๕๙"...คุณแม่ขา" คนตัวเล็กที่งัวเงียตื่นขึ้นมาโดยไม่พบใครอยู่ข้างตัวเดินเข้ามาหามารดาที่นั่งอยู่ในห้องรับแขก ดวงตากลมโตใสแป๋วมองใครหลายต่อหลายคนที่อยู่ในห้องนั้น อยู่ดีๆ ภาพที่คนกลุ่มหนึ่งที่เคยทำให้แม่ของเด็กน้อยร้องไห้ก็ถาโถมเข้ามามือเล็กเลื่อนเข้ามากุมมือมารดาเอาไว้แน่น แรงบีบส่งผลให้ผู้เป็นแม่รู้ว่าบุตรสาวกำลังคิดอะไร"น้องนิขา..." "คุณแม่ร้องไห้" คนตัวเล็กคว่ำปาก ภาพที่ผู้ใหญ่คนอื่นเคยเข้ามาต่อว่าแม่เธอจนแม่ของเธอร้องไห้เกือบทำคนตัวเล็กร้องตาม แต่ความรู้สึกกลับตีรวนเข้ากัน เมื่อผู้เป็นแม่ใช้หลังมือเช็ดน้ำตาแล้วคลี่ยิ้มออกมา"น้องนิสวัสดีผู้ใหญ่หรือยังคะลูก" แม้จะยังไม่เข้าใจว่าคนพวกนี้เป็นใคร แต่มารยาทที่แม่เคยสอนส่งผลให้เด็กน้อยยกมือไหว้ แต่ทว่าก็ยังไม่ยอมยิ้มออกมาอยู่ดี"สวัสดีค่ะ ชื่ออะไรคะ" คำถามจากคนแปลกหน้าแม้น้ำเสียงจะดูเป็นมิตร ถึงอย่างนั้นก็ทำเด็กน้อยมองหน้าแม่ ความที่ตื่นนอนใหม่ ความที่ยังไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไรทำคนตัวเล็กไม่ยอมตอบออกมา"เป็นอะไรคะลูก ทำไมวันนี้ลูกสาวคุณแม่ถึงไม่ตอบที่ผู้ใหญ่ถามล่ะคะ" "ผู้ใหญ่ใจร้ายกับคุณแม่หรือเปล่าคะ" คำถามแบบเด็กๆ แต่เต็มไปด้วยความห
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
