“เรื่องของกู นี่กี่โมงแล้ววะ”“ทุ่มครึ่งครับ ว่าแต่ไปลองชุดเจ้าบ่าวเป็นยังไงครับ” อ่าใช่ วันนี้ผมไปลองชุดเจ้าบ่าวมา รอบที่สองของการใส่ชุดเจ้าบ่าวครั้งแรกที่ใส่ขอบอกเลยว่าเหี้ยมาก ส่วนครั้งนี้คงไม่เหี้ยเท่าครั้งแรก (มั้ง)“เจ้าของร้านขี้อ่อย”“ผมหมายถึงเวลาที่ใส่ชุดไปแล้วครับ”“อะไรบ้างที่กูใส่แล้วไม่ดูดี”“ครับ งั้นผมขอตัวไปดูโรงงานนะครับ ถ้าหากเฮียต้องการจะไปข้างนอก กรุณาโทรบอกผมด้วยนะครับ ผมคิดว่าช่วงนี้ไปจนถึงงานแต่งคุณต้นอาจจะวางแผนชั่วอีกก็ได้” ทำไมต้องทำหน้าเหมือนเอือมตอนผมบอกว่าดูดีด้วยวะ“อืม รู้แล้ว มึงไปเถอะ” ผมตอบก่อนจะเทเหล้าใส่แก้ว“ดื่มเยอะจะประคองสติได้ไม่ดีนะครับเฮีย”“อยู่บ้านทำไมกูต้องมีสติ”“อย่าลืมนะครับว่าคนโปรดของน้องธารามาอาศัยอยู่ด้วย ถ้าเกิดว่าเฮียเมามาก ๆ แล้วคุมสติตัวเองไม่อยู่แบบเมื่อตอนเย็น คนที่เสียใจที่สุดจะเป็นน้องธารานะครับ”“นี่มึงเป็นลูกน้องหรือเป็นพ่อกูวะ ทำไมเอาแต่สั่ง” ผมขมวดคิ้วใส่ไอ้พิช ตั้งแต่ผมกลับมามันแทบจะตามติดผมไปทุกฝีก้าว ด้วยกลัวว่าจะเกิดเหตุการณ์แบบครั้งนั้นอีก“เป็นลูกน้องที่จงรักและภักดีกับเฮียไงครับ ผมไม่อยากให้น้องธาราเสียใจ”“ธารา
続きを読む