ทะลุมิติ 1970s ภรรยาตัวประกอบของท่านนายพล

ทะลุมิติ 1970s ภรรยาตัวประกอบของท่านนายพล

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-24
โดย:  Little_Hua เสี่ยวฮวาจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel12goodnovel
10
1 คะแนน. 1 ทบทวน
247บท
4.1Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

จากตัวประกอบใช้แล้วทิ้งของนักเขียน สู่ตัวเอกที่อัพเกรดด้วยมิติช่องว่าง จะพระเอก พระรอง นางเอก นางรองดาหน้าเข้ามาเลย หลี่เลี่ยงหลิงคนนี้จะฟาดให้หมด แต่จะว่าไป...ตัวร้ายที่จับฉลากได้บทพระเอก ฉันขอนะ!!! หลี่เลี่ยงหลิงตัวประกอบในนิยายที่นิสัยเหลือร้ายถูกแทนที่ด้วยหญิงสาวที่มีความสามารถรอบด้าน และมิติช่องว่างที่มีทุกอย่างครบครันไม่มีวันอดตายในยุคข้าวยากหมากแพง คราวนี้หลี่เลี่ยงหลิงคนใหม่จะเปลี่ยนชะตาชีวิตที่เลวร้ายตายอนาถของตัวประกอบใช้แล้วทิ้งคนนี้ให้ได้ แต่ก่อนอื่น.... “ฉันต้องกินยาคุมฉุกเฉินก่อน ไม่งั้นทายาทท่านนายพลตัวร้ายได้ลืมตาออกมาดูโลกแน่!!!” ‘นายพลหยางจางเหว่ย ภรรยาตัวประกอบจะไม่มีวันยอมตาย!!!’

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

ตอนที่ 1 ก่อนการเปลี่ยนแปลง1

JEREMY'S P.O.V

Axel Carter scored the winning goal while I watched from the benches, exactly where he'd always wanted me to be. Irrelevant and useless until he decided I wasn't.

The arena erupted into a frenzy. Teammates swarmed him before he could even react.

One slammed into his side, followed by another, and within seconds, half the damn team had piled onto him. Axel disappeared beneath a mountain of blue jerseys and hockey equipment.

Laughter and triumphant shouts echoed across the ice as the crowd went wild.

Meanwhile, I stayed glued to the bench, staring down at my untouched gloves, my helmet, and my stick. I hadn’t played a single minute tonight. Honestly, I couldn't even remember the last time I’d been out on the ice for an actual game. Coach had rotated nearly everyone into the lineup at some point. Even Mason, who had spent the last two games screwing up every decent pass sent his way, got almost ten minutes of ice time.

But not me.

Apparently, my greatest contribution to the team tonight had been keeping the bench warm.

"Get your ass over here!" someone yelled from the ice.

I looked up just in time to see Axel emerge from the huddle of celebrating players.

His helmet was gone, and his dark hair was damp with sweat, sticking messily to his forehead. His chest rose and fell with every heavy breath.

And he was grinning a confident, devastating grin, the one I liked to call “Wonder Boy charm.”

I used to hate that grin long before university. I remembered it from high school.

I saw it when he dumped my textbooks in the mud and laughed at me for being overweight. I saw it when he kicked me in the groin, sneering that it might "straighten me out" to like girls instead of boys. I saw it right before he locked me in the equipment closet for an entire weekend, leaving me to rot. Even on the worst day of my life, when he stood up in class and told everyone I was just a fat gay boy, long before I was ready for a single soul to know.

Axel Carter was a bully through and through.

I wasn't overweight anymore; I had spent years ensuring I never gave him or anyone else a reason to call me fat again. But I was still gay. Apparently, that was the one thing I could never change.

Through the chaos of moving bodies and raised hockey sticks, Axel's eyes found mine.

My breath caught, my body flooding with warmth, and just like that, the last three hours of bench-warming didn't matter.

It was pathetic.

After everything he'd done to me, I still reacted to him before my mind could catch up. He could make me feel something with nothing more than a look. A look my delusional mind tried to turn into something it wasn't.

He's looking at you. He notices you. Maybe he—

"AXEL!"

The warmth inside me disappeared as Madison Blake came flying towards the ice. The crowd roared even louder at the sight of her.

Beautiful Madison Blake.

Campus sweetheart, ice skater princess and, more importantly, Axel Carter's perfect girlfriend.

She wore his jersey, his number stretched across her back, hurrying through the opening near the boards, ignoring the security guard trying to stop her. Axel barely had time to turn before Madison reached him, throwing herself into his arms. He caught her effortlessly, prompting the crowd to scream with joy and cheer them on.

My heart sank as I watched Madison kiss him. Her manicured hands framed Axel's face as she pressed her body against his. He seemed to disappear into her, his lips parting hers to deepen the kiss.

The ice hockey prince and the ice skater princess.

I didn't know why I kept staring. I’d seen them kiss before and all their stupid photos online. But it hurt more than ever watching them because for one pathetic second, I actually felt something.

"Great game, boys!"

Coach Harrison’s booming voice cut through my thoughts.

I looked away from Axel and Madison as Coach approached the bench. He was grinning like he'd personally scored the winning goal.

"What a fucking comeback!"

The guys around me cheered while Coach slapped shoulders and helmets as players began climbing over the boards and returning from the ice.

"That's what I'm talking about! That's Westbrook hockey!”

I stayed quiet, which Coach eventually noticed, stopping in front of me giving me ‘that’ look. I knew it well and braced myself for what was coming.

"Jacobson."

"Coach."

He offered a patronising smile, and I knew damn well he was about to say something that would irritate the absolute hell out of me.

"Good job staying ready tonight."

I stared at him in disbelief.

That was it? Three periods of sitting on my ass while everyone else played, and he was congratulating me for staying ready?

“Thanks," I muttered.

A mocking laugh cut through the air. I looked up, and my stomach dropped. Standing there was my living nightmare: Rory Beckham.

Rory was Axel's second-in-command, his best friend from high school, and—infuriatingly—the best damn goalie in the college leagues.

"Celebrate, you fucking cunt," Rory sneered. "Coach just commended you.”

My teammates erupted into loud, dramatic laughter at my expense.

“He probably wants a hug and a kiss,” one wheezed.

“Maybe he'll push for a fucking blowjob,” another added.

“I'm sure he'd love that,” Rory mocked. “Fucking pansy boy.”

Rory's homophobic joke only got rewarded with more dramatic laughter. Coach merely shot him a warning look before turning away, ignoring the harassment.

Rory had been making jokes like that since high school, back when he used to bully me alongside Axel. I should have been used to it by now. But I wasn't. I was just tired.

Tired of the jokes. Tired of the bench. Tired of being treated like I was some fucking embarrassment the team had accidentally recruited.

Most of all, I was tired of pretending it didn't hurt.

I pushed myself to my feet and grabbed my hockey bag.

I didn't want to celebrate or hear another congratulations about a game I hadn't even been allowed to play. And I definitely didn't want to look across the ice and see Madison with Axel.

I was going home. I was going to take a shower, crawl into bed and cry myself to sleep like the pathetic fucking idiot I apparently was.

I barely made it three steps towards the tunnel before my phone vibrated in my pocket.

I stopped, considered ignoring it, but it vibrated again.

Slowly, I pulled it out. There was one unread text waiting for me.

DICK FACE: Locker room. Now. Wait for me.

I stared at the screen.

Then, despite myself, I glanced back towards the ice.

Axel was still surrounded by his teammates, with Madison still with him while he fucked her mouth with his tongue.

The cameras were still flashing. And he hadn't looked at me once.

So why the hell was he asking me to wait?

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ

ความคิดเห็น

กฤษดาพร ส.
กฤษดาพร ส.
สนุก เขียนได้ดี น่าติดตาม
2026-09-20 16:37:05
0
0
247
ตอนที่ 1 ก่อนการเปลี่ยนแปลง1
ตอนที่ 1 ก่อนการเปลี่ยนแปลง1สายลมของต้นฤดูหนาวพัดผ่านจนทุ่งหญ้าพลิ้วไหวเอนจนเกิดเป็นคลื่นที่งดงาม อากาศที่เริ่มเย็นลงในเวลาพลบค่ำของวันทำให้ร่างบางของหญิงสาววัยเกือบ 30 ปี ต้องกระชับผ้าคลุมผืนบางบนร่างกายในแน่นขึ้น ไหล่บอบบางห่อเข้าหากันบ่งบอกว่าความเย็นกำลังเล่นงานร่างกายของเธอ“คุณหลี่อากาศเริ่มเย็นลงแล้วเข้าไปด้านในเถอะค่ะ” พยาบาลร่างท้วมวัยเริ่มเข้ากลางคนเข้ามาเตือนหญิงสาวซึ่งเป็นคนไข้ประจำ และอาศัยอยู่ที่โรงพยาบาลนี้มาเกือบจะ 2 ปีแล้ว“ขออีก 10 นาทีนะคะ ฉันอยากเก็บภาพสวยๆนี้ไว้เผื่อว่าวันพรุ่งนี้อาจจะไม่มีโอกาสได้เห็นมันอีก” หลี่เลี่ยงหลิงหันไปร้องขอพยาบาลประจำตัวของเธอด้วยเสียงอ้อนวอน ใบหน้าสวยหวานแม้จะซีดเซียวจากความเจ็บป่วยมาเนิ่นนานแต่ก็ไม่ได้ลดทอนความสวยนั้นไปได้เลย“พูดอะไรอย่างนั้นคะ งั้น...ก็ได้ค่ะ แต่ต้องสวมเสื้อกันหนาวนะคะ” พยาบาลร่างท้วมตอบตกลง เพราะเธอใจอ่อนกับสายตาและคำพูดประโยคนั้นของหญิงสาว ประโยคที่ว่าอาจจะไม่มีวันพรุ่งนี้สำหรับเธอแล้วพยาบาลร่างท้วมนึกย้อนไปเมื่อสองปีก่อนที่ทั่วโลกต้องพบกับโรคร้าย มันระบาดอย่างรวดเร็วจนคร่าชีวิตคนไปหลายพันล้านคน แต่ก็มีบางคนที่
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 1 ก่อนการเปลี่ยนแปลง2
ตอนที่ 1 ก่อนการเปลี่ยนแปลง2หลี่เลี่ยงหลิงออกจากโรงพยาบาลชั่วคราวเพื่อมาเยี่ยมอดีตน้องสาวบุญธรรมและอดีตแฟนหนุ่มที่เรือนจำพิเศษ หญิงสาวถูกพยาบาลพี่เลี้ยงเข็นเข้าไปยังหน้าห้องกระจกหนาซึ่งเป็นที่นัดพบระหว่างนักโทษและคนเยี่ยม นักโทษหญิงชายในชุดสีน้ำตาลถูกนำตัวมา ทั้งสองอยู่ในสภาพทรุดโทรม ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผลถูกทำร้าย โดยเฉพาะใบหน้าของหลี่ลู่จิวที่บวมช้ำจนแทบดูไม่ได้“ลู่จิว...ดูเหมือนว่าเธอจะสบายดี” หลี่ลู่จิวเงยหน้าขึ้นก็เห็นพี่สาวที่เธอเกลียดชัง หญิงสาวถลาไปเกาะกระจกหนาอย่างลุกลี้ลุกลน“พี่เลี่ยงหลิงช่วยฉันด้วย ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่ ได้โปรด...ฉันขอโทษ อู๋เติ้งหมิงสั่งให้ฉันทำ ฉันไม่ได้อยากทำเลย พี่ต้องเชื่อฉันนะ” หลี่ลู่จิวร้องขอด้วยความหวาดกลัว เธอไม่อยากอยู่ในนี้อีกแล้ว พวกนักโทษในนั้นมันจ้องแต่จะทำร้ายเธอ ส่วนไอ้สามีเฮงซวยก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้เลย“เลี่ยงหลิงอย่าไปเชื่อมัน พี่ต่างหากที่โดนมันหลอก ช่วยพี่ออกไปเถอะนะ แล้วเราจะแต่งงานกันดีมั้ย” อู๋เติ้งหมิงที่มีสภาพดีกว่าหลี่ลู่จิวนิดหน่อย เพราะพวกมันไม่ได้ทำร้ายใบหน้าของเขาแต่มันทำส่วนอื่นมากกว่าโดยเฉพาะไอ้พวกวิปริตผิดเพศ จนตอนนี้เ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 1 ก่อนการเปลี่ยนแปลง3
ตอนที่ 1 ก่อนการเปลี่ยนแปลง3หลี่เลี่ยงหลิงกลับมาอยู่โรงพยาบาลพร้อมกับทนายความที่ถูกเชิญตัวมาเพื่อทำพินัยกรรมทรัพย์สมบัติที่ตอนนี้เป็นของเธออย่างสมบูรณ์ และเธอก็กำลังจะส่งมอบมันให้กับการกุศลหลังจากที่เธอหมดลมหายใจจากโลกนี้ไปแล้ว แม้ทนายความเก่าแก่จะคัดค้าน“คุณหนูยังไม่หมดหวังนะครับ ตอนนี้ทางฝั่งยุโรปก็เริ่มการทดลองยาใหม่แล้ว หากมันได้ผล...คุณหนูก็จะกลับมาใช้ชีวิตปกติได้อีกครั้ง” ทนายความเก่าแก่ที่เป็นเพื่อนกับนายท่านหลี่มาช้านานพยายามโน้มน้าวลูกสาวของเพื่อนกึ่งเจ้านายให้เปลี่ยนใจ แม้ว่าก่อนหน้านี้เขาจะบกพร่องต่อหน้าที่โดนพวกคนชั่วกักขังอยู่นานเกือบ 3 เดือนก็ตาม“หนูรู้ตัวดีค่ะ ว่าคงรอจนถึงตอนนั้นไม่ได้อีกแล้ว” หลี่เลี่ยงหลิงยิ้มบางเบาออกมา แต่ใบหน้าของเธอแสดงความเหนื่อยล้าออกมาอย่างชัดเจน“แต่...หมอบอกว่าคุณหนูแตกต่างจากคนอื่นๆ” ทนายวัยเกือบเกษียณเขาไม่อยากจะเชื่อแบบนั้น เพื่อนรักของเขาฝากฝังบุตรสาวให้เขาช่วยดูแลก่อนตาย เขาเองก็สัญญาว่าจะทำให้ดีที่สุด แต่ตอนนี้...“หนูไม่ได้แตกต่างเลยค่ะคุณลุง” หลี่เลี่ยงหลิงแบมือทั้งสองข้างออกเพื่อให้อีกฝ่ายดูรอยเล็บจิกลึกจากการพยายามอดทนต่อความเจ็บ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 2 ชีวิตใหม่ที่เลวร้าย1
ตอนที่ 2 ชีวิตใหม่ที่เลวร้าย1หลี่เลี่ยงหลิงก่อนจะประสบพบเจอกับเชื้อโรคร้าย เธอเป็นหญิงสาวที่ค่อนข้างใช้ชีวิตเรียบง่าย แม้จะร่ำรวยแต่ก็ไม่เคยอวดในสิ่งที่มีนอกจากจะมีงานสำคัญเท่านั้น เธอมีแฟนหนุ่มที่คบกันตอนสมัยเรียนมหาวิทยาลัย อาจจะเพราะเพื่อนเชียร์จึงทำให้เธอตกลงคบหากับเขาจนจวบเข้าปีที่ 4 ของการคบกัน แฟนหนุ่มที่เธอเห็นว่าเหมาะสมกลับไม่เป็นอย่างนั้นเมื่อเขาลอบคบหากับน้องสาวบุญธรรมลับหลังเธอหลี่เลี่ยงหลิงสูญเสียบิดามารดาไปในคราวเดียวกันเพราะอุบัติเหตุที่ไม่ใช่อุบัติเหตุ เธอเศร้าโศกเสียใจอยู่หลายเดือนจนสุดท้ายน้องสาวบุญธรรมกลับฉกฉวยโอกาสปลอมแปลงพินัยกรรม ซึ่งหญิงสาวรู้ดีว่าไม่มีทางเลยที่พ่อกับแม่จะยกทุกอย่างให้น้องสาวได้ เธอจึงเริ่มรวบรวมหลักฐานตั้งแต่นั้นมาอย่างเงียบๆโรคร้ายเริ่มระบาดอย่างหนักจนมีการปิดประเทศ และเธอก็ติดโรคร้ายนั้นเข้าด้วยการจัดการของน้องสาวกับแฟนหนุ่มที่ร่วมมือกันนำเชื้อมาให้เธอสัมผัส แม้จะป่วยแต่เธอก็พยายามหาหลักฐานมาเปิดโปงความผิดของทั้งสอง จนเจอหลักฐานบางอย่างเข้าโดยบังเอิญ...หลักฐานที่สองคนนั้นจ้างวานให้คนสร้างอุบัติเหตุขึ้นมาเพื่อคร่าชีวิตบิดามารดาที่เธอรักเฮ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 2 ชีวิตใหม่ที่เลวร้าย2
ตอนที่ 2 ชีวิตใหม่ที่เลวร้าย2ภาพความทรงจำของใครคนหนึ่งฉายอยู่ในหัวของหลี่เลี่ยงหลิง ซึ่งเป็นความทรงจำที่แสนจะขื่นขม น่าเศร้า และน่าสมเพชไปในคราวเดียวกันหญิงสาวนางนี้มีชื่อเหมือนกันกับเธอ ‘หลี่เลี่ยงหลิง’ แต่ชีวิตกลับแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว ดูเหมือนตอนนี้เธอย้อนเวลากลับมาหรืออาจจะเป็นอีกมิติหนึ่งในช่วงยุคมืด ยุคที่คนต้องใช้แรงงานเพื่อแลกกับอาหาร ข้าวของ เครื่องใช้ รวมถึงยารักษาโรคหลี่เลี่ยงหลิงคนนี้พื้นฐานครอบครัวไม่ได้แย่ แต่จุดพลิกผันก็เกิดขึ้นเมื่อหญิงสาวสูญเสียครอบครัวไปในคราวเดียวกัน จนกลายเป็นตัวคนเดียวโดดเดี่ยวไร้ที่พึ่งพิง หญิงสาวเริ่มมีนิสัยแข็งกร้าว เห็นแก่ตัว และไม่สนใครอีกเลย แต่นั่นก็เป็นชนวนแห่งความเกลียดชังที่คนรอบข้างต่างมีให้เธอ จนท้ายที่สุดเรื่องราวใส่สีตีไข่เสริมเติมแต่งไปมากมายก็กลายเป็นว่าหลี่เลี่ยงหลิงช่างเป็นสตรีที่น่ารังเกียจเสียเหลือเกิน“เฮ้อ...มาอยู่ในร่างคนดีๆไม่ได้เหรอ” หลี่เลี่ยงหลิงที่จับพลัดจับผลูว่าอยู่ในร่างหญิงสาวที่ถูกเกลียดชังก็รู้สึกทดท้อใจ“แต่จะว่าไปชื่อนี้ก็ซ้ำเยอะนะเนี่ย” เธอเมื่อก่อนก็เป็นคุณหนูหลี่ ตอนนี้ก็ชื่อนี้ และในนิยายเล่มนั้น..
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 2 ชีวิตใหม่ที่เลวร้าย3
ตอนที่ 2 ชีวิตใหม่ที่เลวร้าย3ถ้อยคำประกาศกร้าวทำให้หลี่เลี่ยงหลิงตื่นตระหนก เธอพยายามดิ้นหนีจากการกระทำที่อุกอาจนี้ หญิงสาวไม่เข้าใจเลยว่า...ไฉนหยางจางเหว่ยถึงได้ดูต่างออกไปจากปกติราวกับไม่ใช่ตัวเขา และเธอก็ไม่เข้าใจว่าทำไมสายตาที่มองมาจึงมีแต่ความเกลียดชังขยะแขยงในตัวเธอ ในเมื่อเขาเป็นฝ่ายเข้ามาทำร้ายเธอถึงในบ้านด้วยซ้ำเรี่ยวแรงอันน้อยนิดของหลี่เลี่ยงหลิงหรือจะสู้ชายหนุ่มรูปร่างกำยำที่ใช้แรงงานเป็นนิจ แม้ในชาติก่อนจะร่ำเรียนการต่อสู้มาหลากหลายแต่ในสภาพร่างกายที่เพิ่งผ่านความตายมาหมาดๆก็คงไม่อาจใช้วิชาที่อุตส่าห์ตรากตรำเรียนมาอย่างยากลำบากได้เช่นกัน‘ในเรื่องไม่มีฉากนี้ มีแค่ตอนที่หลี่เลี่ยงหลิงหอบลูกมายัดเยียดว่าเป็นลูกของหยางจางเหว่ย และสุดท้ายก็โดนจับโยนออกไปทั้งแม่ทั้งลูก ไม่นานหลี่เลี่ยงหลิงก็โดนพระเอกส่งคนมาจัดการ...จนตาย’หลี่เลี่ยงหลิงที่พอจะรู้ความลับในนิยายคร่าวๆแล้วก็ได้แต่หลับตาลงยอมรับชะตากรรมของตัวเอง หญิงสาวปล่อยให้น้ำตาไหลรินจากหางตาโดยไร้เสียงสะอื้น เธอไม่อยากจะแสดงความอ่อนแอให้ชายหนุ่มเหนือร่างกายได้สมเพชเวทนา ในเมื่อเขาย่ำยีร่างกายของเธอจนพอใจแล้วก็ให้เขาจากไปไ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 3 ปรับปรุงบ้านใหม่1
ตอนที่ 3 ปรับปรุงบ้านใหม่1หยางจางเหว่ยกลับมาถึงห้องพักที่ทางหน่วยเมืองกว่างอันจัดไว้ให้ปัญญาชน ก็ต้องพบกับสหายร่วมห้องที่นั่งอยู่หน้าห้องพัก ชายหนุ่มหน้าตาดีและฐานะทางบ้านค่อนข้างดีอย่าง ‘จางซวงอวี่’ เห็นสหายร่วมห้องกลับมาจากด้านนอกในตอนเกือบรุ่งสางก็ทักทายด้วยรอยยิ้มทันที“จางเหว่ยนายออกไปตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ฉันไม่รู้สึกตัวเลย” จางซวงอวี่ทักสหายที่ค่อนข้างจะสนิทสนมระดับหนึ่งเนื่องจากอยู่ห้องพักเดียวกันมาเกือบห้าเดือนแล้ว“สักพัก...นอนไม่หลับเลยออกไปเดินดูแปลงนา ฉันไม่อยากเสียคะแนนเพราะพวกหอยมากินต้นข้าวเสียหาย” หยางจางเหว่ยโกหกหน้าตายกับสหายที่ดูอย่างไรก็ไม่จริงใจกับเขานักผู้นี้ เพราะชายหนุ่มมักจะหยิบอาหารส่วนของเขาไปทีละเล็กละน้อยเสมอ“ฉันก็นอนไม่หลับเหมือนกัน ดูท่าแล้ว...น้ำข้าวเมื่อคืนจะแผลงฤทธิ์” จางซวงอวี่พูดพลางก็นวดขมับเบา ชายหนุ่มชำเลืองมองสหายที่เขารู้ว่าโกหกเรื่องออกไปดูแปลงนา แต่แท้ที่จริงแล้ว...ต้องไปอีกทางเสียมากกว่า ทางภูเขาด้านหลังหมู่บ้านที่มีกลิ่นหอมเรียกร้องไป“อือ...น้ำข้าวรสดีไม่น้อย ได้มาจากที่ไหนกัน” หยางจางเหว่ยที่อยากจะรู้ว่า...น้ำข้าวฤทธิ์แรงนั้นใครกันที่ให
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 3 ปรับปรุงบ้านใหม่2
ตอนที่ 3 ปรับปรุงบ้านใหม่2เส้นผมที่แห้งกรอบจากการขาดสารอาหารและขาดการบำรุง เมื่อโดนแชมพูแบรนด์ดังก็นุ่มชุ่มชื้นขึ้น ผิวที่เริ่มแห้งกร้านมีจะยังคงความขาวแต่กลับไม่ใสอย่างที่ควร แต่เมื่อได้ชำระล้างความสกปรกที่สะสมออกก็กระจ่างใสขึ้นเล็กน้อย“ขาดการบำรุงมานานก็คงต้องใช้เวลาสินะ” หลี่เลี่ยงหลิงมองดูผิวพรรณของตัวเองก็เจ็บช้ำเล็กน้อย เพราะร่างนี้เหมือนกับเธอเมื่อก่อนแทบจะทุกสัดส่วน ดังนั้นเธอไม่ยอมให้ตัวเองดูทรุดโทรมอย่างเด็ดขาดจากที่คิดว่าจะใช้เวลาไม่นานแต่เพราะผมที่ยาวจนถึงบั้นท้ายกลับกินเวลาสระผมหมักผมไปเกือบชั่วโมง ไหนจะขัดผิวฟอกผิวกับสบู่อีก สรุปหญิงสาวอยู่กับน้ำที่เย็นจัดเกือบสองชั่วโมง เวลาจึงล่วงเลยเข้าพลบค่ำพอดิบพอดีไฟฉายถูกเปิดใช้ส่องทางที่แม้จะค่อนข้างโล่งเตียนแต่ก็อันตรายจากงูเงี้ยวเขี้ยวขออยู่ดี หญิงสาวที่อยู่ในชุดคลุมอาบน้ำสีขาวเมื่อถึงกระท่อมก็ยิ้มอย่างพอใจกับไฟโซล่าเซลล์ที่เริ่มทำงานแล้ว กระท่อมทั้งหลังจึงสว่างไสวไปด้วยไฟสีส้มนวล“ไม่เสียแรงที่ใช้เวลาเกือบทั้งวันจริงๆ” ร่างบางถอดรองเท้าและเดินเข้ากระท่อมอย่างอารมณ์ดี ประตูที่เปลี่ยนใหม่แน่นหนาเพราะเธอติดตั้งกลอนภายในถึง
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 3 ปรับปรุงบ้านใหม่3
ตอนที่ 3 ปรับปรุงบ้านใหม่3หยางจางเหว่ยได้ฟังก็รู้สึกผิดลึกๆที่เขาเองก็เป็นหนึ่งในนั้นที่อคติกับหญิงสาว ทั้งๆ ที่หลี่เลี่ยงหลิงไม่เคยทำอะไรเขาเลยด้วยซ้ำ และเขาก็ไม่เคยเห็นสตรีผู้นั้นทำร้ายใครก่อนเช่นกัน มีบ้างที่ทะเลาะกับผู้อื่นแต่ใช่ว่าแรกเริ่มเดิมทีจะเป็นหญิงสาวที่เริ่มก่อน“เป็นคุณที่มองคนได้ทะลุปรุโปร่งที่สุด” หัวหน้าปัญญาชนเอ่ยชมภรรยาคู่ชีวิตของเขา และกะหนุงกะหนิงโดยไม่สนใจชายหนุ่มที่ยังคงอยู่ในภวังค์ความคิดของตัวเอง‘เขาควรจะต้องไปพบหลี่เลี่ยงหลิงอีกสักครั้ง’เช้าที่แสนสดใสของหลี่เลี่ยงหลิงมาเยือนอีกครั้งและวันนี้ก็เป็นเช้าที่สองของการมาอยู่ที่นี่ หญิงสาวยังคงจัดการบ้านของตัวเองเช่นเดิม แต่วันนี้ดูเหมือนว่าห้องครัวจะเป็นงานยากอยู่พอสมควรเลยทีเดียว แต่จะให้จ้างหรือขอความช่วยเหลือจากคนในหมู่บ้านเห็นทีว่าเธออาจจะโดนไล่ตะเพิดออกมามากกว่า“ทำเองก็ได้ แค่เพิงเล็กๆกั้นผนังแผ่นไม้หรือแผ่นบอร์ดสำเร็จรูปก็พอ” หลี่เลี่ยงหลิงคิดวางแผนวาดคร่าวๆลงในสมุด ดินสอขีดๆเขียนๆเพียงไม่นานโครงร่างของห้องครัวแบบฉบับของเธอก็เสร็จสมบูรณ์หญิงสาวเรียกผ้าใบกระโจมออกมาอีกผืนแต่ผืนนี้เล็กกว่าผืนก่อนกว่าครึ่งซ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 4 หาเงิน1
ตอนที่ 4 หาเงิน1 หลี่เลี่ยงหลิงหลับลึกด้วยความเหน็ดเหนื่อย หญิงสาวล่องลอยอยู่ในห้วงอากาศที่ว่างเปล่า ร่างกายของเธอรู้สึกเบาหวิวราวกับปุยนุ่น ดวงตากลมโตลืมขึ้นอย่างช้าๆเมื่อรับรู้สิ่งผิดปกติที่เกิดกับตัวเธอเอง ในห้วงแห่งความว่างเปล่าเริ่มปรากฏสิ่งของต่างๆมากมายราวกับเธอกำลังเดินเลือกซื้อของอยู่ก็ไม่ผิดนัก“หรือว่า...มิติช่องว่างอย่างนั้นหรือ” หญิงสาวออกสำรวจอย่างรวดเร็ว เธอเดินเข้าโซนนั้นออกโซนนี้อย่างสนุกสนาน แต่มีจุดหนึ่งที่ทำให้เธอสนใจเป็นอย่างมาก‘ตู้แลกคูปอง’ อักษรตัวใหญ่ที่เธอเห็นจะใช่สิ่งที่เธอคิดรึเปล่า ในยุคสมัยที่ทุกอย่างไม่สามารถใช้เงินหาซื้อมาได้แม้แต่อาหาร ของใช้ เสื้อผ้า และยานพาหนะ แต่ต้องใช้คูปองเท่านั้น โดยคูปองจะแบ่งเป็นคูปองรายเดือนและคูปองรายปี ซึ่งคูปองรายเดือนจะเป็นคูปองอาหาร ส่วนคูปองรายปีจะเป็นคูปองอุตสาหกรรม‘ยินดีต้อนรับ เลือกรายการคูปองที่คุณต้องการ’ เมื่อหลี่เลี่ยงหลิงสัมผัสหน้าจอก็มีข้อความขึ้นมาให้เธอกดเลือก และเป็นอย่างที่เธอคิด...มันคือตู้แลกคูปองอาหารและคูปองอุตสาหกรรม‘กรุณาใส่เงินตามจำนวน’ หญิงสาวลองกดเลือกคูปองอาหารประเภทข้าวสารอาหารแห้
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status