Se connecter"โอ๊ย ปล่อยนะ! คุณจะทำอะไร" "ไม่กลัวไม่ใช่เหรอ" "ฉันไม่กลัวคนอื่น" ตอนที่พูดหญิงสาวพยายามดันเขาให้ออกเพราะเขาทับร่างของเธอ ถึงแม้ตรงที่นอนทับอยู่จะเป็นหญ้าแต่มันก็ทำให้รู้สึกเสียวๆ กลัวว่าจะมีงูหรือสัตว์ที่มีพิษ "ไม่กลัวคนอื่นแต่กลัวผัวตัวเองเนี่ยนะ" "เรียกผัวได้เต็มปาก" "แล้วไอ้ที่เอากันอยู่เกือบทุกวันเรียกผัวไม่ได้เหรอ" พูดจบต้นข้าวก็ฝังริมฝีปากลงกับซอกคอระหง มือเรียวผลักดันร่างของเขาออก จะบ้าเหรอ ชอบมาทำอะไรกับเธอสถานที่แบบนี้เนี่ยนะ "คุณต้นข้าว!" ต้นข้าวไม่คิดจะทำอะไรเธอตรงนี้หรอกแค่อยากจะกำราบ แต่พอได้สัมผัสร่างกายแล้วไอ้เจ้านั่นมันก็แข็งตัวขึ้นมาโดยที่ไม่ต้องบิ้วอารมณ์อะไรมากเลย "ฉันเจ็บนะ!" ดิ้นไปก็รู้สึกแสบๆ คันๆ คงเพราะถูกต้นหญ้าทิ่มหลัง "ก็อยู่เฉยๆ สิ" "อยู่เฉยๆ ปล่อยให้คุณทำอะไรเนี่ยนะ" "ไม่ทำอะไรตรงนี้หรอกน่า" "ไม่ทำก็ปล่อยสิ" "หรือจะให้ทำ" เพราะคำพูดของเธอมันคิดได้สองแบบ "ไอ้บ้า ไม่อายฟ้าอายดินบ้างเลยหรือไง ปล่อยได้แล้วฉันเจ็บ"
Voir plusบาร์เบียร์แห่งหนึ่ง..
"เห็นไหมกูบอกแล้วว่าเดี๋ยวน้องจะเมา"
"มึงก็ไม่เห็นหรือว่าน้องเต็มใจดื่ม" ขณะที่พูดกับวัฏจักรมือต้นข้าวก็โอบร่างของปรารถนาเข้ามาแนบกับลำตัว "ไหวไหม" เสียงทุ้มกระซิบถามเบาๆ ข้างใบหู
ปรารถนารู้สึกมึนหัวมากแต่ก็ตอบเขาไปโดยการพยักหน้า
"ดื่มอีกแก้วนะ" ครั้งนี้ต้นข้าวผสมเหล้าไม่แรงเหมือนแก้วแรก ถึงแม้เธอบอกว่าไหวแต่ร่างกายของเธออ่อนปวกเปียกแล้ว
"อึก" แต่พอแก้วที่สองเข้าปากก็รู้สึกพะอืดพะอม
"ถ้าไม่ไหวก็ไม่ต้องดื่ม"
"ไหวค่ะ" เราจะคออ่อนแบบนี้ไม่ได้นะ ทีหลังถ้าพี่เขาไปดื่มที่ไหนเดี๋ยวไม่ชวนไปด้วย ปรารถนาเลยกลั้นใจดื่มแก้วนั้นเข้าไปจนหมดแก้ว
"ดูมัน" จักรวาลสะกิดคิมหันต์ให้มองไปดูต้นข้าว "ไหนมันบอกว่าไม่สนใจสาววิศวะไง" เพราะตอนนี้มือของต้นข้าวเริ่มอยู่ไม่นิ่งแล้ว
"ก็ผู้หญิงตามติดมันเอง"
"แต่น้องก็น่ารักดีนะ" เพื่อนๆ ในกลุ่มไม่รู้หรอกว่าที่ปรารถนามาติดในวังวนนี้เพราะชาละวันอยากจะแกล้งต้นข้าว เลยบอกปรารถนาไปว่าต้นข้าวสนใจเธอมาก
เด็กสาววิศวะปี 1 ที่ไม่มีที่พึ่งพอรู้ว่ารุ่นพี่ปี 3 แถมยังเป็นหนุ่มฮอตประจำมหาวิทยาลัยสนใจตัวเองใครจะไม่ดีใจล่ะ
ชาละวันคือเพื่อนอีกหนึ่งคนในกลุ่ม แต่ตอนนี้เขากลับบ้านไปพร้อมกับหญิงคนรักแล้ว เพราะอีกแค่ไม่กี่วันก็จะมีงานแต่งของทั้งสอง ที่จริงวันนี้เป็นวันเลี้ยงฉลองสละโสด แต่พอเมียมาตามชาละวันเลยต้องกลับบ้านทิ้งให้เพื่อนๆ อีกสี่คนนั่งดื่มกันต่อ
สี่คนนี้มีคิมหันต์ วัฏจักรและจักรวาลทั้งสองคนเป็นพี่น้องพ่อเดียวกันแต่คนละแม่ ส่วนอีกคนก็คือต้นข้าว
ก่อนหน้านั้นต้นข้าวปากเสียทำให้เสน่หางอน ชาละวันเลยแค่จะเอาคืนเพื่อนแต่ไม่คิดว่าเรื่องมันจะบานปลายมาถึงขนาดนี้ (เรื่องของชาละวันและเสน่หาอยู่ในเรื่องบำเรอรักวิศวะร้ายนะคะ)
"รุ่นพี่คะ" ปรารถนารีบหยุดมือของต้นข้าวที่กำลังล้วงต่ำลงใต้กระโปรงให้หยุดแค่นั้นก่อน
"หือ.." ต้นข้าวที่กำลังคลอเคลียอยู่กับซอกคอของอีกฝ่ายแค่เปล่งเสียงออกมาจากลำคอแต่ก็ไม่ได้หยุดมือ
"ไม่ดีมั้งคะ" ถึงแม้ว่าเธอจะเมาแต่ก็พอรู้สติอยู่บ้าง
"พวกมันไม่มีใครสนใจเราหรอก" เพราะเพื่อนๆ ของต้นข้าวก็มีเด็ก Entertain มานั่งแนบข้างกันทุกคน
"อือ.. รุ่นพี่คะอย่าค่ะ"
คิดว่าแค่นี้จะหยุดคนแบบต้นข้าวได้อย่างนั้นหรือ มือหนาที่วางแนบอยู่กับเนินอวบนูนก็ค่อยๆ แหวกกางเกงชั้นในออกเล็กน้อย
"อื้อ มะ ไม่นะคะ" น้ำเสียงห้ามเริ่มเบาลงมากจนอีกฝ่ายแทบจะไม่ได้ยินอยู่แล้ว
"ซี๊ดด อยากไปคุยกันต่อบนรถไหม" แค่นิ้วสัมผัสเท่านั้นแหละก็รู้เลยว่าเธอก็มีอารมณ์ไม่ต่างจากเขาเลย
"กูออกไปข้างนอกก่อนนะ" ต้นข้าวหันไปสั่งเพื่อนก่อนจะคว้าแขนปรารถนาให้เดินตามออกมา
ปรารถนาก็ยอมเดินตาม เห็นว่าฝ่ายชายสนใจเธอเลยคิดว่าจะลองคบกับเขาดู
ติ๊ก! เสียงกดรีโมทเปิดประตูรถ
"ขึ้นรถสิ" แทนที่จะเปิดประตูข้างหน้าแต่เขาดันเปิดประตูหลัง
ปรารถนายอมขึ้นไปคิดว่าเขาจะให้นั่งด้านหลัง แต่พอเธอขึ้นรถคนที่เปิดประตูให้เมื่อครู่ก็ตามขึ้นมาด้วยเช่นกัน
"?" หญิงสาวกำลังจะขยับตัวเข้าไปนั่งเบาะด้านใน แต่ร่างของเธอถูกอีกฝ่ายจับเอนลงกับเบาะรถก่อน "รุ่นพี่คะ" มือเรียวเอื้อมมาดันหน้าอกแกร่งไว้ด้วยความตกใจ
แต่ดูเหมือนเขาจะไม่สนใจแล้ว ต้นข้าวโน้มใบหน้าลงมาฝังกับเนินหน้าอกแล้วใช้ริมฝีปากเม้มยอดของมันที่ดันเสื้อออกมาเบาๆ
"อืออย่าค่ะ" คนตัวเล็กห่อไหล่เข้าหากันเพื่อจะขยับหน้าอกออกจากใบหน้าคมคายนั้น
"ทำไมต้องห้ามด้วย" เขาคิดว่าให้ล้วงขนาดนั้นไม่ต้องห้ามแล้วมั้ง
"คือฉัน.." ใจเต้นแรงแทบจะทะลุออกมาจากอกอยู่แล้ว ในใจกลัวว่าเขาต้องการแค่ร่างกายไม่คิดจะจริงจังด้วย ยิ่งเธอปล่อยตัวง่ายแบบนี้ผู้ชายก็ยิ่งจะไม่เห็นค่าในตัวเธอ "ไม่นะคะ" พอคิดได้แบบนั้นปรารถนาก็ห้ามเสียงแข็งให้อีกฝ่ายรู้ว่าเธอไม่ต้องการให้มันเกินเลยมากไปกว่านี้แล้ว
"หรือว่าไม่ชอบบนรถไปเปิดโรงแรมแถวนี้กันไหม"
"พี่จะจริงจังกับฉันแค่ไหนคะ"
"ทำไมต้องรีบพูดเรื่องนั้นด้วยล่ะ" ความคิดผู้ชายมันก็ไม่ได้ต่างกันมากหรอกถ้าผู้หญิงคนไหนยอมให้ มีหรือที่พวกเขาจะปฏิเสธ
ดวงตาของเธอเริ่มพร่ามัวเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไป แต่ก็พยายามทำใจแข็งเข้าไว้ "ฉันอยากกลับบ้านค่ะ"
"เมาแบบนี้ถ้ากลับบ้านกลัวคนที่บ้านจะว่าเอาน่ะสิ พี่ว่าไปหาโรงแรมค้างสักคืนก่อนดีกว่า" ต้นข้าวไม่พูดเปล่าเอนร่างของเธอนอนลงเบาะหลังแล้วเขาก็มาทำหน้าที่ขับรถ
ถ้าไปขึ้นโรงแรมกลัวว่าจะมีคนจำได้เพราะเขาเป็นถึงหลานชายอดีตท่านรัฐมนตรี กะว่าจะพาเธอไปใช้บริการรีสอร์ทแต่แถวนี้หารีสอร์ทยากมาก..พอเห็นม่านรูดต้นข้าวก็เลี้ยวรถเข้าไปด้านในก่อนที่พนักงานจะรีบมาปิดม่านบังรถไว้ให้
ต้นข้าวเปิดประตูด้านหลังเหมือนว่าเธอจะหลับไปแล้ว ไม่หลับได้ยังไงเหล้าแก้วแรกล้มช้างได้เลยนะ
คนตัวเล็กถูกอุ้มลงมาจากเบาะหลังรถแบบทุลักทุเลหน่อยเพราะเขาก็ดื่มเข้าไปพอประมาณ
ร่างของปรารถนาค่อยๆ ถูกวางลงบนเตียงนอนที่ไม่รู้ว่าแต่ละวันเตียงนี้รับแขกไปกี่คู่ต่อกี่คู่
"หอมจัง" ตอนที่วางร่างของเธอจมูกก็ฝังลงกับซอกคอเพื่อสูดดมกลิ่นหอมจากเรือนร่างสาวรุ่นน้องในคณะ
ไม่นานกระดุมเม็ดสุดท้ายก็ถูกเขาแกะมันออกจนเผยให้เห็นเนินหน้าอกอวบอิ่ม
"อือ..อย่าทำแบบนี้ค่ะ" สติของเธอแทบจะไม่มีอยู่แล้ว แต่ก็ยังพยายามช่วยเหลือตัวเอง
"น้องแค่นอนอยู่เฉยๆ ที่เหลือเดี๋ยวพี่จัดการเองนะครับคนดี" เสียงทุ้มกระซิบพูดขณะที่สองมือทำหน้าที่ขย้ำ ..แม่เจ้าโว้ยซ่อนรูปจริงๆ เลย
เขียนโดยชะนีติดมันส์สยบรักวิศวะร้าย บทที่ 10ปรารถนาที่ทำความสะอาดก็แอบสังเกตว่าไม่เห็นสายไฟหรือหลอดไฟของบ้านหลังนี้เลย เธอเลยชะเง้อมองดูเส้นทางที่เขาพาขับรถเข้ามาก็ไม่เห็นมีเสาไฟอย่าบอกนะว่า?ทำความสะอาดชั้นบนจนเสร็จสรรพแล้วเธอก็ลงมาชั้นล่าง เห็นเขานอนเอาขาไขว่ห้างอยู่บนแคร่ไม้เธอเลยเดินเข้าไปถาม"บ้านหลังนี้ไม่มีน้ำมีไฟแล้วจะอยู่ยังไง""ใครบอกไม่มีน้ำ""ฉันไม่เห็นมีก๊อกน้ำเลย""ก็นั่นไง" ต้นข้าวใช้ปลายเท้าที่เขาไขว่ห้างอยู่ชี้ไปทางบ่อน้ำ"ใช้น้ำบ่อเหรอ?""ถ้าไม่ใช้น้ำบ่อจะใช้น้ำอะไรล่ะ""แล้วบ้านหลังที่คุณเดินไปหาเป็นบ้านของใคร" เธอคิดว่ากระท่อมปลายนาหลังนี้ต้องเป็นของเจ้าของบ้านหลังนั้น เพราะสถานที่แห่งนี้เป็นที่ส่วนบุคคลไม่เห็นชาวบ้านเข้ามายุ่งเกี่ยวเลย"อยากจะรู้ไปทำไม""ฉันคิดว่าเป็นบ้านของญาติคุณ""ไม่ใช่หรอก""แล้วที่นี่เป็นของใครคะ""สวรรค์ของเราสองคนไงอยากอยู่กับฉันไม่ใช่เหรอ แต่ถ้าเธอจะเปลี่ยนใจตอนนี้ยังทันนะ""ฉันแค่ถามว่าที่นี่เป็นของใคร" ทำไมเธอจะไม่รู้ความหมายและสิ่งที่เขากำลังทำอยู่ คงอยากทำให้เธอถอนตัว"พ่อซื้อไว้ แต่ก่อนฉันก็มาทำไร่ไถนาที่นี่แหละ" ชาวบ้านแถวนี้ใครอยากขายที่เหนือตะวันก็ซ
สยบรักวิศวะร้าย บทที่ 9ปรารถนานั่งรถมากับเขาแบบเงียบๆ โดยที่ไม่ถาม ถึงแม้ในใจจะนึกกลัวมากแต่คิดว่าเขาคงไม่เอาเธอไปต้มยำทำแกงหรอกด้วยความเพลียหญิงสาวเผลอหลับไป จนคนที่ทำหน้าที่ขับรถอยู่คิดว่าเธอบ้าหรือเปล่าที่กล้ามากับเขาโดยที่ไม่ถาม แถมยังนอนหลับไม่คิดว่าเขาจะพาไปขายเลยหรือไงหลับนานเท่าไรไม่รู้ตื่นมาอีกทีท้องฟ้าก็เริ่มสว่างมากแล้วแต่รถยังไม่หยุดวิ่งเลย ..ตกลงเขาจะพาเราไปไหนกันแน่นี่มันข้ามจังหวัดมากี่จังหวัดแล้วเนี่ย ถึงตอนนี้ปรารถนาก็ไม่ปริปากถามเลยแม้แต่นิดเดียวหญิงสาวมองป้ายข้างทางถึงกับตกใจนี่ไม่ได้ข้ามแค่จังหวัดนะข้ามภูมิภาคด้วยในขณะเดียวกันนั้นโทรศัพท์ที่ตั้งสั่นเตือนเวลามีคนโทรเข้ามาก็สั่นขึ้น เธอปิดเสียงไว้ตั้งแต่เมื่อคืนแล้วเพราะพี่สาวโทรมาตลอดเลยต้นข้าวก็ได้ยินเสียงสั่นเตือนและเห็นอยู่ว่าเธอไม่รับสายคงอยากไปกับเขาจนเนื้อเต้นล่ะสิ ถึงกับไม่รับโทรศัพท์ญาติที่โทรตามด้วยความเป็นห่วงรถวิ่งเข้ามาถึงหมู่บ้านหนึ่งแล้วก็เลี้ยวออกไปทางท้ายหมู่บ้าน ออกท้ายหมู่บ้านไม่พอเขายังคงขับไปตามเส้นทางลงกลางทุ่งนา ถนนหนทางถือว่าดีเลยล่ะเพราะเป็นคอนกรีต แต่ไม่มีบ้านคนระหว่างทางเลยแม้แต่หลัง
สยบรักวิศวะร้าย บทที่ 8"โอ๊ย" มาถึงรถร่างของปรารถนาก็ถูกจับโยนขึ้นไปและเขาก็ปิดประตู ตอนที่ต้นข้าวเดินอ้อมมาทางฝั่งคนขับถ้าเธอจะลงก็ลงได้ขึ้นประจำที่คนขับต้นข้าวก็ออกตัวรถอย่างเร็ว ญาติผู้ใหญ่ที่เดินตามมามองตามไปด้วยความเป็นห่วงฝ่ายหญิง ทุกคนรู้ดีว่าต้นข้าวหวงชีวิตอิสระมาก เขาไม่เคยพาผู้หญิงคนไหนมาแนะนำให้ครอบครัวรู้จักเลย แต่เธอคนนี้ข้ามเส้นที่เขาขีดไว้เลยอดเป็นห่วงฝ่ายหญิงไม่ได้"เอาไงต่อดีคะ" มิลานถามเหนือตะวันผู้เป็นสามี"ไม่รู้ไอ้นี่มันเลือดร้อนได้ใคร""คุณต้องการคำตอบไหมคะว่าเหมือนใคร" กำลังพูดถึงเรื่องลูกอยู่ดีๆ ก็จะรื้อฟื้นอดีตขึ้นมาซะงั้น"เมื่อกี้คุณถามว่าอะไรนะ""ฉันถามว่าคุณอยากรู้ไหมว่าลูกชายของคุณเหมือนใคร""ไม่ใช่..ผมถามก่อนหน้านั้น""ไม่อยากรู้แล้วหรือคะว่าเหมือนใคร""คุณก็จะพูดถึงเรื่องเก่าขึ้นมาทำไมล่ะเรากำลังพูดถึงเรื่องลูก" ช่วงวัยรุ่นเขาก็เป็นอีกคนที่เลือดร้อนมากเคยแบกเธอข้ามทุ่งนาพาไปปลูกข้าวทำนามาแล้วด้วย(ระหว่างรอเรื่องนี้ใครอยากไปอ่านเรื่องของเหนือตะวันและมิลานก็ได้นะคะในเรื่องสยบรักค่ะ)"ฉันกลัวว่าลูกชายคุณจะทำร้ายผู้หญิงน่ะสิคะ""มันคงไม่ทำแบบนั้นหรอก" เหน
สยบรักวิศวะร้าย บทที่ 7"ฉันเจ็บนะ" ปรารถนาพยายามแกะมือของต้นข้าวออก เธอยังไม่อยากตามเขาออกไปตอนนี้เพราะกลัวว่าจะเสียแผน"เธอกำลังคิดจะทำอะไร" เห็นเธอไม่ยอมเดินตามเขาเลยหยุดแล้วหันไปพูดด้วยน้ำเสียงและสีหน้าที่ไม่พอใจ"คุณไม่คิดจะรับผิดชอบสิ่งที่ตัวเองทำลงไปเลยหรือคะ""เรื่องแค่นี้ทำไมต้องให้รับผิดชอบด้วย""คุณพูดมาได้ยังไงว่ามันเรื่องแค่นี้""ก็มันเป็นความยินยอมของทั้งสองฝ่าย""คุณก็รู้ว่าฉันเมา""ถ้าแค่นี้ต้องรับผิดชอบฉันคงต้องรับผิดชอบผู้หญิงเกือบทั้งมหาวิทยาลัยเลยมั้ง""?" ปรารถนาไม่คิดว่าผู้ชายคนนี้จะมีความคิดแบบนี้ เขาแค่หวังจะฟันเธอแล้วทิ้งงั้นเหรอ ผู้ชายแบบคุณต้องเจอผู้หญิงแบบฉัน ฉันจะทำให้คุณรู้ว่านรกมันมีจริง"เธอจะไปไหน" ต้นข้าวรีบเดินตามคิดว่าเธอต้องทำอะไรอีกแน่ และก็เป็นแบบที่เขากลัวเพราะเธอเดินตรงไปทางโต๊ะของคุณปู่"สวัสดีค่ะคุณปู่" คิดว่าคนที่ใหญ่ที่สุดในบ้านต้องเป็นท่านแน่"ปรารถนา!" ต้นข้าวเดินตามมาแล้วฉุดตัวเธอไว้"มีอะไรค่อยๆ พูดค่อยๆ จากันสิ" แขกที่นั่งร่วมโต๊ะอยู่มีแต่คนมีหน้ามีตาทั้งนั้นสำราญเลยต้องห้ามหลานชาย และตอนนี้ทุกคนก็มองเหตุการณ์ตรงหน้าว่ามันเกิดอะไรขึ้น