All Chapters of รวมซีรีย์ พิษรัก : Chapter 11 - Chapter 20

ร่างหญิงสาวถูกเหวี่ยงขึ้นเตียงนอนขนาดใหญ่อย่างแรง อาการจุกหน่วงเข้าเล่นงานเวเลนทันที โลนวูฟค่อยๆ ปลดปมเนกไทออกพร้อมกับปลดกระดุมเสื้อเชิ้ต เวเลนขยับถอยหลังหนีทันที“จะทำอะไรหยุดนะ”ความหวาดกลัวแผ่ซ่านเข้ามาในใจ รอยยิ้มอาบยาพิษที่เขาส่งมาให้เธอ เวเลนรับรู้ชะตากรรมตัวเองได้ทันที“ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน ว่าถ้าฉันเป็นผัวเธอแล้ว เธอจะยังทำร้ายครอบครัวฉันอยู่ไหม”“สารเลวทั้งโคตร ฉันคงหวังมากไปที่จะได้ยินคำขอโทษ พวกแกมันไม่มีจิตสำนึกเลยสินะ!”เวเลนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว หากชายหนุ่มคิดจะปกป้องครอบครัวตัวเอง เธอก็พร้อมที่จะเอาคืนให้ครอบครัวเธอเหมือนกัน โลนวูฟขบกรามแน่นกับคำพูดด่าทอของหญิงสาว“เอาสิ จะทำอะไรก็รีบทำ ก็ดีเหมือนกัน ฉันกำลังอยากได้ลีลาไว้ไปใช้พี่ชายนายอยู่พอดี เอะ? หรือจะใช้กับน้องเขยนายดี ถ่านไฟเก่าแบบฉันคงจุดได้ไม่อยาก”คำพูดประชดประชันของเวเลนนำพาซึ่งหายนะมาหาเธออีกครั้ง โลนวูฟเดือดดาลขึ้นอย่างเห็นได้ชัด“คิดดีแล้วใช่ไหมที่ประชดฉันแบบนั้น ถ้าคิดว่ายังอ้าขาให้ใครได้อีกก็ลองดู”พรืบ!!เสียงกุญแจมือกระทบกับหัวเตียงดังขึ้น ก่อนที่โลนวูฟล็อกเข้าที่หัวเตียง พร้อมกับกระชากแขนของเว

เป็นอีกครั้งที่ชายหนุ่มพลิกร่างสาวให้อยู่ในท่าคลานเข่าอีก ใจดวงน้อยกระตุกวูบก่อนจะร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด“กรี้ด!!!! เจ็บบ..เจ็บมากฮือออ” เวเลนร่ำไห้ออกมาอย่างหนักเมื่อชายหนุ่มอัดกระแทกแก่นกายเข้ามาในร่องสาวของเธออีกครั้ง“อื้มมม!! แน่นมากเวเลน” โลนวูฟเอ่ยขึ้นเสียงกระเส่าเมื่อภายในหญิงสาวยังคงตอดรัดแก่นกายเข้าไว้แน่นไม่ต่างจากรอบแรก“อึก..!! สะ..แสบมากก!!” แม้จะมีน้ำรักที่ชายหนุ่มปลดปล่อยเข้าไปบ้างแล้ว แต่ไม่ทำให้ความเจ็บปวดของเธอลดลงเลยแม้แต่น้อย“อื้ม...!! โลนวูฟครางเสียงกระเส่า ก่อนจะขยับสะโพกเข้าหาร่องสาวของเธออย่างหนักหน่วงกว่าเดิมปึก!ปึก!ปึก! เสียงเนื้อกระทบกันพร้อมกับเสียงครางระงมของหญิงสาวราวกับสัตว์โดนเชือดยังไงยังงั้น“อ๊ะ!อ๊ะ!อ๊ะ! จุก...จุกมากกก...ไม่ไหวแล้ว” เวเลนรู้สึกจุกบริเวณท้องน้อยเป็นอย่างมาก ก่อนที่มือเรียวจะเลือดขึ้นกอบกุมท้องน้อยเอาไว้ แต่ก็สะดุ้งเฮือก เมื่อไหร่ที่แกนกายตอกเข้าไป หญิงสาวจะรับรู้ถึงการปูนนูนเป็นรอยท่อนเอ็นของชายหนุ่มทันที เวเลนทนไม่ไหวจึงขึ้นตัวออก แต่ก็ไม่ทันชายหนุ่มที่สอดมือเข้าไปที่ข้อพับแขนพร้อมดึงแขนของเธอไหล่หลังด้วยมือข้างเดียวของเขา มืออ

“ออกไปจากห้องของฉัน”“ฉันไม่ไป เธอต้องฟังฉัน”“ถ้าไม่ออกไป ฉันจะไปเอง”โลนวูฟพุ่งตัวไปกอดหญิงสาวทันที เวเลนสะบัดตัวออกด้วยความรังเกียจ“อย่าเอาร่างกายสกปรกที่แปดเปื้อนผู้หญิงคนอื่นมาโดนตัวฉัน” สิ้นเสียง เวเลนก็วิ่งออกจากห้องทันที ก่อนที่เธอจะโบกรถและตรงไปที่บ้านริสาทันที“เวรเอ๊ย!!” โลนวูฟหัวเสียขึ้นทันที ไม่ว่าจะทำยังไงเวเลนก็ไม่มีทางเชื่อเขาเป็นแน่ ยิ่งประวัติเรื่องผู้หญิงของเขาด้วยแล้ว ยิ่งทำให้เวเลนมั่นใจขึ้นไปอีก โลนวูฟวิ่งออกมาตามหญิงสาวแต่ก็ไร้เงาของเธอเวเลนเดินย่างกายมาในบ้านหญิงสาว ก่อนจะพบกับสภาพริสาที่ไม่ต่างจากเธอในคืนนั้น“ริสา!” เวเลนเข้าไปพยุงร่างริสาทันที เมื่อร่างกายของเธอเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำจากการขบเม้ม บริเวณซอกคอเกิดเป็นรอยนิ้วมืออย่างเห็นได้ชัด และใบหน้ายังมีร่องรอยการถูกทำร้ายจากการโดนตบ“ริสาใครทำอะไรเธอ บอกฉันมา”เงียบมีเพียงความเงียบที่เข้ามาปกคลุมภายในบ้าน ริสาไม่ตอบคำถามของเวเลน แต่เลือกที่จะถามเธอกลับ“แกสบายดีใช่ไหม พี่โลนวูฟเขาเป็นลูกของผู้ชายคนนั้นใช่ไหม”คำถามของริสา ทำเอาเวเลนเปลี่ยนสีหน้าทันที“ไม่ว่าเขาจะเป็นอะไรกับผู้ชายคนนั้น ฉันก็ยังยืนยันว่าจะทำร้

สามวันต่อมา...งานเปิดตัวโรงแรมดิคลาสเซิลและงานเปิดตัวสิ้นค้าภายในโรงแรมต่างๆ ที่เปิดเช่าต่างโปรโมทสินค้าตัวเองอย่ายิ่งใหญ่ รวมถึงแบรนด์เสื้อผ้าของเวเลนและริสาเองก็เหมือนกันโลนวูฟและครอบครัวต่างเดินดูความเรียบร้อยภายในโรงแรม ก่อนจะชะงักเมื่อเห็นป้ายแบรนด์เสื้อผ้าที่เวเลนสวมใส่ValenZa brand โลนวูฟกำลังเดินย่างกายเข้าไป แต่ก็ต้องชะงักเมื่อเห็นชายหนุ่มที่ขึ้นชื่อว่าเป็นน้องเขยของเขานั้นเดินถือช่อดอกไม้ใหญ่เดินย่างกายเข้าไปในร้านของเธอ“หรือจะเป็นน้องเขยนายดี ถ่านไฟเก่าแบบฉันคงจุดได้ไม่ยาก”อยู่ๆ คำพูดของเวเลนก็ฉายเข้ามาในหัวของโลนวูฟ อารมณ์เดือดดาลพุ่งพล่านเข้าในใจอีกครั้งอีกด้าน...“ยินดีกับความสำเร็จอีกก้าวด้วยนะครับเว”เสียงอคิณเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ก่อนที่เวเลนจะเหลือบเห็นครอบครัวเทวารัตน์ ที่กำลังมองมาที่เธอเช่นเดียวกัน“ขอบคุณที่มานะคะ พีคิณ”เวเลนรับช่อดอกไม้เอาไว้ทันที ก่อนจะสวมกอดอคิณด้วยความสนิทสนม โรสสิรินที่เห็นสามีตัวเองก่อนกับอดีตคนคนรัก จึงพุ่งเข้ามากระชากหัวหญิงสาวทันที ก่อนที่นักข่าวจะแห่กันมาถ่ายภาพเก็บไว้ เพื่อเขียนข่าวบันเทิงเนื่องจากเทวารัตน์นั้นค่อนข้างมีชื

“ขึ้นรถ!” น้ำเสียงเรียบนิ่ง ทำให้เวเลนชะงักขึ้นทันที ก่อนจะเดินขึ้นรถอย่างว่าง่าย ผ่านไปไม่นานรถสปอร์ตคันหรูขับมาจอดเทียบเซฟเฮาท์สุดหรู ใจกลางเมือง โลนวูฟลงจากรถเข้าไปกระชากร่างหญิงสาวทันที ก่อนจะผลักเวเลนไปที่กระโปรงรถคันหรู “ฉันเคยบอกเธอแล้วใช่ไหม ว่าอย่าให้ฉันเห็นเธออยู่กับมันอีก!” “แล้วยังไงคะ ในเมื่อเราไม่ได้เป็นอะไรกัน ทำไมฉันต้องเชื่อฟังพี่ด้วย” “หยุดดื้อสักทีได้ไหมวะห๊ะ!” โลนวูฟตวาดเสียงดังลั่นด้วยความโกรธเคือง ในขณะที่เขา ส่งคนคอยตามดูแลเธอตลอด แต่เธอกลับหาเรื่องใส่ตัวไม่ลดละ “คิดถึงมันมากรึไง” “ก็ส่วนหนึ่ง” เวเลนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงท้าทาย ก่อนจะเดินเลี่ยงไปอีกทาง โดยมีคนร่างสูงตามมาติดๆ “งั้นคืนนี้ ก็รับผลกระทำตัวเองให้ได้ก็แล้วกัน” “โอ้ยยย!! เจ็บนะ” เวเลนเอ่ยขึ้นด้วยเสียงเจ็บปวด เมื่อถูกกระชากเข้าไปในห้องนอนขนาดใหญ่ ก่อนที่ชายหนุ่มจะปลดเนกไทตัวเองออก พร้อมกับนั่งลงที่โซฟา *ภาพประกอบมีในอีบุ๊คเท่านั้น!!* และมองหน้าหญิงสาวด้วยความโกรธเคืองกับคำตอบของเธอเมื่อกี้นี้ เวเลนรู้ว่าเขารู้สึกยังไงกับเธอ เธอไม่ควรพูดจาแบบนั้นออกไป “จะทำแบบวันนั้นอีกเหรอคะ”