“ปู้ดม่ายล่ายเหยอ” ลูกจ๋าทำท่าครุ่นคิดก่อนลุกจากตักฉันไปยืนตรงหน้าดิน ยื่นมือน้อย ๆ ทั้งสองมือไปประคองที่ใบหน้าของคนเป็นพ่อ ลูกจ๋าส่งยิ้มหวานขยับตัวเข้าไปใกล้และกอดที่ต้นคอของพ่อแทน แล้วพูดว่า “โอ๋ ๆ ม่ายเปงรัยนะจ๊ะ จุงดินไม่ต้องปู้ดก็ล่าย”ดินคงตกใจกับสิ่งที่ลูกจ๋าทำกับเขา เพราะเขาทำหน้าช็อกก่อนที่สองแขนจะโอบกอดลูกพลางน้ำตาไหลริน“ฮึก ฮึก ฮือ” เสียงดินสะอื้น“โอ๋ ๆ ไม่ร้องน้าจ๊ะ โตแล้วห้ามร้อง” สองมือเล็ก ๆ ตบที่ไหล่ของพ่อเบา ๆ เป็นการปลอบโยน แต่ยิ่งทำแบบนั้นพ่อยิ่งร้องเข้าไปใหญ่ “เอามิกิมะ ลูกจ๋าให้ยืม กอดมิกิแล้วห้ามร้องนา”โอ้โห เอาของรักของหวงให้เชียว มิกิคือตุ๊กตากระต่ายที่ลูกจ๋าชอบนอนกอดก่อนนอนทุกคืน ซึ่งลูกจ๋าหวงมาก ลูกครับแตะต้องไม่ได้ ซึ่งรายนั้นบางทีก็ชอบแหย่น้อง ชอบทำเป็นจะแย่ง แกล้งให้น้องร้องสงสัยจะสงสารลุงดินจริง ๆ ถึงได้จะให้ยืมระหว่างที่ลูกจ๋ากำลังต่อรองกับดิน ลูกครับก็ลุกจากตักของฉันวิ่งตุ๊ต๊ะไปที่กล่องของเล่นของตัวเอง ลูกครับรื้อค้นของเล่นออกมาแล้วหยิบหุ่นยนต์ตัวโปรดขึ้นมาหนึ่งตัวแล้วก็เดินไปหาดิน ยื่นหุ่นยนต์ตัวโปรดไปตรงหน้าดิน “ปู้จายไม่เล่นกระต่ายหรอก นี่ฮะ ล
最終更新日 : 2026-02-26
