Lahat ng Kabanata ng เมียเด็กผู้การแสนร้าย (ผู้การสันต์:ชมจันทร์): Kabanata 51 - Kabanata 60

รถหรูยี่ห้อยุโรปขับมาจอดลงที่หน้าบ้านหลังเล็กในหมู่บ้านคันคายอย่างไว พร้อมกับลูกน้องที่ติดตามมาเป็นขบวน ผู้การหนุ่มก้าวลงจากตำแหน่งคนขับอย่างร้อนใจ แล้วเดินไปหยุดยืนหน้าบ้านหลังเล็ก มีไฟดวงหนึ่งถูกเปิดเอาไว้ให้ความสว่าง "เดี๋ยวผมเรียกให้ครับผู้การ" หรั่งรีบอำนวยความสะดวกอย่างไว"คุณชมครับคุณชม!""ไอ้หรั่ง! แหกปากขนาดนี้เดี๋ยวข้างบ้านก็เปิดหน้าต่างออกมาปาขวดใส่หัวมึงหรอก" ผู้การสันต์ตำหนิลูกน้องตัวเอง เขาก็นึกว่ามันจะเคาะประตูเรียกชมจันทร์"จะเรียกทั้งทีก็ต้องเรียกให้ได้ยินสิครับ เอาให้คุณชมรู้ว่าเป็นใครที่มาเรียก"ชมจันทร์จำเสียงของคุณหรั่งได้จึงลุกมาเปิดประตู ชะงักไปเมื่อเห็นร่างสูงใหญ่ของใครบางคนมาด้วย มองไปด้านหลังก็เห็นว่าผู้การสันต์มากับลูกน้องของเขากว่าสิบชีวิต"มะ..มีอะไรหรือเปล่าจ๊ะ" ถามพร้อมใจที่เต้นแรง ผู้การสันต์มาทั้งชุดนอนขนาดนี้ ถ้าให้เดาต้องมีเรื่องด่วนอย่างแน่นอนผู้การหนุ่มกำลังจะอ้าปากบอก ทว่าลูกน้องคนสนิทกลับเอ่ยขึ้นเสียก่อน"ผู้การคิดถึงครับคุณชม คิดถึงจนจะอกแตกตายอยู่แล้วครับ!""ไอ้หรั่ง!" ผู้การสันต์มองเขม่นใส่ลูกน้องคนสนิท ทำไมมันบอกชมจันทร์แบบนั้น ก่อนมาไม่ไ

ผู้การสันต์พยักหน้า หันไปแจกจ่ายกุญแจให้ลูกน้อง ก่อนจะดึงสายตากลับมามองชมจันทร์"ไปส่งหน่อยสิ""ใกล้แค่นี้เองจ้ะผู้การ มองไปก็เห็นจ้ะ""ใกล้แค่นี้เอง ไปส่งไม่ได้เหรอ ไหนๆ ก็มาส่งถึงที่แล้ว" มองใบหน้าอีกฝ่ายด้วยสายตาเรียบนิ่ง ดูซิว่าจะใจดำถึงไหน ชมจันทร์ลังเล เขาจะมาไม้ไหน"ไม่ได้?""ก็ได้จ้ะ" หญิงสาวเดินนำหน้าอย่างระแวงระวัง กลัวอีกฝ่ายทำอะไรแผลงๆ จนมาหยุดอยู่หน้ารีสอร์ตหลังที่ห้า "ถึงแล้วจ้ะ" หันไปบอกกับเขา"ไขกุญแจให้ด้วยสิ" ผู้การสันต์ยื่นกุญแจที่อยู่ในมือให้ชมจันทร์ไปหญิงสาวรับมาอย่างปฏิเสธไม่ได้ แล้วหันกลับไปไขเปิดประตู มือควานหาสวิตช์ไฟกดเปิด กวาดสายตามองรอบๆ ก็พบกับเตียงนอนสีขาวหนานุ่ม มีตู้เสื้อผ้า โต๊ะเครื่องแป้ง มีผ้าเช็ดตัวอีกสองผืนวางด้านบน ดูแล้วผู้การสันต์คงนอนได้หยิบรีโมตมาเปิดแอร์ให้เครื่องปรับอากาศได้ทำงาน วางกลับลงที่เก่า ก่อนจะหันกลับไปหาคนตัวโตปัง! ผู้การหนุ่มดึงประตูปิดตามเข้ามาพร้อมทั้งกดล็อกเรียบร้อย สายตาคมกริบจับจ้องไปที่ใบหน้าสวยของชมจันทร์ไม่วาง"ผู้การ.." หญิงสาวเดินถอยหลังเมื่ออีกฝ่ายสืบเท้าเข้าใกล้ เธอว่าแล้ว ไม่น่าพลาดเลยผู้การสันต์ร้ายมากร้ายสุ

"ผู้การพอแล้วจ้ะ ไม่ต้องทำแล้ว"ทว่าผู้การสันต์กลับไม่ฟัง ล็อกแขนเรียวเธอทั้งสองข้างไขว้ไว้ที่ด้านหลัง ผงกศีรษะขึ้นส่วนปากตะโบมดูดต่อ ทำเธอเสียวจนฉี่จะราดทั้งที่ไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน ถึงกับหนีบสองขาเข้าหากัน รวมทั้งหนีบใบหน้าของเขาด้วย"อื้อ..ผู้การจ๋า ชมปวดฉี่ ขอชมไปฉี่ก่อนได้ไหมจ๊ะ" แล้วจะกลับมาให้ทำใหม่อีกที"อยากฉี่ก็ฉี่ตรงนี้""อื้อไม่เอา" จะให้เธอฉี่ใส่ปากของเขาเหรอ ไม่มีทางผู้การสันต์ดันสะโพกอีกคนเข้าหา ตะโบมดูดอย่างแรงจนชมจันทร์น้ำตาไหลออกมา"ผะ..ผู้การจ๋า ชมไม่ไหวแล้ว!" ตากลมกลับปี๋ลงไม่อยากมองหน้าเขาให้อายตัวเอง เพราะตอนนี้เธอควบคุมร่างกายไม่ไหวอยู่แล้ว"อ๊ายยยยย!!!" กายสาวเกร็งกระตุกพร้อมกับน้ำอะไรบางอย่างพุ่งออกจากร่างกาย ผู้การหนุ่มซดกินจนหมดไม่มีเหลือ และไม่มีสักหยดที่เขาจะปล่อยมันลงสู่ที่นอน ชมจันทร์หอบหายใจเข้าออกหนักๆ พอเขายอมคลายออก ทิ้งแผ่นหลังนอนแผ่หลาลงไปบนกายกำยำอย่างหมดแรงแต่ยังไม่ทันได้หายเหนื่อยดี เขากลับจับเธอเปลี่ยนอีกแล้วแต่ท่านี้มัน...ส่วนหัวของเธอคร่อมส่วนล่างของเขาเอาไว้ และส่วนล่างของเธอคร่อมบนใบหน้าเขาต่อ"อ๊ายยย!!!" หญิงสาวฟุบใบหน้าลงไปกับต้

"อ๊ะ..อ๊ะ..อ๊าชมจันทร์ เสียวหัวสุดๆ เลย" ยิ่งกระแทกแรงยิ่งตรงจุด ส่วนปลายปะทะกับความนุ่มอุ่นสร้างความซ่านเสียวขึ้นมา"อื้อใกล้หรือยังจ๊ะผู้การจ๋า ชมไม่ไหวแล้ว" ทั้งเจ็บทั้งจุก จุกจนน้ำตาเล็ด เธอทนให้เขาทำนานกว่านี้ไม่ได้แล้วนะ"ยัง ยังไม่ใกล้เลยชมจันทร์""แต่ชมไม่ไหวแล้วนะจ๊ะ ฮึก""งั้นเปลี่ยนท่า" ผู้การสันต์ยอมหยุดชั่วขณะ พยุงคนตัวเล็กลงจากเตียงนอนทั้งที่อาวุธร้ายยังไม่ถอดออก แล้วเดินไปยังหน้าต่าง มือเลื่อนเปิดบานหน้าต่างออกแสงจันทร์ในคืนเดือนหงายสาดส่องลงมาตกกระทบด้านล่างทำให้เราทั้งคู่เห็นบริเวณกว้างของทุ่งนา "ผะ..ผู้การ!" ชมจันทร์หันกลับไปมองคนด้านหลังพลางส่ายหัวห้าม"ชูวววว" มือหนาเอื้อมไปปิดปากเรียวเล็กก่อนจะกระซิบลงที่ข้างหู"ไม่มีใครสนใจเราหรอก" ผู้การสันต์เริ่มขยับสะโพก จับมือชมจันทร์ไปวางกับขอบหน้าต่าง ก่อนที่เขาจะเปลี่ยนเป็นแรงกระแทกกระทั้น ทำขาเรียวสั่นพั่บๆ ด้วยความตัวเล็กเธอเทียวเขย่งปลายเท้าขึ้นสูงให้อยู่ในระดับเดียวกันกับของเขา แต่เพราะความเสียวทำเธอขาอ่อนทุกทีและใช่ ท่านี้เริ่มมีความเสียวเข้ามาบ้างแล้ว ใบหน้าสวยบิดเบ้ลง ปากบางครางหวาน เทียวเม้มเทียวปล่อย เคลื่อนไ

"เข้าได้จ้ะ""งั้นก็หลีกทาง"ชมจันทร์เม้มปากก่อนจะเขยิบออกจากประตู มองตามหลังเขาเดินเข้าไป ผู้การสันต์เดินไปทิ้งสะโพกลงบนโซฟา มือหนาตบที่นั่งข้างๆ ตัวเองให้ชมจันทร์เดินมานั่งด้วย ทว่าหญิงสาวกลับเดินไปนั่งฝั่งตรงข้ามผู้การหนุ่มเอาลิ้นดันกระพุ้งแก้มมองคนตัวเล็กเคืองๆ ทุกครั้งกลับมาบ้านไม่ใช่แบบนี้ ดีใจตลอดที่ได้เจอหน้าเขาถึงเขาจะไม่โอเคที่ชมจันทร์ชอบกลับบ้านไม่ตรงเวลา แต่อีกฝ่ายก็ชอบมาอ้อนให้เขาหายโกรธ แต่วันนี้ดูแปลกไป ก็แปลกไหม'แปลกตั้งแต่ให้ไอ้เด็กคนนั้นมารับแล้ว!'มันเคยบอกเขาว่าจะจีบชมจันทร์ แต่เขาดูจากอาการของคนตัวเล็กว่าไม่ได้ชอบมัน ชมจันทร์ชอบเขา จึงไม่ได้สาวความต่อไม่ชอบรังแกเด็กแต่วันนี้เริ่มไม่แน่ใจแล้วว่ายังชอบอยู่ไหม หรือเบื่อกันแล้ว เกิดเบื่อผัวแก่อย่างเขาขึ้นมา!"ผู้การมีอะไรจะคุยกับชมหรือจ๊ะ ว่ามาเลยจ้ะ ชมจะได้รีบไปอาบน้ำจ้ะ""หากรีบมากขนาดนั้นทำไมไม่รีบกลับบ้าน มัวแต่ไปกินนมปั่นทำไม!""ผู้การ..""ช่างเถอะ" ไม่อยากทะเลาะ เขาโตแล้ว นิดๆ หน่อยๆ ไม่อยากเอามาใส่ใจ"ฉันมีเรื่องอยากคุยให้เข้าใจ""ว่ามาเลยจ้ะ" ชมจันทร์พยักหน้ารอฟัง"วันนี้ฉันให้ผู้หญิงคนหนึ่งเข้ามาอยู่ท