สิบเอ็ดโมงครึ่งของวันอาทิตย์เราขึ้นเรือเพื่อนั่งข้ามฟากไปเกาะเสม็ดหลังจากหาที่ฝากรถได้ เมื่อถึงที่พักก็สั่งอาหารเที่ยงมากินนอนพักกันสองสามชั่วโมงก่อนออกไปเดินเล่นชมวิวทิวทัศน์เราเดินไปเรื่อยจนเจอจุดลับตาคนไร้ร่องรอยการมาถึงของมนุษย์ ด้านหลังมีผาหินสูงต้นไม้ขึ้นรกก้อนหินใหญ่ตั้งเรียงรายกันอยู่สี่ก้อนสูงท่วมหัวและไต่ระดับความใหญ่ เราจูงมือมองความงามตามธรรมชาติของมันจนดินหยุดกึกก่อนถึงก้อนสุดท้าย“มีอะไรเหรอ” เขาหันมาอมยิ้มมองฉันอย่างมีเลศนัยจูงมือเดินต่อจนพ้นก้อนใหญ่แล้วดึงมือฉันเดินกลับทันที“อะไรกันดิน” ฉันตกใจชักสีหน้านึกว่าเขาเจอเรื่องที่ไม่ควรเจอแต่เขาหยุดตรงที่หยุดในตอนแรกหันซ้ายแลขวาแล้วโน้มลงกระซิบข้างหู“ผมอยากแล้วล่ะ” เสียงเขาแหบพร่าเจือปนไปด้วยอารมณ์แห่งความใคร่“หา แต่ว่า”“ที่รักดูตรงนั้นสิ” เขาชี้ไปด้านหลังเพียงแค่หันมองตามฉันก็รู้สึกว่าหน้าตัวเองกำลังร้อนผ่าวและแดงเป็นลูกตำลึงยกมือขึ้นทัดหูเมื่อลมชายหาดพัดขึ้นฝั่งแรงจนผมปลิวก่อนหันมาอมยิ้มมองเขาอย่างเอียงอาย“เขินเหรอครับ” เขาถามอย่างรู้ทัน ฉันพยักหน้าอมยิ้มตอบ“เข้าไปกันเถอะผมแทบจะอดใจรอไม่ไหวแล้ว” ว่าแล้วเขาก็ดึงมือฉั
Read more