สยบรักวิศวะร้าย のすべてのチャプター: チャプター 51 - チャプター 60

สยบรักวิศวะร้าย บทที่ 52"ต้มยำกุ้งมังกรยังไม่มาอีกเหรอฉันรอนานแล้วนะ""ขอโทษนะคะคุณลูกค้า ผู้จัดการบอกว่าไม่ต้องเสิร์ฟต้มยำกุ้งมังกรให้โต๊ะนี้ค่ะ""อะไรนะ! ฉันเป็นลูกค้าทำไมจะสั่งไม่ได้""เป็นคำสั่งของผู้จัดการร้านค่ะ""ฉันเป็นลูกสาวผู้จัดการของร้านฉันสั่งให้เอามาก็เอามาสิ"ปรารถนาอดทนมากจนจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว แต่พอมองหน้าต้นข้าว เธอเลยต้องหยุดตัวเองไว้ก่อนพนักงานคนนั้นรีบไปหาผู้จัดการในห้องทำงาน ปราณีเพิ่งมารับตำแหน่งผู้จัดการของร้าน วันนี้งานก็หนักมากอยู่แล้วยังเจอลูกสาวมาป่วนร้านอีกไม่นานเห็นแม่เดินออกมาจากห้องทำงานปรารถนาก็อดสงสารแม่ไม่ได้"ทานเท่าที่สั่งมาพอแล้ว""อะไรคะแม่ เป็นผู้จัดการร้านทั้งทีจะไม่ให้ลูกเลี้ยงฉลองเลยหรือคะ""แม่ไม่ได้จ่ายให้นะ" นางปรายตามองดูเพื่อนลูกสาวแต่ละคนคงไม่มีใครพกเงินถุงเงินถังมาจ่ายค่าอาหารหรอกแต่พอมองไปดูหน้าวาสนาลูกสาวคนโตก็เห็นอีกฝ่ายมองไปทางโต๊ะของน้องสาว หรือนางจะให้บทเรียนกับลูกสาวคนนี้บ้างหลังจากที่ปราณีกลับเข้าไปห้องทำงานแล้วก็สั่งพนักงานว่าถ้าโต๊ะนั้นสั่งอะไรก็ให้เอามาให้ แต่ให้เตรียมรายการไปเช็คบิลด้วยเลยไม่นานต้มยำกุ้งมังกรก็ถูกยกออกม

สยบรักวิศวะร้าย บทที่ 54ดึกๆ คืนนั้น..ปราณีกลับมาก็เห็นปรารถนานอนอยู่ข้างนอกกับแฟนของเธอ แต่นางไม่ได้ไปเปิดดูห้องของวาสนาหรอกเพราะคิดว่าลูกก็คงอยู่ในนั้น แต่หลังจากแม่เข้าห้องได้ไม่นานเจษฎาก็พาวาสนากลับมา ปราณีเปิดผ้าม่านออกมามองดูก็เห็นลูกสาวลงจากรถของเจษฎาและตอนนี้มันก็ดึกดื่นค่อนคืนเข้าไปแล้ววาสนาเข้ามาในบ้านเห็นต้นข้าวนอนอยู่ข้างๆ น้องสาวก็เกิดความริษยาชิงชัง ถึงแม้เจษฎาจะมีเงินจ่ายค่าอาหารให้ แต่ฐานะทางบ้านก็คงไม่ได้ร่ำรวยเหมือนหลานชายอดีตรัฐมนตรีฉันได้ชื่อวาสนามาแต่ทำไมวาสนาของฉันถึงสู้แกไม่ได้ วันนี้จะให้คิดหรือทำอะไรก็ไม่มีแรงเจ็บปวดร่างกายไปหมด ไม่คิดว่าครั้งแรกที่เสียไปจะเสียเพราะเรื่องโง่ๆ ของตัวเองเข้ามาในห้องวาสนาก็อาบน้ำชำระร่างกายอีกรอบ ก่อนออกมาจากม่านรูดเธอก็อาบมาแล้วครั้งหนึ่ง จะว่าเสียดายก็ใช่เพราะเธออุตส่าห์เก็บสิ่งที่มีค่าที่สุดไว้ให้กับผู้ชายที่เหมาะสมกับเธอที่สุดเช้าวันต่อมา..ปรารถนาตื่นขึ้นมาสิ่งแรกที่เธอทำคือเปิดประตูเข้าไปดูห้องพี่สาวว่าพี่สาวกลับมาหรือยัง เมื่อคืนนี้แม่กลับมาเธอยังไม่รู้สึกตัวเลย แต่พอจะเปิดประตูลูกบิดก็ถูกล็อกจากด้านในเลยรู้ว่าพี่สาว

สยบรักวิศวะร้าย บทที่ 56"ไม่มีอะไรแล้วร้องไห้ทำไม" ต้นข้าวปลอบผู้หญิงไม่ค่อยเป็นหรอก จะให้เทคแคร์ก็พอเทคแคร์ได้ แต่ถ้าเห็นผู้หญิงร้องไห้ส่วนมากเขาจะเดินหนี เพราะเขาคิดว่าน้ำตาผู้หญิงคือมารยา อยากให้เอาอกเอาใจเลยบีบน้ำตาออกมาจนถึงช่วงเย็นทั้งสองก็ยังไม่ได้คุยกันอีก แต่จะไม่คุยกับเธอก็ไม่ได้เพราะพรุ่งนี้ต้องพาเธอกลับแล้ว"หลานสะใภ้ของยายไปไหนครับ""เห็นเดินไปทางกระท่อม""พรุ่งนี้ผมอาจจะกลับแต่เช้าหน่อยนะครับ มะรืนต้องไปฝึกงานแล้ว""เราเรียนจบแล้วเหรอ" ยายถามเพราะไม่รู้จริงๆ"ยังหรอกครับเหลืออีกหนึ่งปีครับ ฝึกงานเทอมหนึ่งแล้วก็กลับเข้ามาเรียนอีกรอบครับ"หลานของยายโตขนาดนี้แล้วเหรอ ยายเลี้ยงของยายมาตั้งแต่ออกจากท้องแม่เลยมั้ง ยิ่งโตก็ยิ่งห่างเหินกัน ถ้าไม่มีหนูปรารถนาป่านนี้ก็คงยังไม่ได้เจอหน้าหลานอีก"เดี๋ยวผมมานะครับยาย" ว่าแล้วต้นข้าวก็เดินออกไปทางหลังบ้านมาถึงกระท่อมก็เห็นเธอกำลังดูแลแปลงผักอยู่"ก็บอกแล้วไงว่าไม่ต้องไปทำให้เหนื่อย เดี๋ยวเราก็จะกลับกันแล้ว""ถ้าพี่ต้นรีบก็กลับไปก่อนเถอะค่ะ ช่วงปิดเทอมนี้นาจะอยู่กับตากับยาย""ปรารถนา เราก็โตๆ กันแล้ว พูดให้รู้เรื่องกันหน่อยได้ไหม""

สยบรักวิศวะร้าย บทที่ 58"วันนี้ดูพ่อกับแม่จะว่างจังเลยนะครับ" ต้นข้าวตื่นขึ้นมาด้วยอาการงัวเงียหรือจะเรียกอีกอย่างว่าแฮงค์ก็ได้"ต้นแม่เคยสั่งเคยสอนให้เราเป็นคนแบบนี้หรือลูก""ก็แค่ดื่มเหล้ากับเพื่อนเองทำไมต้องว่าขนาดนั้นด้วยล่ะครับ""แม่ไม่ได้หมายถึงเรื่องดื่ม""ถ้าแม่จะพูดถึงเรื่องนั้นเดี๋ยวผมจัดการเอง วันนี้พ่อไม่ได้เข้าบริษัทเหรอครับ""ตอนที่พ่อรู้ว่ามีเรา ต้นรู้ไหมว่ามันเป็นสิ่งที่พ่อดีใจที่สุดในชีวิต" ได้ยินคำพูดสามีมิลานถึงกับน้ำตาคลอ ทำไมเธอจะไม่รู้ว่าสิ่งที่เขาพูดมันคือเรื่องจริง แต่ตอนนั้นทั้งสองก็มีอุปสรรคเหมือนกัน และมิลานก็ยังจำได้ว่าตอนนั้นเหนือตะวันกลัวพ่อของเธอจะเห็นผลตรวจครรภ์ เขารีบเอามันยัดเข้าไปในปากและโกหกท่านว่ามันเป็นเครื่องวัดไข้ คิดถึงเรื่องนี้ทีไรก็อดเอ็นดูสามีไม่ได้"พ่อกับแม่กลับไปเถอะครับ เดี๋ยวเรื่องนี้ผมจัดการเอง" ว่าแล้วชายหนุ่มก็ลุกขึ้นแล้วเดินไม่ค่อยตรงออกประตูห้องนอนของเพื่อนไป "เดี๋ยวแม่จะให้คนขับรถพาไป" ถึงแม้ว่าจะเป็นห่วงทางนั้นแต่มิลานก็เป็นห่วงความปลอดภัยของลูกชายไม่ต่างกัน "ไม่ต้องหรอกครับผมขับได้""ต้น.." มิลานรีบเดินตามลูกลงมาข้างล่าง"ปล่

สยบรักวิศวะร้าย บทที่ 60"ตาเบียร์บอกว่าตาต้นพาหนูปรารถนากลับมาแล้วค่ะ" มิลานพูดกับสามีที่เพิ่งกลับมาจากที่ทำงาน"สงสัยพาแฟนไปคอนโดหรือเปล่า""ไม่แน่ใจเหมือนกันค่ะ โทรหาก็ไม่รับสาย""ให้หยกไปดูให้ไหมคะ""ดีเหมือนกันหนูก็ขับรถระวังหน่อยนะลูก""ค่ะ" ต้นหยกขับรถออกมาจากบ้านแล้วตรงไปที่คอนโดของพี่ชายก๊อกๆ เคาะประตูหลายครั้งแล้วแต่ไม่มีใครมาเปิด ถ้าพี่ชายพาแฟนมาที่นี่ก็ต้องมีคนมาเปิดสิพอคิดว่าจะถามใครได้หัวใจดวงน้อยๆ ก็เต้นแรงขึ้นมา ต้นหยกรู้ตัวอยู่ว่าตัวเองแอบหลงรักเพื่อนพี่ชายคนนี้ ถึงแม้อีกฝ่ายจะไม่มองเธอเลยก็ไม่เป็นไรหรอก แค่ได้หลงรักเขาก็พอแล้วล่ะครืนนน ครืนนนน"ใครโทรมาทำไมไม่รับสาย" แม่ได้ยินเสียงโทรศัพท์ลูกชายดัง แต่ลูกชายก็นั่งมองโทรศัพท์อยู่โดยไม่รับสาย"ไม่มีอะไรครับ" คิมหันต์หยิบเอาโทรศัพท์แล้วเดินออกมานอกบ้านตู๊ดสุดท้ายแล้วคิดว่าเขาคงไม่รับหรอกต้นหยกกำลังจะวางสายแต่ปลายสายก็กดรับก่อน>>{"สวัสดีค่ะพี่คิมหันต์"} ต้นหยกไม่เรียกเขาว่าคล้าวเหมือนทุกคนที่เรียก เพราะเธอสังเกตเห็นว่าเวลาคนเรียกชื่อนี้เขาจะไม่ค่อยพอใจ {"โทรมามีอะไร"}>>{"พี่ต้นไปหาพี่ไหมคะ"} {"ไม่ได้มา"}>>{"