ทะลุมิติ 1970s ภรรยาตัวประกอบของท่านนายพล

ตอนที่ 1 ก่อนการเปลี่ยนแปลง2หลี่เลี่ยงหลิงออกจากโรงพยาบาลชั่วคราวเพื่อมาเยี่ยมอดีตน้องสาวบุญธรรมและอดีตแฟนหนุ่มที่เรือนจำพิเศษ หญิงสาวถูกพยาบาลพี่เลี้ยงเข็นเข้าไปยังหน้าห้องกระจกหนาซึ่งเป็นที่นัดพบระหว่างนักโทษและคนเยี่ยม นักโทษหญิงชายในชุดสีน้ำตาลถูกนำตัวมา ทั้งสองอยู่ในสภาพทรุดโทรม ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผลถูกทำร้าย โดยเฉพาะใบหน้าของหลี่ลู่จิวที่บวมช้ำจนแทบดูไม่ได้“ลู่จิว...ดูเหมือนว่าเธอจะสบายดี” หลี่ลู่จิวเงยหน้าขึ้นก็เห็นพี่สาวที่เธอเกลียดชัง หญิงสาวถลาไปเกาะกระจกหนาอย่างลุกลี้ลุกลน“พี่เลี่ยงหลิงช่วยฉันด้วย ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่ ได้โปรด...ฉันขอโทษ อู๋เติ้งหมิงสั่งให้ฉันทำ ฉันไม่ได้อยากทำเลย พี่ต้องเชื่อฉันนะ” หลี่ลู่จิวร้องขอด้วยความหวาดกลัว เธอไม่อยากอยู่ในนี้อีกแล้ว พวกนักโทษในนั้นมันจ้องแต่จะทำร้ายเธอ ส่วนไอ้สามีเฮงซวยก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้เลย“เลี่ยงหลิงอย่าไปเชื่อมัน พี่ต่างหากที่โดนมันหลอก ช่วยพี่ออกไปเถอะนะ แล้วเราจะแต่งงานกันดีมั้ย” อู๋เติ้งหมิงที่มีสภาพดีกว่าหลี่ลู่จิวนิดหน่อย เพราะพวกมันไม่ได้ทำร้ายใบหน้าของเขาแต่มันทำส่วนอื่นมากกว่าโดยเฉพาะไอ้พวกวิปริตผิดเพศ จนตอนนี้เ

ตอนที่ 2 ชีวิตใหม่ที่เลวร้าย1หลี่เลี่ยงหลิงก่อนจะประสบพบเจอกับเชื้อโรคร้าย เธอเป็นหญิงสาวที่ค่อนข้างใช้ชีวิตเรียบง่าย แม้จะร่ำรวยแต่ก็ไม่เคยอวดในสิ่งที่มีนอกจากจะมีงานสำคัญเท่านั้น เธอมีแฟนหนุ่มที่คบกันตอนสมัยเรียนมหาวิทยาลัย อาจจะเพราะเพื่อนเชียร์จึงทำให้เธอตกลงคบหากับเขาจนจวบเข้าปีที่ 4 ของการคบกัน แฟนหนุ่มที่เธอเห็นว่าเหมาะสมกลับไม่เป็นอย่างนั้นเมื่อเขาลอบคบหากับน้องสาวบุญธรรมลับหลังเธอหลี่เลี่ยงหลิงสูญเสียบิดามารดาไปในคราวเดียวกันเพราะอุบัติเหตุที่ไม่ใช่อุบัติเหตุ เธอเศร้าโศกเสียใจอยู่หลายเดือนจนสุดท้ายน้องสาวบุญธรรมกลับฉกฉวยโอกาสปลอมแปลงพินัยกรรม ซึ่งหญิงสาวรู้ดีว่าไม่มีทางเลยที่พ่อกับแม่จะยกทุกอย่างให้น้องสาวได้ เธอจึงเริ่มรวบรวมหลักฐานตั้งแต่นั้นมาอย่างเงียบๆโรคร้ายเริ่มระบาดอย่างหนักจนมีการปิดประเทศ และเธอก็ติดโรคร้ายนั้นเข้าด้วยการจัดการของน้องสาวกับแฟนหนุ่มที่ร่วมมือกันนำเชื้อมาให้เธอสัมผัส แม้จะป่วยแต่เธอก็พยายามหาหลักฐานมาเปิดโปงความผิดของทั้งสอง จนเจอหลักฐานบางอย่างเข้าโดยบังเอิญ...หลักฐานที่สองคนนั้นจ้างวานให้คนสร้างอุบัติเหตุขึ้นมาเพื่อคร่าชีวิตบิดามารดาที่เธอรักเฮ

ตอนที่ 2 ชีวิตใหม่ที่เลวร้าย3ถ้อยคำประกาศกร้าวทำให้หลี่เลี่ยงหลิงตื่นตระหนก เธอพยายามดิ้นหนีจากการกระทำที่อุกอาจนี้ หญิงสาวไม่เข้าใจเลยว่า...ไฉนหยางจางเหว่ยถึงได้ดูต่างออกไปจากปกติราวกับไม่ใช่ตัวเขา และเธอก็ไม่เข้าใจว่าทำไมสายตาที่มองมาจึงมีแต่ความเกลียดชังขยะแขยงในตัวเธอ ในเมื่อเขาเป็นฝ่ายเข้ามาทำร้ายเธอถึงในบ้านด้วยซ้ำเรี่ยวแรงอันน้อยนิดของหลี่เลี่ยงหลิงหรือจะสู้ชายหนุ่มรูปร่างกำยำที่ใช้แรงงานเป็นนิจ แม้ในชาติก่อนจะร่ำเรียนการต่อสู้มาหลากหลายแต่ในสภาพร่างกายที่เพิ่งผ่านความตายมาหมาดๆก็คงไม่อาจใช้วิชาที่อุตส่าห์ตรากตรำเรียนมาอย่างยากลำบากได้เช่นกัน‘ในเรื่องไม่มีฉากนี้ มีแค่ตอนที่หลี่เลี่ยงหลิงหอบลูกมายัดเยียดว่าเป็นลูกของหยางจางเหว่ย และสุดท้ายก็โดนจับโยนออกไปทั้งแม่ทั้งลูก ไม่นานหลี่เลี่ยงหลิงก็โดนพระเอกส่งคนมาจัดการ...จนตาย’หลี่เลี่ยงหลิงที่พอจะรู้ความลับในนิยายคร่าวๆแล้วก็ได้แต่หลับตาลงยอมรับชะตากรรมของตัวเอง หญิงสาวปล่อยให้น้ำตาไหลรินจากหางตาโดยไร้เสียงสะอื้น เธอไม่อยากจะแสดงความอ่อนแอให้ชายหนุ่มเหนือร่างกายได้สมเพชเวทนา ในเมื่อเขาย่ำยีร่างกายของเธอจนพอใจแล้วก็ให้เขาจากไปไ

ตอนที่ 3 ปรับปรุงบ้านใหม่2เส้นผมที่แห้งกรอบจากการขาดสารอาหารและขาดการบำรุง เมื่อโดนแชมพูแบรนด์ดังก็นุ่มชุ่มชื้นขึ้น ผิวที่เริ่มแห้งกร้านมีจะยังคงความขาวแต่กลับไม่ใสอย่างที่ควร แต่เมื่อได้ชำระล้างความสกปรกที่สะสมออกก็กระจ่างใสขึ้นเล็กน้อย“ขาดการบำรุงมานานก็คงต้องใช้เวลาสินะ” หลี่เลี่ยงหลิงมองดูผิวพรรณของตัวเองก็เจ็บช้ำเล็กน้อย เพราะร่างนี้เหมือนกับเธอเมื่อก่อนแทบจะทุกสัดส่วน ดังนั้นเธอไม่ยอมให้ตัวเองดูทรุดโทรมอย่างเด็ดขาดจากที่คิดว่าจะใช้เวลาไม่นานแต่เพราะผมที่ยาวจนถึงบั้นท้ายกลับกินเวลาสระผมหมักผมไปเกือบชั่วโมง ไหนจะขัดผิวฟอกผิวกับสบู่อีก สรุปหญิงสาวอยู่กับน้ำที่เย็นจัดเกือบสองชั่วโมง เวลาจึงล่วงเลยเข้าพลบค่ำพอดิบพอดีไฟฉายถูกเปิดใช้ส่องทางที่แม้จะค่อนข้างโล่งเตียนแต่ก็อันตรายจากงูเงี้ยวเขี้ยวขออยู่ดี หญิงสาวที่อยู่ในชุดคลุมอาบน้ำสีขาวเมื่อถึงกระท่อมก็ยิ้มอย่างพอใจกับไฟโซล่าเซลล์ที่เริ่มทำงานแล้ว กระท่อมทั้งหลังจึงสว่างไสวไปด้วยไฟสีส้มนวล“ไม่เสียแรงที่ใช้เวลาเกือบทั้งวันจริงๆ” ร่างบางถอดรองเท้าและเดินเข้ากระท่อมอย่างอารมณ์ดี ประตูที่เปลี่ยนใหม่แน่นหนาเพราะเธอติดตั้งกลอนภายในถึง

ตอนที่ 4 หาเงิน1 หลี่เลี่ยงหลิงหลับลึกด้วยความเหน็ดเหนื่อย หญิงสาวล่องลอยอยู่ในห้วงอากาศที่ว่างเปล่า ร่างกายของเธอรู้สึกเบาหวิวราวกับปุยนุ่น ดวงตากลมโตลืมขึ้นอย่างช้าๆเมื่อรับรู้สิ่งผิดปกติที่เกิดกับตัวเธอเอง ในห้วงแห่งความว่างเปล่าเริ่มปรากฏสิ่งของต่างๆมากมายราวกับเธอกำลังเดินเลือกซื้อของอยู่ก็ไม่ผิดนัก“หรือว่า...มิติช่องว่างอย่างนั้นหรือ” หญิงสาวออกสำรวจอย่างรวดเร็ว เธอเดินเข้าโซนนั้นออกโซนนี้อย่างสนุกสนาน แต่มีจุดหนึ่งที่ทำให้เธอสนใจเป็นอย่างมาก‘ตู้แลกคูปอง’ อักษรตัวใหญ่ที่เธอเห็นจะใช่สิ่งที่เธอคิดรึเปล่า ในยุคสมัยที่ทุกอย่างไม่สามารถใช้เงินหาซื้อมาได้แม้แต่อาหาร ของใช้ เสื้อผ้า และยานพาหนะ แต่ต้องใช้คูปองเท่านั้น โดยคูปองจะแบ่งเป็นคูปองรายเดือนและคูปองรายปี ซึ่งคูปองรายเดือนจะเป็นคูปองอาหาร ส่วนคูปองรายปีจะเป็นคูปองอุตสาหกรรม‘ยินดีต้อนรับ เลือกรายการคูปองที่คุณต้องการ’ เมื่อหลี่เลี่ยงหลิงสัมผัสหน้าจอก็มีข้อความขึ้นมาให้เธอกดเลือก และเป็นอย่างที่เธอคิด...มันคือตู้แลกคูปองอาหารและคูปองอุตสาหกรรม‘กรุณาใส่เงินตามจำนวน’ หญิงสาวลองกดเลือกคูปองอาหารประเภทข้าวสารอาหารแห้