พี่น้องซ่านรัก บทที่ 6 บ่ายวันถัดมาในจวนตระกูลเฉิน แสงอาทิตย์สาดส่องอบอุ่นผ่านกิ่งก้านลงบนแปลงดอกโบตั๋นที่เบ่งบานงามตา กลีบดอกสีชมพูระยิบระยับราวผ้าไหมเนื้อดีเสียงคนรับใช้สนทนากันแผ่วเบาจากทางเดินหิน และเสียงญาติๆ ถกเถียงในโถงใหญ่ดังแว่วมาเฉินหลานฮวาเดินเล่นในสวนอย่างสง่าผ่าเผยเพื่อระบายความร้อนรุ่มในอก กี่เพ้าแดงรัดรูปปักลายโบตั๋นทองคำ ทว่า...เงาใหญ่ผุดพรายจากพุ่มไม้ด้านหลัง หลี่เจิ้นหยวนในเครื่องแบบทหารสีเขียวเข้ม ดาวแดงสองดวงสะท้อนแสงแดด แอบสะกดรอยนางมาตั้งแต่เห็นนางออกจากห้องเขาก้าวรวดเร็ว คว้าแขนนางดึงเข้าใต้พุ่มไม้หนาทึบที่พรางตัวจากสายตาผู้คน"น้องพี่...พี่ตามมาช่วยดับร้อนสักหน่อย" เสียงเขาหยอกเย้าด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ มือใหญ่โอบเอวบางดึงรัดสนิท"เจ้า! กลางวันแจ้งนะ! ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้!"นางดิ้นรน มือทุบอกเขาไม่ยั้ง แต่เสียงแผ่วเบาเพราะเกรงว่าจะมีคนได้ยิน ญาติๆ ยังถกเรื่องใกล้ๆ คนรับใช้สัญจรผ่านสวนเป็นระยะเขาหัวเราะต่ำในลำคอ ปากประกบลงบนริมฝีปากอิ่ม ลิ้นแทรกเข้าไปว
Magbasa pa