ทะลุมิติ 1970s ภรรยาตัวประกอบของท่านนายพล의 모든 챕터: 챕터 171 - 챕터 180

ตอนที่ 58 ถูกพิษ1          คฤหาสน์ตระกูลหยางวุ่นวายอีกครั้งเมื่อนายหญิงใหญ่ที่นั่งอยู่ในห้องรับแขก จู่ๆก็พับลงหมดสติไปในทันทีจนต้องเรียกรถพยาบาลโดยด่วน จอมทัพหยางใบหน้าซีดเผือดมองภรรยารักที่ตอนนี้หลับตาพริ้ม และมีใบหน้าที่ม่วงคล้ำขึ้น คล้ายกับอาการของคนเมื่อห้าปีก่อนไม่มีผิด ท่านได้แต่ภาวนาให้มันแค่คล้ายแต่...ไม่ใช่          “นายหญิงน้อยทางนี้ค่ะ” สาวใช้ที่ไปตามหลี่เลี่ยงหลิงนำทางไปยังห้องรับรองข้างห้องรับแขกที่ตอนนี้นายหญิงใหญ่หลิวฟางอิ่งกำลังนอนอยู่          หญิงสาวที่ถูกตามตัวด่วนจำต้องกล่าวขออภัยท่านประธานาธิบดีหยวนเจ๋อหมิงที่ไม่อาจอยู่คุยต่อได้ เธอสับขาเร็วรี่ด้วยใจกระสับกระส่าย เมื่อเห็นร่างบางของคุณป้าหลิวฟางอิ่งที่นอนนิ่งอยู่ก็มือไม้สั่นขึ้นมา แต่ก็พยายามสงบสติอารมณ์ให้นิ่งที่สุดเพื่อหาหนทางช่วยเหลือ ก่อนที่รถพยาบาลจะมาถึง       &n

ตอนที่ 58 ถูกพิษ3 หลี่เลี่ยงหลิงไม่ขอรับความชอบนี้ไว้ เพราะเธอเองก็ไม่ใช่ผู้ที่ค้นคว้ามันขึ้นมา เพียงส่งต่อให้คนที่เหมาะสมเท่านั้น           ห้องพักผู้ป่วยระดับวีไอพีต้อนรับเหล่าคุณชายตระกูลหยางทั้งสามคนที่มาโรงพยาบาลด้วยสีหน้าเคร่งเครียด หลังจากเสร็จการประชุมลับพวกเขาก็ตรงมายังโรงพยาบาลทันที  มาถึงก็พบผู้เป็นพ่อนั่งกุมมือมารดาไม่ปล่อย แม้มารดาจะยังคงหลับไม่ได้สติก็ตาม          “คุณพ่อครับ คุณแม่อาการเป็นยังไงบ้าง” นายพลหยางจางเหว่ยเข้ามาก็ถามเสียงเรียบแฝงไปด้วยความกังวล ในใจนึกในทางร้ายที่สุดเอาไว้          “ดีขึ้นแล้ว พิษในร่างกายยังคงมีอยู่แต่กำลังค่อยๆสลายไป  หมอบอกว่าอีกไม่นานก็คงฟื้นขึ้นมา” หยางตงฮวนพูดเสียงเอื่อย แผ่นหลังงองุ้มไม่องอาจอย่างเคย          “ตอนที่ได้รับข่าว อาการคุณ

ตอนที่ 59 พ่อลูกพบหน้า2 “เฮอะ...ปลอบก็ว่า ไม่ปลอบก็ว่า เดาอารมณ์เธอไม่ถูกจริงๆ” นายพลหนุ่มชักมือกลับกอดอกเอนกายพิงพนักเก้าอี้ เขาสะบัดหน้าหนีไปอีกทาง“ก็ได้ๆ ไม่ขำแล้วก็ได้ แต่วันนี้ตกลงไปหลี่เชี่ยนกันนะคะ” หญิงสาวเอามือโอบหน้าของนายพลหนุ่มให้หันกลับมา เธอสบสายตาเขาก่อนจะร้องขอเสียงใสและกะพริบตาปริบๆอย่างน่าสงสารหยางจางเหว่ยพยายามตีหน้าขรึม แต่เมื่อเห็นสายตาท่าทางของหญิงสาวตรงหน้าก็ต้องหลุดยิ้มออกมา และตอบตกลงโดยการพยักหน้าในที่สุด“พี่จางเหว่ยใจดีที่สุด!!! ฟอด...” หญิงสาวไม่ได้พูดอย่างเดียวแต่ชะโงกหน้าไปหอมแก้มสากฟอดใหญ่ จนนายพลหนุ่มที่ไม่ทันตั้งตัวใบหน้าเหวอ ก่อนจะคลี่ยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา“ตรงนี้ด้วย” นิ้วเรียวชี้ไปที่แก้มอีกข้าง ตีสีหน้าเรียบขรึมพร้อมกับเอียงแก้มให้“ได้คืบจะเอาศอก” หลี่เลี่ยงหลิงบ่นพึมพำ แต่ก็ยอมชะโงกหน้าไปให้รางวัลคนหน้านิ่งที่ยอมอนุญาตให้เธอออกไปข้างนอกริมฝีปากบางกำลังแตะผิวแก้มสากก็ผงะเล็กน้อยเมื่อผิวแก้มนั้นหายไปแทนที่ด้

ตอนที่ 60 มันเปลี่ยนไปแล้วใช่มั้ย1          คฤหาสน์ตระกูลเฉินหลายวันมานี้ก็เงียบเชียบเหมือนร้างผู้คน มีเพียงเซี่ยเจียเฟยเท่านั้นที่นั่งเอกเขนกจิบน้ำผลไม้อย่างมีความสุข หลังจากที่หญิงสาวตื่นขึ้นมาหลังห้างหวงเฟิงก็เงียบสงบก็สติแตกอยู่สองสามวันด้วยความหวาดกลัว  เธอรู้สึกโกรธเคืองคนพวกนั้นเสียเหลือเกินที่ทอดทิ้งเธอไว้ไม่เหลียวแล  อาจจะใช่!!!...เธอผิดที่เอาผู้อื่นเป็นโล่กำบัง แต่อีกฝ่ายก็รอดไม่ใช่เหรอ แล้วจะเอาอย่างไรกับเธออีกกัน          “หลี่เลี่ยงหลิงเธอมันร้ายกาจจริงๆ” เซี่ยเจียเฟยเปิดหนังสืออ่านเรื่องเล่า แต่ในใจยังหวนนึกถึงเรื่องร้ายนั่นไม่หยุด          “คุณเซี่ยคะ...มีจดหมายถึงคุณค่ะ” สาวใช้เดินเข้ามาพร้อมกับรายงาน และยื่นซองจดหมายสีแดงให้กับเธอ มือบางยื่นออกไปรับอย่างฉงน เพราะเธอไม่เคยมีคนรู้จักที่ไหนมาก่อน       &

ตอนที่ 60 มันเปลี่ยนไปแล้วใช่มั้ย3 คฤหาสน์ตระกูลหวงที่รอคอยการมาถึงของหลานสาวอยู่ทุกเมื่อ และวันนี้ก็ถึงเวลาที่จะได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน หวงหลานเจียมองคุณปู่ของเขาที่ลุกขึ้นมาแต่งตัวตั้งแต่เช้า รวมถึงไปตรวจดูห้องของหลานสาวด้วยตนเอง ไม่ว่าจะเป็นข้าวของเครื่องใช้ก็เป็นท่านที่นั่งดูเลือกสรร ออกแบบอยู่นานสองนาน          รถหรูหลายคันแล่นเข้ามาในคฤหาสน์ตระกูลหวง ซึ่งแน่นอนว่าเป็นรถของตระกูลหยางที่มาส่งหลี่เลี่ยงหลิง นายพลหยางลงจากรถ ตามด้วยหญิงสาวร่างเล็กที่จับมือหนาออกมา หญิงสาวมองไปหน้าคฤหาสน์ที่มีคุณตา คุณลุง และพี่ชายทั้งสองกำลังรออยู่          “คุณตาคะ ออกมาข้างนอกทำไมกัน อากาศช่วงนี้เริ่มหนาวแล้วนะคะ” หลี่เลี่ยงหลิงรีบเดินเข้าไปหาชายชราที่กำลังมองเธอด้วยสายตาที่บ่งบอกว่ารักเพียงใด ด้วยอาจจะเห็นเธอเป็นตัวแทนของบุตรสาวของท่าน          “ตาไม่หนาวหรอก แค่นี้เอง มาๆเข้าบ้าน