Lahat ng Kabanata ng สยบรักวิศวะร้าย: Kabanata 1 - Kabanata 10

บาร์เบียร์แห่งหนึ่ง.."เห็นไหมกูบอกแล้วว่าเดี๋ยวน้องจะเมา""มึงก็ไม่เห็นหรือว่าน้องเต็มใจดื่ม" ขณะที่พูดกับวัฏจักรมือต้นข้าวก็โอบร่างของปรารถนาเข้ามาแนบกับลำตัว "ไหวไหม" เสียงทุ้มกระซิบถามเบาๆ ข้างใบหูปรารถนารู้สึกมึนหัวมากแต่ก็ตอบเขาไปโดยการพยักหน้า"ดื่มอีกแก้วนะ" ครั้งนี้ต้นข้าวผสมเหล้าไม่แรงเหมือนแก้วแรก ถึงแม้เธอบอกว่าไหวแต่ร่างกายของเธออ่อนปวกเปียกแล้ว"อึก" แต่พอแก้วที่สองเข้าปากก็รู้สึกพะอืดพะอม"ถ้าไม่ไหวก็ไม่ต้องดื่ม""ไหวค่ะ" เราจะคออ่อนแบบนี้ไม่ได้นะ ทีหลังถ้าพี่เขาไปดื่มที่ไหนเดี๋ยวไม่ชวนไปด้วย ปรารถนาเลยกลั้นใจดื่มแก้วนั้นเข้าไปจนหมดแก้ว"ดูมัน" จักรวาลสะกิดคิมหันต์ให้มองไปดูต้นข้าว "ไหนมันบอกว่าไม่สนใจสาววิศวะไง" เพราะตอนนี้มือของต้นข้าวเริ่มอยู่ไม่นิ่งแล้ว"ก็ผู้หญิงตามติดมันเอง""แต่น้องก็น่ารักดีนะ" เพื่อนๆ ในกลุ่มไม่รู้หรอกว่าที่ปรารถนามาติดในวังวนนี้เพราะชาละวันอยากจะแกล้งต้นข้าว เลยบอกปรารถนาไปว่าต้นข้าวสนใจเธอมากเด็กสาววิศวะปี 1 ที่ไม่มีที่พึ่งพอรู้ว่ารุ่นพี่ปี 3 แถมยังเป็นหนุ่มฮอตประจำมหาวิทยาลัยสนใจตัวเองใครจะไม่ดีใจล่ะชาละวันคือเพื่อนอีกหนึ่งคนในกลุ่ม แต่ตอ

"เฮ้ย?!" ต้นข้าวรีบถอดสิ่งที่มันเชื่อมต่อกันอยู่ออกอย่างไว แต่ก็ไม่ทันร่างของเขาเลอะไปด้วยอาเจียนที่เธอปล่อยออกมา "โธ่เว้ยอีกนิดเดียวเอง" ชายหนุ่มรีบลุกจากเตียงแล้วตรงเข้าไปในห้องน้ำเพื่อชำระล้างร่างกายโดยไม่ได้สนใจหญิงสาวที่นอนเปลือยกายอยู่บนเตียงอีกต่อไปแล้ว"อ้วกกก" ถึงแม้เขาจะปล่อยเธอให้เป็นอิสระแล้วแต่ร่างกายของเธอยังคงขับสิ่งที่เหลืออยู่ในกระเพาะออกมาจนเลอะเทอะทั้งเตียงและพื้นห้องหลังจากที่ทำความสะอาดร่างกายเสร็จแล้วชายหนุ่มก็ออกมาเอาเสื้อผ้าที่ถอดทิ้งไว้ขึ้นมาสวมใส่ สายตามองหญิงสาวที่เปื้อนไปด้วยอาเจียนของตัวเองด้วยความขยะแขยงออกมาจากห้องเขาก็ขึ้นรถสตาร์ท แต่ก่อนออกมาเขาไม่ลืมที่จะยื่นเงินให้เด็กที่มาเปิดผ้าม่านโดยที่ไม่ได้พูดอะไร เด็กเห็นว่าผู้หญิงยังไม่ออกมาจากห้องเลยปล่อยห้องไว้ก่อน รอให้ฝ่ายหญิงออกแล้วค่อยเข้าไปเช้าวันต่อมา..ครืนน ครืนนน ปรารถนารู้สึกตัวตื่นเพราะเสียงโทรศัพท์ของเธอดัง ตื่นขึ้นมาหญิงสาวก็มองไปรอบๆ ห้องไม่เจอฝ่ายชายอยู่ในนี้แล้วเราทำอะไรลงไปเนี่ย.. มองดูร่างกายของตัวเองก็อดสมเพชไม่ได้ เขาคงออกไปตั้งแต่ตอนที่เธออาเจียนเต็มห้องแล้ว แต่พอจะหันไปรับโทรศัพท์ส

สยบรักวิศวะร้าย บทที่ 5ขณะที่ชาละวันกำลังยืนคุยกับท่านอดีตรัฐมนตรีอยู่ ช่อฟ้าก็ให้คนมาตามลูกชายเพราะได้ฤกษ์รับตัวเจ้าสาวแล้ว"ขอตัวก่อนนะครับคุณปู่""ไปเถอะหลาน" ท่านเห็นชาละวันมาตั้งแต่ตอนที่เริ่มคบกับหลานชายแล้ว แต่ก่อนพวกเขาเกเรในสายตาของท่านมาก แต่ด้วยเพราะเป็นลูกชายคนมีฐานะสำราญเลยปล่อยให้คบกับหลานชายได้ แต่ก็ยังไม่เข้าตาอยู่อีกนั่นแหละเพราะชอบชวนกันไปเหลวไหลอยู่ประจำ มาถึงตอนนี้เห็นการเปลี่ยนแปลงของเด็กคนนี้มาก แต่พอมองไปดูหลานชายตัวเองมีแต่จะเหลวไหลไปเรื่อยเปื่อย"?" ต้นข้าวที่ทำหน้าที่เป็นเพื่อนเจ้าบ่าวยืนรออยู่ข้างๆ กาย มองไปเห็นเธอคนนั้นเดินมากับเจ้าสาวก็ทำให้รู้สึกตกใจเล็กน้อย แต่พวกเธอรู้จักกันมันก็ไม่แปลกหรอกที่จะมาเป็นเพื่อนเจ้าสาว"ฝากดูแลแก้วตาดวงใจของพ่อด้วยนะ" คุณานนท์บิดาของเสน่หาส่งลูกสาวให้ถึงมือเจ้าบ่าวของเธอ"ผมสัญญาครับว่าจะรักและดูแลเธอให้ดีเหมือนที่พ่อรักและดูแล"คุณานนท์เห็นแล้วว่าลูกเขยคนนี้จะทำตามที่พูดได้แน่ เพราะแม้แต่ชีวิตของเขายังเคยใช้มันเพื่อบดบังอันตรายที่จะเกิดกับลูกสาวได้ ครั้งหนึ่งตอนที่แม่ของเธอมอบเธอให้กับเสี่ยคนหนึ่ง เขาได้เข้าไปช่วยและเกือบเ

สยบรักวิศวะร้าย บทที่ 7"ฉันเจ็บนะ" ปรารถนาพยายามแกะมือของต้นข้าวออก เธอยังไม่อยากตามเขาออกไปตอนนี้เพราะกลัวว่าจะเสียแผน"เธอกำลังคิดจะทำอะไร" เห็นเธอไม่ยอมเดินตามเขาเลยหยุดแล้วหันไปพูดด้วยน้ำเสียงและสีหน้าที่ไม่พอใจ"คุณไม่คิดจะรับผิดชอบสิ่งที่ตัวเองทำลงไปเลยหรือคะ""เรื่องแค่นี้ทำไมต้องให้รับผิดชอบด้วย""คุณพูดมาได้ยังไงว่ามันเรื่องแค่นี้""ก็มันเป็นความยินยอมของทั้งสองฝ่าย""คุณก็รู้ว่าฉันเมา""ถ้าแค่นี้ต้องรับผิดชอบฉันคงต้องรับผิดชอบผู้หญิงเกือบทั้งมหาวิทยาลัยเลยมั้ง""?" ปรารถนาไม่คิดว่าผู้ชายคนนี้จะมีความคิดแบบนี้ เขาแค่หวังจะฟันเธอแล้วทิ้งงั้นเหรอ ผู้ชายแบบคุณต้องเจอผู้หญิงแบบฉัน ฉันจะทำให้คุณรู้ว่านรกมันมีจริง"เธอจะไปไหน" ต้นข้าวรีบเดินตามคิดว่าเธอต้องทำอะไรอีกแน่ และก็เป็นแบบที่เขากลัวเพราะเธอเดินตรงไปทางโต๊ะของคุณปู่"สวัสดีค่ะคุณปู่" คิดว่าคนที่ใหญ่ที่สุดในบ้านต้องเป็นท่านแน่"ปรารถนา!" ต้นข้าวเดินตามมาแล้วฉุดตัวเธอไว้"มีอะไรค่อยๆ พูดค่อยๆ จากันสิ" แขกที่นั่งร่วมโต๊ะอยู่มีแต่คนมีหน้ามีตาทั้งนั้นสำราญเลยต้องห้ามหลานชาย และตอนนี้ทุกคนก็มองเหตุการณ์ตรงหน้าว่ามันเกิดอะไรขึ้น

สยบรักวิศวะร้าย บทที่ 9ปรารถนานั่งรถมากับเขาแบบเงียบๆ โดยที่ไม่ถาม ถึงแม้ในใจจะนึกกลัวมากแต่คิดว่าเขาคงไม่เอาเธอไปต้มยำทำแกงหรอกด้วยความเพลียหญิงสาวเผลอหลับไป จนคนที่ทำหน้าที่ขับรถอยู่คิดว่าเธอบ้าหรือเปล่าที่กล้ามากับเขาโดยที่ไม่ถาม แถมยังนอนหลับไม่คิดว่าเขาจะพาไปขายเลยหรือไงหลับนานเท่าไรไม่รู้ตื่นมาอีกทีท้องฟ้าก็เริ่มสว่างมากแล้วแต่รถยังไม่หยุดวิ่งเลย ..ตกลงเขาจะพาเราไปไหนกันแน่นี่มันข้ามจังหวัดมากี่จังหวัดแล้วเนี่ย ถึงตอนนี้ปรารถนาก็ไม่ปริปากถามเลยแม้แต่นิดเดียวหญิงสาวมองป้ายข้างทางถึงกับตกใจนี่ไม่ได้ข้ามแค่จังหวัดนะข้ามภูมิภาคด้วยในขณะเดียวกันนั้นโทรศัพท์ที่ตั้งสั่นเตือนเวลามีคนโทรเข้ามาก็สั่นขึ้น เธอปิดเสียงไว้ตั้งแต่เมื่อคืนแล้วเพราะพี่สาวโทรมาตลอดเลยต้นข้าวก็ได้ยินเสียงสั่นเตือนและเห็นอยู่ว่าเธอไม่รับสายคงอยากไปกับเขาจนเนื้อเต้นล่ะสิ ถึงกับไม่รับโทรศัพท์ญาติที่โทรตามด้วยความเป็นห่วงรถวิ่งเข้ามาถึงหมู่บ้านหนึ่งแล้วก็เลี้ยวออกไปทางท้ายหมู่บ้าน ออกท้ายหมู่บ้านไม่พอเขายังคงขับไปตามเส้นทางลงกลางทุ่งนา ถนนหนทางถือว่าดีเลยล่ะเพราะเป็นคอนกรีต แต่ไม่มีบ้านคนระหว่างทางเลยแม้แต่หลัง