Lahat ng Kabanata ng รวมเรื่องสั้นฟิน (3) แซ่บจีนโบราณ 25+: Kabanata 91 - Kabanata 98

98 Kabanata

ห้องเข่าแม่นางไป๋ บทที่ 10

ห้องเข่าแม่นางไป๋ บทที่ 10 ตัวเขาอยู่ด้านกระทุ้งท่อนเนื้อขึ้นบนเสือกกายเข้ารูพร้อมกับที่ท่านพี่ถอนลำกายออกเกือบสุด ยามเขาถอยดุ้นท่านพี่กลับเสียบสอดใส่แรงจนมิด ดั่งกำลังเล่นชักเขย่อทว่ากลับเป็นการเล่นโยกที่สอดประสานคล้ายเป็นเนื้อเดียวกัน เป็นส่วนหนึ่งของเรือนร่างแม่นางไป๋นางถูกท่านพี่ดึงกระชากเส้นผมจนแหงนดวงหน้า หลับตาแน่นเพราะร่างอันใหญ่โตด้านหลังตอกกระทุ้งอย่างแรงตึก ตึก ตึก“อ่า อ๊าร์ แม่นางไป๋ อ่า เสียวหรือไม่ ของเจ้ามันช่างตอดรัดข้า ซี้ดด”หวังฉางไม่อาจหาเสียงของตนเองได้ ทำเพียงครางกระเส่า มือกำนมแม่นางไป๋ขยำแน่น จากนั้นจึงเห็นเงามืดพาดผ่านดวงหน้าจึงได้แหงนดู พลันพบว่าเสี่ยวหลางมายืนคร่อมหน้าเขาไว้แล้ว พยายามชักท่อนลำใส่หน้าแม่นางไป๋ บีบปากให้นางอมและกลืนกินน้ำเงี่ยนปลายหัว“อัก อัก อือ อือ”สตรีเจ้าของห้องเช่า แม้ว่าพานพบผ่านการร่วมเพศกับบุรุษมานับไม่ถ้วน แต่ไม่เคยสักครั้งที่ร่วมสังวาสถึงสามคน อาการเสียวร่องเนื้อยามลำดุ้นหวังฉางสอดลึกกระแทกโดนจุดกระสันทำนางสั่นสะท้
Magbasa pa

เหลียนซู บทที่ 1

เหลียนซู บทที่ 1 ตระกูลจาง ตระกูลร่ำรวยแห่งนครหลวง ในวันนี้เสียงดังด้วยปะทะนับพันจากงานแต่งใหญ่โต ถนนสามสายปิดหมด เกี้ยวสีแดงปักมังกรทองแปดตัวลากยาวเข้าเรือนใหญ่ไป๋เยวี่ยฮวาในชุดเจ้าสาวปักหงษ์เงินนั่งนิ่งบนเกี้ยว ดวงตาคมกริบใต้ผ้าคลุมหน้าแดงก่ำ งามเย็นชาดุจหิมะบนยอดเขาไท่หังเสียงร่ำลือถึงความงาม “เจ้าสาวสกุลไป๋งามนัก”  แต่ในใจนางรู้ดีว่างามแค่ไหนก็ชดเชยสิ่งที่ขาดไปไม่ได้ภายในห้องหอเทียนแดงร้อยเล่ม กลิ่นกำยานลอยอบอวลจางอวิ๋นเช่อในชุดเจ้าบ่าวสีแดงเข้มเปิดผ้าคลุมหน้าออกช้าๆ มือหนายกคางนางขึ้นเล็กน้อย สายตาเขายังคงสุภาพเรียบเฉยเหมือนเคย“ฮวาเอ๋อร์… ต่อจากนี้เจ้าคือฮูหยินใหญ่แห่งตระกูลจางแล้ว”  เสียงเขานุ่ม แต่ไร้ไฟในทรวงเยวี่ยฮวายิ้มบาง เอื้อมมือไปปลดเข็มขัดเสื้อคลุมของเขาก่อน นิ้วเรียวสั่นระริกเล็กน้อยตื่นเต้นและกลัว เสื้อคลุมสีแดงร่วงลงพื้น เผยให้เห็นร่างกายกำยำสูงใหญ่ของสามีที่ถูกฝึกวิชามาตั้งแต่เด็ก กล้ามเนื้อแน่นตึงใต้ผิวขาวนางจูบเบา
Magbasa pa

เหลียนซู บทที่ 2

เหลียนซู บทที่ 2 ส่วนเยวี่ยฮวายืนอยู่หลังประตู มองรอยยิ้มเขินอายของน้องสาวผ่านรอยแยกไม้  นางยกมือขึ้นปิดปากตัวเอง  ยิ้มเย็นชาไร้เสียง“น้องข้า… เจ้าจะได้เป็นแม่ของบุตรข้า  และข้าจะยังคงเป็นฮูหยินใหญ่ตลอดไป  ไม่มีใครรู้… ไม่มีใครเลย”นางหันหลังเดินกลับห้อง  ในมือกำขวดยาเล็กๆ ที่หมอหลวงให้มา  ยาที่ทำให้สตรีมีครรภ์ง่ายขึ้นสามเท่า  นางเทยาลงในถ้วยชา แล้วยกดื่มให้หมดในอึกเดียว“เพื่อสกุลไป๋… เพื่อตัวข้าเอง”คืนก่อนกลับเรือนจาง  เยวี่ยฮวานั่งเขียนจดหมายอีกฉบับ  ฉบับนี้ส่งถึงสามีของตนเองจริงๆ“ท่านสามี  ข้ามีของขวัญพิเศษเตรียมไว้ให้ท่านในคืนวันที่สิบห้า  โปรดไปรอที่ห้องหนังสือหลังสวนตอนดึก  ปิดตาด้วยผ้าดำที่ข้าจะวางไว้ให้  แล้วท่านจะได้สัมผัส… ความสุขที่ข้าไม่เคยให้ท่านได้มาก่อน  อย่าถามอะไรทั้งนั้น  ฮวาเอ๋อร์ของท่าน”
Magbasa pa

เหลียนซู บทที่ 3

เหลียนซู บทที่ 3 จางอวิ๋นเช่อยืนนิ่งครู่หนึ่ง ร่างเล็กของไป๋เหลียนซูนอนแผ่หราบนโต๊ะหนังสือ เนินเนื้อระหว่างขาที่แยกกว้างบวมแดงชุ่มน้ำรักจากการเสร็จคานิ้วเขาเมื่อครู่ร่องแยกเปียกเยิ้มเปิดอ้าเล็กน้อยราวกับเชิญชวน ท่อนเนื้อใต้กางเกงของเขาบวมแข็งจนปวดหนึบ ใหญ่โตจนเห็นเส้นเลือดปูดโปนผ่านเนื้อผ้าเขาเอื้อมมือลงไปปลดกางเกงของตนเองช้าๆ เสื้อคลุมสีเข้มร่วงลงพื้น เผยร่างกายกำยำกล้ามเนื้อแน่นตึง ท่อนเนื้อแข็งใหญ่ดีดตัวออกมาทันที ยาวเกือบคืบ หัวบานแดงก่ำชุ่มน้ำหล่อลื่นจากความตื่นตัว กลิ่นคาวเข้มข้นลอยอบอวลในห้องมืดเหลียนซูหายใจหอบถี่ มองท่อนเนื้อนั้นด้วยดวงตาเบิกกว้าง น้ำตาคลอเพราะกลัวปนตื่นเต้น“ท่านพี่เขย… มันใหญ่เหลือเกิน… ข้ากลัวว่าจะใส่ไม่เข้า…”อวิ๋นเช่อยิ้มมุมปาก มือใหญ่จับข้อเท้านางดึงขาแยกกว้างขึ้นจนสะโพกยกสูง เขาย่อตัวลงเล็กน้อย เอาหัวท่อนเนื้อถูไถร่องแยกชุ่มน้ำของนางช้าๆ หัวบานครูดเม็ดติ่งบวมเป่งจนนางสะดุ้งคราง“อ๊า… เสียว… ท่าน…”
Magbasa pa

เหลียนซู บทที่ 4

เหลียนซู บทที่ 4 แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องผ่านหน้าต่างบานเล็กของห้องหนังสือหลังสวน ไป๋เหลียนซูตื่นขึ้นมาด้วยร่างกายปวดเมื่อยไปหมดเนินเนื้อระหว่างขายังบวมแดง ชุ่มเปียกด้วยน้ำรักแห้งกรังและเลือดพรหมจรรย์ที่ไหลเยิ้ม ท่อนเนื้อของจางอวิ๋นเช่อเพิ่งถอนออกจากร่องแคบของนางเมื่อฟ้าสาง เขานอนแผ่ข้างๆ นาง หายใจหนัก ท่อนเนื้อที่ยังกึ่งแข็งกึ่งอ่อนเปื้อนคราบขาวขุ่นเหลียนซูมองใบหน้าหล่อเหลาของพี่เขย ดวงตาเลื่อนลอยเต็มไปด้วยความหลงใหลและสับสน นางลุกขึ้นนั่งช้าๆ มือเล็กเอื้อมไปแตะแก้มเขาเบาๆ“ท่านพี่เขย… คืนนี้… ข้าคิดว่าท่านต้องการข้าจริงๆ”อวิ๋นเช่อลืมตาขึ้น มองนางด้วยสายตาที่ตอนนี้ไม่ใช่ความสุภาพอีกต่อไป แต่เต็มไปด้วยไฟราคะที่ยังไม่มอดดับ เขาดึงนางลงมากอดแน่น หน้าอกอวบอิ่มกดทับอกกว้างของเขา“ซูเอ๋อร์… เจ้าทำให้ข้าหยุดไม่ได้… ร่างเจ้านุ่มนวล หอมหวานเกินกว่าที่ข้าคิด”แต่แล้วเสียงฝีเท้าดังขึ้นจากด้านนอก ประตูห้องหนังสือถูกผลักเปิด ไป๋เยวี่ยฮวายืนอยู่ตรงนั้น ชุดคลุมสีน
Magbasa pa

เหลียนซู บทที่ 5

เหลียนซู บทที่ 5 หนึ่งเดือนผ่านไปนับจากคืนแรกที่พังทลาย เรือนใหญ่ตระกูลจางยังคงสงบสุขภายนอก แต่ภายในเต็มไปด้วยความลับที่ซ่อนเร้นไป๋เหลียนซูถูกจัดให้อยู่ห้องข้างเรือนในฐานะ "ญาติสนิท" ที่มาช่วยงานบ้าน นางใช้ชีวิตอย่างระมัดระวัง เฝ้าดูร่างกายตัวเองทุกวัน หน้าท้องยังแบนราบ แต่ภายในรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย มีอาการคลื่นไส้ยามเช้า และความอยากอาหารที่เพิ่มขึ้นจางอวิ๋นเช่อพยายามเว้นระยะจากน้องภรรยา แต่ทุกคืนที่ผ่านไป ความคิดถึงยิ่งทวีคูณเขาแอบพบเหลียนซูในมุมลับของเรือน ห้องเก็บของเก่า สวนหลังเรือน หรือแม้แต่ห้องครัวตอนดึกความต้องการทางกายจุดติดง่ายดายทุกครั้งที่สัมผัส ร่องเนื้อแน่นฟิตของนางดูดรัดท่อนเนื้อเขาราวกับไม่เคยพอ ส่วนไป๋เยวี่ยฮวา นางเฝ้าสังเกตทุกการเคลื่อนไหว ดวงตาคมกริบจับจ้องสามีและน้องสาว ความหึงหวงเริ่มก่อตัวช้าๆ จากคำพูดที่ผิดปกติการมองตาที่นานเกินไป และกลิ่นหอมจางๆ ที่ลอยติดตัวสามีหลังจาก "ไปตรวจงาน" นางรู้ดีว่าความลับกำลังรั่วไหล แต่ยังไม่พูดอะไร รอหลักฐานที่ชัดเจนเพื่อใ
Magbasa pa

เหลียนซู บทที่ 6

เหลียนซู บทที่ 6 สองเดือนผ่านไปนับจากคืนแรกที่ทุกอย่างพังทลาย เรือนใหญ่ตระกูลจางยังคงดำเนินไปอย่างปกติภายนอก แต่ภายในเต็มไปด้วยความตึงเครียดที่คุกรุ่นไป๋เหลียนซูใช้ชีวิตอย่างระมัดระวังยิ่งขึ้น นางสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงในร่างกายหน้าอกอวบบวมขึ้น หัวนมเต่งกว่าเดิม และอาการคลื่นไส้ยามเช้าที่ทำให้ต้องซ่อนตัวในห้องบ่อยๆนางแอบลูบหน้าท้องแบนราบทุกคืน สงสัยว่าบุตรของอวิ๋นเช่อกำลังก่อตัวอยู่ภายในจางอวิ๋นเช่อพยายามเว้นระยะ แต่ความห่วงใยและปรารถนาทำให้เขาแอบพบเหลียนซูบ่อยครั้งความสัมพันธ์ลับกลายเป็นความผูกพันที่ลึกซึ้ง เขาเริ่มเห็นนางไม่ใช่แค่น้องภรรยา แต่เป็นผู้หญิงที่จุดไฟในใจเขาส่วนไป๋เยวี่ยฮวา ความหึงหวงกลายเป็นความคลั่ง นางเฝ้าสังเกตทุกการเคลื่อนไหว สั่งสาวใช้รายงานหากเห็นสามีและน้องสาวอยู่ใกล้กันนางรู้สึกถึงรอยร้าวในหัวใจ แต่ยังยึดมั่นในแผนเดิมที่บุตรจากเหลียนซูจะเป็นบุตรของนางบ่ายวันหนึ่งในสวนหลังเรือน ลมร้อนอบอ้าวพัดผ่านใบไม้ อวิ๋นเช่อแอบส่งสัญญาณให้น้องภรรยามาพบนางสวมชุดคลุมส
Magbasa pa

เหลียนซู บทที่ 7 จบบริบูรณ์

เหลียนซู บทที่ 7 อวิ๋นเช่อก้มลงจับไหล่นาง แต่สายตายังคงเย็น“เจ้าไม่มีสิทธิ์ทำร้ายนางหรือลูก เด็กนั้นคือเลือดเนื้อของข้า และซูเอ๋อร์คือแม่ ถ้าเจ้าทำอะไร ข้าจะปกป้องพวกนางเอง”เยวี่ยฮวาสะบัดมือออก ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความคลั่ง“ปกป้อง? ท่านจะหย่าข้าเพื่อนางใช่ไหม? ข้าจะไม่ยอม! ข้าจะทำลายทุกอย่างก่อนที่ท่านจะทำได้!”นางลุกขึ้นวิ่งออกจากห้อง ทิ้งให้อวิ๋นเช่อยืนนิ่ง หัวใจหนักอึ้ง เขารู้ว่าการแตกหักนี้เพิ่งเริ่มต้น และแผนทรยศของภรรยาจะตามมาหลังการเผชิญหน้าครั้งใหญ่ในห้องสามี ไป๋เยวี่ยฮวาเดินกลับห้องตัวเองด้วยก้าวเท้าที่สั่นเทิ้ม หัวใจเต็มไปด้วยความโกรธแค้นที่เดือดพล่านนางนั่งลงหน้าตู้ยาเก่าแก่ที่ซ่อนไว้ในมุมห้อง มือเรียวเปิดลิ้นชักลับ หยิบขวดยาเล็กๆ ที่มีผงสีเทาเข้ม ยาบังคับแท้งที่ซื้อมาจากหมอเถื่อนในตลาดมืด นางกระซิบกับตัวเองเสียงเย็น“ถ้าเด็กนั้นเกิดไม่ได้... น้องข้าก็จะไม่มีที่ยืน และท่านสามีจะกลับมาหาข้า”แผนชั่วก่อตัวในใจ นางรู้ดีว่าเหลียนซูชอบดื่มชายามบ
Magbasa pa
PREV
1
...
5678910
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status