Semua Bab เมียเด็กผู้การแสนร้าย (ผู้การสันต์:ชมจันทร์): Bab 61 - Bab 70

ทุกคนที่ได้ยินอึ้ง แม้กระทั่งคนที่กำลังจะไปเรียนก้าวเท้าลงจากบันไดก็ได้ยินไม่แปลกใจแล้วว่าทำไมผู้การสันต์ถึงยอมให้พี่ราตรีเข้ามาอยู่ในบ้านได้ง่ายๆ เพราะอีกฝ่ายคือ 'เมีย' ของเขานี่เอง แถมพี่ราตรีกำลังตั้งท้องลูกของผู้การอยู่ด้วย ที่เขาบอกพี่ราตรีมีปัญหาในชีวิต คงเป็นเพราะเรื่องท้อง พี่ราตรีท้องกับผู้การสันต์ โดยที่สามีเก่าอย่างผู้กองสิงห์ยังไม่ยอมเลิกรามิน่า..ผู้การสันต์ถึงไม่เคยคิดกับเธอเป็นอย่างอื่นเลย เพราะความจริงเขามีทั้งเมียและลูกอยู่ก่อนแล้วนี่เองส่วนเธอก็แค่ของชั่วคราวแก้ขัด พี่ราตรีตั้งท้องอาจให้บางสิ่งบางอย่างกับผู้การสันต์ไม่ได้ แต่หากพี่ราตรีคลอดลูกเมื่อไหร่ เธอก็คงต้องไป..ชมจันทร์ตัดสินใจเดินกลับขึ้นด้านบนพร้อมน้ำตาที่ร่วงหล่นลงบนเสื้อนักศึกษา เธอรู้สึกผิดหวังในตัวผู้การสันต์ผิดหวังสุดๆ!ทำไมเขาไม่บอกตั้งแต่ทีแรก จะปิดบังเธอไปทำไมหรือเพราะนิสัยของผู้ชายเจ้าชู้ มักมาก เห็นแก่ตัวเธอยอมอยู่แบบไม่มีสถานะไปเรื่อยๆ ได้ หากผู้การสันต์ยืนยันว่าจะไม่มีใครคนอื่น แต่หากเขามีทั้งเมียและลูกอยู่แล้ว เธอจะกล้าปล่อยให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นต่อไปได้ไงเธอต้องเห็นใจและสงสารผู้หญิงด้

@ห้องอาหาร"ลืมบอกว่าให้กินก่อนได้เลย" เดินเข้ามาในห้องอาหารเห็นราตรีส่งยิ้มมาให้ กับข้าวมากมายวางบนโต๊ะยังดูดีไม่มีรอยแตะราตรีคงรอเขา"ไม่เป็นไรจ้ะราตรีรอได้""กินเลยราตรี" บอกเมื่อนั่งลงที่เก้าอี้ มื้อนี้มีเพียงเขาและราตรีสองคนตั้งแต่ราตรีมาอยู่ที่นี่ ชมจันทร์ไม่เคยมาร่วมโต๊ะอาหารด้วยสักครั้งบอกด้วยประโยคสั้นๆ 'ไม่หิว'"เรากินกันสองคนหรือจ๊ะผู้การ" บ้านหลังใหญ่โตขนาดนี้เขาอาศัยอยู่กับใครบ้าง หากบอกว่าอยู่คนเดียวคงเป็นไปได้ยาก"อืม ปกติฉันกินคนเดียว"ราตรีครุ่นคิดตาม เธอไม่อยากเชื่อเลยว่าผู้การสันต์ยังไม่มีใครตั้งแต่อดีตภรรยาเสียไป ไม่คิดว่าฮอตขนาดนี้จะไม่หาใครมาอยู่ด้วย"สงสัยอะไรถามได้" เอ่ยยิ้มๆ กับราตรี เพราะสีหน้าอีกฝ่ายเหมือนไม่เชื่อราตรีเป็นคนสวย สวยมาก สวยแบบละสายตาออกได้ยาก ไม่ใช่คนน่ารัก แต่เป็นคนสวย แบบที่ไม่ต้องสาธยายเลยว่าตรงไหนสวยบ้าง มองไปก็คือสวยทุกตรง ผมยาว ผิวขาว อก เอว สะโพกชัด ใบหน้าเรียว ปากกระจับ จมูกโด่งรับกับใบหน้า ริ้วรอยตีนกาไม่มีให้เห็นแม้ว่าเข้าเลขสามมาแล้วขนาดว่ามีลูกแล้วแต่ยังดูดี บอกเป็นพี่สาวไอ้เสือที่เป็นลูกชายคนโตก็เชื่อได้ไม่ยากมิน่า..ผู้กอง

ผู้การหนุ่มโน้มใบหน้าลงใกล้หมายจะจูบ ทว่าคนตัวเล็กกลับเบี่ยงหน้าหนี ทำให้เขาเปลี่ยนเป้าหมายใหม่ไปที่ซอกคอนุ่มแทน ปลายจมูกขยี้ลงด้วยความมันเขี้ยว ก่อนจะฝากรอยฟันเอาไว้ ไม่พอใจที่ชมจันทร์ทำเหมือนรังเกียจเขา"อื้อผู้การ ชมเจ็บ" หญิงสาวน้ำตารื้นขึ้นมา ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสะอื้นเมื่อเขายังไม่หยุดทำผู้การสันต์เลิกชุดนอนตัวบางของเธอขึ้นแล้วโฉบเอายอดอกดูดดึงจนมันติดปาก ขบกัดจนระบม ชมจันทร์แสบไปหมด"ผะ..ผู้การจ๋า ไม่กัดได้ไหมจ๊ะ ชมช้ำไปทั้งตัวแล้วนะจ๊ะ" เป็นวิธีเดียวที่จะทำให้เขาทำเบาลงกว่านี้ได้ ผู้การสันต์ชอบคนขี้อ้อน ไม่ชอบให้หมางเมินใบหน้าหล่อหยุดชะงัก คายหัวนมออกแล้วเงยหน้าขึ้นมองสบตากัน"รอยเก่ายังไม่หายเลยจ้ะ ผู้การจะทำรอยใหม่อีกแล้วหรือจ๊ะ ชมตัวเล็กแค่นี้ ผู้การไม่ถนอมชมเลย""ก็เธอดื้อ ฉันแค่จะจูบ แต่กลับเบี่ยงหน้าหนี""เพราะชมยังเจ็บนี่จ๊ะ ผู้การทำปากชมแตกจำไม่ได้หรือจ๊ะ" กลิ่นคาวเลือดเมื่อเช้าคละคลุ้งในปากของเราทั้งคู่"นิดเดียวก็ไม่ได้เลย" ผู้การสันต์มีน้ำเสียงอ่อนลง ใครบอกเขาไม่สงสารเมียสงสารมาก!"หึ" ชมจันทร์ส่ายหน้า หลับตาพริ้มลงพร้อมกับใจที่เต้นแรงพลางเมื่อฝ่ายนั้นแตะริมฝีปากล

@หนึ่งเดือนต่อมาอุ๊บ! ชมจันทร์รีบลุกจากเตียงนอนแต่เช้าตรู่เพราะนอนต่อไม่ได้ อะไรบางอย่างในท้องปั่นป่วนจนทำให้เธอต้องรีบลุกไปอาเจียนในห้องน้ำทว่าไม่มีอะไรออกมาเลยนอกจากน้ำลาย เป็นแบบนี้อยู่นาน จนอาการค่อยๆ ทุเลาลงไปเอง ความเพลียวิ่งเข้ามาครอบงำทิ้งสะโพกลงนั่งบนชักโครกเพราะเหนื่อย เหงื่อสาวแตกพลั่กๆ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับร่างกายตัวเองตั้งแต่จำความได้ เธอไม่เคยมีความรู้สึกแบบนี้มาก่อน เธอกำลังเป็นอะไรกันลุกเดินออกจากห้องน้ำเมื่ออาการเริ่มดีขึ้น กลับเจอใครบางคนมองมา"ทำไมหน้าซีด" ผู้การสันต์สืบเท้าเข้าใกล้คนตัวเล็กแล้วเอามือแตะไปที่ใบหน้า เลือดฝาดที่เคยมีให้เห็นกลับไม่มีในเช้านี้เขาลุกไปออกกำลังกายตั้งแต่เช้าแบบนี้ทุกวัน และจะกลับขึ้นมาอาบน้ำก่อนออกไปทำงาน "ชมแค่เวียนหัวนิดหน่อยจ้ะ" จับมือหนาออกห่างแล้วเดินไปล้มตัวลงบนเตียง รั้งผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวแล้วหลับตาลงช้าๆ"ฉันพาไปหาหมอ" ผู้การสันต์เดินเข้าใกล้คนตัวเล็ก ชมจันทร์ดูซึมมากไม่เหมือนทุกวัน เธอดูเหนื่อยและเพลียเกินกว่าที่เขาจะมองว่าอีกคนปกติ"มะ..ไม่เป็นไรจ้ะ ชมขอนอนต่ออีกสักพักนะจ๊ะน่าจะดีขึ้น" หญิงสาวรีบห้าม ไม่ให้เธอนอนดูอา

ชมจันทร์ตัดสินใจเดินทางไปที่บ้านหลังหนึ่งโดยไม่เอามือถือติดตัวไปด้วย เธอรู้แล้วว่าผู้การสันต์คอยจับสัญญาณมือถือเธออยู่ตลอดและการจะออกจากบ้านหลังนี้ได้โดยไม่ให้ใครสงสัย เธอต้องออกด้านหลังที่พักของแม่บ้าน หากผู้การสันต์ดูกล้องวงจรปิด ก็คงคิดว่าเธอไปเดินเล่นหามะม่วงเปรี้ยวกิน เธอจะรีบไปรีบกลับชมจันทร์โบกรถประจำทางที่วิ่งผ่านไปมา แล้วเดินทางไปสถานที่แห่งหนึ่ง เธอมีข้อมูลตั้งแต่คราวที่ท่านให้ไว้ครั้งแรก'หากเธอรับข้อตกลงให้มาหาฉันที่นี่'ตอนนี้เธอไม่มีทางเลือกว่าจะเอายังไงดี จึงอยากได้คำปรึกษาจากผู้ใหญ่"มาหาใครคะ" ลงจากรถแล้วจ่ายตังค์ ยืนด้อมๆ มองๆ ที่หน้าประตูรั้วสีขาวทรงสูงใหญ่ แล้วมองเข้าไปในบ้านหลังนั้นอาจไม่ได้หลังใหญ่มากเท่าคฤหาสน์ของผู้การสันต์ แต่ก็หลังใหญ่พอสมควรสมฐานะนักธุรกิจ มีลูกชายเป็นตำรวจยศสูง"มาพบคุณหญิงกับคุณท่านจ้ะ บอกว่า..ชมจันทร์มาขอพบจ้ะ"แม่บ้านมองอีกฝ่ายตั้งแต่หัวจรดเท้าว่ามิจฉาชีพไหม แต่ก็ยอมโทรกลับเข้าไปในบ้านตกใจเมื่อคนทางนั้นบอกคุณหญิงอนุญาตให้เข้าพบ กดวางสายแล้วเปิดประตูให้เข้ามาด้วยความที่ยังเพลีย ชมจันทร์เดินไปก็ใช้หลังมือซับเหงื่อตามกรอบใบหน้าไปพลา