รวมเรื่องสั้นฟิน (3) แซ่บจีนโบราณ 25+

รวมเรื่องสั้นฟิน (3) แซ่บจีนโบราณ 25+

last updateLast Updated : 2026-03-26
By:  พริมรินCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
98Chapters
5.5Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

รวมเรื่องสั้นรสเข้ม แซ่บระดับ 25+ พีเรียดจีนโบราณ ความใคร่ ความลับ และเกมอำนาจที่ไม่มีคำว่าไร้เดียงสา จบในตอน… แต่ความร้อนยังติดผิว ไม่มีความรัก มีแต่ความหลง ใคร่ และดิบเถื่อน 3P/ชู้/อ๋อง/คุณหนู/ และอีกหลากหลาย รวมไว้ให้อ่านยาว ๆ 11 เรื่อง 11 รสชาติ

View More

Chapter 1

ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทนำ

عاشت ليان الجارحي وطلال السيوفي زواجًا سريًا لمدة خمس سنوات، يقيمان علاقة جسدية كزوجين، ولكن دون أي مشاعر حب.

بل بالأحرى، يمكن القول إن مشاعر ليان تجاه زوجها كانت مخبأة بإحكام، دون أدنى أثر.

في ليلة رأس السنة، كانت المدينة المتألقة بأضوائها مغطاة بالثلوج البيضاء، والجميع منغمس في المرح.

لكن قصر الربيع الفخم لم يكن يضم سوى ليان.

أعدّت لنفسها طبقًا بسيطًا من المعكرونة، لكنها لم تذق منه لقمة واحدة.

على الطاولة، كان هاتفها يعرض فيديو من واتساب.

في الفيديو، تظهر يد رجل نحيلة وطويلة، تمسك بخاتم بحجر ألماس ضخم ويضعه برقة في إصبع المرأة النحيل.

ثم يُسمع صوت المرأة الناعم: "سيد طلال، أرجو رعايتك لي فيما تبقى من حياتي."

حدّقت ليان في ساعة المعصم الفاخرة في الصورة، تلك الساعة العالمية المحدودة الإصدار، فيما غمرها شعور بالمرارة.

توقف الفيديو، لكنها لم تستطع نزع إصبعها عنه، وكأنها تعاقب نفسها بالمشاهدة المتكررة.

منذ ستة أشهر، أضافتها تلك المرأة كصديقة على واتساب.

ومنذ ذلك الحين، أصبحت ترى زوجها كثيرًا في منشورات تلك المرأة.

خمس سنوات من الزواج السري، واليوم فقط أدركت أن زوجها يمكن أن يكون رقيقًا، رومانسيًا، وودودًا هكذا.

بردت المعكرونة التي كانت تنبعث منها الأبخرة قبل قليل.

لم تعد صالحة للأكل، لكنها أمسكت العِيدان محاولة التقاطها، وكأن يديها بلا قوة.

تمامًا مثل زواجها الفاشل، الذي كان عليها ألا تنغمس فيه منذ البداية.

أغمضت ليان عينيها بينما انهمرت الدموع، ثم نهضت لتتجه إلى الحمام قبل أن تعود وتطفئ النور وتستلقي على السرير.

مع حلول منتصف الليل، انبعثت من غرفة النوم الدافئة أصوات خفيفة لخلع الملابس.

استلقَت ليان على جانبها في السرير الواسع.

كانت تعلم أن طلال قد عاد، لكنها ظلت متظاهرة بالنوم بعينيها المغمضتين.

انخفض جانب السرير تحت وزنه.

ثم انزلق جسده الطويل فوقها.

ارتسمت تجاعيد خفيفة بين حاجبيها.

في اللحظة التالية، ارتفع ثوب نومها، بينما انزلقت يد دافئة وجافة تلامس جسدها...

ارتجفت ليان وفتحت عينيها فجأة.

كان وجهه المثالي ذو الزوايا الحادة على بعد أنفاس منها، وما زالت نظارته ذات الإطار الفضي الرقيق على أنفه الأنيق.

كان ضوء الليل الخافت على المنضدة ينعكس دافئًا على عدستي نظارته.

وتحت العدستين، تتأجج عيناه الضيقتان بالشهوة.

"لماذا عدت فجأة؟"

كان صوتها ناعمًا بطبيعتها.

تطلع الرجل إلى زاوية عينيها المُحمرّتَيْن، رافعًا حاجبه الأسود: "ألستِ سعيدة بعودتي؟"

نظرت ليان مباشرة في عينيه العميقتين كاليشب الأسود، وأجابت بهدوء: "لا، إنه فقط مفاجئ بعض الشيء."

انزلقت أصابعه الطويلة الدافئة على خدها الأبيض النقي، بينما أظلمت عيناه السوداوتان، وصوتها العميق يتردد: "انزعي النظارة."

قطبت ليان حاجبيها.

بينما كانت أصابعه تلامس خدها، نظرت إلى هذا الوجه الذي أسرها لسنوات، لكن الفيديو المنشور في واتساب عاد إلى ذهنها...

لأول مرة، خالفت عادتها في إرضائه، ورفضت ببرود: "لستُ في مزاج جيد."

"هل هي دورتكِ الشهرية؟"

"لا، فقط..."

"إذن لا تفسدي هذه اللحظة."

قطع كلامها ببرود، بينما اكتست عيناه بظلام الليل.

أدركت ليان أنه لن يتركها هذه المرة.

في هذا الزواج، ظلت دائمًا الطرف الأضعف المُستسلم.

انتابت ليان موجة من المرارة، فلم تستطع منع الدموع من غشى عينيها.

ألقى الرجل النظارة على منضدة السرير، بينما أمسك بكاحليها النحيلين بقبضة قوية...

انطفأ ضوء المصباح البرتقالي الخافت.

وغاصت الغرفة في ظلام دامس.

تفاقمت أحاسيسها إلى أقصى حد.

بعد شهر من الفراق، عاد طلال بأسلوب أكثر شراسة مما تتخيل.

حاولت ليان المقاومة دون جدوى، حتى اضطُرت في النهاية إلى تحمّل الوضع بصبر...

خارج النافذة، اشتدت الثلوج كثافة، وعَصَفَت الرياح الباردة.

وبعد وقتٍ غير معلوم، استيقظت ليان وهي مبتلّة بالعرق.

شعرت بألم خفيف في بطنها.

تذكرت تأخر دورتها الشهرية، فحاولت الكلام: "طلال، أنا..."

لكن الرجل لم يُرحّب بتشتيتها، وزاد من حدّة حركاته.

ذابت أصواتها المتقطعة في قبلةٍ شرسةٍ منه...

عندما انتهى كل شيء، لم يكن الفجر قد بزغ بعد.

كانت ليان منهكة إلى حدّ فقدان الوعي، بينما استمر الألم الخفيف في بطنها وإن لم يكن شديدًا، لكنه لم يكن ليُتجاهل.

عندما سمعت رنين الهاتف، حاولت بجهد أن تفتح عينيها المتثاقلتين.

في ضبابية رؤيتها، رأت الرجل ينهض ويتجه نحو النافذة ليرد على المكالمة.

ساد الغرفة صمتٌ مطبق، حتى أنها استطاعت أن تسمع همساتٍ ناعمة تصلها من بعيد.

كان يصغي للطرف الآخر بصبرٍ ويُهدئه، بينما يتجاهل تمامًا زوجته النائمة بجواره.

لم تمضِ فترةٌ طويلة حتى سمعت صوت محرك سيارة من الشارع.

لقد غادر طلال.

عندما استيقظت في اليوم التالي، كان الجانب الآخر من السرير لا يزال باردًا وخاليًا.

قلبت ليان جسمها ببطء، ووضعت يدها على بطنها.

لم يعد الألم موجودًا.

وفجأةً، دوى رنين الهاتف مجددًا. هذه المرة كانت المتصلّة هي ثناء، والدة طلال.

"تعالي إلى هنا فورًا." نبرتها باردةٌ وحازمة، لا تقبل الرفض.

همست ليان موافقةً بفتور.

أغلقت ثناء الخط فورًا.

خلال خمس سنوات من زواجها السري من طلال، لم تكن ثناء أبدًا راضيةً عنها، وقد اعتادت ليان على ذلك.

ففي النهاية، تُعتبر عائلة السيوفي أبرز العائلات الأربع العريقة في مدينة نيوميس. ورغم انتمائها لعائلة الجارحي، إلا أنها كانت الابنة المُهمَلة غير المرغوب فيها.

كان زواجها من طلال مجرد صفقة.

قبل خمس سنوات، خلال إحدى حالات العنف المنزلي، قتلت والدتها والدها عن طريق الخطأ أثناء دفاعها عن نفسها. حينها اتحد شقيقها مع الجدة وأفراد العائلة للمطالبة بإعدامها.

عائلة والدتها، عائلة الراشد، كانت أيضًا من كبار العائلات الثرية في نيوميس، لكنها بعد الحادث أعلنت على الفور قطع علاقتها بوالدتها.

عندما دافعت ليان عن والدتها، تعرضت للملاحقة من كلا العائلتين.

في لحظة اليأس تلك، أرشدها أستاذها إلى طلال.

من حيث النفوذ، لا تستطيع عائلتا الجارحي والراشد مجتمعتان هزّ مكانة عائلة السيوفي.

أما قانونيًا، فلم تُهزَم أي قضية تولّاها طلال حتى اليوم.

في النهاية، نجح طلال في تخفيف الحكم إلى خمس سنوات سجن لوالدتها، ووفقًا للاتفاق، تزوّجا سرًا.

بحسب ما قاله طلال، فإن والديّ الطفل المتبنّى، فُهد، توفّيا في حادث مؤسف.

وكان هو صديقًا مقرّبًا لوالد فهد، لذلك قرّر تبنّي فهد وهو ما يزال رضيعًا.

والآن، وبعد مرور خمس سنوات، لم يتبق سوى شهر واحد على إطلاق سراح والدتها.

كان هذا الزواج منذ البداية صفقةً واضحة الشروط، يحقق كل طرفٍ مصلحته، ولم تكن ليان الطرف الخاسر فيه.

لكن للأسف، وفي خضم هذا الزواج الخالي من الحب والمحدود المدة، وجدت نفسَها تُخفي في صميم قلبها مشاعرٌ حقيقية.

حاولت ليان كبح تدفق أفكارها، ثم نهضت متجهةً إلى الحمام.

أثناء الاستحمام، شعرت بألمٍ خفيفٍ في بطنها، ليعود ذلك الإحساس المقلق يخيم على صدرها من جديد.

كانت هي وطلال دائمًا ما يتخذان الاحتياطات اللازمة، باستثناء تلك الليلة قبل شهرٍ عندما كان مخمورًا...

رغم تناولها للحبوب في اليوم التالي، إلا أنها تعلم أن وسائل منع الحمل الطارئة ليست مضمونةً دائمًا.

للتأكد، أوقفت سيارتها أمام صيدلية أثناء توجهها إلى منزل عائلة السيوفي، واشترت اختبار حمل.
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
98 Chapters
ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทนำ
ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทนำยุคสมัยหยวนเฉิงในเมืองหลวงอันยิ่งใหญ่ของราชวงศ์ ความสงบสุขบังเกิดทั่วผืนแผ่นดินในรัชสมัยนี้แสงยามเช้าสีทอง การเริ่มต้นวันใหม่ส่องลอดผ่านหน้าต่างไม้สำนักงานตรวจเงินแผ่นดินอาคารไม้โบราณแห่งนี้เต็มไปด้วยกลิ่นหมึกและกระดาษเก่า ใบไม้จากสวนด้านนอกไหววูบวาบยามลมพัด เกิดเป็นเงาราวคนร่ายระบำบนพื้นไม้ขัดเงาภายในห้องเอกสารอันเงียบสงบ มุมหนึ่งของสำนักงานมีชายหนุ่มร่างบางนั่งอยู่เงียบ ๆ มือเรียวเล็กกำลังจัดเรียงสมุดบัญชีด้วยความพิถีพิถันหลินชิง หรือที่แท้จริงคือหลินชิงหวาง สตรีวัยสิบเก้าปี ผู้ปลอมตัวเป็นชายเพื่อหาเลี้ยงชีพในโลกที่โหดร้ายนางสวมชุดข้าราชการสีเทาหลวมเล็กน้อยเพื่อปกปิดส่วนเว้าส่วนโค้งของร่างกาย ผมยาวสีดำมัดรวบแน่นด้วยผ้าเรียบง่าย ใบหน้าสะสวยราวหยกขาวถูกบังด้วยสีหน้าแข็งกร้าวที่ฝึกฝนมาอย่างดีกันใครสงสัยคิ้วโก่งดั่งผีเสื้อขมวดเล็กน้อยเมื่อนางพบข้อผิดพลาดในสมุดบัญชี มือเรียวจับพู่กันจุ่มหมึกดำ จดบันทึกตัวเลขด้วยลายมือคมชัด แสดงถึงความชำนาญที่สั่งสมมาถึงงสามปีในสำนักงานแห่งนี้กลิ่นดอกไม้จาง ๆ จากสวนด้านนอกลอยเข้ามา ผสมกับกลิ่นหมึกที่หลินชิงคุ้นเคย นาง
Read more
ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 1
ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 1 แสงแดดวันใหม่สีทองสาดผ่านสวนกลางของสำนักงานตรวจเงินแผ่นดิน กลิ่นน้ำหมึกอวลในอากาศ กลิ่นที่หลินชิงคุ้นเคย ทว่า...วันนี้กลับทำให้นางตื่นกลัวหลินชิงหวาง หรือ “หลินชิง” ในร่างชายหนุ่มน้อย ยืนอยู่หน้าประตูห้องด้วยหัวใจที่เต้นรัวราวกลองศึกวันนี้เป็นวันแรกที่นางต้องเริ่มงานในฐานะคนเขียนหนังสือของชินอ๋อง ขุนนางหนุ่มผู้มีสายตาคมกริบและอำนาจที่ทำให้ทุกคนในสำนักงานหวาดเกรงนางสูดลมหายใจลึก ฝืนยิ้มเล็กน้อยเพื่อกลบความตื่นตระหนก ชุดข้าราชการชายสีเทาหลวมโพกที่นางสำรวจมาอย่างดีเมื่อเช้าว่าจะไม่ทำให้ชินอ๋องจับได้ ผ้ารัดอกวันนี้นางพันแน่นกว่าทุกวันจนแทบหายใจไม่ออก ผมยาวมัดรวบเรียบร้อย ทำสีหน้าเรียบเฉยขณะเคาะประตูเบา ๆ“เข้ามา”เสียงทุ้มของเจียหลงเย็นเยียบแต่เปี่ยมอำนาจ นางสะท้านเล็กน้อยแล้ววางมือสั่นนิด ๆ ผลักประตูเข้าไปภาพชินอ๋องนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ กองสมุดบัญชีและม้วนกระดาษวางระเกะระกะ“ข้าน้อย หลินชิง มารายงานตัว ขอรับ”หลินชิงก้มหน้าคารวะ พยายามควบคุมน้ำเสียงให้ต่ำและมั่นคง นางรู้สึกถึงสายตาของเจียหลงที่พินิจพิเคราะห์ทุกอากัปกิริยา หัวใจของนางเต้นแรงจนเ
Read more
ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 2
ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 2นิ้วเขาแตะกับมือของนางโดยไม่ได้ตั้งใจ หลินชิงวูบวาบไปทั้งตัว กลิ่นกายของเขาทำให้หัวใจของนางเต้นรัว นางพยักหน้ารับคำสั่ง ก้มหน้าลงเพื่อซ่อนใบหน้าที่แดงระเรื่อเจียหลงมองตามหลินชิงที่ก้มหน้าก้มตาทำงาน สายตาของเขาหยุดที่ผิวเนียนราวหยก มือเรียวเล็ก และท่าทางที่ดูอ่อนช้อยเกินชายทั่วไปเขาขมวดคิ้วเล็กน้อย ความสงสัยในใจยิ่งเพิ่มขึ้น แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็รู้สึกถึงความรู้สึกแปลกประหลาดที่ผุดขึ้นเมื่อมอง “หนุ่มน้อย” คนนี้ความรู้สึกที่ทำให้หัวใจของเขาสั่นไหวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนหลินชิงหวางนั่งทำงานต่อไป ท่ามกลางแสงแดดยามเย็นที่ค่อย ๆ ลับขอบฟ้า นางรู้ว่าความรู้สึกที่กำลังก่อตัวในใจนี้ไม่อาจห้ามได้ และชินอ๋อง เจียหลง กำลังกลายเป็นทั้งความฝันและฝันร้ายของนางฝนตกหนักราวม่านน้ำนอกหน้าต่างสำนักงานตรวจเงินแผ่นดิน เสียงสายฝนกระทบหลังคาและลมพัดโหมดังก้อง กลบความโกลาหลของเมืองหลวงในยามค่ำคืน ห้องเอกสารอันเงียบสงบถูกส่องสว่างด้วยแสงเทียนเพียงเล่มเดียวหลินชิงหวาง หรือ “หลินชิง” ในร่างชายหนุ่ม นั่งทำงานเพียงลำพัง มือเรียวเล็กจรดพู่กันคัดลอกเอกสารตามคำสั่งของชินอ๋อง เจ
Read more
ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 3
ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 3เจียหลงพึมพำด้วยความลุ่มหลง ดวงตาขุ่นมัวจ้องมองร่างสาวที่สั่นระริก เขาสอดนิ้วเข้าออกเคลื่อนช้า ไกวลิ้นที่ติ่งเนื้อครางในลำคอ ท่อนลึงค์แข็งอยู่ใต้กางเกงขุนนางมือเล็กหลินชิงกำผมเขาอีกมือจับขอบโต๊ะไว้แน่น หลับตาแอ่นตัวให้โหนกสวาทพุ่งใส่ใบหน้าชินอ๋อง นางหมดแรงจะต่อต้านแล้ว ต้องการเป็นของเขา และข้างในกายร้อนรุ่มอยากได้ของแข็งเสียบลงเรือนร่างอย่างหญิงสาวเขายืนขึ้น ดึงเชือกคาดเอว ปล่อยให้กางเกงร่วงหล่น จ้องนางนิ่งหลินชิงตื่นตระหนกเมื่อเห็นกายแกร่งของเขา แต่ความรัญจวนในใจทำให้นางไม่อาจต้านทาน มือคล้ำชักลำเนื้อขณะที่ดันขานางอ้าออก ขยับตัวเองไปอยู่ตรงกลางหว่างขา โต๊ะเอกสารเริ่มสั่นคลอนนางทิ้งศีรษะลงหลับตาแน่น แว่วเสียงฝนยังตกหนักภายนอกหน้าต่าง เสียงลมพัดโหมและกลิ่นหอมของดินอบอวลเข้ามาในห้องเอกสาร ผสมกับกลิ่นกามารมย์ในห้อง“อ๊ เจ็บ”นางร้องขึ้นเมื่อเจียหลงฝังเอ็นร้อนเข้าในถ้ำรักของหลินชิง ช้า ๆ มือกร้านจับปีกเล็กสองข้างถ่างออกด้วยสองนิ้ว จ้องลึงค์ที่กำลังผลุบหายเข้าไปด้วยการดัน“ซี้ด...เจ้าเล็กเกินไป”เขาขยับเอาตัวเองออกมาแล้วสาวลำอีกครั้ง ก่อนจะจับยัดในรูเล็
Read more
ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 4
ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 4“เจ้า… ช่างรัญจวนใจยิ่งนัก”เจียหลงพูดด้วยเสียงแหบพร่า เขายืนขึ้นอีกครั้ง จับขาของหลินชิงหวางแยกออกกว้างยิ่งขึ้นหลินชิงหวางมองแท่งสวรรค์ที่แข็งเกร็งขึ้นอีกครั้งด้วยความตื่นตระหนกคราวนี้เจียหลงดันเอ็นร้อนเข้าในถ้ำรักของนางอีกครั้ง ง่ายขึ้นและเร็วกว่าเดิม จังหวะกระเด้าทำให้ขาโต๊ะกระแทกพื้นดังสนั่น กลบไปด้วยเสียงฝนที่ยังตกหนักนอกหน้าต่าง“อือ ... อ่า”หลินชิงหวางครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน ร่างกายของนางตอบสนองต่อทุกการเคลื่อนไหวของเจียหลง น้ำหวานไหลเยิ้มเจียหลงลูบไล้กลีบสวรรค์และร่องสีสด นิ้วดึงหัวนมขึ้น ซอยท่อนลึงค์ถี่รัว ในคราวนี้เขาไม่ต้องกลัวว่านางจะเจ็บ การกระแทกจึงได้แรงขึ้นกว่าเดิมจนโต๊ะกระเทือนกลีบเนื้อนางสั่นระริกไปหมด ร้าวหน้าท้องและไฟร้อนที่อยู่กายเริ่มก่อตัวสูงขึ้นจนเกือบขีดสุด“อ่า อื้อ”นางส่งเสียงครางไม่หยุด เหมือนที่ชินอ๋องไม่หยุดพัก กระเด้าต่อเนื่องอย่างตั้งมั่น เขาดึงเอวนางจับไว้เอาตัวเองใส่เข้าไปถี่รัว“อ่า อ๊า ซี้ด เสียวแล้ว อ่า”ครั้งนี้เขาถึงสวรรค์เร็วกว่าครั้งแรกเพราะไม่ต้องกลัวว่านางจะเจ็บ การตอกใส่จึงแรงและมิดจนพวงไข่กระแทกแก้ม
Read more
ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 5
ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 5ฝนเริ่มตกหนักขึ้น เสียงสายฝนกระทบหลังคาดังก้อง เจียหลงยื่นม้วนกระดาษให้หลินชิงหวาง“คัดลอกให้เสร็จภายในวันนี้”นิ้วของเขาแตะมือของนางโดยเจตนา หลินชิงหวางรู้สึกถึงความร้อนจากสัมผัสนั้น นางพยักหน้ารับคำสั่งฝนตกหนักราดราวม่านน้ำ เสียงสายฝนกระทบหลังคาดังสนั่น ผสมกับเสียงลมที่พัดโหมหลินชิงหวางยังคงนั่งที่โต๊ะเล็ก มือเรียวเล็กจรดพู่กันคัดลอกจดหมาย แต่ใจของนางเต้นรัวด้วยความหวาดกลัวและความรู้สึกที่ไม่อาจควบคุมแสงเทียนสองสามเล่มส่องสว่างในห้อง เงาของเจียหลงและหลินชิงหวางทอดยาวบนพื้นไม้ขัดเงานางพยายามจดจ่อกับงาน แต่ความทรงจำจากคืนฝนตกหนัก การสัมผัสอันเร่าร้อนและกลิ่นกายของเจียหลง ยังคงวนเวียนในใจ“หลินชิง”เสียงทุ้มของเจียหลงดังขึ้น หลินชิงหวางสะดุ้ง มองขึ้นพบว่าเขากำลังยิ้มมุมปาก“งานหนักนัก เจ้าดูตึงเครียดเกินไป”เขาลุกขึ้น เดินไปที่ตู้ไม้ด้านข้าง หยิบขวดสุราและถ้วยสองใบออกมา“มาดื่มกับข้าสักหน่อย คลายความตึงเครียด”หลินชิงหวางใจหายวูบ นางรู้ว่าการดื่มกับเจียหลงอาจนำไปสู่อันตราย“ข้า… ข้าไม่ถนัดดื่มสุรา ขอรับ”นางพูดเสียงสั่น พยายามปฏิเสธอย่างสุภาพ แต่เจี
Read more
ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 6
ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 6นางน้ำตาไหลทันทีเมื่อเขากดแท่งเนื้อแช่ค้างไว้ก่อนจะดึงตัวเองออกไป“แค่ก ๆ ๆ”นางสำลักทันที แว่วเสียงชอบใจก่อนที่ปากหนาจะประกบดูดดุน เขาเลื่อนตัวลงขยับขาดันนางให้อ้าออกอีกครั้ง ดูดลิ้นนางจนเจ็บในขณะที่หัวลำหาทางเข้า“อือ..” นางประท้วงเบา ๆ วันนี้เขาไม่รอให้นางปรับสภาพ สอดคราวเดียวเต็มลำยาวมิดหมดด้าม“อ่า หวางชิง” เขาพึมพำบนริมฝีปาก แทะเล็มเมื่อเริ่มกระเด้าตัวเองลงมาแฉะ แฉะ“อือ อ่า ท่านอ๋อง”นางเริ่มครางเรียกชื่อเขา มือเกาะบ่าแน่นร่างเล็กนางกำลังกระดอนขึ้นจากพื้นเอ็นร้อนฝังแน่นในถ้ำรักนาง จังหวะกระเด้าช้า ๆ ในตอนแรกเปลี่ยนเป็นเร็วขึ้น“เสียวไหม หวางชิง”กลีบสวรรค์นางแดงระเรื่อ เรือนร่างนางสั่นระริกจากฤทธิ์สุราและความเสียวซ่าน ร่างนางร้อนผ่าว ใจเต้นรัวจากความรัญจวนแทบขาดใจ"อือ..."เจียหลงคุกเข่าอยู่กลางหว่างขา ดันต้นขานางไว้ตรึงกับพื้นแน่น แบะออกด้านข้าง ดวงตาคมจ้องนางกลิ่นกายหวานนางและผิวเนียนราวหยกทำให้เขาลุ่มหลงยิ่งขึ้นเขาดึงลำลึงค์ออกแล้วก้มลงโลมเลียร่องสวาทนางด้วยการ วนลิ้นลึก รัวปลายลิ้นบนเม็ดกระสัน และกลีบหวาน ซูดเอาน้ำที่ไหลเยิ้มไม่ขาดสายเข้
Read more
ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 7
ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 7แสงแดดยามเที่ยงสาดส่องลงบนศาลาไม้ริมบึงน้ำในสวนหลังสำนักงานตรวจเงินแผ่นดิน กลิ่นดอกบัวและสายน้ำเย็นฉ่ำลอยอบอวลในอากาศ ใบไม้สีเขียวไหวระริกตามสายลมอ่อน ๆ เสียงนกร้องขับขานเป็นระยะหลินชิงหวางนั่งอยู่บนม้านั่งไม้ในศาลา มือเรียวเล็กกุมขอบชุดสีเขียวอ่อนที่นางสวมในวันหยุดงาน ผมยาวปล่อยสลวย เผยความเป็นสตรีที่นางเคยปกปิด ใบหน้าสะสวยแดงระเรื่อด้วยความเขินอายเมื่อรู้ว่าชินอ๋อง เจียหลง ชวนนางมาพบที่นี่เจียหลงยืนพิงเสาไม้ของศาลา จ้องหลินชิงหวางด้วยความหลงใหลและท้าทายเขารู้ตัวตนที่แท้จริงของนางแล้ว และตั้งแต่คืนฝนตกในห้องเอกสาร ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เปลี่ยนไป เต็มไปด้วยความรัญจวนและความลับที่ไม่อาจบอกผู้ใด“ชิงหวาง”เจียหลงเรียกด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ เดินเข้ามานั่งข้างนาง ใกล้จนหลินชิงหวางสัมผัสได้ถึงไออุ่นนางก้มใบหน้าแดงก่ำเมื่อเขายื่นมือลูบไล้มือเรียวเล็กนางเบา ๆ“เจ้าเขินอายข้ายิ่งนัก วันนี้ไม่มีผู้ใดรบกวนเรา”“ท่าน… ข้าขอเพียงมาพูดคุยตามที่ท่านชวน”นางพยายามดึงมือกลับ แต่เจียหลงจับไว้แน่น สายตาของเขาลึกล้ำ ยิ้มมุมปาก โน้มตัวเข้าใกล้จนหลินชิงหวางรู้สึกถึงลมหายใ
Read more
ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 8
ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 8“อย่าปิดหน้า”เขาจับข้อมือของนางดึงลง มองใบหน้าสะสวยที่แดงก่ำด้วยความพึงพอใจ“ข้าอยากเห็นเจ้า ชิงหวาง”เขาเริ่มถอดชุดของตัวเองออก ทีละชิ้นด้วยความตั้งใจ เผยร่างกายกำยำและท่อนลึงค์ที่แข็งเกร็ง หลินชิงหวางมองด้วยดวงตาที่พร่าเลือน หัวใจเต้นรัวเมื่อเห็นกายแกร่งของเขาเจียหลงเลื่อนตัวขึ้น คร่อมนางกลับหัวกลับหางบนม้านั่งริมศาลา ใบหน้าเขาแนบลงที่ร่องสวาทนาง ลิ้นสากเขาลากช้า ๆ บนกลีบหวาน วนลึกเข้าในโพรงรัก ลิ้มรสน้ำหวานที่ไหลเยิ้มไม่ขาดสายหลินชิงหวางครางเสียว ร่างกายสั่นระริก มือจิกม้านั่งแน่น ในขณะเดียวกัน เจียหลงส่งท่อนลึงค์แข็งเกร็งไปที่ปากของนางหลินชิงหวางลังเลครู่หนึ่ง แต่ฤทธิ์ความรัญจวนทำให้นางดูดดุนลำเนื้อของเขา ลิ้นตวัดไกวสัมผัสปลายท่อนอย่างเชื่องช้าเสียงน้ำจากการโลมเลียและดูดดุนดังผสมกับเสียงครางของทั้งคู่เสียงนกร้องและสายลมรอบศาลากลายเป็นฉากหลังที่ห่างไกล หลินชิงหวางได้ยินเสียงข้ารับใช้และทหารที่เดินตรวจในสวนไม่ไกลนัก แต่ทุกอย่างเหมือนจางหายไปนางถูกเจียหลงปลุกแรงกระสันจนเตลิด ลิ้นของเขาระรัวที่ถ้ำสวรรค์ วนลึกจนนางถึงขอบสวรรค์ น้ำหวานไหลเยิ้มลงม้
Read more
ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 9
ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 9 หลินชิงหวางนอนหลับอยู่ในอ้อมแขนของชินอ๋อง เจียหลง ร่างกายนางยังอบอุ่นจากความเร่าร้อนเมื่อวานในศาลาริมน้ำ ชุดบางที่เจียหลงห่มให้ปกปิดเรือนร่างนวลนางหลุดลุ่ย เผยผิวขาวเนียนที่เปื้อนรอยแดงจาง ๆ จากการสัมผัสของเขาเจียหลงมองหลินชิงหวางที่หลับสนิท ผมยาวสลวยของนางกระจายบนหมอน ริมฝีปากแดงระเรือราวกลีบดอกไม้เขายกมือลูบไล้แก้มของนางเบา ๆ รู้สึกถึงความรักที่พุ่งสูงในใจ ความรู้สึกที่เขาไม่เคยสัมผัสกับผู้ใดมาก่อนหลินชิงหวางขยับตัวเล็กน้อย ดวงตาคู่สวยค่อย ๆ เปิดขึ้น มองเจียหลงด้วยความเขินอายและความอบอุ่น“ตื่นแล้วหรือ ชิงหวางตัวน้อย” น้ำเสียงทุ้มต่ำแฝงด้วยความรักเขาโน้มตัวลงจูบลงบนริมฝีปากนางอย่างนุ่มนวล หลินชิงหวางสะดุ้งเล็กน้อย ลิ้นของเขาตวัดไกว แลกลิ้นอย่างดูดดื่มเจียหลงกอดร่างของหลินชิงหวางแน่น มือลูบผมยาวของนาง“ข้ารักเจ้า ชิงหวาง” เขากล่าว น้ำเสียงหนักแน่นแต่เปี่ยมด้วยความจริงใจ “ตั้งแต่คืนแรกที่ข้าสัมผัสเจ้า ข้ารู้ว่าเจ้าไม่ใช่แค่หลินชิง ข้าราชการผู้น้อย เจ้าเป็นสตรีที่ข้าไม่อาจปล่อยให้หลุดมือไป”หลินชิงหวางใจเต้นรัว ใบหน้าแดงก่ำตื้นตัน นางก้มหน้าลง ซุ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status