รวมเรื่องสั้นฟิน (3) แซ่บจีนโบราณ 25+

ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทนำยุคสมัยหยวนเฉิงในเมืองหลวงอันยิ่งใหญ่ของราชวงศ์ ความสงบสุขบังเกิดทั่วผืนแผ่นดินในรัชสมัยนี้แสงยามเช้าสีทอง การเริ่มต้นวันใหม่ส่องลอดผ่านหน้าต่างไม้สำนักงานตรวจเงินแผ่นดินอาคารไม้โบราณแห่งนี้เต็มไปด้วยกลิ่นหมึกและกระดาษเก่า ใบไม้จากสวนด้านนอกไหววูบวาบยามลมพัด เกิดเป็นเงาราวคนร่ายระบำบนพื้นไม้ขัดเงาภายในห้องเอกสารอันเงียบสงบ มุมหนึ่งของสำนักงานมีชายหนุ่มร่างบางนั่งอยู่เงียบ ๆ มือเรียวเล็กกำลังจัดเรียงสมุดบัญชีด้วยความพิถีพิถันหลินชิง หรือที่แท้จริงคือหลินชิงหวาง สตรีวัยสิบเก้าปี ผู้ปลอมตัวเป็นชายเพื่อหาเลี้ยงชีพในโลกที่โหดร้ายนางสวมชุดข้าราชการสีเทาหลวมเล็กน้อยเพื่อปกปิดส่วนเว้าส่วนโค้งของร่างกาย ผมยาวสีดำมัดรวบแน่นด้วยผ้าเรียบง่าย ใบหน้าสะสวยราวหยกขาวถูกบังด้วยสีหน้าแข็งกร้าวที่ฝึกฝนมาอย่างดีกันใครสงสัยคิ้วโก่งดั่งผีเสื้อขมวดเล็กน้อยเมื่อนางพบข้อผิดพลาดในสมุดบัญชี มือเรียวจับพู่กันจุ่มหมึกดำ จดบันทึกตัวเลขด้วยลายมือคมชัด แสดงถึงความชำนาญที่สั่งสมมาถึงงสามปีในสำนักงานแห่งนี้กลิ่นดอกไม้จาง ๆ จากสวนด้านนอกลอยเข้ามา ผสมกับกลิ่นหมึกที่หลินชิงคุ้นเคย นาง

ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 2นิ้วเขาแตะกับมือของนางโดยไม่ได้ตั้งใจ หลินชิงวูบวาบไปทั้งตัว กลิ่นกายของเขาทำให้หัวใจของนางเต้นรัว นางพยักหน้ารับคำสั่ง ก้มหน้าลงเพื่อซ่อนใบหน้าที่แดงระเรื่อเจียหลงมองตามหลินชิงที่ก้มหน้าก้มตาทำงาน สายตาของเขาหยุดที่ผิวเนียนราวหยก มือเรียวเล็ก และท่าทางที่ดูอ่อนช้อยเกินชายทั่วไปเขาขมวดคิ้วเล็กน้อย ความสงสัยในใจยิ่งเพิ่มขึ้น แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็รู้สึกถึงความรู้สึกแปลกประหลาดที่ผุดขึ้นเมื่อมอง “หนุ่มน้อย” คนนี้ความรู้สึกที่ทำให้หัวใจของเขาสั่นไหวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนหลินชิงหวางนั่งทำงานต่อไป ท่ามกลางแสงแดดยามเย็นที่ค่อย ๆ ลับขอบฟ้า นางรู้ว่าความรู้สึกที่กำลังก่อตัวในใจนี้ไม่อาจห้ามได้ และชินอ๋อง เจียหลง กำลังกลายเป็นทั้งความฝันและฝันร้ายของนางฝนตกหนักราวม่านน้ำนอกหน้าต่างสำนักงานตรวจเงินแผ่นดิน เสียงสายฝนกระทบหลังคาและลมพัดโหมดังก้อง กลบความโกลาหลของเมืองหลวงในยามค่ำคืน ห้องเอกสารอันเงียบสงบถูกส่องสว่างด้วยแสงเทียนเพียงเล่มเดียวหลินชิงหวาง หรือ “หลินชิง” ในร่างชายหนุ่ม นั่งทำงานเพียงลำพัง มือเรียวเล็กจรดพู่กันคัดลอกเอกสารตามคำสั่งของชินอ๋อง เจ

ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 4“เจ้า… ช่างรัญจวนใจยิ่งนัก”เจียหลงพูดด้วยเสียงแหบพร่า เขายืนขึ้นอีกครั้ง จับขาของหลินชิงหวางแยกออกกว้างยิ่งขึ้นหลินชิงหวางมองแท่งสวรรค์ที่แข็งเกร็งขึ้นอีกครั้งด้วยความตื่นตระหนกคราวนี้เจียหลงดันเอ็นร้อนเข้าในถ้ำรักของนางอีกครั้ง ง่ายขึ้นและเร็วกว่าเดิม จังหวะกระเด้าทำให้ขาโต๊ะกระแทกพื้นดังสนั่น กลบไปด้วยเสียงฝนที่ยังตกหนักนอกหน้าต่าง“อือ ... อ่า”หลินชิงหวางครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน ร่างกายของนางตอบสนองต่อทุกการเคลื่อนไหวของเจียหลง น้ำหวานไหลเยิ้มเจียหลงลูบไล้กลีบสวรรค์และร่องสีสด นิ้วดึงหัวนมขึ้น ซอยท่อนลึงค์ถี่รัว ในคราวนี้เขาไม่ต้องกลัวว่านางจะเจ็บ การกระแทกจึงได้แรงขึ้นกว่าเดิมจนโต๊ะกระเทือนกลีบเนื้อนางสั่นระริกไปหมด ร้าวหน้าท้องและไฟร้อนที่อยู่กายเริ่มก่อตัวสูงขึ้นจนเกือบขีดสุด“อ่า อื้อ”นางส่งเสียงครางไม่หยุด เหมือนที่ชินอ๋องไม่หยุดพัก กระเด้าต่อเนื่องอย่างตั้งมั่น เขาดึงเอวนางจับไว้เอาตัวเองใส่เข้าไปถี่รัว“อ่า อ๊า ซี้ด เสียวแล้ว อ่า”ครั้งนี้เขาถึงสวรรค์เร็วกว่าครั้งแรกเพราะไม่ต้องกลัวว่านางจะเจ็บ การตอกใส่จึงแรงและมิดจนพวงไข่กระแทกแก้ม

ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 6นางน้ำตาไหลทันทีเมื่อเขากดแท่งเนื้อแช่ค้างไว้ก่อนจะดึงตัวเองออกไป“แค่ก ๆ ๆ”นางสำลักทันที แว่วเสียงชอบใจก่อนที่ปากหนาจะประกบดูดดุน เขาเลื่อนตัวลงขยับขาดันนางให้อ้าออกอีกครั้ง ดูดลิ้นนางจนเจ็บในขณะที่หัวลำหาทางเข้า“อือ..” นางประท้วงเบา ๆ วันนี้เขาไม่รอให้นางปรับสภาพ สอดคราวเดียวเต็มลำยาวมิดหมดด้าม“อ่า หวางชิง” เขาพึมพำบนริมฝีปาก แทะเล็มเมื่อเริ่มกระเด้าตัวเองลงมาแฉะ แฉะ“อือ อ่า ท่านอ๋อง”นางเริ่มครางเรียกชื่อเขา มือเกาะบ่าแน่นร่างเล็กนางกำลังกระดอนขึ้นจากพื้นเอ็นร้อนฝังแน่นในถ้ำรักนาง จังหวะกระเด้าช้า ๆ ในตอนแรกเปลี่ยนเป็นเร็วขึ้น“เสียวไหม หวางชิง”กลีบสวรรค์นางแดงระเรื่อ เรือนร่างนางสั่นระริกจากฤทธิ์สุราและความเสียวซ่าน ร่างนางร้อนผ่าว ใจเต้นรัวจากความรัญจวนแทบขาดใจ"อือ..."เจียหลงคุกเข่าอยู่กลางหว่างขา ดันต้นขานางไว้ตรึงกับพื้นแน่น แบะออกด้านข้าง ดวงตาคมจ้องนางกลิ่นกายหวานนางและผิวเนียนราวหยกทำให้เขาลุ่มหลงยิ่งขึ้นเขาดึงลำลึงค์ออกแล้วก้มลงโลมเลียร่องสวาทนางด้วยการ วนลิ้นลึก รัวปลายลิ้นบนเม็ดกระสัน และกลีบหวาน ซูดเอาน้ำที่ไหลเยิ้มไม่ขาดสายเข้

ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 8“อย่าปิดหน้า”เขาจับข้อมือของนางดึงลง มองใบหน้าสะสวยที่แดงก่ำด้วยความพึงพอใจ“ข้าอยากเห็นเจ้า ชิงหวาง”เขาเริ่มถอดชุดของตัวเองออก ทีละชิ้นด้วยความตั้งใจ เผยร่างกายกำยำและท่อนลึงค์ที่แข็งเกร็ง หลินชิงหวางมองด้วยดวงตาที่พร่าเลือน หัวใจเต้นรัวเมื่อเห็นกายแกร่งของเขาเจียหลงเลื่อนตัวขึ้น คร่อมนางกลับหัวกลับหางบนม้านั่งริมศาลา ใบหน้าเขาแนบลงที่ร่องสวาทนาง ลิ้นสากเขาลากช้า ๆ บนกลีบหวาน วนลึกเข้าในโพรงรัก ลิ้มรสน้ำหวานที่ไหลเยิ้มไม่ขาดสายหลินชิงหวางครางเสียว ร่างกายสั่นระริก มือจิกม้านั่งแน่น ในขณะเดียวกัน เจียหลงส่งท่อนลึงค์แข็งเกร็งไปที่ปากของนางหลินชิงหวางลังเลครู่หนึ่ง แต่ฤทธิ์ความรัญจวนทำให้นางดูดดุนลำเนื้อของเขา ลิ้นตวัดไกวสัมผัสปลายท่อนอย่างเชื่องช้าเสียงน้ำจากการโลมเลียและดูดดุนดังผสมกับเสียงครางของทั้งคู่เสียงนกร้องและสายลมรอบศาลากลายเป็นฉากหลังที่ห่างไกล หลินชิงหวางได้ยินเสียงข้ารับใช้และทหารที่เดินตรวจในสวนไม่ไกลนัก แต่ทุกอย่างเหมือนจางหายไปนางถูกเจียหลงปลุกแรงกระสันจนเตลิด ลิ้นของเขาระรัวที่ถ้ำสวรรค์ วนลึกจนนางถึงขอบสวรรค์ น้ำหวานไหลเยิ้มลงม้