로그인"นอนกับซีนะ ซียอมเป็นของพี่ลม ขอแค่พี่ลมไม่มีคนอื่นนอกจากซี" "คู่หมั้นตัวจริงของเธอคือพี่ชายของฉัน สักวันหมอนั่นก็คงจะกลับมา" "พี่ลมจะคืนซีให้พี่ชายของพี่ ทั้งที่คนที่ซีรักคือพี่เหรอคะ" "ความจริงก็คือความจริง บางทีสิ่งที่เธอทำอยู่ในตอนนี้มันอาจจะทำให้เธอเสียใจภายหลัง" "ซีไม่ยอมถอนหมั้นแน่ คนที่หมั้นกับซีและสามีของซีในอนาคต เขาจะต้องเป็นคนคนเดียวกัน" "..." "ซีจะใช้ปากกับตรงนั้นของพี่ลม!"
더 보기๖๙"หอมจังเลยค่ะเฮีย" ร่างบอบบางที่จูงมือบุตรสาวออกมาตามกลิ่นหอมของเนื้อและเนยเมื่อโดนความร้อนจากไฟเตาถ่านที่สาดความร้อนเข้าใส่กระทะ จนเนื้อสัตว์ที่หมักด้วยพริกไทยและเครื่องปรุงรสส่งกลิ่นหอมอบอวลไปทั่วบริเวณ"มากันแล้วเหรอ ทำไมไม่ยอมใส่เสื้อแขนยาวล่ะน้ำ อากาศเย็นมากเลยนะ" อัคนีรั้งแขนบุตรสาวมานั่งในตำแหน่งที่มั่นใจว่าอบอุ่นที่สุด ก่อนจะโอบบ่าภรรยาให้นั่งลงในที่ที่เตรียมไว้ให้ ร่างสูงโปร่งหมุนตัวกลับเข้าไปในบ้าน กลับออกมาอีกทีพร้อมกับเสื้อขนสัตว์สีชมพูอ่อนแขนยาวนำมาสวมใส่เพื่อสร้างความอบอุ่นให้แก่ภรรยาสาวของตน"หมูกระทะ" นิทานเอ่ยเสียงแจ้ว มองอาหารบนจานสีชมพูอย่างดีที่ล้วนมีแต่เมนูที่เธอโปรดปราน เด็กน้อยไม่ชอบเนื้อสัตว์ แต่ชอบทานเบคอนที่ห่อเห็ดเข็มทองเล็กๆ พอดีคำ ชอบเครื่องเคียงแผ่นสีแดงๆ แบบที่ไม่มีพริก ชอบฮอตดอกสีเหลืองๆ และชอบทานวุ้นเส้นผสมกับผักและข้าวโพดหอมๆ ตามด้วยการซดน้ำซุปร้อนๆ จนโล่งคอ"ฝีมือคุณพ่อเอง น่าทานไหมครับ" "หอมมากและน่าทานมากๆ เลยค่ะ" "แอบมาทำแบบนี้คนเดียวก็ไม่ยอมบอก น้ำกับลูกก็คอยที่ห้องไม่รู้ว่าคุณพ่อหายไปไหน" "ปาร์ตี้มื้อค่ำกันนอกบ้านไงครับ งดข้าว วันนี้เราจะ
๖๘@หนึ่งเดือนต่อมา"คุณพ่อไปไหนเหรอคะคุณแม่ น้องนิตื่นขึ้นมาไม่เห็นคุณพ่อค่ะ วันนี้เราจะไปเก็บดอกดาวเรืองด้วยกันนะคะ" คนตัวเล็กในชุดเอี๊ยมสีชมพู ในส่วนของท่อนล่างเป็นสีฟ้า สวมใส่หมวกบัคเก็ตและสวมใส่รองเท้าบูทเป็นที่เรียบร้อยแล้ว"น้องนิขา วันนี้คุณพ่อไม่อยู่ วันนี้น้องนี้จะเก็บดอกดาวเรืองกับคุณแม่และพี่ปุ้ยนะคะ" "อ้าว..." สีหน้าผิดหวังหลุดออกมาให้เห็น เด็กน้อยชอบเวลาที่ได้เก็บดอกไม้กับผู้เป็นพ่อมากกว่า รายนั้นจะยอมให้เธอเป็นฝ่ายตัด และผู้เป็นพ่อจะเป็นฝ่ายถือตะกร้าและเดินตาม ต่างจากผู้เป็นแม่ที่ใช้ความว่องไว จึงเลือกที่จะเป็นฝ่ายตัดดอกไม้ด้วยตัวเอง"คุณพ่อสัญญากับน้องนิแล้ว คุณพ่อผิดสัญญางั้นเหรอคะ" "อย่าพูดแบบนั้นสิคะลูก วันนี้คุณพ่อจะไปกรุงเทพฯ อาจจะเป็นวันพรุ่งนี้ถึงจะกลับ" "อ้าว ก็สัญญากับน้องนี้แล้วไม่ใช่เหรอ ว่าถ้าเมื่อไหร่ที่ไปกรุงเทพฯ จะพาน้องนิไปหาปู่จ๋าและยาย่าด้วย" ความผิดหวังสองครั้งติดกัน ส่งผลให้คนตัวเล็กเริ่มงอแง พี่เลี้ยงสาวแอบอมยิ้มเพราะเข้าแผน ในขณะที่ผู้เป็นแม่ยังคงสีหน้าเรียบเฉย ไม่หลุดพิรุธใดๆ ออกมาเลย"คุณพ่อมีธุระที่ต้องไปทำ หนูจะให้คุณพ่อทิ้งธุระแล้วมาเก็บดอ
๖๗"อืม... เฮียขอนะน้ำ เฮียอยากกินน้ำ อยากกินทั้งวันทั้งคืน" ไม่รอช้า อัคนีเลื่อนริมฝีปากเข้าไปประกบจูบที่เรียวปากอวบอิ่มของภรรยาสาวที่หันกลับมามองทันทีริมฝีปากบางประกบดูดที่เรียวปากอิ่มทั้งบนและล่าง ทุกสัมผัสที่อ่อนโยนเต็มไปด้วยความโหยหาค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นความร้อนแรงเสมือนวันแรกที่เป็นของกันและกัน เอวสอบที่ขยับเนิบนาบเปลี่ยนเป็นหนักแน่นขึ้นทุกขณะ เสียงคำรามที่แอบแฝงไปด้วยความพอใจดังใกล้ใบหู ฟูกหนาหน้าเตียงกว้างโยกขยับ แม้ไฟภายในห้องนอนที่มืดเพราะมีการปิดสวิตช์เอาไว้ เกรงว่าเสียงของการเคลื่อนไหวของพ่อและแม่จะรบกวนบุตรสาวให้รู้สึกตัวขึ้นมาแต่เหมือนทุกๆ ค่ำคืนทุกอย่างจะเป็นใจ เพราะคนตัวเล็กซึ่งถูกปลูกฝังให้มีการฉี่ก่อนเข้านอนทุกวัน กลับกลายเป็นการทำให้ลูกหลับสนิท เต็มอิ่ม จะลืมตามาส่งเสียงเจื้อยแจ้วก็ตอนที่แดดเริ่มออกในช่วงเจ็ดแปดโมงอากาศที่หนาว ส่งผลให้สองกายที่แนบชิดติดกันถูกปกคลุมไปด้วยความอบอุ่น ลำรักตอกกระแทกเข้าใส่หนักๆ ทำร่างสมส่วนที่แนบใบหน้าเข้ากับหมอนเบ้หน้า ยกบั้นท้ายรับทุกจังหวะที่สามีปรนเปรอเข้ามาให้ ไม่ปฏิเสธว่าการเอาแต่ใจของเขา ในเรื่องที่ไม่รู้จักอิ่มง่ายๆ ในทุกๆ คร
๖๖@โรงพยาบาล"เปลี่ยนใจไหมครับน้ำ เฮียยังยืนยันนะว่าเฮียพร้อมในเรื่องที่เราคุยกันก่อนหน้านี้" อัคนีคว้ามือภรรยาสาวมากุมเอาไว้หลวมๆ ดวงตาคมกริบจ้องมองใบหน้าสวยหวานที่ถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางอ่อนๆ "ไม่เป็นไรค่ะ วิธีนี้ดีที่สุดแล้ว ไม่เจ็บ แป๊บเดียวด้วย" "เราจะไปกินไอติมกันไม่ใช่เหรอคะคุณแม่" เหมือนคนตัวเล็กจะเริ่มงอแง นิทานไม่ค่อยชอบโรงพยาบาลเท่าไหร่ เคยมีความรู้สึกกลัวในตอนที่ถูกคุณหมอฉีดยามาก่อน ความกลัวนั้นก็เลยยังฝังใจ มีความรู้สึกทุกครั้งที่มาที่โรงพยาบาล"รอกับลูกตรงนี้นะคะ เดี๋ยวน้ำมา" อัคนีจำเป็นต้องพยักหน้ารับ เขาเคยพยายามหาทางออกด้วยวิธีต่างๆ ซึ่งเขาจะเป็นฝ่ายทำเอง แต่เธอปฏิเสธทุกหนทางดวงตาคมกริบจ้องมองหญิงสาวในชุดเสื้อยืดสีขาวพอดีตัวกับกางเกงยีนส์ขายาวรัดรูปที่อวดหุ่นเป๊ะให้ดูโดดเด่น ภายนอกสวมเสื้อคลุมสีเหลืองอ่อน กลิ่นหอมอ่อนๆ จากกายเธอห่างหายเมื่อคนตัวเล็กเดินไกลออกไป"คุณพ่อขา คุณแม่ไปไหนเหรอคะ" "มานั่งกับคุณพ่อตรงนี้นะครับ เดี๋ยวคุณพ่อจะเล่าให้ฟัง" มือเล็กจับที่มือบิดาแน่น ก่อนที่คนทั้งคู่จะเดินไปหย่อนตัวลงนั่งบนเก้าอี้สำหรับนั่งคอย"วันนี้ก่อนที่เราจะไปกินไอติมกั
"ขอร้องเถอะค่ะ นี่ไม่ใช่ที่ส่วนตัวของเราที่เราจะทำแบบนี้นะคะ เจ้าของห้างเขาอาจจะฟ้องร้องเราได้ที่เรามาปิดห้องน้ำของเขาตามอำเภอใจแบบนี้ ซีจะกลับบ้านแล้ว""ซีรีย์!""เราควรออกจากที่นี่ได้แล้วค่ะ พรุ่งนี้ถ้าว่างซีจะไปหา""พูดแบบนี้หมายความว่าเธอก็ยังกินอิ่มนอนหลับ ยังอยู่ได้แบบชิวๆ ต่อให้จะไม่ได้เจอกั
"บัญชีจากผับครับ ผมเห็นว่านายยุ่งๆ เลยเลือกที่จะเอามาให้ตรวจเช็กที่นี่เลยดีกว่า นายพึ่งแต่งงาน จะได้มีเวลาอยู่กับภรรยา""วันนี้พูดถูกใจนะ เดี๋ยวอัพเงินเดือนให้" คนฟังเบิกตากว้าง วันนี้เจ้านายของเขาอารมณ์ดีมาก ทำคนฟังยิ้มกว้างพร้อมกับการยกมือไหว้ทันที"ขอบคุณครับนาย""ไม่ใช่แค่เดือนนี้หรอกนะที่จะอัพ
"เงียบ หมายความว่า?" เอ่ยถามออกมาพลางล็อกเอวคอดกิ่วเอาไว้แน่น ไม่ยอมให้เธอลงจากอกของเขาได้ง่ายๆ "ง่วงค่ะ ไม่ไหว" "นอนเฉยๆ พี่ทำคนเดียวได้" "คนบ้า ไหนบอกว่ารักเมียนักหนาไงคะ เมียเหนื่อยจนมองฝ้าห้องเป็นสีเหลืองแล้วค่ะ" "โอเค งั้นคืนนีี้แค่นอนกอดกัน ส่วนเรื่องนั้น ไว้คิดบัญชีตอนเช้าก็แล้วกัน"
"เป็นอะไรไป ดูเหนื่อยๆ นะ" คำถามจากสามีดังขึ้นอีกครั้ง เจ้าของคำถามอุ้มลูกที่มีผ้าขนหนูห่อตัวเช่นเดียวกับผู้เป็นพ่อเดินออกมาหาผู้เป็นแม่ที่เตรียมชุดลูกและชุดของเขาไว้รอ ภรรยาสาวของเขาไม่เคยบกพร่อง ซีรีย์ทำแบบนี้ทุกครั้งจริงๆ"ท้องเสียค่ะ สงสัยเมื่อวานกินเยอะเกินไป" หมายถึงอะไรเปรี้ยวๆ จิ้มพริกเกลือ