ตอนที่ 47 ฟื้นได้แล้วคนดี3 เปลือกตาบางขยับขยุกขยิกพร้อมกับมือบางที่ยกขึ้นเล็กน้อย ทำให้คนที่นั่งเฝ้าอยู่ไม่ห่างถึงกับผุดลุกขึ้น ตามด้วยพยาบาลที่รีบออกไปตามหมอเจ้าของไข้ของห้องวีไอพีห้องนี้ ส่วนคนอื่นๆที่อยู่ภายในห้องก็มีท่าทางไม่ต่างจากท่านนายพลหยางนัก โดยเฉพาะหยางหลิงจูที่ลาอาจารย์หงอี้จือมาโดยเฉพาะ หลี่เลี่ยงหลิงลืมตาขึ้นก่อนจะปิดลงอีกครั้งเพื่อปรับให้ชินกับแสงสว่างของภายนอกที่เธอไม่รู้ว่าไม่ได้เห็นมันมานานกี่วันแล้ว ร่างบางขยับเล็กน้อยไล่ความเมื่อยขบก่อนจะค่อยๆเปิดตา เธอหรี่ตาลงและลืมขึ้นใหม่หลายครั้ง จนในที่สุดก็สามารถลืมได้เต็มตา “หลี่เลี่ยงหลิง...เป็นยังไงบ้าง” เสียงทุ้มนุ่มถามขึ้น ทำให้หญิงสาวหันไปมองทางต้นเสียงก็พบใบหน้าที่คุ้นเคยและโหยหา “หยางจางเหว่ย...ไม่ได้เจอแค่แปบเดียว คุ
더 보기