All Chapters of ทะลุมิติ 1970s ภรรยาตัวประกอบของท่านนายพล: Chapter 121 - Chapter 130

ตอนที่ 41  ช่วยคนไร้บ้าน(ที่ไม่ไร้ศักดิ์)2           “ฉันไม่ได้ช่วยแบบที่คนอื่นทำ ที่มาหยิบยื่นแล้วจากไปไม่เหลียวแลอีก  แต่สิ่งที่ฉันจะมอบให้คืองาน  งานแลกเงิน แลกที่พัก แลกอาหาร และสวัสดิการที่คนทำงานควรจะได้รับทุกประการ” สีหน้าและแววตาจริงจังทำให้ผู้ใหญ่หลายคนก้าวออกมาจากอาคารร้าง พร้อมกับเด็กเล็กๆที่หลี่เลี่ยงหลิงสะเทือนใจกับสภาพพวกเขาเหลือเกิน          “เด็กคนนั้นเป็นอะไรไป” หญิงสาวปรี่เข้าไปเพื่อดูอาการเด็กเล็กเพียงไม่กี่ขวบคนหนึ่งที่มีอาการเหมือนป่วยไข้หนัก แต่กลุ่มเด็กชายกลับขวางเธอเอาไว้          “อย่าบังอาจแตะต้องคุณหลี่!!!” หยางถิงเฟิงคำรามเสียงเหี้ยมจนทำให้หลายคนถอยกรูดมีเพียงชายหนุ่มร่างสูงวัยยี่สิบต้นๆเท่านั้นที่ยังคงไม่ยอมหลบไป          “ถิงเฟิงไม่เป็นไร” หลี่เลี่ยงหลิงหันไปบอกผู้พันหนุ่มท

ตอนที่ 42 โกดังหลี่เชี่ยน1          อาคารร้างในเขตเฉาหยางยังคงเต็มไปด้วยผู้ยากไร้ พวกเขากำลังปรึกษาหารือเรื่องข้อเสนอในการทำงานที่คุณหลี่เลี่ยงหลิงหยิบยื่นให้ แม้มันจะดูง่ายดายแต่พวกเขาก็มีเรื่องให้คิดและตัดสินใจอย่างรอบคอบ ซึ่งคนที่มีสิทธิ์ในการตัดสินใจคือเด็กหนุ่มอย่างเฉินซาน          เฉินซานคือคนที่ริเริ่มรวมกลุ่มคนยากไร้ขึ้น พามาอาศัยในอาคารร้างที่ไร้คนสนใจ ระดมคนยากไร้ที่สามารถทำงานได้ให้ออกไปทำงานรับจ้างต่างๆ แม้จะได้เงินไม่มากแต่ก็พอประทังชีวิตไปได้ในแต่ละวัน เด็กหนุ่มเป็นเพียงหนึ่งในสองที่อ่านออกเขียนได้ อีกคนก็คือแม่นมจางที่เป็นคนหอบหิ้วเฉินซานราวกับมารดามาตั้งแต่เขาอายุได้เพียง 5 ขวบปี          “อาซานว่ายังไง พวกเราก็ว่าตาม”          “แต่ที่นั่นน่าสนใจนะอาซาน  อย่างน้อยก็มีงานทำเป็นหลักแหล่ง”&nb

ตอนที่ 42 โกดังหลี่เชี่ยน3ทำเนียบประธานาธิบดีของประเทศค่อนข้างเงียบสงบด้วยท่านหยวนเจ๋อหมิงไม่ชอบความวุ่นวาย ท่านถนัดแก้ปัญหาด้วยความสงบ แต่นั่นก็แสดงถึงความไม่เด็ดขาดจนหลายคนไม่พอใจ  ประธานาธิบดีหยวนเจ๋อหมิงปล่อยให้ปัญหาที่ควรจะจบหลายอย่างคาราคาซังมานาน จึงมีหนังสือร้องเรียนมาหลายฉบับ โดยเฉพาะเรื่องกลุ่มกบฏที่กวาดล้างไม่หมดเสียที และปัญหาความอดอยากที่ยังคงไม่หมดไปห้องทำงานที่ตกแต่งคล้ายโรงน้ำชาในสมัยโบราณมีชายวัยกลางคนกำลังนั่งจิบชาอ่านเอกสารด้วยสีหน้าเคร่งเครียด“ท่านครับ ได้รับรายงานมาว่า...มีหญิงสาวคนหนึ่งออกเงินช่วยเหลือเหล่าคนไร้บ้านยากไร้ที่เขตเฉาหยางครับ” เลขาส่วนตัวของประธานาธิบดีหยวนกล่าวรายงานตามที่ได้รับเรื่องมา“ก็ดีแล้วนี่” ท่านหยวนเจ๋อหมิงกล่าวชมโดยที่สายตาไม่ละไปจากเอกสารที่กำลังอ่านเลยแม้แต่น้อย“แต่การช่วยเหลือนั้นแปลกไม่เหมือนใคร” เลขายังคงกุมมือไว้ด้านหน้าและรายงานต่อ“แปลกอย่างไร” ท่านหยวนเจ๋อหมิงขมวดคิ้ว และเริ่มสนใจเรื่องนี้ขึ้นมาจนยอมวางเอกสารในมือ

ตอนที่ 43 งานเลี้ยงกองทัพ2 หลี่เลี่ยงหลิงกลับถึงคฤหาสน์ตระกูลหยางก็เหลือเวลาอีกราวสองชั่วโมงจะถึงเวลางานเลี้ยง ใบหน้าถมึงทึงของหยางจางเหว่ยทำให้หญิงสาวยิ้มเจื่อน หญิงสาวยอมรับผิดแต่โดยดีว่าเธอนั้นลืมจริงๆ  เธอจึงขอแก้ตัวโดยการใช้เวลาแต่งตัวเพียงหนึ่งชั่วโมงเท่านั้น  ร่างบางวิ่งขึ้นบันไดไปยังห้องนอนเพื่อแต่งตัวไปงานเลี้ยงที่กำลังจะเริ่มขึ้นในไม่ช้าชุดออกงานของหลี่เลี่ยงหลิงวันนี้เป็นกี่เพ้าแบบสมัยใหม่สีแดงคลุมด้วยผ้าคลุมผืนใหญ่ที่ทำจากขนจิ้งจอกหิมะสีขาว ผมยาวสลวยถูกเก็บให้สั้นลงเหลือแค่ไหล่ ม้วนเป็นลอนตามสมัยนิยม ประดับด้วยเครื่องประดับผมสีเดียวกันกับชุดแต่มีลูกเล่นเป็นหยกน้ำแข็งและไข่มุกเม็ดโต  วันนี้หญิงสาวแต่งหน้าเข้มจัดเต็มกว่าปกติแต่ก็นับว่างดงามเหมาะสมกับงานใหญ่ระดับประเทศ“ขอโทษที่ให้รอนาน” ร่างบางวิ่งลงมาจากบันไดพร้อมรองเท้าส้นสูงในมือที่กะจะเอาไปใส่ในรถ เพราะตอนนี้เหลือเวลาเพียงไม่กี่นาทีก็จะครบหนึ่งชั่วโมงแล้วหยางจางเหว่ยเงยหน้าขึ้นจากหนังสือที่กำลังอ่านค่าเวลาก็พบกับรูปลักษณ์ที่แปลกตากว

ตอนที่ 44 พบผู้นำระดับประเทศ1          งานเลี้ยงที่มีทหารยศสูงหลายเหล่าทัพมารวมกันมักจะมีการพูดคุยกัน และบทสนทนาส่วนใหญ่ก็เป็นเรื่องงานปนเรื่องส่วนตัวเล็กน้อยเกี่ยวกับบุตรหลาน ยิ่งตระกูลใดมีบุตรหลานได้ดีก็หยิบยกมาพูดประชันความสามารถอวดว่าบุตรหลานตระกูลใดดีกว่ากัน หรือพูดจับคู่บุตรหลานให้เกี่ยวดองกัน มีเพียงตระกูลหยางเท่านั้นที่อยู่ในโซนรับรองส่วนตัวไม่ขอพบปะพูดคุยกับใครในงานตอนนี้ จนกว่าประธานในพิธีจะมาถึง          แต่ดูเหมือนว่า...จอมทัพหยางตงฮวนจะมีสีหน้าถมึงทึงจนหลายคนต้องเงียบ ด้วยเกรงว่าจะโดนลูกหลงจากอารมณ์ท่านผู้นำตระกูลหยางไปด้วย          “ท่านประธานาธิบดีมาถึงแล้ว!!!!” เสียงระฆังช่วยชีวิตดังขึ้น ทำให้คนตระกูลหยาง โดยเฉพาะจอมทัพหยางต้องจัดการกับอารมณ์ตนเองให้นิ่งสงบ โดยมีภรรยาลูบแขนสามีเบาๆ แม้ว่าหลิวฟางอิ่งจะถือหางลูกชายคนโตก็ตาม   &n