สยบรักวิศวะร้าย

สยบรักวิศวะร้าย

last updateHuling Na-update : 2026-03-04
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
108Mga Kabanata
3.1Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

"โอ๊ย ปล่อยนะ! คุณจะทำอะไร" "ไม่กลัวไม่ใช่เหรอ" "ฉันไม่กลัวคนอื่น" ตอนที่พูดหญิงสาวพยายามดันเขาให้ออกเพราะเขาทับร่างของเธอ ถึงแม้ตรงที่นอนทับอยู่จะเป็นหญ้าแต่มันก็ทำให้รู้สึกเสียวๆ กลัวว่าจะมีงูหรือสัตว์ที่มีพิษ "ไม่กลัวคนอื่นแต่กลัวผัวตัวเองเนี่ยนะ" "เรียกผัวได้เต็มปาก" "แล้วไอ้ที่เอากันอยู่เกือบทุกวันเรียกผัวไม่ได้เหรอ" พูดจบต้นข้าวก็ฝังริมฝีปากลงกับซอกคอระหง มือเรียวผลักดันร่างของเขาออก จะบ้าเหรอ ชอบมาทำอะไรกับเธอสถานที่แบบนี้เนี่ยนะ "คุณต้นข้าว!" ต้นข้าวไม่คิดจะทำอะไรเธอตรงนี้หรอกแค่อยากจะกำราบ แต่พอได้สัมผัสร่างกายแล้วไอ้เจ้านั่นมันก็แข็งตัวขึ้นมาโดยที่ไม่ต้องบิ้วอารมณ์อะไรมากเลย "ฉันเจ็บนะ!" ดิ้นไปก็รู้สึกแสบๆ คันๆ คงเพราะถูกต้นหญ้าทิ่มหลัง "ก็อยู่เฉยๆ สิ" "อยู่เฉยๆ ปล่อยให้คุณทำอะไรเนี่ยนะ" "ไม่ทำอะไรตรงนี้หรอกน่า" "ไม่ทำก็ปล่อยสิ" "หรือจะให้ทำ" เพราะคำพูดของเธอมันคิดได้สองแบบ "ไอ้บ้า ไม่อายฟ้าอายดินบ้างเลยหรือไง ปล่อยได้แล้วฉันเจ็บ"

view more

Kabanata 1

บทที่ 1

VIPラウンジでの挨拶がようやく終わった。

今回の旅行のスポンサーである鈴木は、松原将人(まつばら しょうと)の隣に寄り添うどこか儚げな詩織を見て、わずかに眉をひそめた。

「松原社長、今回はお二人のご夫婦を祝賀旅行兼ハネムーンにご招待するため、わざわざプライベートアイランドを貸し切ったんですよ。この半月間、庄司副社長が寝る間も惜しんで調整をしてくださっていました。それなのに今日は、どうして副社長ではなく、この方が?」

将人は表情一つ変えず、礼儀正しい笑みを浮かべて答えた。

「今回の大型案件は確かに桐子のおかげです。ただ、一昨日入院したばかりで、医者から静養が必要だと言われました。長時間のフライトや島の湿気は体に良くないそうです。

その代わり、詩織は長年の友人でして、最近ちょっと私生活でショックな出来事があったらしく、気分転換に島へ連れて行こうと思いまして。

プロジェクトにご満足いただけたのであれば、どなたをお連れしようと、今後の協力関係には影響ありません」

その説明を聞き、鈴木社長はようやく納得したように頷いた。

「なるほど、そういうことでしたか。では、良い旅を」

鈴木社長たちはそのまま搭乗し、その場には私たち三人だけが残った。

私は静かな口調で尋ねた。

「さっきの話、どうして事前に私へ相談してくれなかったの?」

3か月も楽しみにしてきた、祝賀旅行という名目のハネムーン。

そのために私は15日間、毎日3時間しか眠らずに働いた。

重要な契約条項も、一つのミスも許さないよう何度も何度も練り直し、その結果、胃から出血して入院するまで無理をした。

本来なら私のものだった島での休暇は、今ではすべて「失恋した友人」とやらのものになっていた。

将人は眉間を揉み、私の問い詰めるような態度が気に入らないという顔をした。

「桐子、詩織は別れたばかりなんだ。傷を乗り越えるには、気分転換できる環境が必要なんだよ。さっきの場で鈴木社長の顔を潰して、夫婦仲が悪いなんて思われるわけにもいかない。だからああ言うしかなかったんだ」

――また、その言い訳だった。

私は当然のような顔をする彼を見つめ、それ以上問いただすのをやめた。

もともと欲しかったのは説明ではなく、彼の態度だった。

そして今、その答えはもう十分に分かった。

私が黙っているのを見て、将人はいつもと違う私の沈黙に気づいたのか、少し声を和らげた。

「もう怒らないでくれ。帰ってきたら、結婚式を挙げ直すから。その埋め合わせってことで、いいだろ?」

相変わらず淡々とした彼の顔を見つめながら、私は結婚した日のことを思い出した。

あの頃は会社を立ち上げたばかりだった。

少しでも節約するため、結婚式は挙げず、簡単に婚姻届を出しただけだった。

その後、私が結婚式を挙げ直したいと言っても、将人はいつも手を振ってこう言った。

「あんなの、ただの形式だろ。俺だって気にしてないんだから、女であるお前がそんなにこだわる必要あるか?」

今日まで、彼の口から結婚式の話が出たことは一度もなかった。

それなのに今、詩織を旅行へ連れて行くためだけに、自分から結婚式を挙げ直そうと言い出したのだ。

私は彼を一瞥すると、用意していた旅行プランを静かにしまい、空港を後にしようと背を向けた。

彼は私の後ろ姿を見送りながら、その一言ですっかり私を機嫌よく宥められたと思っているようだった。

数歩も歩かないうちに、詩織が私の前まで追いかけてきた。

彼女はまるで自分が悪いことをしたかのような、いかにも申し訳なさそうな表情で言った。

「ごめんなさい、桐子さん......本当に、将人さんが桐子さんの航空券を私の名義に変更したなんて知らなかったんです。

さっきもすごく緊張していて......やっぱり私、行かないほうがいいですよね。桐子さんのハネムーンを奪うなんて、そんなことできません......」

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
108 Kabanata
บทที่ 1
บาร์เบียร์แห่งหนึ่ง.."เห็นไหมกูบอกแล้วว่าเดี๋ยวน้องจะเมา""มึงก็ไม่เห็นหรือว่าน้องเต็มใจดื่ม" ขณะที่พูดกับวัฏจักรมือต้นข้าวก็โอบร่างของปรารถนาเข้ามาแนบกับลำตัว "ไหวไหม" เสียงทุ้มกระซิบถามเบาๆ ข้างใบหูปรารถนารู้สึกมึนหัวมากแต่ก็ตอบเขาไปโดยการพยักหน้า"ดื่มอีกแก้วนะ" ครั้งนี้ต้นข้าวผสมเหล้าไม่แรงเหมือนแก้วแรก ถึงแม้เธอบอกว่าไหวแต่ร่างกายของเธออ่อนปวกเปียกแล้ว"อึก" แต่พอแก้วที่สองเข้าปากก็รู้สึกพะอืดพะอม"ถ้าไม่ไหวก็ไม่ต้องดื่ม""ไหวค่ะ" เราจะคออ่อนแบบนี้ไม่ได้นะ ทีหลังถ้าพี่เขาไปดื่มที่ไหนเดี๋ยวไม่ชวนไปด้วย ปรารถนาเลยกลั้นใจดื่มแก้วนั้นเข้าไปจนหมดแก้ว"ดูมัน" จักรวาลสะกิดคิมหันต์ให้มองไปดูต้นข้าว "ไหนมันบอกว่าไม่สนใจสาววิศวะไง" เพราะตอนนี้มือของต้นข้าวเริ่มอยู่ไม่นิ่งแล้ว"ก็ผู้หญิงตามติดมันเอง""แต่น้องก็น่ารักดีนะ" เพื่อนๆ ในกลุ่มไม่รู้หรอกว่าที่ปรารถนามาติดในวังวนนี้เพราะชาละวันอยากจะแกล้งต้นข้าว เลยบอกปรารถนาไปว่าต้นข้าวสนใจเธอมากเด็กสาววิศวะปี 1 ที่ไม่มีที่พึ่งพอรู้ว่ารุ่นพี่ปี 3 แถมยังเป็นหนุ่มฮอตประจำมหาวิทยาลัยสนใจตัวเองใครจะไม่ดีใจล่ะชาละวันคือเพื่อนอีกหนึ่งคนในกลุ่ม แต่ตอ
Magbasa pa
บทที่ 2
"ม่ะ ไม่นะคะ" เสียงเบาเปล่งออกมาจากริมฝีปากบาง ที่เธอต้องใช้น้ำเสียงเบาเพราะร่างกายเหมือนว่าไม่มีเรี่ยวแรงเหลืออยู่แล้วริมฝีปากหนาพรมจูบต่ำลงมาจนถึงหน้าท้องแบนราบแล้วหยุดเลียวนอยู่รอบสะดือ"อือ" มือเรียวยังคงผลักดันอีกฝ่ายถึงแม้ว่าเรี่ยวแรงจะไม่เหลืออยู่แล้วก็ตามทีเรียวลิ้นอุ่นค่อยๆ ลากผ่านกลางร่องหน้าท้องลงมาจนถึงเนินน้องสาวที่ยังคงมีกางเกงชั้นในขวางกั้นอยู่ แต่กระโปรงที่เธอสวมใส่ตอนนี้ถูกเขาจัดการแล้ว"พะ พะ พี่คะ อย่าทำแบบนี้เลย" มือที่ผลักดันศีรษะอยู่ไม่มีเรี่ยวแรงแล้ว และมันก็ตกลงกับพื้นเตียงพร้อมขาเรียวที่ถูกจับถ่างแยกออกจากกันหลังจากที่จัดการกับกางเกงชั้นในตัวบางนั้นออกไปแล้วสองนิ้วก็ได้แหวกกลีบกุหลาบที่มันปิดมิดชิดให้แยกออกจากกัน พร้อมดวงตาคมเข้มที่มองจ้องอวัยวะส่วนนั้นของเธอไม่ยอมละสายตาไปมองที่อื่นเลยตามด้วยนิ้วโป้งที่วางแนบลงกับเม็ดยอดที่ไวต่อความรู้สึกของผู้หญิงแล้วก็บดขยี้เบาๆ เพื่อกระตุ้นอารมณ์ของเธอก่อน"อื้อ" รู้สึกว่าร่างกายร้อนวูบวาบเหมือนเลือดในกายเพิ่มอุณหภูมิสูงขึ้น จนเผลอไปตอบสนองเด้งสะโพกรับนิ้วที่เขากำลังสอดใส่เข้ามาในร่องเล็ก"อ่าาา" เห็นท่าทีร่อนรับนิ้วแล
Magbasa pa
บทที่ 3
"เฮ้ย?!" ต้นข้าวรีบถอดสิ่งที่มันเชื่อมต่อกันอยู่ออกอย่างไว แต่ก็ไม่ทันร่างของเขาเลอะไปด้วยอาเจียนที่เธอปล่อยออกมา "โธ่เว้ยอีกนิดเดียวเอง" ชายหนุ่มรีบลุกจากเตียงแล้วตรงเข้าไปในห้องน้ำเพื่อชำระล้างร่างกายโดยไม่ได้สนใจหญิงสาวที่นอนเปลือยกายอยู่บนเตียงอีกต่อไปแล้ว"อ้วกกก" ถึงแม้เขาจะปล่อยเธอให้เป็นอิสระแล้วแต่ร่างกายของเธอยังคงขับสิ่งที่เหลืออยู่ในกระเพาะออกมาจนเลอะเทอะทั้งเตียงและพื้นห้องหลังจากที่ทำความสะอาดร่างกายเสร็จแล้วชายหนุ่มก็ออกมาเอาเสื้อผ้าที่ถอดทิ้งไว้ขึ้นมาสวมใส่ สายตามองหญิงสาวที่เปื้อนไปด้วยอาเจียนของตัวเองด้วยความขยะแขยงออกมาจากห้องเขาก็ขึ้นรถสตาร์ท แต่ก่อนออกมาเขาไม่ลืมที่จะยื่นเงินให้เด็กที่มาเปิดผ้าม่านโดยที่ไม่ได้พูดอะไร เด็กเห็นว่าผู้หญิงยังไม่ออกมาจากห้องเลยปล่อยห้องไว้ก่อน รอให้ฝ่ายหญิงออกแล้วค่อยเข้าไปเช้าวันต่อมา..ครืนน ครืนนน ปรารถนารู้สึกตัวตื่นเพราะเสียงโทรศัพท์ของเธอดัง ตื่นขึ้นมาหญิงสาวก็มองไปรอบๆ ห้องไม่เจอฝ่ายชายอยู่ในนี้แล้วเราทำอะไรลงไปเนี่ย.. มองดูร่างกายของตัวเองก็อดสมเพชไม่ได้ เขาคงออกไปตั้งแต่ตอนที่เธออาเจียนเต็มห้องแล้ว แต่พอจะหันไปรับโทรศัพท์ส
Magbasa pa
บทที่ 4
สยบรักวิศวะร้าย บทที่ 4หลังจากที่ทำความสะอาดห้องเสร็จแล้วทางเจ้าของก็เข้ามาตรวจจนอนุญาตให้เธอกลับไปได้ตอนที่ปรารถนาเดินออกมาพนักงานก็หันไปซุบซิบพูดคุยกัน ถึงแม้จะไม่ได้ยินแต่ก็รู้ว่าพวกเขาคงพูดถึงเรื่องที่เธอมาเข้าโรงแรมกับผู้ชายแล้วถูกผู้ชายทอดทิ้ง โชคดีที่เธอไม่ใช่คนดังอะไรไม่นานคนพวกนี้ก็คงลืมเรื่องของเธอไปเอง แต่เธอนี่สิคงจำฝังใจไปจนตลอดชีวิตเลยแหละปรารถนาเดินออกมาเรียกแท็กซี่ ไม่ต้องพูดถึงค่าเทอมหรอกค่าแท็กซี่จะพอจ่ายหรือเปล่ายังไม่รู้เลย แล้วต่อจากนี้ไปเธอจะใช้ชีวิตยังไง แม่ส่งเงินให้เดือนละครั้ง ถ้าจะขอแม่เพิ่มก็สงสารท่านที่ทำงานหนัก แต่ถ้าไม่เรียนต่อแม่คงผิดหวังในตัวลูกสาวคนนี้มากมือเรียวยื่นไปกำลังจะกวักเรียกแท็กซี่คันที่มีไฟโชว์ว่าว่าง แต่ก็ต้องรีบชักมือกลับมา เธอเก็บเงินไว้ให้ค่าแท็กซี่ตอนดึกคืนนี้ดีกว่าเพราะต้องไปร่วมงานแต่งที่โรงแรมอีกปรารถนาเลยเปลี่ยนไปขึ้นรถเมล์ที่ค่าโดยสารไม่ค่อยแพงมากรถเมล์มาจอดหน้าปากซอย เดินเข้าไปในซอยอีกเป็นกิโลเมตรเพราะแบบนี้แหละถึงอยากเรียกแท็กซี่ แต่ก็ไม่เป็นไรเหลือเวลาอีกตั้งหลายชั่วโมงกว่าจะถึงงานเลี้ยงตอนเย็นแล้วเราจะใส่ชุดอะไรดี.. เข้
Magbasa pa
บทที่ 5
สยบรักวิศวะร้าย บทที่ 5ขณะที่ชาละวันกำลังยืนคุยกับท่านอดีตรัฐมนตรีอยู่ ช่อฟ้าก็ให้คนมาตามลูกชายเพราะได้ฤกษ์รับตัวเจ้าสาวแล้ว"ขอตัวก่อนนะครับคุณปู่""ไปเถอะหลาน" ท่านเห็นชาละวันมาตั้งแต่ตอนที่เริ่มคบกับหลานชายแล้ว แต่ก่อนพวกเขาเกเรในสายตาของท่านมาก แต่ด้วยเพราะเป็นลูกชายคนมีฐานะสำราญเลยปล่อยให้คบกับหลานชายได้ แต่ก็ยังไม่เข้าตาอยู่อีกนั่นแหละเพราะชอบชวนกันไปเหลวไหลอยู่ประจำ มาถึงตอนนี้เห็นการเปลี่ยนแปลงของเด็กคนนี้มาก แต่พอมองไปดูหลานชายตัวเองมีแต่จะเหลวไหลไปเรื่อยเปื่อย"?" ต้นข้าวที่ทำหน้าที่เป็นเพื่อนเจ้าบ่าวยืนรออยู่ข้างๆ กาย มองไปเห็นเธอคนนั้นเดินมากับเจ้าสาวก็ทำให้รู้สึกตกใจเล็กน้อย แต่พวกเธอรู้จักกันมันก็ไม่แปลกหรอกที่จะมาเป็นเพื่อนเจ้าสาว"ฝากดูแลแก้วตาดวงใจของพ่อด้วยนะ" คุณานนท์บิดาของเสน่หาส่งลูกสาวให้ถึงมือเจ้าบ่าวของเธอ"ผมสัญญาครับว่าจะรักและดูแลเธอให้ดีเหมือนที่พ่อรักและดูแล"คุณานนท์เห็นแล้วว่าลูกเขยคนนี้จะทำตามที่พูดได้แน่ เพราะแม้แต่ชีวิตของเขายังเคยใช้มันเพื่อบดบังอันตรายที่จะเกิดกับลูกสาวได้ ครั้งหนึ่งตอนที่แม่ของเธอมอบเธอให้กับเสี่ยคนหนึ่ง เขาได้เข้าไปช่วยและเกือบเ
Magbasa pa
บทที่ 6
สยบรักวิศวะร้าย บทที่ 6"พูดอะไรของเธอ!" เขาพยายามเซฟตัวเองให้มากที่สุดไม่ให้ผู้หญิงเข้ามาวุ่นวายกับครอบครัว แต่ไม่คิดว่าเธอจะมีความกล้าขนาดนี้"หนูชื่อปรารถนาเหรอจ๊ะ" มิลานกลัวลูกชายจะต่อว่าให้ฝ่ายหญิงเลยต้องรีบพูดขึ้นมาเพื่อช่วยฝ่ายหญิงก่อน"ใช่ค่ะชื่อปรารถนา จะเรียกนาเฉยๆ ก็ได้ค่ะ" ปรารถนาพยายามทำตัวให้นิ่งที่สุด ทั้งๆ ที่ในใจกลัวมาก"เธอเป็นแค่รุ่นน้องในคณะของผมครับแม่ เดี๋ยวผมจะพาเธอออกไป""เดี๋ยวก่อนสิลูกแม่ขอคุยกับหนูปรารถนาหน่อย" มิลานกลัวมากกลัวลูกชายจะเป็นเหมือนพ่อเพราะนางเคยเจอมาแล้ว เลยคิดจะปกป้องฝ่ายหญิงไว้ก่อน ส่วนคุณปู่ยังไม่ออกตัวเพราะต้องดูกันไปก่อนว่าฝ่ายหญิงจะมาดีหรือมาร้าย"แม่จะคุยอะไรกับเธอครับ""เรื่องของผู้หญิงลูกไปทำหน้าที่เป็นเพื่อนเจ้าบ่าวเถอะ""เธอก็เป็นเพื่อนเจ้าสาวต้องไปทำหน้าที่เหมือนกันครับ""นาคุยกับคุณแม่ได้ค่ะ" ตอนเธอบอกว่าจะคุยกับท่านมือเขาที่จับแขนเธออยู่ใช้แรงบีบเพื่อให้เธอปฏิเสธ "คุณแม่จะคุยในนี้หรือจะออกไปคุยข้างนอกคะ" แรงที่เขาบีบแขนเธออยู่ทำให้รู้สึกเจ็บมาก แต่ปรารถนาก็ไม่ได้แสดงอาการออกมาให้ใครเห็น"มานั่งโต๊ะกับแม่ดีกว่า""แม่ครับ""ปล่อยให้
Magbasa pa
บทที 7
สยบรักวิศวะร้าย บทที่ 7"ฉันเจ็บนะ" ปรารถนาพยายามแกะมือของต้นข้าวออก เธอยังไม่อยากตามเขาออกไปตอนนี้เพราะกลัวว่าจะเสียแผน"เธอกำลังคิดจะทำอะไร" เห็นเธอไม่ยอมเดินตามเขาเลยหยุดแล้วหันไปพูดด้วยน้ำเสียงและสีหน้าที่ไม่พอใจ"คุณไม่คิดจะรับผิดชอบสิ่งที่ตัวเองทำลงไปเลยหรือคะ""เรื่องแค่นี้ทำไมต้องให้รับผิดชอบด้วย""คุณพูดมาได้ยังไงว่ามันเรื่องแค่นี้""ก็มันเป็นความยินยอมของทั้งสองฝ่าย""คุณก็รู้ว่าฉันเมา""ถ้าแค่นี้ต้องรับผิดชอบฉันคงต้องรับผิดชอบผู้หญิงเกือบทั้งมหาวิทยาลัยเลยมั้ง""?" ปรารถนาไม่คิดว่าผู้ชายคนนี้จะมีความคิดแบบนี้ เขาแค่หวังจะฟันเธอแล้วทิ้งงั้นเหรอ ผู้ชายแบบคุณต้องเจอผู้หญิงแบบฉัน ฉันจะทำให้คุณรู้ว่านรกมันมีจริง"เธอจะไปไหน" ต้นข้าวรีบเดินตามคิดว่าเธอต้องทำอะไรอีกแน่ และก็เป็นแบบที่เขากลัวเพราะเธอเดินตรงไปทางโต๊ะของคุณปู่"สวัสดีค่ะคุณปู่" คิดว่าคนที่ใหญ่ที่สุดในบ้านต้องเป็นท่านแน่"ปรารถนา!" ต้นข้าวเดินตามมาแล้วฉุดตัวเธอไว้"มีอะไรค่อยๆ พูดค่อยๆ จากันสิ" แขกที่นั่งร่วมโต๊ะอยู่มีแต่คนมีหน้ามีตาทั้งนั้นสำราญเลยต้องห้ามหลานชาย และตอนนี้ทุกคนก็มองเหตุการณ์ตรงหน้าว่ามันเกิดอะไรขึ้น
Magbasa pa
บทที่ 8
สยบรักวิศวะร้าย บทที่ 8"โอ๊ย" มาถึงรถร่างของปรารถนาก็ถูกจับโยนขึ้นไปและเขาก็ปิดประตู ตอนที่ต้นข้าวเดินอ้อมมาทางฝั่งคนขับถ้าเธอจะลงก็ลงได้ขึ้นประจำที่คนขับต้นข้าวก็ออกตัวรถอย่างเร็ว ญาติผู้ใหญ่ที่เดินตามมามองตามไปด้วยความเป็นห่วงฝ่ายหญิง ทุกคนรู้ดีว่าต้นข้าวหวงชีวิตอิสระมาก เขาไม่เคยพาผู้หญิงคนไหนมาแนะนำให้ครอบครัวรู้จักเลย แต่เธอคนนี้ข้ามเส้นที่เขาขีดไว้เลยอดเป็นห่วงฝ่ายหญิงไม่ได้"เอาไงต่อดีคะ" มิลานถามเหนือตะวันผู้เป็นสามี"ไม่รู้ไอ้นี่มันเลือดร้อนได้ใคร""คุณต้องการคำตอบไหมคะว่าเหมือนใคร" กำลังพูดถึงเรื่องลูกอยู่ดีๆ ก็จะรื้อฟื้นอดีตขึ้นมาซะงั้น"เมื่อกี้คุณถามว่าอะไรนะ""ฉันถามว่าคุณอยากรู้ไหมว่าลูกชายของคุณเหมือนใคร""ไม่ใช่..ผมถามก่อนหน้านั้น""ไม่อยากรู้แล้วหรือคะว่าเหมือนใคร""คุณก็จะพูดถึงเรื่องเก่าขึ้นมาทำไมล่ะเรากำลังพูดถึงเรื่องลูก" ช่วงวัยรุ่นเขาก็เป็นอีกคนที่เลือดร้อนมากเคยแบกเธอข้ามทุ่งนาพาไปปลูกข้าวทำนามาแล้วด้วย(ระหว่างรอเรื่องนี้ใครอยากไปอ่านเรื่องของเหนือตะวันและมิลานก็ได้นะคะในเรื่องสยบรักค่ะ)"ฉันกลัวว่าลูกชายคุณจะทำร้ายผู้หญิงน่ะสิคะ""มันคงไม่ทำแบบนั้นหรอก" เหน
Magbasa pa
บทที่ 9
สยบรักวิศวะร้าย บทที่ 9ปรารถนานั่งรถมากับเขาแบบเงียบๆ โดยที่ไม่ถาม ถึงแม้ในใจจะนึกกลัวมากแต่คิดว่าเขาคงไม่เอาเธอไปต้มยำทำแกงหรอกด้วยความเพลียหญิงสาวเผลอหลับไป จนคนที่ทำหน้าที่ขับรถอยู่คิดว่าเธอบ้าหรือเปล่าที่กล้ามากับเขาโดยที่ไม่ถาม แถมยังนอนหลับไม่คิดว่าเขาจะพาไปขายเลยหรือไงหลับนานเท่าไรไม่รู้ตื่นมาอีกทีท้องฟ้าก็เริ่มสว่างมากแล้วแต่รถยังไม่หยุดวิ่งเลย ..ตกลงเขาจะพาเราไปไหนกันแน่นี่มันข้ามจังหวัดมากี่จังหวัดแล้วเนี่ย ถึงตอนนี้ปรารถนาก็ไม่ปริปากถามเลยแม้แต่นิดเดียวหญิงสาวมองป้ายข้างทางถึงกับตกใจนี่ไม่ได้ข้ามแค่จังหวัดนะข้ามภูมิภาคด้วยในขณะเดียวกันนั้นโทรศัพท์ที่ตั้งสั่นเตือนเวลามีคนโทรเข้ามาก็สั่นขึ้น เธอปิดเสียงไว้ตั้งแต่เมื่อคืนแล้วเพราะพี่สาวโทรมาตลอดเลยต้นข้าวก็ได้ยินเสียงสั่นเตือนและเห็นอยู่ว่าเธอไม่รับสายคงอยากไปกับเขาจนเนื้อเต้นล่ะสิ ถึงกับไม่รับโทรศัพท์ญาติที่โทรตามด้วยความเป็นห่วงรถวิ่งเข้ามาถึงหมู่บ้านหนึ่งแล้วก็เลี้ยวออกไปทางท้ายหมู่บ้าน ออกท้ายหมู่บ้านไม่พอเขายังคงขับไปตามเส้นทางลงกลางทุ่งนา ถนนหนทางถือว่าดีเลยล่ะเพราะเป็นคอนกรีต แต่ไม่มีบ้านคนระหว่างทางเลยแม้แต่หลัง
Magbasa pa
บทที่ 10
สยบรักวิศวะร้าย บทที่ 10ปรารถนาที่ทำความสะอาดก็แอบสังเกตว่าไม่เห็นสายไฟหรือหลอดไฟของบ้านหลังนี้เลย เธอเลยชะเง้อมองดูเส้นทางที่เขาพาขับรถเข้ามาก็ไม่เห็นมีเสาไฟอย่าบอกนะว่า?ทำความสะอาดชั้นบนจนเสร็จสรรพแล้วเธอก็ลงมาชั้นล่าง เห็นเขานอนเอาขาไขว่ห้างอยู่บนแคร่ไม้เธอเลยเดินเข้าไปถาม"บ้านหลังนี้ไม่มีน้ำมีไฟแล้วจะอยู่ยังไง""ใครบอกไม่มีน้ำ""ฉันไม่เห็นมีก๊อกน้ำเลย""ก็นั่นไง" ต้นข้าวใช้ปลายเท้าที่เขาไขว่ห้างอยู่ชี้ไปทางบ่อน้ำ"ใช้น้ำบ่อเหรอ?""ถ้าไม่ใช้น้ำบ่อจะใช้น้ำอะไรล่ะ""แล้วบ้านหลังที่คุณเดินไปหาเป็นบ้านของใคร" เธอคิดว่ากระท่อมปลายนาหลังนี้ต้องเป็นของเจ้าของบ้านหลังนั้น เพราะสถานที่แห่งนี้เป็นที่ส่วนบุคคลไม่เห็นชาวบ้านเข้ามายุ่งเกี่ยวเลย"อยากจะรู้ไปทำไม""ฉันคิดว่าเป็นบ้านของญาติคุณ""ไม่ใช่หรอก""แล้วที่นี่เป็นของใครคะ""สวรรค์ของเราสองคนไงอยากอยู่กับฉันไม่ใช่เหรอ แต่ถ้าเธอจะเปลี่ยนใจตอนนี้ยังทันนะ""ฉันแค่ถามว่าที่นี่เป็นของใคร" ทำไมเธอจะไม่รู้ความหมายและสิ่งที่เขากำลังทำอยู่ คงอยากทำให้เธอถอนตัว"พ่อซื้อไว้ แต่ก่อนฉันก็มาทำไร่ไถนาที่นี่แหละ" ชาวบ้านแถวนี้ใครอยากขายที่เหนือตะวันก็ซ
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status