พิษรักตระกูลหลง บทที่ 8 ในจวนตระกูลหลง แสงเทียนสลัวส่องสว่างในห้องทำงานอันเงียบสงบ กลิ่นหมึกและกระดาษเก่าลอยคลุ้งขึ้นท่านโหวหลี่จุนนั่งอยู่ที่โต๊ะไม้เนื้อแข็ง สวมชุดคลุมจีนสีเข้ม เขาจดบันทึกบางอย่างด้วยความตั้งใจประตูห้องเปิดออกเบา ๆ ร่างของหลงชิงก้าวเข้ามาด้วยท่วงท่าสง่างาม ร่างอวบอิ่มของนางในชุดสีส้มปักลายต้นไม้เคลื่อนไหวราวสายลมสายตานางมองท่านโหวด้วยความยั่วยวน เต็มไปด้วยความหมายลึกซึ้ง“ท่านโหว... ข้าเห็นท่านขะมักเขม้นนัก ข้าเลยอยากเข้ามาช่วย...ดูใจ”นางพูดทอดเสียง เยื้องกายเข้าไปใกล้โต๊ะ สะโพกกลมกลึงแกว่งไปมาช้า ๆ“หลงชิง... เจ้ามาทำอะไรที่นี่”ท่านโหวเงยหน้าขึ้น มองนางด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย แต่หลงชิงยิ้มมุมปาก“ท่านอย่าตึงเครียดนักสิเจ้าคะ ข้าแค่อยากให้ท่านผ่อนคลาย... ด้วยวิธีพิเศษ” นางกระซิบก้าวเข้าไปใกล้จนเกือบสัมผัสตัว“วิธีพิเศษ? เจ้าคิดอะไรอยู่”เขาถามเสียงกดลึก แต่หลงชิงไม่ตอบด้วยคำพูด นางยกมือขึ้นปลดเชือก
Magbasa pa