สยบรักวิศวะร้าย のすべてのチャプター: チャプター 61 - チャプター 70

สยบรักวิศวะร้าย บทที่ 62🔞ขณะที่เขาหาความสุขในเรือนร่างของเธอปรารถนาก็ทำแค่นอนนิ่งอยู่เฉยๆ ไม่ว่าเขาจะลงลิ้นส่วนไหนของร่างกายความรู้สึกก็มีร้อนวูบวาบเสียวไปตามจุดที่เขาลากลิ้น แต่มันก็เป็นเพียงแค่การตอบสนองของร่างกายในใจของเธอสับสนว้าวุ่น เพราะเหมือนเขาต้องการแค่ร่างกายแต่ไม่ได้ต้องการสิ่งที่เกิดขึ้นจากการกระทำ"ซี๊ดด" ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ไม่ได้สนอะไรแล้วว่าเธอจะยินยอมพร้อมใจหรือตอบสนองไหม เขาได้ชิมลิ้มรสร่างกายของเธอจนพึงพอใจถึงได้สอดใส่ระหว่างที่ซอยสะโพกต้นข้าวก็จับขาเรียวยกพาดไหล่ทั้งสองข้าง ท่านี้เข้าลึกมากทำให้จุกท้องจนปรารถนากลัวว่ามันจะมีผลกระทบกับลูกของเธอ จากที่นอนนิ่งเหมือนคนไม่มีความรู้สึกหญิงสาวก็เอื้อมไปดันหน้าท้องของเขาไว้เขาคิดว่าเธอจะห้ามไม่ให้ร่วมรักยิ่งเธอดันต้นข้าวก็ยิ่งใช้แรงกระแทกซอยถี่หนักขึ้น"โอ๊ย" จากแค่จุกกลายเป็นเจ็บ "พะ พอแล้ว""ซี๊ดดดใกล้แล้วเหรอ""เจ็บ"เสียงเธอตอบเบามากแต่อยู่ใกล้กันแค่นี้ทำไมเขาจะไม่ได้ยิน พอรู้ว่าอาการที่เธอเป็นอยู่ไม่ใช่เสียวแต่เจ็บเขาก็หยุด แต่ก็ไม่ได้ถอดสิ่งที่มันเชื่อมต่อกันอยู่ จนปรารถนาขยับตัวเพื่อให้เขาเอามันออกไปก่อนต้นข้าวยั

สยบรักวิศวะร้าย บทที่ 64"ทำไมเรื่องนี้นาไม่รู้เลยล่ะคะ" เธอก็ได้คุยกับต้นหยกอยู่บ่อยครั้ง แต่ต้นหยกก็ไม่ได้เล่าเรื่องที่ถูกจับตัวไปให้ฟัง"ถ้าอยากรู้คงต้องถามต้นหยกดู ขานั้นลุยแบบไม่กลัวตาย""นาคงต้องลองถามคุณหยก...??" ตอนที่กำลังพูดคุยกับธันวาอยู่สายตาปรารถนามองไปเห็นผู้ชายที่คุ้นหน้าคุ้นตาเดินตรงเข้ามาหาเธอ "พี่ต้น?""มาทำอะไรอยู่นี่" ดวงตาคมจ้องเธอก่อนจะตวัดมองไปดูผู้ชายที่นั่งทานข้าวร่วมโต๊ะอยู่กับเธออีกคน "ไอ้ธัน?""ว่าไงต้น" ทั้งสองอายุรุ่นราวคราวเดียวกัน เพราะสมัยนั้นตอนที่เหนือตะวันรู้ว่ามิลานท้องไม่นานมกราก็ไปทำผู้หญิงท้องเลยต้องรับผิดชอบ"มึงมาทำอะไร""ร้านอาหารก็มาทานข้าวสิ""แล้วทำไมรู้จักกัน" ดวงตาต้นข้าวมองดูทั้งสองสลับไปมา"คุณปรารถนาเป็นพนักงานที่นี่ ว่าแต่มึงรู้จักคุณปรารถนาด้วยเหรอ?"ได้ยินธันวาพูดปรารถนาก็แอบตวัดตามองมาดูธันวา สมแล้วที่เป็นนักสืบเล่นได้เนียนมาก"เธอไม่บอกมันหรือว่าเป็นอะไรกับฉัน" ประโยคนี้สายตาต้นข้าวเพ่งมาที่ปรารถนา"ฉันไม่รู้ว่าพี่รู้จักกับคุณธันวา""เธอสนิทกับมันแค่ไหนทำไมต้องมานั่งทานข้าวด้วยกันแบบนี้""อะไรของมึงอยู่ดีๆ ก็มาฟาดงวงฟาดงามึงกับคุ

สยบรักวิศวะร้าย บทที่ 66 //18+หยุดทำไม? เป็นประโยคที่ปรารถนาอยากจะถามเขามากที่สุดในเวลานี้ บ้าหรือเปล่ามาจนจะถึงฝั่งอยู่แล้วแต่กลับหยุด"ซี๊ดด" ท่อนเอ็นค่อยๆ ถูกถอดออกมาช้าๆ ประหนึ่งเหมือนว่าเขาเสร็จไปแล้ว แต่ทำไมเธอไม่รู้สึกว่ามีน้ำอุ่นๆ หลั่งเข้ามาในกายเลยตอนที่ต้นข้าวขยับตัวลุกขึ้น ปรารถนาก็ไม่ทิ้งความสงสัยนั้นไว้เธอเลยแอบเช็คดู โดยการสอดนิ้วเข้าไปในร่องรัก ต้นข้าวก็แอบยิ้มเพราะเขามองผ่านกระจกก็ไม่เห็นมีนี่แล้วเขาหยุดทำไมหรือว่ามันออกแค่นิดเดียว มันก็เป็นลื่นๆ อยู่หรอกแต่เธอคิดว่ามันเป็นของเธอมากกว่า เพราะถ้าเป็นน้ำของเขามันต้องไหลออกมาแล้วสิ"หิวไหม""หิว?""พี่หมายถึงว่าหิวข้าวไหม หรือเราคิดว่าพี่หมายถึงอะไร"เขาเป็นบ้าอะไรเนี่ย "หิว!""หือ? หิวเสียงดุขนาดนี้หิวอะไร""แล้วถามว่าหิวอะไรล่ะ!" อย่ามากระตุ้นนะคนยิ่งกำลังอารมณ์เสีย จะพูดจะบอกก็ไม่ได้ว่าอารมณ์เสียด้วยเรื่องอะไร"จะไปทานที่ร้านกาญจนาไหมล่ะเดี๋ยวพาไป""ไม่ไป! จะกลับบ้าน""ผัวอยู่ที่นี่จะกลับไปทำไมบ้าน" โมโหเพราะคิดว่าเธอจะกลับไปรอไอ้ธันวา จากที่อยากจะแกล้งให้เธออารมณ์ค้างเล่นตอนนี้ตัวเองกลับเหวี่ยงกลับ"เสื้อผ้าฉันย้า

สยบรักวิศวะร้ายบทที่ 68"ฝึกงานวันแรกเป็นยังไงบ้างลูก" ทุกคนตื่นเต้นมากเพราะเป็นครั้งแรกที่ต้นข้าวทำงาน ถึงจะเป็นแค่การฝึกงานก็เถอะ"จะเป็นยังไงล่ะครับแม่ แล้วนี่ไม่มีอะไรทำกันหรือครับ" เหมือนทุกคนตั้งใจรอเขากลับบ้าน ต้นข้าวเลยพูดไปตามประสาของเขา"ก็แม่น่ะสิตื่นเต้นที่พี่ทำงานสักที" ประโยคนี้ต้นหยกเป็นคนพูดให้พี่ชายจะว่าให้น้องกลับก็ไม่ได้เพราะน้องไปทำงานที่สำนักงานนักสืบของคุณลุงมกราอยู่บ่อยๆ ส่วนตัวเองนะหรือนอกจากเรียนแล้วก็เที่ยวเตร่เมาหัวราน้ำไปวันๆ"มัวแต่พูดมากกันอยู่ได้หิวข้าวแล้วครับ""งั้นเดี๋ยวแม่ให้คนตั้งโต๊ะให้"เขาเดินไปนั่งรอทานข้าวก็มีแค่แม่กับน้องสาวส่วนเธอไม่ได้มานั่งด้วยหรอก ต้นข้าวเลยถามว่าไม่กินข้าวเหรอ"น้องทานแล้วล่ะ" คนที่ตอบก็คือแม่"ไม่คิดจะรอกันเลยหรือไง" อุตส่าห์บอกคนที่ทำงานว่ามีคนรอทานข้าวอยู่ที่บ้าน แต่คนที่บ้านกลับทานข้าวไปก่อนแล้วได้ยินคำพูดของต้นข้าวมิลานเลยหันไปมองหน้าลูกสะใภ้ แล้วถึงหันกลับมาต่อว่าให้ลูกชาย ถูกแม่ต่อว่าต้นข้าวรู้สึกผิดเลยที่พูดไปไม่คิด เพราะเธอกำลังท้องอยู่ถ้าหิวก็ต้องกิน"นาขอตัวนะคะ" ปรารถนาไม่อยากทำตัวงี่เง่าต่อหน้าครอบครัวของเข

สยบรักวิศวะร้าย บทที่ 70🔞"ฉันถามว่านั่นมันเป็นผลตรวจครรภ์ของใคร!""แกจะพูดเสียงดังไปทำไม อยากให้ฉันอับอายมากนักเหรอ!""พี่ท้องกับพี่เจษฎาใช่ไหม?"วาสนายังคงเงียบ และความเงียบของพี่สาวนี่แหละมันคือคำตอบ "แล้วทำไมพี่ถึงไม่รู้จักคุมกำเนิด ปล่อยให้ตัวเองท้องทำไม""ก็ตอนนั้นเขาใส่ถุงยางอนามัย ฉันไม่รู้ว่ามันเป็นแบบนี้ได้ยังไง""แล้วจะทำยังไงล่ะทีนี้""ฉันถึงอยากปรึกษาแกไง ฉันคิดว่าจะเอาเด็กคนนี้ออก""พี่พูดบ้าอะไร พี่ทำบาปแค่กับฉันคนเดียวก็พอแล้ว​ อย่าไปทำบาปกับหลานของฉันอีกเลย""แต่ฉันกำลังเรียนอยู่ ยังไงฉันก็ต้องเรียนให้จบ""ยังจะมาพูดเรื่องเรียนอยู่อีกเหรอ คิดถึงหัวอกของแม่ก่อนดีไหม""นา.. แกอย่าเพิ่งบอกแม่เรื่องนี้นะ""เดี๋ยวสักวันแม่ก็ต้องรู้""แต่ยังไม่ใช่ช่วงนี้""อย่าบอกนะว่าพี่ยังมีความคิดจะเอาเด็กออกอยู่อีก""พี่ไม่รู้"ก๊อกๆ ต้นข้าวได้ยินที่พี่กับน้องคุยกันหมดแล้ว และเห็นว่าปรารถนาเครียดกับเรื่องนี้มากไม่อยากให้เธอเครียดไปกว่านี้เขาเลยเคาะประตูก่อน"อย่าพูดอะไรให้ผัวแกฟังนะ""พี่คิดว่าเขาจะไม่ได้ยินหรือไง" เธอคิดว่าที่เขามาเคาะประตูเพราะได้ยินสิ่งที่พูดกับพี่สาวนี่แหละ ว่าแ