึงเอ่ยถามทันที

"เซนต์มีเรื่องอะไรจะให้แบมช่วยเหรอ"

คนตัวสูงหย่อนกายนั่งบนโซฟาตัวยาว ก่อนที่หญิงสาวจะหย่อนสะโพกนั่งลงข้างเขาแล้วหันไปมองหน้าร่างสูงเพื่อรอฟัง

"พ่อจะให้ฉันแต่งงานกับคนที่พ่อหาให้น่ะ พ่อบอกว่าต้องทำธุรกิจร่วมกับทางฝั่งโน้น" เซนต์พูดออกมาด้วยสีหน้าหม่นเมื่อคิดว่าจะต้องแต่งงานกับใครก็ไม่รู้

"แต่งงานเพื่อธุรกิจเหรอ"

"อืม"

"งั้นเซนต์ก็แต่งไปเลยสิเพื่อธุรกิจของครอบครัว"

"ถ้าฉันแต่งงานอิสรภาพของฉันก็ต้องหมดไปด้วยสิ"

"อืม แบมเข้าใจเซนต์นะ" ตั้งแต่เป็นเพื่อนกับเซนต์มาหลายปีแบมรู้ดีว่าเซนต์ไม่เคยคบใครเป็นแฟนสักคน ถึงแม้ว่าผู้หญิงเข้าหาเขามากมายตอนอยู่มหาวิทยาลัย แต่เขาเลือกที่จะฉาบฉวยกับผู้หญิงที่เข้าหาเขาเป็นครั้งคราวเท่านั้น

ฉาบฉวยเป็นครั้งคราวที่ว่าคือถ้าเขาพอใจก็พากันไปปลดปล่อยตามประสาผู้ชายในห้องน้ำของมหาวิทยาลัย หรือบางทีก็พากันไปปลดปล่อยกันที่คอนโดของเขาหลังเลิกเรียน

"เธอก็รู้ว่าฉันไม่ชอบผูกมัดกับใคร และยังไม่อยากให้ใครมาผูกมัดด้วย" หลังจากที่ต้องเลิกกับแฟนคนแรกทั้งที่ยังไม่อยากจะเลิก เซนต์ก็ไม่เคยคิดจริงจังกับใครอีกเลย