I'm sorry ว่าที่สามีของฉันขี้หึง

I'm sorry ว่าที่สามีของฉันขี้หึง

last update최신 업데이트 : 2026-03-18
언어: Thai
goodnovel18goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
201챕터
1.3K조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

"นอนกับซีนะ ซียอมเป็นของพี่ลม ขอแค่พี่ลมไม่มีคนอื่นนอกจากซี" "คู่หมั้นตัวจริงของเธอคือพี่ชายของฉัน สักวันหมอนั่นก็คงจะกลับมา" "พี่ลมจะคืนซีให้พี่ชายของพี่ ทั้งที่คนที่ซีรักคือพี่เหรอคะ" "ความจริงก็คือความจริง บางทีสิ่งที่เธอทำอยู่ในตอนนี้มันอาจจะทำให้เธอเสียใจภายหลัง" "ซีไม่ยอมถอนหมั้นแน่ คนที่หมั้นกับซีและสามีของซีในอนาคต เขาจะต้องเป็นคนคนเดียวกัน" "..." "ซีจะใช้ปากกับตรงนั้นของพี่ลม!"

더 보기

1화

INTRO

Six years ago, in order to marry a purebred vampire named Mia, Tom regarded me as a lowly servant.

“Low-born human.” At that time, that's how he called me. The word left his lips, sounded coldly and contemptuously.

Six years had passed, and he was still so arrogant.

When he noticed me, his head was held high, as if he had smelled something completely unbearable. He didn't even want to look at me directly, as if a glance at me would dirty his eyes.

I found it funny for him to treat me like a mortal enemy or the poor person who prayed for his help. He saw me as a stain on his life, believing that if I encounter him, I would definitely use all means to plead for his love or protection.

Yet he didn't know that I have become an existence that he completely cannot understand or interact with.

He moved through the lobby, Mia a graceful shadow at his side. Vampires stirred—a current of predatory admiration. They recognized the Lord who had resurrected a dying bloodline.

“Lord Tom! To think we’d witness the rise of a new Major House in our lifetime.”

“You seek audience with the King himself, don't you?”

Tom inclined his head, a study in controlled power. Eyes drifted to Mia. “And your destined Consort? A union to forge a new era.”

Mia leaned into him, her smile a perfect, placid curve. “Our final blood-bond awaits the official ascension of our House. We wish our eternal vow to crown our triumph.”

A muscle twitched in Tom’s jaw. “A trifling delay,” he said, too smoothly. “Our hearts have been pledged for centuries.”

I watched, intrigued. No blood bond?

He had sacrificed our relationship for the power her pure lineage promised. Because this bond was related to the soul power of vampires, and a stable bond could greatly enhance their overall strength. Yet without that bond, a vampire’s strength remained unanchored, volatile. What held him back?

“You.” A fledgling guard, his aura thin and sharp, loomed over the fountain’s edge. “This is consecrated ground. Your, a lower human, does not belong here.”

His lip curled. I’d spent the afternoon on the beach with my son, and my clothes were stained with salt and sand. Standing in the fountain now, my own royal scent was masked and my appearance that of a human caught in the rain.

“My son lost a treasure in the water. I will leave once it is found. If there’s a fee for the disturbance—”

“Treasure?” He sneered. “You reek of mortality. Leave now, or I may remember how long it has been since I fed.”

Whispers unfurled through the crowd. A human… blasphemy the sacred place… how did she even enter?

Tom’s attention snapped toward the disturbance. His gaze met mine, and for a second, he was utterly still. “Rowling?”

The guard glanced between us. “You know this person, my Lord?”

Tom’s eyes frosted over. “A human my house once kept as a pet. No one of consequence.” He turned away, a clear dismissal.

Empowered, the guard seized my arm. “You think some expired favor grants you rights here?”

I shifted, breaking his hold with ease. “I have said I will pay for any inconvenience.”

"Pay for it?" The guard laughed, a harsh, grating sound. "This fountain is a moonstone masterpiece by a Sanguine Artisan. A blood-bag like you couldn't afford the water in it!"

He released a wave of vampiric pressure—a force meant to cripple human will. To me, it was nothing more than a distant hum.

“That’s enough.” Tom’s voice cut through the lobby.

He had returned, his expression carved from ice. “What did you lose? Name its worth. I will compensate you,” he hissed, low and venomous. “Then you will leave. This spectacle does not move me.”

Mia’s fingers tightened on his arm, her eyes bright with cold triumph. “Rowling, we are to be bound for eternity. Know your place. There is dignity in accepting the natural order.”

I gave her a small, genuine smile. “I wish you every happiness, Mia.”

I resumed my search. The tourmaline was here. I could feel it.

“Is it money you want? Status? Protectin?” Tom produced a sleek digital ledger. “Take this. Build a life. Find a mortal who is really suitable for you.”

He reached for my wrist, perhaps to impose a temporary mark. Then he froze, his screen glowing eerily against his pallor.

“Your record… it’s empty.” His voice dropped to a disbelieving whisper. “No master. No active sigil. You are unclaimed. You are like a walking prey.”

Yes, my record was blank. But he overlooked a possibility. He thought my record was blank because I was unclaimed. But actually, it was blank because it was high-level security encryption.

I had been redacted by the High Council. When a higher being decided forever put me under his protection, he didn't just give me a mark. He also erased my mortal existence from the public database to protect me from his political enemies.

That’s why Tom saw my record was blank. He didn't have the right to check my record.
펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
201 챕터
ทวงสิทธิ์
"บัตรนี้วงเงินไม่อั้น" นิ้วเรียวยาวคล้ายกับนิ้วของผู้หญิงคีบบัตรเครดิตสีดำวาบวับเลื่อนไปยังตรงหน้าของคนที่ทำหน้าง้ำงออีกครั้ง ตาคมเหลือบมองเพียงนิด เห็นริมฝีปากอวบอิ่มที่เคลือบด้วยลิปกลอสฉ่ำบิดไปมาบ่งบอกว่าเธอไม่ได้แยแสเงินของเขาเลยมุมปากหนากระตุกยิ้มบางๆ น้อยมากแหละ ผู้หญิงที่ไม่สนเงิน แต่ก็เห็นจะเป็นแบบนั้น เพราะผู้หญิงที่นั่งเคียงข้างเขาในตอนนี้ ฐานะทางบ้านของเธอก็ไม่ได้ด้อยเลย"หลังจากที่กินข้าวเสร็จ พี่ลมจะไปทำงานต่อเหรอคะ" "อืม..." เสียงตอบรับดังในลำคอ ก่อนที่นิ้วเรียวจะคีบบัตรเครดิตใส่กระเป๋าเสื้อไว้ตามเดิม"ถ้าอย่างนั้นซีไปทำงานกับพี่ลมก็ได้ค่ะ" รอยยิ้มกว้างประดับบนใบหน้าสวยหวาน เธอดันต้นขาข้างหนึ่งขึ้นมาบนเบาะหนังราคาแพงก่อนจะดันตัวเองให้หันมาเผชิญหน้ากับคนตัวโต"คุณพ่อบอกว่าพี่ลมทำธุรกิจหลายอย่าง ซียังไม่รู้เลยนะคะ ว่านอกจากปั้มน้ำมันแล้ว พี่ลมทำธุรกิจเกี่ยวกับอะไรอีกบ้าง" "เรื่องของฉันมันไม่ได้น่าสนใจขนาดนั้น" "แต่ซีสนใจค่ะ เราเป็นคู่หมั้นกันนะคะ ซีไม่มีสิทธิ์รู้เหรอคะว่าว่าที่สามีของตัวเองทำงานอะไรบ้าง เอาเป็นว่า หลังจากที่ทานข้าวเสร็จ ซีตามพี่ลมไปทำงานด้วยนะคะ" "เธอ
더 보기
จับทำผัว
ไม่มีเสียงตอบรับดังออกมาจากริมฝีปากหนา ผู้ฟังเพียงแต่เบือนหน้ามองเลยออกไปอีกทาง สายลมอย่างเขาไม่เคยหยุดอยู่ที่ผู้หญิงคนไหน หากเป็นผู้หญิงคนอื่น เขาคงไม่ต้องซีเรียส ไม่ต้องทนอะไรมากมาย แต่กับซีรีย์มันไม่ใช่ ครอบครัวของเขาและครอบครัวของเธอรู้จักแน่นแฟ้นกันเป็นอย่างดี การวางตัวไม่ดีกับบุตรสาวของอีกฝ่าย เป็นไปได้ว่าสายลมผู้ที่ชอบชีวิตอิสระ คงต้องมีปัญหากับคนในครอบครัวอย่างแน่นอนซีรีย์พ่นลมหายใจหนักๆ คู่หมั้นหนุ่มหล่อเจ้าของใบหน้านิ่งแต่เปี่ยมล้นไปด้วยเสน่ห์ ไม่ตอบรับคำพูดของเธอด้วยประโยคไหนเลยสักคำ กลิ่นน้ำหอมของผู้หญิงที่ติดอยู่บนสูทราคาแพงของเขานั้นสร้างความหงุดหงิดให้กับเธอเป็นอย่างมาก ใครๆ ก็รู้อยู่แล้วว่าการพาตัวเองเข้าไปอยู่ในสถานบันเทิงอะไรมันก็สามารถเกิดขึ้นได้หากทั้งสองฝ่ายพอใจซึ่งกันและกันแล้วสายลมที่ไม่เคยหยุดที่เธอทั้งที่เขาเป็นของเธอนี่ล่ะ หากเขาเจอหญิงสาวอื่นที่เขาถูกใจ เขาจะมีปฏิกิริยาแบบไหน และหากวันหนึ่งคนที่เขาถูกใจไม่ใช่เธอ สถานะคู่หมั้นที่มี จะได้เดินหน้าพัฒนาเป็นคำว่าสามีภรรยา หรือว่าถอนหมั้นแล้วกลายเป็นเพียงอดีตคู่หมั้นของกันและกัน'ไม่มีทาง ไม่มีทางยอมให้เป็นแบบน
더 보기
กลัวผี
"แต่ฉันไม่ได้อยากกิน" มือหนาปลดแขนเรียวที่รวบกอดตัวเขาออกห่าง แต่ซีรีย์ปล่อยแค่ข้างเดียวเท่านั้น ส่วนอีกข้างเกี่ยวที่เอวสอบไว้แน่นเลย"หมายถึงก๋วยเตี๋ยวใช่ไหมคะ?" ครู่หนึ่งที่ดวงตากลมโตใสแป๋ววูบไหว เธอกำลังกลัวคำตอบของอีกฝ่ายโดยไม่รู้ตัว"หมายถึงทุกอย่าง ทั้งก๋วยเตี๋ยว และสิ่งที่เธอคิด" ชายหนุ่มเจ้าของคำพูดคว้าหมับที่มือบางอีกข้าง แกะออกจากเอวสอบแล้วดึงเธอเพื่อตรงไปที่รถแทน'เกิดมาไม่ใช่ว่าพึ่งเคยเห็น แต่ตัวเลือกที่หาตัวจับได้ยากอย่างยัยนี่ ไม่เคยมี'ส่วนความคิดของซีรีย์ ต่อให้ปากเขาจะบอกแบบนี้ เธอก็ไม่ได้คิดที่จะล้มเลิกความคิดที่มีตั้งแต่แรกอยู่ดีรถยนต์เคลื่อนตัวไปข้างหน้าด้วยความเร็วตามที่กฎหมายกำหนด ระยะทางที่ใกล้ถึงที่หมายเข้าไปทุกทีทำซีรีย์คิดไม่ตก มือบางยกลูบแก้มตัวเองเบาๆ ลอบมองคนข้างๆ อยู่บ่อยครั้ง เขานั่งไขว้ห้าง ทิ้งสายตาไปด้านหน้าด้วยใบหน้าเรียบเฉยเหมือนคนไม่รู้สึกอะไรเลย"ตกลงคุณซีจะกินก๋วยเตี๋ยวเป็ดหรือจะกินบะหมี่ไข่น้ำใสครับ" คนขับรถเอ่ยถาม"ไม่กินค่ะ ซีจะกลับไปกินบะหมี่ถ้วยคัพที่เพ้นท์เฮ้าส์ของพี่ลม" คนที่โดนพาดพิงถึงตวัดตามามองทันที"ซีทำคีย์การ์ดหาย ซีกลับคอนโดไม่ได้
더 보기
ยั่ว
"ว่าไง อยากนอนกับฉัน มั่นใจหรือเปล่าว่าเธอไหว" "วะ ไหว" ซีรีย์รวบรวมความกล้าบอกออกไป อีกฝ่ายยกยิ้มที่มุมปากพลางรวบเอวบางเข้ามาแนบชิดตัวเขาให้มากกว่าเดิม"เธอทำอะไรเป็นบ้างล่ะ ออรัลเซ็กซ์ เคยได้ยินคำนี้ไหม" คำพูดตรงไปตรงมาของอีกฝ่ายทำใบหน้าสวยร้อนเห่อ แขนเรียวเกี่ยวลำคอหนาเข้ามาโอบไว้ป้องกันตัวเองไม่ให้ ละลายไปกับคำพูดของอีกฝ่าย แอบกลัวว่ามันจะยากเกินกว่าจะควบคุมตัวเองเอาไว้ไหว"ถ้าเธอไม่เข้าใจฉันจะอธิบายให้เธอฟัง" "..." "...ก็แค่ใช้ปากของเธอ กับตรงนั้นของฉัน" มุมปากหนากระตุกรอยยิ้มออกมาเมื่อเห็นว่าใบหน้าสวยซีดเผือด ท่อนแขนแกร่งเกี่ยวเอวคอดกิ่วเอาไว้แน่น หน้าอกใหญ่เบียดเข้ากับอกแกร่งอย่างไม่ได้ตั้งใจ"พร้อมไหม จะให้ฉันถอดกางเกงเอง หรือเธอจะเป็นฝ่ายถอดให้ดีล่ะ" "ยะ หยุดก่อนค่ะ" "ฉันไม่ชอบคำนี้นะ หากได้เริ่ม ฉันจะไม่มีทางยอมสะดุดเพราะคำว่าหยุดของเธอ ถ้าอยากนอนกับฉันก็ทำ แต่ถ้าไม่กล้าก็นอนแบบสงบ เราจะไม่ร่วมเตียงกัน ฉันให้เกียรติเธอแน่นอน" "ซีแค่ต้องการคุยกับพี่ลมก่อน" "เรื่อง?""เรื่องผู้หญิงคนอื่นๆ ของพี่ลม!" ซีรีย์สูดลมหายใจเข้าปอดหนักๆ เธอตัดสินใจแล้วที่จะพูดเรื่องนี้กับเขาถึง
더 보기
ครั้งแรกของซี Nc++
"อ๊ายยย!" เสียงหวีดร้องดังลั่น ในจังหวะที่มือหนาเลื่อนไปบีบเคล้นที่ดอกไม้งาม ประทุมถันคัดตึงถูกปลายลิ้นร้อนประกบดูดดื่มจนคนโดนกระทำครวญครางเสียงแหบพร่า ซีรีย์ไม่เคยรู้สึกแบบนี้ มันเสียวที่ตรงยอดอกเป็นอย่างมาก เกร็งที่หน้าท้องไปหมด แต่ในขณะที่รู้สึกเสียว หญิงสาวก็กำลังรู้สึกชอบในเวลาเดียวกัน อกงามแอ่นเข้าหา มือเรียวสวยสางเส้นผมของอีกฝ่ายเพื่อระบายความเสียวซ่าน อีกคนเองก็รู้สึกหงุดหงิดไม่ได้ต่างกัน 'อยาก อยู่ดีๆ ก็อยากเกินกว่าจะควบคุมตัว' "อื้อออ~" ริมฝีปากสวยห่อคราง ดวงตากลมสวยใสแป๋วเอี้ยวมามองเสี้ยวใบหน้าคมคาย เมื่อเขาสอดมือเข้าไปประกบดอกไม้งามโดยที่เสื้อเชิ้ตตัวโคร่งไม่ได้ปิดกั้น ใบหน้าสวยร้อนวูบวาบ ไฟภายในห้องนอนยังส่องสว่าง ยิ่งยามที่ดวงตาคมกริบเลื่อนมามองสบตามันยิ่งทำให้เธอใจเต้นแรงแทบกระโดดออกมานอกเบ้า ความกลัวฉายชัดอยู่ในดวงตาของคนที่ไร้เดียงสา แต่เธอก็อยากเดินหน้าต่อนะ เธออยากเป็นของเขาซึ่งเป็นคู่หมั้นเธอ อยากให้เขาเป็นของเธอคนเดียวเช่นกัน ไวเท่าความคิด ซีรีย์โน้มตัวเข้าไปแนบชิด ประกบริมฝีปากทาบทับปากบางของอีกคนทันที เธอหลับตา ภายในหัวตีกันรวนว่านอกจากการแนบริมฝีปากชิ
더 보기
งอแง Nc++
เจ้าของคำพูดขบกรามแน่น ก่อนจะประกบริมฝีปากขบเม้มที่ยอดถัน มือข้างที่ว่างกอบกำบีบเคล้นที่อกอิ่มอย่างหนักจนความอวบขาวเบียดบดเข้ากับปลายนิ้วเรียวยาว กลางกายลำพองตนจนยากเกินกว่าจะควบคุมไหว นิ้วเรียวยาวแยงเข้าออกในช่องทางรักคับแคบเป็นจังหวะถี่ขึ้น เสียงหวีดร้องยาวดังลั่น สุดท้ายหญิงสาวใต้ร่างก็ปลดปล่อยครั้งแรกของเธอให้หลุดออกมา"อ๊ายยยย!" ดวงตาคมกริบลดมองความฉ่ำของน้ำรักที่เปรอะออกมาตามนิ้วเรียวยาว เขาดึงปลายนิ้วทั้งสองออกห่าง ถอดกางเกงขายาวที่สวมใส่ ในขณะที่ซีรีย์นอนหอบหายใจถี่ๆ อย่างกับคนที่พึ่งจะผ่านสนามรบมากางเกงผ้าขายาวถูกถอด เมื่อไร้ปราการ แกนกายร้อนที่ผงาดตั้งแต่ตอนที่ได้ยินเสียงครางหวานๆ โผล่พ้นออกมาอวดสายตาจนดวงตากลมโตใสแป๋วที่มองอยู่เบิกตากว้างออกมาทันที"มะ มัน...""มันใหญ่มาก!" "บะ บ้า ซะ ซี ซีว่านะ..." "ฉันว่าเธอต้องอ้าขาออกกว้างๆ ปล่อยให้มันเข้าไปในตัวเธอและกระแทกเข้าแรงๆ!" "บ้า พี่มันบ้าและทะลึ่งที่สุด" "บอกไปแล้วนะว่าไม่หยุด อย่ามาร้องไห้งอแงเพราะฉันจะไม่ฟังเธอ" มือหนาคว้าหมับที่ข้อเท้าขาวผ่อง ดึงร่างสมส่วนที่อยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตหลุดลุ่ยลงมาใต้ร่าง ร่างกายแข็งแรงคร่อมทั
더 보기
นอนด้วยกัน Nc+++ 1/2
ซีรีย์กัดปากตัวเองเบาๆ มองขาของตัวเองที่ถูกดันออกกว้างๆ ร่างสมส่วนแทรกเข้ามาตรงกลาง มือหนาชักรูดแกนกายใหญ่สองสามครั้งก่อนจะดันมาจรดที่ช่องทางรักคับแคบ ดวงตากลมโตสั่นระริกในตอนที่ความยิ่งใหญ่ค่อยๆ ดันเข้ามาใส่ ท่อนแขนแกร่งโน้มมาดันข้อพับ สองมือกดลงที่แขนเรียวขาว ในจังหวะที่มองสบตา เป็นจังหวะเดียวกับที่แกนกายใหญ่กระแทกกระทั้นเข้าใส่จนสุดความยาวของมัน กึก~ ปึก! "อื้อออ!" ปากอิ่มเม้มเข้ากันจนห่อเลือด หญิงสาวเชิดหน้า กักกลั้นความเจ็บปวดที่ได้รับ แต่ถึงอย่างนั้นก็เลือกที่จะปล่อยผ่าน ไม่ส่งเสียงแห่งความเจ็บปวดออกไปรบกวนอีกคน ปึก~ ปึก~ ปึก~ เอวสอบขยับเข้าออกเนิบนาบ ทุกครั้งที่ลำกายขยับเข้าออกในช่องคับแคบ ทำชายหนุ่มขบกรามแน่น ช่องรักคับแคบบีบตัวตนของเขาหนัก ความยิ่งใหญ่ที่เส้นเลือดปูดปูนรายล้อมร้อนคล้ายจะระเบิดเพราะความอดทน ดวงตาคมกริบมองสบตากับดวงตากลมโตใสแป๋วที่มีธารใสๆ หล่อเลี้ยงให้เห็น ปากแดงระเรื่อเม้มเข้าหากัน ยิ่งลดสายตาลงมองหน้าอกใหญ่เกินขนาดที่คัดตึง ทรงดี ยอดถันสีชมพูระเรื่อ ความกระสันมันยิ่งลุกโชน ชายหนุ่มโน้มตัวไปประกบจูบอีกครั้ง ลึกๆ เขาอยากแน่ใจก่อนว่าเธอพร้อมรับทุกอย่างแ
더 보기
นอนด้วยกัน Nc+++ 2/2
ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!พั่บๆ พั่บๆ พั่บๆ พั่บๆเอวสอบรัวถี่ยิบ ซีรีย์กัดปาก กลั้นความรู้สึกหลายๆ อย่างที่ประเดประดังเข้ามา เขากระแทกแรงๆ อีกสองสามครั้ง ก่อนที่จะหลุดเสียงแห่งความพึงพอใจออกมา"อ๊าาาาาส์!"เหมือนมีความอุ่นร้อนที่ฉีดพุ่ง ปลดปล่อยในกายสาว เขาโน้มใบหน้าเขามาดูดยอดถันของเธอหนักๆ ดวงตากลมโตเบิกกว้าง เขาเลิกขยับ แต่กดแกนกายใหญ่ไว้ในกายเธอไม่หยุดเลย"ปะ ปล่อย ...พี่ลมปล่อยใน""โทษทีเอาออกไม่ทัน""แต่ซียังไม่อยากท้องนะ" หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบ ต่อให้เธอจะชอบเขามาก แต่เธอต้องการแน่ใจ และทำให้เขารู้สึกแบบเดียวกับเธอได้ก่อน ไม่พร้อมสำหรับอะไรแบบนั้นเลย"ไม่อยากท้องก็ต้องกินยา" เขาหยัดกายขึ้นจากร่างของคนตัวเล็ก ยิ่งยามที่แกนกายใหญ่ถูกถดถอด น้ำรักยิ่งใหลออกมาขาสวยหุบเข้าหากันทันที ซีรีย์ข่มความเจ็บปวด ขมิบกายสาว ไม่อยากให้น้ำรักไหลออกมาเปรอะเปื้อนที่นอนของเขา ผ้าห่มหนาลากมาคลุมกาย แต่ทว่า เขาดุเธอ"ผ้าห่มผืนนั้นฉันหวงมาก วางไว้แล้วเดินไปล้างตัวในห้องน้ำดีๆ""แต่ซีโป๊นะ""เห็นมาหมดแล้ว" เขาตอบออกมาหน้าตาเฉย ร่างสมส่วนหยัดกายลุกเต็มความสูง อวดแท่งเนื้อร้อนที่ผงาดไม่ยอมสงบอย่างไร้ยางอาย ซี
더 보기
เรียกซีว่าเมีย 1/2
@วันต่อมา "อื้ออ~" ร่างบางบนที่นอนนุ่มบิดตัวเองไปมา ความเจ็บแปล๊บที่ช่วงล่างในจังหวะที่ขาสวยขยับ ทำให้เหตุการณ์ของค่ำคืนที่ผ่านมา ฉายซ้ำขึ้นมาในหัว รอยยิ้มจางๆ ขึ้นที่มุมปากบาง แขนขาวตวัดไปด้านข้างหวังว่ามันจะพาดไปอยู่บนร่างกายสมส่วนของคู่หมั้นหนุ่มที่ร่วมรักกันมาเมื่อคืน แต่ทว่า หญิงสาวกลับพบเพียงความว่างเปล่า มีเพียงไอเย็นของเครื่องปรับอากาศที่กระทบลงมาบนที่นอนบ่งบอกว่าคนที่นอนอยู่บริเวณตำแหน่งนั้นก่อนหน้านี้ เขาคงลุกจากเตียงไปนานแล้ว "พี่ลม..." ซีรีย์เอ่ยเรียก หลังจากที่เปิดเปลือกตาขึ้นทั้งสองข้าง ภายในห้องนอนว่างเปล่า ไม่เห็นมีเขาคนนั้นอยู่ในห้องแบบที่คิดเลย มือบางคว้าโทรศัพท์มือถือขึ้นมาปลดล็อกหน้าจอ เหลือบตามองเวลาเพียงนิด แปดโมงตรง อีกคนหายไปไหนกัน ขาเรียวขยับลุกจากเตียงด้วยความยากลำบาก ส่วนนั้นของเธอมันเจ็บมาก คงช้ำมากน่าดู "พี่ลม..." มีเพียงความเงียบที่เป็นการตอบรับ หางตาเหลือบเห็นคีย์การ์ดพร้อมทั้งกระดาษ post-it เธอเดินไปคว้ามันมาถือไว้ทันที 'คีย์การ์ดคอนโดของเธอและเสื้อผ้าชุดใหม่ ฉันมีงานเช้า' "ฟู่วว..." ซีรีย์พ่นลมออกมาจากปากหนักๆ เมื่อคืนเธอดึงดันที่จะให้เขาเข้านอน
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status