รวมเรื่องสั้นฟิน (3) แซ่บจีนโบราณ 25+

รวมเรื่องสั้นฟิน (3) แซ่บจีนโบราณ 25+

last updateÚltima actualización : 2026-03-26
Por:  พริมรินCompletado
Idioma: Thai
goodnovel18goodnovel
No hay suficientes calificaciones
98Capítulos
5.4Kvistas
Leer
Agregar a biblioteca

Compartir:  

Reportar
Resumen
Catálogo
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP

รวมเรื่องสั้นรสเข้ม แซ่บระดับ 25+ พีเรียดจีนโบราณ ความใคร่ ความลับ และเกมอำนาจที่ไม่มีคำว่าไร้เดียงสา จบในตอน… แต่ความร้อนยังติดผิว ไม่มีความรัก มีแต่ความหลง ใคร่ และดิบเถื่อน 3P/ชู้/อ๋อง/คุณหนู/ และอีกหลากหลาย รวมไว้ให้อ่านยาว ๆ 11 เรื่อง 11 รสชาติ

Ver más

Capítulo 1

ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทนำ

"Lawrence, you're already 30. You're not young anymore. Are you really planning to stay at that company forever? If you're not getting married, just come back for a blind date. Your Aunt Ella found a young lady for you. She's coming back from abroad next month, and she seems nice. Come meet her."

It was nearing the end of the workday when Lawrence Hale received the call from his mother, Maddison Pace.

It wasn't the first time she had called to pressure him about marriage. Usually, he'd hesitate or brush it off. But this time, his answer was different.

"Alright. I'll come back once I quit my job."

On the other end, Maddison went silent for a moment. "You're serious about coming back?"

"Yeah, I'll be back."

After hanging up, Lawrence started packing up his desk to leave when the office phone buzzed.

"Come in."

Lawrence pushed the door open, and his gaze immediately landed on the woman standing by the floor-to-ceiling window.

She had a stunning figure and a beautiful face. Under the golden rays of the setting sun, she looked almost ethereal.

When Lawrence approached Julia Ware, she turned and looped her arms around his neck. She then whispered in his ear, "I'm coming to your place tonight."

"I've got plans tonight," he replied, stepping back.

However, Julia grabbed his wrist. "What plans could you possibly have?"

"I have a meeting with a client." Lawrence rejected her again.

Unfazed, Julia reached out and unbuttoned his collar. The marks beneath his white shirt were enough to make anyone blush.

"You know I don't like men who don't listen to me," she murmured, before leaning in to kiss him.

Lawrence frowned but didn't resist. Her kisses trailed over him, but inside, he felt nothing but emptiness.

The night before, he had delivered some documents to Julia at a bar. That was when he overheard her conversation with a group of socialites.

"Ms. Ware, we heard your grandma's setting you up with a fiancé. What about your boy toy, Lawrence?"

Julia had replied nonchalantly, "What about him? He's just a fling. Do you think I'd actually keep him around? If he hadn't been so attentive, I would've replaced him long ago. I'd never marry him."

Everyone knew Lawrence was head over heels for Julia—so much so that no matter the time or place, he'd drop everything for her.

But he never expected that he was nothing more than a fling in Julia's eyes.

At that moment, Lawrence finally woke up.

That night, he drove Julia home as usual. When they reached her door, she turned and wrapped herself around him, igniting every corner of his body with practiced ease.

She was unusually passionate, but for Lawrence, it felt like pure torment.

After their intimacy, she lay in his arms. "I'm getting engaged."

"I see," he replied.

He didn't have much of a reaction. After all, he had known about it. What was there to react to?

"Aren't you upset?" Julia asked.

She wasn't surprised by his reaction. Ever since the day he started working as her assistant, she had never seen Lawrence show any real emotion.

He was like a robot, seemingly indifferent to everyone and everything. He always knew his place and handled every situation with precision.

Most importantly, his features bore a striking resemblance to that person. That was a crucial reason why Julia chose him.

"No. Go to sleep. I'm tired," Lawrence said. He turned over, putting some space between them.

Julia frowned in displeasure and poked him in the back. "Hug me."

But for the first time, Lawrence didn't respond. He stayed stiff and silent, closing his eyes but unable to rest.

The next morning, Julia woke to find Lawrence already gone.

When she went downstairs, there was no breakfast waiting for her.

Every time she stayed here overnight, Lawrence would have her outfit and matching shoes for the next day ready.

She was picky, and the steak she wanted for breakfast always had to be the freshest.

Lawrence would always head to the market early to pick the best steak and rush back to prepare her meal before she came downstairs.

But this morning, he hadn't laid out her clothes or made breakfast.
Expandir
Siguiente capítulo
Descargar

Último capítulo

Más capítulos
Sin comentarios
98 Capítulos
ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทนำ
ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทนำยุคสมัยหยวนเฉิงในเมืองหลวงอันยิ่งใหญ่ของราชวงศ์ ความสงบสุขบังเกิดทั่วผืนแผ่นดินในรัชสมัยนี้แสงยามเช้าสีทอง การเริ่มต้นวันใหม่ส่องลอดผ่านหน้าต่างไม้สำนักงานตรวจเงินแผ่นดินอาคารไม้โบราณแห่งนี้เต็มไปด้วยกลิ่นหมึกและกระดาษเก่า ใบไม้จากสวนด้านนอกไหววูบวาบยามลมพัด เกิดเป็นเงาราวคนร่ายระบำบนพื้นไม้ขัดเงาภายในห้องเอกสารอันเงียบสงบ มุมหนึ่งของสำนักงานมีชายหนุ่มร่างบางนั่งอยู่เงียบ ๆ มือเรียวเล็กกำลังจัดเรียงสมุดบัญชีด้วยความพิถีพิถันหลินชิง หรือที่แท้จริงคือหลินชิงหวาง สตรีวัยสิบเก้าปี ผู้ปลอมตัวเป็นชายเพื่อหาเลี้ยงชีพในโลกที่โหดร้ายนางสวมชุดข้าราชการสีเทาหลวมเล็กน้อยเพื่อปกปิดส่วนเว้าส่วนโค้งของร่างกาย ผมยาวสีดำมัดรวบแน่นด้วยผ้าเรียบง่าย ใบหน้าสะสวยราวหยกขาวถูกบังด้วยสีหน้าแข็งกร้าวที่ฝึกฝนมาอย่างดีกันใครสงสัยคิ้วโก่งดั่งผีเสื้อขมวดเล็กน้อยเมื่อนางพบข้อผิดพลาดในสมุดบัญชี มือเรียวจับพู่กันจุ่มหมึกดำ จดบันทึกตัวเลขด้วยลายมือคมชัด แสดงถึงความชำนาญที่สั่งสมมาถึงงสามปีในสำนักงานแห่งนี้กลิ่นดอกไม้จาง ๆ จากสวนด้านนอกลอยเข้ามา ผสมกับกลิ่นหมึกที่หลินชิงคุ้นเคย นาง
Leer más
ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 1
ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 1 แสงแดดวันใหม่สีทองสาดผ่านสวนกลางของสำนักงานตรวจเงินแผ่นดิน กลิ่นน้ำหมึกอวลในอากาศ กลิ่นที่หลินชิงคุ้นเคย ทว่า...วันนี้กลับทำให้นางตื่นกลัวหลินชิงหวาง หรือ “หลินชิง” ในร่างชายหนุ่มน้อย ยืนอยู่หน้าประตูห้องด้วยหัวใจที่เต้นรัวราวกลองศึกวันนี้เป็นวันแรกที่นางต้องเริ่มงานในฐานะคนเขียนหนังสือของชินอ๋อง ขุนนางหนุ่มผู้มีสายตาคมกริบและอำนาจที่ทำให้ทุกคนในสำนักงานหวาดเกรงนางสูดลมหายใจลึก ฝืนยิ้มเล็กน้อยเพื่อกลบความตื่นตระหนก ชุดข้าราชการชายสีเทาหลวมโพกที่นางสำรวจมาอย่างดีเมื่อเช้าว่าจะไม่ทำให้ชินอ๋องจับได้ ผ้ารัดอกวันนี้นางพันแน่นกว่าทุกวันจนแทบหายใจไม่ออก ผมยาวมัดรวบเรียบร้อย ทำสีหน้าเรียบเฉยขณะเคาะประตูเบา ๆ“เข้ามา”เสียงทุ้มของเจียหลงเย็นเยียบแต่เปี่ยมอำนาจ นางสะท้านเล็กน้อยแล้ววางมือสั่นนิด ๆ ผลักประตูเข้าไปภาพชินอ๋องนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ กองสมุดบัญชีและม้วนกระดาษวางระเกะระกะ“ข้าน้อย หลินชิง มารายงานตัว ขอรับ”หลินชิงก้มหน้าคารวะ พยายามควบคุมน้ำเสียงให้ต่ำและมั่นคง นางรู้สึกถึงสายตาของเจียหลงที่พินิจพิเคราะห์ทุกอากัปกิริยา หัวใจของนางเต้นแรงจนเ
Leer más
ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 2
ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 2นิ้วเขาแตะกับมือของนางโดยไม่ได้ตั้งใจ หลินชิงวูบวาบไปทั้งตัว กลิ่นกายของเขาทำให้หัวใจของนางเต้นรัว นางพยักหน้ารับคำสั่ง ก้มหน้าลงเพื่อซ่อนใบหน้าที่แดงระเรื่อเจียหลงมองตามหลินชิงที่ก้มหน้าก้มตาทำงาน สายตาของเขาหยุดที่ผิวเนียนราวหยก มือเรียวเล็ก และท่าทางที่ดูอ่อนช้อยเกินชายทั่วไปเขาขมวดคิ้วเล็กน้อย ความสงสัยในใจยิ่งเพิ่มขึ้น แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็รู้สึกถึงความรู้สึกแปลกประหลาดที่ผุดขึ้นเมื่อมอง “หนุ่มน้อย” คนนี้ความรู้สึกที่ทำให้หัวใจของเขาสั่นไหวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนหลินชิงหวางนั่งทำงานต่อไป ท่ามกลางแสงแดดยามเย็นที่ค่อย ๆ ลับขอบฟ้า นางรู้ว่าความรู้สึกที่กำลังก่อตัวในใจนี้ไม่อาจห้ามได้ และชินอ๋อง เจียหลง กำลังกลายเป็นทั้งความฝันและฝันร้ายของนางฝนตกหนักราวม่านน้ำนอกหน้าต่างสำนักงานตรวจเงินแผ่นดิน เสียงสายฝนกระทบหลังคาและลมพัดโหมดังก้อง กลบความโกลาหลของเมืองหลวงในยามค่ำคืน ห้องเอกสารอันเงียบสงบถูกส่องสว่างด้วยแสงเทียนเพียงเล่มเดียวหลินชิงหวาง หรือ “หลินชิง” ในร่างชายหนุ่ม นั่งทำงานเพียงลำพัง มือเรียวเล็กจรดพู่กันคัดลอกเอกสารตามคำสั่งของชินอ๋อง เจ
Leer más
ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 3
ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 3เจียหลงพึมพำด้วยความลุ่มหลง ดวงตาขุ่นมัวจ้องมองร่างสาวที่สั่นระริก เขาสอดนิ้วเข้าออกเคลื่อนช้า ไกวลิ้นที่ติ่งเนื้อครางในลำคอ ท่อนลึงค์แข็งอยู่ใต้กางเกงขุนนางมือเล็กหลินชิงกำผมเขาอีกมือจับขอบโต๊ะไว้แน่น หลับตาแอ่นตัวให้โหนกสวาทพุ่งใส่ใบหน้าชินอ๋อง นางหมดแรงจะต่อต้านแล้ว ต้องการเป็นของเขา และข้างในกายร้อนรุ่มอยากได้ของแข็งเสียบลงเรือนร่างอย่างหญิงสาวเขายืนขึ้น ดึงเชือกคาดเอว ปล่อยให้กางเกงร่วงหล่น จ้องนางนิ่งหลินชิงตื่นตระหนกเมื่อเห็นกายแกร่งของเขา แต่ความรัญจวนในใจทำให้นางไม่อาจต้านทาน มือคล้ำชักลำเนื้อขณะที่ดันขานางอ้าออก ขยับตัวเองไปอยู่ตรงกลางหว่างขา โต๊ะเอกสารเริ่มสั่นคลอนนางทิ้งศีรษะลงหลับตาแน่น แว่วเสียงฝนยังตกหนักภายนอกหน้าต่าง เสียงลมพัดโหมและกลิ่นหอมของดินอบอวลเข้ามาในห้องเอกสาร ผสมกับกลิ่นกามารมย์ในห้อง“อ๊ เจ็บ”นางร้องขึ้นเมื่อเจียหลงฝังเอ็นร้อนเข้าในถ้ำรักของหลินชิง ช้า ๆ มือกร้านจับปีกเล็กสองข้างถ่างออกด้วยสองนิ้ว จ้องลึงค์ที่กำลังผลุบหายเข้าไปด้วยการดัน“ซี้ด...เจ้าเล็กเกินไป”เขาขยับเอาตัวเองออกมาแล้วสาวลำอีกครั้ง ก่อนจะจับยัดในรูเล็
Leer más
ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 4
ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 4“เจ้า… ช่างรัญจวนใจยิ่งนัก”เจียหลงพูดด้วยเสียงแหบพร่า เขายืนขึ้นอีกครั้ง จับขาของหลินชิงหวางแยกออกกว้างยิ่งขึ้นหลินชิงหวางมองแท่งสวรรค์ที่แข็งเกร็งขึ้นอีกครั้งด้วยความตื่นตระหนกคราวนี้เจียหลงดันเอ็นร้อนเข้าในถ้ำรักของนางอีกครั้ง ง่ายขึ้นและเร็วกว่าเดิม จังหวะกระเด้าทำให้ขาโต๊ะกระแทกพื้นดังสนั่น กลบไปด้วยเสียงฝนที่ยังตกหนักนอกหน้าต่าง“อือ ... อ่า”หลินชิงหวางครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน ร่างกายของนางตอบสนองต่อทุกการเคลื่อนไหวของเจียหลง น้ำหวานไหลเยิ้มเจียหลงลูบไล้กลีบสวรรค์และร่องสีสด นิ้วดึงหัวนมขึ้น ซอยท่อนลึงค์ถี่รัว ในคราวนี้เขาไม่ต้องกลัวว่านางจะเจ็บ การกระแทกจึงได้แรงขึ้นกว่าเดิมจนโต๊ะกระเทือนกลีบเนื้อนางสั่นระริกไปหมด ร้าวหน้าท้องและไฟร้อนที่อยู่กายเริ่มก่อตัวสูงขึ้นจนเกือบขีดสุด“อ่า อื้อ”นางส่งเสียงครางไม่หยุด เหมือนที่ชินอ๋องไม่หยุดพัก กระเด้าต่อเนื่องอย่างตั้งมั่น เขาดึงเอวนางจับไว้เอาตัวเองใส่เข้าไปถี่รัว“อ่า อ๊า ซี้ด เสียวแล้ว อ่า”ครั้งนี้เขาถึงสวรรค์เร็วกว่าครั้งแรกเพราะไม่ต้องกลัวว่านางจะเจ็บ การตอกใส่จึงแรงและมิดจนพวงไข่กระแทกแก้ม
Leer más
ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 5
ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 5ฝนเริ่มตกหนักขึ้น เสียงสายฝนกระทบหลังคาดังก้อง เจียหลงยื่นม้วนกระดาษให้หลินชิงหวาง“คัดลอกให้เสร็จภายในวันนี้”นิ้วของเขาแตะมือของนางโดยเจตนา หลินชิงหวางรู้สึกถึงความร้อนจากสัมผัสนั้น นางพยักหน้ารับคำสั่งฝนตกหนักราดราวม่านน้ำ เสียงสายฝนกระทบหลังคาดังสนั่น ผสมกับเสียงลมที่พัดโหมหลินชิงหวางยังคงนั่งที่โต๊ะเล็ก มือเรียวเล็กจรดพู่กันคัดลอกจดหมาย แต่ใจของนางเต้นรัวด้วยความหวาดกลัวและความรู้สึกที่ไม่อาจควบคุมแสงเทียนสองสามเล่มส่องสว่างในห้อง เงาของเจียหลงและหลินชิงหวางทอดยาวบนพื้นไม้ขัดเงานางพยายามจดจ่อกับงาน แต่ความทรงจำจากคืนฝนตกหนัก การสัมผัสอันเร่าร้อนและกลิ่นกายของเจียหลง ยังคงวนเวียนในใจ“หลินชิง”เสียงทุ้มของเจียหลงดังขึ้น หลินชิงหวางสะดุ้ง มองขึ้นพบว่าเขากำลังยิ้มมุมปาก“งานหนักนัก เจ้าดูตึงเครียดเกินไป”เขาลุกขึ้น เดินไปที่ตู้ไม้ด้านข้าง หยิบขวดสุราและถ้วยสองใบออกมา“มาดื่มกับข้าสักหน่อย คลายความตึงเครียด”หลินชิงหวางใจหายวูบ นางรู้ว่าการดื่มกับเจียหลงอาจนำไปสู่อันตราย“ข้า… ข้าไม่ถนัดดื่มสุรา ขอรับ”นางพูดเสียงสั่น พยายามปฏิเสธอย่างสุภาพ แต่เจี
Leer más
ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 6
ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 6นางน้ำตาไหลทันทีเมื่อเขากดแท่งเนื้อแช่ค้างไว้ก่อนจะดึงตัวเองออกไป“แค่ก ๆ ๆ”นางสำลักทันที แว่วเสียงชอบใจก่อนที่ปากหนาจะประกบดูดดุน เขาเลื่อนตัวลงขยับขาดันนางให้อ้าออกอีกครั้ง ดูดลิ้นนางจนเจ็บในขณะที่หัวลำหาทางเข้า“อือ..” นางประท้วงเบา ๆ วันนี้เขาไม่รอให้นางปรับสภาพ สอดคราวเดียวเต็มลำยาวมิดหมดด้าม“อ่า หวางชิง” เขาพึมพำบนริมฝีปาก แทะเล็มเมื่อเริ่มกระเด้าตัวเองลงมาแฉะ แฉะ“อือ อ่า ท่านอ๋อง”นางเริ่มครางเรียกชื่อเขา มือเกาะบ่าแน่นร่างเล็กนางกำลังกระดอนขึ้นจากพื้นเอ็นร้อนฝังแน่นในถ้ำรักนาง จังหวะกระเด้าช้า ๆ ในตอนแรกเปลี่ยนเป็นเร็วขึ้น“เสียวไหม หวางชิง”กลีบสวรรค์นางแดงระเรื่อ เรือนร่างนางสั่นระริกจากฤทธิ์สุราและความเสียวซ่าน ร่างนางร้อนผ่าว ใจเต้นรัวจากความรัญจวนแทบขาดใจ"อือ..."เจียหลงคุกเข่าอยู่กลางหว่างขา ดันต้นขานางไว้ตรึงกับพื้นแน่น แบะออกด้านข้าง ดวงตาคมจ้องนางกลิ่นกายหวานนางและผิวเนียนราวหยกทำให้เขาลุ่มหลงยิ่งขึ้นเขาดึงลำลึงค์ออกแล้วก้มลงโลมเลียร่องสวาทนางด้วยการ วนลิ้นลึก รัวปลายลิ้นบนเม็ดกระสัน และกลีบหวาน ซูดเอาน้ำที่ไหลเยิ้มไม่ขาดสายเข้
Leer más
ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 7
ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 7แสงแดดยามเที่ยงสาดส่องลงบนศาลาไม้ริมบึงน้ำในสวนหลังสำนักงานตรวจเงินแผ่นดิน กลิ่นดอกบัวและสายน้ำเย็นฉ่ำลอยอบอวลในอากาศ ใบไม้สีเขียวไหวระริกตามสายลมอ่อน ๆ เสียงนกร้องขับขานเป็นระยะหลินชิงหวางนั่งอยู่บนม้านั่งไม้ในศาลา มือเรียวเล็กกุมขอบชุดสีเขียวอ่อนที่นางสวมในวันหยุดงาน ผมยาวปล่อยสลวย เผยความเป็นสตรีที่นางเคยปกปิด ใบหน้าสะสวยแดงระเรื่อด้วยความเขินอายเมื่อรู้ว่าชินอ๋อง เจียหลง ชวนนางมาพบที่นี่เจียหลงยืนพิงเสาไม้ของศาลา จ้องหลินชิงหวางด้วยความหลงใหลและท้าทายเขารู้ตัวตนที่แท้จริงของนางแล้ว และตั้งแต่คืนฝนตกในห้องเอกสาร ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เปลี่ยนไป เต็มไปด้วยความรัญจวนและความลับที่ไม่อาจบอกผู้ใด“ชิงหวาง”เจียหลงเรียกด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ เดินเข้ามานั่งข้างนาง ใกล้จนหลินชิงหวางสัมผัสได้ถึงไออุ่นนางก้มใบหน้าแดงก่ำเมื่อเขายื่นมือลูบไล้มือเรียวเล็กนางเบา ๆ“เจ้าเขินอายข้ายิ่งนัก วันนี้ไม่มีผู้ใดรบกวนเรา”“ท่าน… ข้าขอเพียงมาพูดคุยตามที่ท่านชวน”นางพยายามดึงมือกลับ แต่เจียหลงจับไว้แน่น สายตาของเขาลึกล้ำ ยิ้มมุมปาก โน้มตัวเข้าใกล้จนหลินชิงหวางรู้สึกถึงลมหายใ
Leer más
ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 8
ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 8“อย่าปิดหน้า”เขาจับข้อมือของนางดึงลง มองใบหน้าสะสวยที่แดงก่ำด้วยความพึงพอใจ“ข้าอยากเห็นเจ้า ชิงหวาง”เขาเริ่มถอดชุดของตัวเองออก ทีละชิ้นด้วยความตั้งใจ เผยร่างกายกำยำและท่อนลึงค์ที่แข็งเกร็ง หลินชิงหวางมองด้วยดวงตาที่พร่าเลือน หัวใจเต้นรัวเมื่อเห็นกายแกร่งของเขาเจียหลงเลื่อนตัวขึ้น คร่อมนางกลับหัวกลับหางบนม้านั่งริมศาลา ใบหน้าเขาแนบลงที่ร่องสวาทนาง ลิ้นสากเขาลากช้า ๆ บนกลีบหวาน วนลึกเข้าในโพรงรัก ลิ้มรสน้ำหวานที่ไหลเยิ้มไม่ขาดสายหลินชิงหวางครางเสียว ร่างกายสั่นระริก มือจิกม้านั่งแน่น ในขณะเดียวกัน เจียหลงส่งท่อนลึงค์แข็งเกร็งไปที่ปากของนางหลินชิงหวางลังเลครู่หนึ่ง แต่ฤทธิ์ความรัญจวนทำให้นางดูดดุนลำเนื้อของเขา ลิ้นตวัดไกวสัมผัสปลายท่อนอย่างเชื่องช้าเสียงน้ำจากการโลมเลียและดูดดุนดังผสมกับเสียงครางของทั้งคู่เสียงนกร้องและสายลมรอบศาลากลายเป็นฉากหลังที่ห่างไกล หลินชิงหวางได้ยินเสียงข้ารับใช้และทหารที่เดินตรวจในสวนไม่ไกลนัก แต่ทุกอย่างเหมือนจางหายไปนางถูกเจียหลงปลุกแรงกระสันจนเตลิด ลิ้นของเขาระรัวที่ถ้ำสวรรค์ วนลึกจนนางถึงขอบสวรรค์ น้ำหวานไหลเยิ้มลงม้
Leer más
ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 9
ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 9 หลินชิงหวางนอนหลับอยู่ในอ้อมแขนของชินอ๋อง เจียหลง ร่างกายนางยังอบอุ่นจากความเร่าร้อนเมื่อวานในศาลาริมน้ำ ชุดบางที่เจียหลงห่มให้ปกปิดเรือนร่างนวลนางหลุดลุ่ย เผยผิวขาวเนียนที่เปื้อนรอยแดงจาง ๆ จากการสัมผัสของเขาเจียหลงมองหลินชิงหวางที่หลับสนิท ผมยาวสลวยของนางกระจายบนหมอน ริมฝีปากแดงระเรือราวกลีบดอกไม้เขายกมือลูบไล้แก้มของนางเบา ๆ รู้สึกถึงความรักที่พุ่งสูงในใจ ความรู้สึกที่เขาไม่เคยสัมผัสกับผู้ใดมาก่อนหลินชิงหวางขยับตัวเล็กน้อย ดวงตาคู่สวยค่อย ๆ เปิดขึ้น มองเจียหลงด้วยความเขินอายและความอบอุ่น“ตื่นแล้วหรือ ชิงหวางตัวน้อย” น้ำเสียงทุ้มต่ำแฝงด้วยความรักเขาโน้มตัวลงจูบลงบนริมฝีปากนางอย่างนุ่มนวล หลินชิงหวางสะดุ้งเล็กน้อย ลิ้นของเขาตวัดไกว แลกลิ้นอย่างดูดดื่มเจียหลงกอดร่างของหลินชิงหวางแน่น มือลูบผมยาวของนาง“ข้ารักเจ้า ชิงหวาง” เขากล่าว น้ำเสียงหนักแน่นแต่เปี่ยมด้วยความจริงใจ “ตั้งแต่คืนแรกที่ข้าสัมผัสเจ้า ข้ารู้ว่าเจ้าไม่ใช่แค่หลินชิง ข้าราชการผู้น้อย เจ้าเป็นสตรีที่ข้าไม่อาจปล่อยให้หลุดมือไป”หลินชิงหวางใจเต้นรัว ใบหน้าแดงก่ำตื้นตัน นางก้มหน้าลง ซุ
Leer más
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status