“ทำไมคุงแม่เปิดช้าจ๊ะ” เจอคำถามทันทีที่เปิดประตู ก็คือครุ่นคิดหาวิธีกันอยู่นาน แล้วในที่สุดก็ได้คำตอบว่าควรทำยังไง“คุณแม่เผลอหลับไงคะ” แก้ตัวได้ห่วยมาก“หลับได้ไงคุงแม่เพิ่งตื่น” ลูกครับเอียงหน้าสงสัย“ก็คุงแม่โดนปี๋อำไง ปี๋อำทำให้คุงแม่นอนไม่พอ ใช่มะจ๊ะ”“ค่ะ ใช่เลยค่ะ” ฉันได้แต่กลอกตามองบนกันเลยทีเดียว“งั้นคุงแม่ไปอาบน้ำนะฮะ เดี๋ยวเยารอในห้อง” พูดพร้อมแทรกตัวเข้ามาพร้อมกันทั้งสองคน ครั้นจะไม่ให้ลูกเข้าห้องก็จะผิดแผก เพราะที่ผ่านมาให้ลูกเข้าได้ตลอด“ค่ะ ได้ค่ะ เดี๋ยวแม่รีบอาบเลย” ฉันยิ้มให้ลูกแล้วรีบหอบชุดที่เตรียมไว้เข้าห้องน้ำตู้เสื้อผ้าก็ใหญ่อยู่ อดทนหน่อยนะพ่อ เดี๋ยวแม่จะรีบอาบรีบพาลูกออกไปก็ได้แต่คิดในใจแล้วรีบอาบน้ำค่ะ ใช่เลยค่ะ พ่อของลูกแอบอยู่ในตู้เสื้อผ้า เพราะถ้าเกิดเห็นอยู่ด้วยคงไม่พ้นตั้งคำถามชวนปวดหัว ก็เลยเข้าไปแอบ ก็จะให้ความรู้สึกเหมือนซุกกิ๊กเอาไว้ประมาณนั้นอ่าเนอะห้านาทีต่อมาฉันกำลังทาครีมหวีผม ระหว่างนั้นลูก ๆ ก็นอนกลิ้งอยู่บนที่นอน แล้วคำถามก็เกิดขึ้นอีกครั้ง “คุงแม่เอาผ้าออกทำไมจ๊ะ” น่าจะถามถึงผ้าปูที่นอนค่ะ“มันเลอะค่ะ แม่ก็เลยจะเอาไปซัก” ผ้าปูที่นอนถูกดึง
Última actualización : 2026-02-26
INICIAR SESIÓN
