เสี่ยวชิวของท่านแม่ทัพ บทที่ 7 หลายคืนผ่านไป อนุจางอวี้ยืนรินชาด้วยมือสั่นเทา ดวงตาแผดเผาในทุกคราวที่เห็นเสี่ยวชิวเดินกะเผลกแต่ใบหน้ากลับแดงผ่องออกมาจากเรือนหลังเล็กร่องสวาทของอนุคันยุบยิบ อ้างว้างไร้ชายและท่อนลำที่เคยได้ซ่านเสียวตอนนี้ตำแหน่งอนุข้างเคียงกลายเป็นเพียงเงา แม่ทัพหลี่ไม่เคยเรียกนางอีกเลยทว่าในคืนนี้ นางจะไม่ทนอีก หากท่านแม่ทัพไม่เห็นใจข้า ข้าจะออกไปหาที่ระบายความเงี่ยนนางลอบออกจากเรือนกลางดึก ไปยังคอกม้าด้านหลังจวน กลิ่นฟางและม้าผสมเหงื่อลอยคลุ้งที่นั่นมีบ่าวชายชื่ออาไฉ วัยยี่สิบต้นๆ ร่างกำยำสูงใหญ่ นางจ้องมาหลายวัน ยิ่งเห็นความใหญ่ที่ถูกปิดด้วยผ้า ความซ่านพุ่งข้างใน“อนุจาง...” อาไฉมองอย่างสงสัยทว่าอนุจางอวี้ไม่พูดพร่ำ คว้าคอเสื้อเขา ดึงเข้าไปในมุมมืดของคอกม้า เอามือเล็กล้วงลงกางเกง จับท่อนเอ็นแข็งที่ตุงขึ้นทันที“ข้าทนไม่ไหว เจ้าต้องช่วยข้า อาไฉ”“แต่ อนุจาง...”นางผลักอาไฉนั่งบนกองฟาง ถอดกระโปรงออก ร่างสูงโปร่งเปลือยเป
Read More