Masukตอนที่ 57 หยวนเยือนหยาง3
“ก่อนที่คุณแม่จะจากไปก็พูดถึ
ตอนที่ 69 แม่อยู่ไหน3 “บางทีฉันคิดว่าการทำเรื่องนี้...บ้านหวังไม่น่าจะเป็นผู้ริเริ่ม มันออกจะประหลาดเกินไป ที่ชาวบ้านธรรมดาจะมาขโมยศพผู้อื่นแบบนี้ บางทีมันอาจจะมีเบื้องหลังมากกว่าที่เราคิด แต่อย่างน้อยก็หวังว่า...ศพของท่านจะยังอยู่ดีไม่ได้สลายหายไปแล้ว” หญิงสาวหวังเพียงแค่พบศพมาทำพิธีอย่างดีก็เท่านั้นเอง ให้ท่านได้จากไปอย่างสงบ บางทีหลี่เลี่ยงหลิงกับคุณพ่อหลี่อาจจะอยากบอกเธอหลายครั้งแล้ว แต่เป็นเธอเองที่ไม่เข้าใจความหมายที่พวกเขาต้องการจะบอก ‘เธอจะโกรธฉันมั้ยหลี่เลี่ยงหลิง’ หลังจากวันนั้นก็มีการค้นหาบ้านหวัง หลี่เลี่ยงหลิงจึงขอยืมหน้าหนังสือพิมพ์ของสำนักพิมพ์จางรีคอร์ดประกาศหาพวกเขา โดยมุ่งไปที่สะใภ้ใหญ่และสะใภ้รองหวัง ส่วนบ้านสามหวังตอนนี้ทราบแล้วว่าพวกเขาอยู่ที่ไหน และทราบว่ายายเฒ่าหวังได้เสียชีวิ
ตอนที่ 69 แม่อยู่ไหน2 “จริงด้วย!!! ภาพถ่ายของคุณอาเจียถิงที่มี ท่านก็สูงกว่า 160 เซนติเมตรจริงๆ แล้วอย่างนั้นศพของท่านหายไปไหน แล้วศพนี้เป็นของใคร” หวงหลานเจียเอาภาพถ่ายขึ้นมา เขากะจะนำภาพนี้มาติดหลุมศพของคุณอาเจียถิง “ถ้าอย่างนั้นคงมีใครเอาศพมาเปลี่ยน แต่ด้วยจุดประสงค์อะไรคงสืบยากแล้ว” จอมทัพหยางตงฮวนกล่าวขึ้น หลี่เลี่ยงหลิงเพียรนึกว่ามีเหตุการณ์อะไรที่เกี่ยวพันกับเรื่องศพหายได้บ้าง แต่ก็นึกออกถึงเรื่องหนึ่งที่ไม่รู้ว่าจะใช่เรื่องเดียวกันมั้ย “คนที่เคยไปอยู่ที่ซานตง ก่อนหน้าที่คุณจะไปราวสักห้าหกเดือนมีหรือไม่” หลี่เลี่ยงหลิงนึกถึงเหตุการณ์หนึ่งที่เคยผ่านหูมาบ้าง เรื่องเกี่ยวกับศพ “ถิงเฟิง!!!” นายพลหยางจางเหว่ยเอ่ยเรียกล
ตอนที่ 69 แม่อยู่ไหน1 ตระกูลหยางกับตระกูลหวงกลับมาสงบอีกครั้ง บ้านใหม่ที่เขตมี่อวิ่นของหลี่เลี่ยงหลิงก็สร้างจนเสร็จแล้ว เหลืองานเก็บภายในเล็กน้อยเท่านั้น วันนี้จึงเป็นฤกษ์งามยามดีที่จะพาคุณพ่อกับคุณแม่หลี่ไปอยู่ที่บ้านหลังสุดท้ายของท่านทั้งสอง บ้านสีขาวสไตล์นอร์ดิกถูกสร้างบนเนินสูง ส่วนด้านหน้าและด้านข้างล้วนมีลำธารเล็กไหลผ่าน ข้างลำธารถูกปลูกดอกไม้เล็กๆสีขาวเอาไว้ นั่นคือดอกลิลลี่แห่งขุนเขา ที่ตอนนี้ยังมีดอกไม่มากนัก ตัวบ้านมีห้าห้องนอนด้วยกัน ซึ่งไม่มากและน้อยจนเกินไป มีห้องโถงใหญ่ ห้องนั่งเล่น ห้องรับแขก ห้องอาหาร และห้องครัวแยกต่างหาก จะว่าเล็กก็ไม่ ใหญ่ก็ไม่เชิง โลงใหญ่สองโลงถูกวางลงบนเนินดินข้างบ้านซึ่งมีทิวทัศน์เป็นป่าดอกบ๊วย ที่ยามหน้าหนาวคงออกดอกสะพรั่งหอมฟุ้งไปทั่ว แม้ยามนี้จะไม่มีดอก แต่ใต้โคนต้นก็พวกมันก็ถูกดอกกระเจียวสีชมพูโอบล้อมจนกลายเป็นทุ่งดอกไ
ตอนที่ 68 กรรมตามสนอง3“ฉันเองก็ตัดสินใจเหมือนสะใภ้รอง คุณก็ตัดสินใจเอาเองก็แล้วกัน” สะใภ้ใหญ่มองหน้าสามีของตัวเองและพูดออกมา เธออาจจะไปอยู่ใกล้ๆกับลูกที่ทำงานอยู่มณฑลกานซูก็ได้“เก่งกันจริงนะพวกแก!!!! เออ!! อยากจะไปตายที่ไหนกันก็ไป แต่อย่าได้คิดจะเอาหลานฉันไปแม้แต่คนเดียว!!!” ยายเฒ่าหวังเมื่อเห็นท่าทางแน่วแน่ของสะใภ้ทั้งสองก็เอาหลานมาข่มขู่แทนเด็กชายหญิงร้องไห้ระงมอย่างขวัญเสียก่อนจะกอดมารดาของตนเองแน่น พวกเขามองใบหน้าของคนเป็นย่าที่แสนจะน่ากลัว ก่อนจะซุกเข้ากับเอวของมารดา และพูดอู้อี้ว่า...ไม่เอา ไม่เอาบุตรชายคนโต คนรองต่างลำบากใจมองมารดาที่พวกเขาไม่สามารถเปลี่ยนและเลือกได้“ของแกก็เหมือนกัน เอาเงินมาให้ฉัน” ยายเฒ่าหวังมองไปที่บุตรชายคนเล็ก ก่อนจะแบมือขอเงิน ซึ่งมีทั้งของท่านเอง ของลูกชาย และของสะใภ้สามที่ไม่ชอบขี้หน้า‘จะฮุบให้หมดเลย’หวังข่ายส่ายหน้าแบมือออก เชิงว่าเขาไม่มีเช่นกัน ยายเฒ่าหวังซัดสายตาไปมองนางซูหนี่ว์ที่แสนเจ้าเล่ห์ก็พบสายตา
ตอนที่ 68 กรรมตามสนอง2บางคนขอแค่ร้อยหยวนก็เกินพอแล้ว แค่เพียงพวกเขาประหยัดกันสักหน่อยคงอยู่ได้หลายวัน อาศัยนอนตามที่รกร้างเอาก็ได้“ต่อแถวเข้ามารับแล้วออกเดินทางหาที่พักกันนะคะ เดี๋ยวจะมืดค่ำเสียก่อน เด็กๆก็คงจะอ่อนเพลียจากการเดินทางแล้ว”หลี่เลี่ยงหลิงพูดจบก็ยื่นซองให้หน่วยอารักขาสองสามคนช่วยแจก ซองเงินนี้แทนเธอเพราะเธอรู้สึกเพลียๆแล้วเหมือนกัน อาจจะเพราะเจ้าตัวเล็กในท้องที่ตอนนี้เริ่มกินจุกินมากขึ้นจนเอวเธอหนาขึ้นแล้ว“ขอบคุณ...แม่หนูหลี่มากจริงๆ”“ขอบคุณ!!!! ขอบคุณ!!! ขอบคุณ!!!” ทุกคนต่างสำนึกบุญคุณครั้งนี้ คนที่พวกเขาเคยพูดนินทาหรือนิ่งเฉยฟังคนอื่นพูดว่าร้ายหญิงสาว ตอนนี้กลับเป็นคนที่ช่วยพวกเขาอย่างสุดกำลังหลายคนต่อแถวได้รับซองเงินกันแล้ว จึงแอบเปิดดูเงินที่อยู่ภายใน ต่างก็ตาโตกับเงินจำนวนหลักพันหยวนที่บางคนอาจจะไม่เคยได้จับมันมาก่อน ทุกคนมองหญิงสาวที่ถูกนายพลหยางประคองออกไปจากลานบิน โดยมีรถหลายคันคอยรับอยู่ไม่ไกล“สองพันหยวนเชียว นี่มัน!!!!....
ตอนที่ 68 กรรมตามสนอง1 ชายชราเหม่อมองไปทางสวนสวยที่มีดอกไม้นานาพรรณ แม้ดวงตาจะเห็นภาพสวยงาม แต่ในจิตใจยังคงว้าวุ่นจนไม่สามารถสงบจิตสงบใจลงได้ นายท่านหวงเซิ่งหงได้แต่ภาวนารอบที่ร้อยพันหมื่นว่าให้ลูกหลานทุกคนปลอดภัยกลับมา นายท่านใหญ่หยางตงฮวนกับนายหญิงใหญ่หลิวฟางอิ่งก็ถอนหายใจหลายครั้ง นำโทรศัพท์มาวางใกล้ตัว หวังจะได้รับการติดต่อกลับมา เพราะครั้งสุดท้ายที่คุยกัน เครื่องบินของตระกูลหยางยังไม่บินขึ้นฟ้าและหลังจากนั้นสัญญาณก็ขาดหายไป น่าจะเกิดจากแผ่นดินไหวจนทำให้ตัวรับส่งสัญญาณพังเสียหายไปแล้ว กริ๊ง!!!! กริ๊ง!!!! กริ๊ง!!!! เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นทำให้ภายในห้องมองเป็นตาเดียวกัน นายท่านใหญ่หวงยกหูขึ้นอย่างตื่นเต้น และหวังว่าจะเป็นข่าวดี “ผมซ่







