Share

เวลา

last update Tanggal publikasi: 2026-03-14 12:30:04
วันไปส่งดินขึ้นเครื่อง เราสองคนต่างล่ำลาและพยายามสะกดกั้นน้ำตาไม่ให้ไหลริน หลังเขาไปฉันกับแม่เขาต้อง
น่านนารายณ์, ฟางฉี, Yuri X, DeLabel

สามารถอ่านบทสรุปเรื่องราวความรักของทั้งสองได้ใน ตามดวงใจหวนคืน

| Sukai
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • หลงลีลารักลูกชายเพื่อน   เวลา

    วันไปส่งดินขึ้นเครื่อง เราสองคนต่างล่ำลาและพยายามสะกดกั้นน้ำตาไม่ให้ไหลริน หลังเขาไปฉันกับแม่เขาต้องกลับด้วยกันฉันต้องไปส่งเธอ และเมื่ออยู่ในรถสองคนกับพี่ดาวเราก็ได้เปิดใจพูดคุย เธอบอกว่าไม่ได้รังเกียจที่ฉันกับลูกชายของเธอจะคบหากัน แต่ก็พูดเป็นนัยให้ฉันทำใจเพราะดินไปอยู่ที่นั่นโอกาสเจอคนอื่นมีมากมาย“ยุ้ยคงไม่เสียใจและคิดโทษลูกชายพี่นะถ้าเกิดว่าใจเขาไม่มั่นคงและมีคนอื่น”“ยุ้ยเข้าใจค่ะพี่ดาว ยุ้ยพยายามบอกเขาหลายครั้งแต่ดินไม่ฟัง พี่ดาวไม่ต้องห่วงนะคะเรื่องนั้นยุ้ยทำใจไว้แล้ว”เธอคงเห็นว่าฉันเศร้าผ่านสีหน้ากับเสียงที่สั่นเครือจางๆ จึงยื่นมือมาจับแขนฉันบีบเบาๆ เอ่ยคำที่ง่ายน่าฟังและเป็นกลางที่สุดเท่าที่แม่และเพื่อนคนหนึ่งจะให้ฉันได้“ปล่อยให้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์นะ”“ขอบคุณค่ะพี่ดาว”หลังจากวันนั้นฉันไปมาหาสู่บ้านพี่ดาวเรื่อยๆ ปีแรกดินพยายามติดต่อฉันทุกวันพอเข้าปีที่สองก็เริ่มห่าง เขาให้เหตุผลว่างานยุ่งมากโปรเจกต์เยอะไปหมด และดินก็ติดต่อกลับมาบ้างตามโอกาส มีบ้างบางครั้งที่ฉันทนคิดถึงไม่ไหวพยายามโทรหา เขารับนะแต่เสียงก็ค่อนข้างเจี๊ยวจ๊าว เวลากลางวันกับกลางคืนก็ไม่ตรงกันและเริ่มติดต่อยากข

  • หลงลีลารักลูกชายเพื่อน   โขดหิน น้ำลึก ผืนทราย กับทุกความทรงจำ

    สิบเอ็ดโมงครึ่งของวันอาทิตย์เราขึ้นเรือเพื่อนั่งข้ามฟากไปเกาะเสม็ดหลังจากหาที่ฝากรถได้ เมื่อถึงที่พักก็สั่งอาหารเที่ยงมากินนอนพักกันสองสามชั่วโมงก่อนออกไปเดินเล่นชมวิวทิวทัศน์เราเดินไปเรื่อยจนเจอจุดลับตาคนไร้ร่องรอยการมาถึงของมนุษย์ ด้านหลังมีผาหินสูงต้นไม้ขึ้นรกก้อนหินใหญ่ตั้งเรียงรายกันอยู่สี่ก้อนสูงท่วมหัวและไต่ระดับความใหญ่ เราจูงมือมองความงามตามธรรมชาติของมันจนดินหยุดกึกก่อนถึงก้อนสุดท้าย“มีอะไรเหรอ” เขาหันมาอมยิ้มมองฉันอย่างมีเลศนัยจูงมือเดินต่อจนพ้นก้อนใหญ่แล้วดึงมือฉันเดินกลับทันที“อะไรกันดิน” ฉันตกใจชักสีหน้านึกว่าเขาเจอเรื่องที่ไม่ควรเจอแต่เขาหยุดตรงที่หยุดในตอนแรกหันซ้ายแลขวาแล้วโน้มลงกระซิบข้างหู“ผมอยากแล้วล่ะ” เสียงเขาแหบพร่าเจือปนไปด้วยอารมณ์แห่งความใคร่“หา แต่ว่า”“ที่รักดูตรงนั้นสิ” เขาชี้ไปด้านหลังเพียงแค่หันมองตามฉันก็รู้สึกว่าหน้าตัวเองกำลังร้อนผ่าวและแดงเป็นลูกตำลึงยกมือขึ้นทัดหูเมื่อลมชายหาดพัดขึ้นฝั่งแรงจนผมปลิวก่อนหันมาอมยิ้มมองเขาอย่างเอียงอาย“เขินเหรอครับ” เขาถามอย่างรู้ทัน ฉันพยักหน้าอมยิ้มตอบ“เข้าไปกันเถอะผมแทบจะอดใจรอไม่ไหวแล้ว” ว่าแล้วเขาก็ดึงมือฉั

  • หลงลีลารักลูกชายเพื่อน   ก่อนเดินทาง

    หลังจากวันนั้นในที่ทำงานตัวเราแทบจะติดกันทุกครั้งที่มีโอกาส จนเริ่มมีเสียงซุบซิบนินทาแต่เขาไม่สนใจและเราไม่ได้ทำอะไรที่มันเกินงาม นอกจากใช้ทุกนาทีทุกครั้งที่มีโอกาสทำดีต่อกันทุกๆ วันให้เป็นช่วงเวลาที่มีค่าที่สุดจวบจนวันที่เขาสิ้นสุดการเป็นพนักงาน“พี่ยุ้ย” น้องผู้จัดการที่ทำงานในฝ่ายเดียวกันและเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาเรียกจนฉันหันตาม เธอกับฉันนับว่าสนิทในระดับหนึ่งจนกล้าถามเรื่องส่วนตัวของกันและกันในบางครั้ง ทั้งยังไว้วางใจฝากฝังงานทำหน้าที่แทนได้ด้วย“ว่าไงริสา” เธอหันซ้ายแลขวาเมื่อแน่ใจว่าอยู่ในออฟฟิศเพียงลำพังจึงเอ่ยถาม“น้องดินจะกลับมาที่นี่อีกหรือเปล่า” ฉันสูดหายใจเข้าลึกและแอบถอนออกเบาๆ“ถ้าเป็นที่นี่คงไม่มา”“ทำไมล่ะคะ พี่ก็ยังอยู่ที่นี่ แล้วพี่ไม่เสียใจเหรอ”“เขาไปเรียนริสา อนาคตเขาสำคัญกว่า”“พี่ยุ้ย” เธอลากเสียง“แล้วน้องจะเดินทางเมื่อไหร่” เธอถามต่อ“คงอาทิตย์หน้าช่วงนี้เขาคงพักผ่อน กลับบ้านกันเถอะเลิกงานแล้ว” ฉันตัดบทเธอพยักหน้าแต่ก็บอกว่าต้องเคลียร์เอกสารนิดหน่อยเลยนั่งเล่นเกมเป็นเพื่อนเธอก่อนดินจะส่งข้อความมาบอกให้ไปรับที่บ้านตอนหกโมงครึ่งเพราะนี่ก็วันเสาร์พอดี“อ่อ จริงสิร

  • หลงลีลารักลูกชายเพื่อน   ความเศร้าที่ยากจะปกปิด

    หลังจากเราสามคนตกลงกันได้ ดินก็งอนฉันยกใหญ่ทั้งงอนแม่ตัวเองแต่พี่ดาวก็เอาแต่หัวเราะขบขันท่าทีของลูกชาย เธอบอกว่าดินต้องเรียนภาษาหลังเลิกงานสามเดือนและต้องเริ่มกลางเดือนนี้ซึ่งนับเวลาแล้วก็เหลืออีกไม่กี่วันเธอจัดแจงเรื่องโรงเรียนไว้แล้วระหว่างรอใบตอบรับจากทางมหาวิทยาลัยกับรายละเอียดเรื่องค่าใช้จ่ายรวมถึงที่พัก ดินต้องไปทำพาสปอร์ตพี่ดาวจึงสั่งให้หาวันลางานเพื่อไปจัดการให้แล้วเสร็จ เมื่อได้ใบตอบรับหรือที่เขาเรียกกันว่าใบออฟเฟอร์แล้วถึงจะไปทำวีซ่านักศึกษา ระหว่างนี้ก็เตรียมตัวเตรียมใจเรียนภาษาเพิ่มเติมไว้ก่อนวันศุกร์ที่สามของเดือนหลังจากเขาทำพาสปอร์ตเสร็จก็มาหาฉันที่บริษัทจนหลายคนสงสัยและถามไถ่ว่าเหตุใดเขาถึงมารอฉันอยู่หน้าออฟฟิศตอนใกล้เลิกงาน มันผิดวิสัยพนักงานทั่วไป ถามว่าเราแอบไปคบหากันตอนไหน ฉันก็ได้แต่บอกไปตามตรงว่าความจริงแล้วแม่เขากับฉันรู้จักกันและเขาจะไปเรียนภาษาตอนหกโมงเย็นเลยแวะมาที่นี่ก่อนคงมาเคลียร์งานด้วยเล็กน้อย ตึกที่เขาเรียนฉันต้องผ่านพอดีเลยจะขอติดรถไปด้วยถึงอย่างไรการบอกออกไปแบบนั้นก็ไม่ใช่การโกหกแค่บอกไม่หมดเฉยๆ ใครจะคิดยังไงก็ช่างอย่างน้อยดินก็ได้บอกที่แผนกไว้เรียบ

  • หลงลีลารักลูกชายเพื่อน   การตัดสินใจ

    ตลอดการขับรถอ้อมมาเข้าถนนเส้นหน้าหมู่บ้านฉันก็ยังคิดวกไปวนมาจวบจนรถยนต์จอดสนิท“ทำไมย้อนกลับมาล่ะครับ” ดินกระซิบถามเมื่อวิ่งออกมารับเหมือนตอนเด็กๆ ฉันชะงักกึกใบหน้าของฉันคงแสดงออกถึงความหนักใจทำเขาพลอยหุบยิ้มบางๆ นั้นไปด้วย“พี่ดาวเรียกน้ากลับมาน่ะ”“เอ๋ ทำไมล่ะครับ”“แม่ยังไม่บอกดินเหรอ”“เปล่า มีเรื่องอะไรเหรอครับ” สีหน้าของเขาทั้งดูแปลกใจและร้อนรนขึ้นทันที“ดินน้าขออะไรอย่างได้ไหม” ชายหนุ่มตรงหน้าดูลังเลแต่ก็ไม่คัดค้านโดยไม่ทันฟังคำขอและไม่ได้ตกลงในทันทีเช่นกัน“น้ายุ้ยพูดมาได้เลยครับถ้าผมทำให้ได้ผมจะทำ”“ดิน เด็กดี ถ้าแม่อยากให้ดินทำอะไรดินต้องทำนะ”“ที่รักนี่มันเรื่องอะไรกัน” ฉันส่ายหน้าไม่อยากให้เขาเรียกตัวเองแบบนั้นแม้ว่าตอนนี้ฉันจะต้องการเป็นที่รักของเขาแล้วก็ตาม“เชื่อน้านะ”“แต่ว่า”“ดิน...” เขาเงียบปากถอนหายใจคลายความหนักอก“เราเข้าบ้านกันเถอะเดี๋ยวแม่ดินจะผิดสังเกต” เขาพยักหน้าเดินตามหลังจนเข้าด้านในทันใดกลิ่นอาหารก็ลอยกระทบจมูกฉันรู้ทันทีว่าเธออยู่ในครัวจึงวางกระเป๋าไว้โซฟาแล้วรีบเข้าไปช่วย“มีอะไรให้ช่วยไหมคะพี่ดาว”“อ้าวยุ้ย พี่ทำเสร็จแล้วล่ะ ดินไปไหนล่ะทำไมเขาไม่มาช่วย

  • หลงลีลารักลูกชายเพื่อน   ทำตัวไม่ถูก

    บ่ายคล้อยของวันอาทิตย์ฉันไปส่งเขาที่บ้าน ดินงอแงกว่าตอนเป็นเด็กนิดหน่อย ไม่รู้ว่าเขาแกล้งทำหรือไม่อยากกลับจริงๆ แต่ฉันไม่ยอมถึงอย่างไรก็ต้องให้กลับไม่เช่นนั้นเช้าวันจันทร์คงไปทำงานไม่ไหวแน่เพราะมัวแต่คุยหยอกล้อกันฉันจึงขับรถลืมตัวเผลอไปจอดเทียบหน้าประตู แล้วพี่ดาวดันยืนคุยโทรศัพท์อยู่หน้าบ้าน ความโบ๊ะบ๊ะของฉันที่หันไปสบตาเธอเข้าปลายเท้าก็แตะคันเร่งอัตโนมัติทั้งที่ลูกชายของเธอยังคงนั่งอยู่ด้านใน“เอ๊า!!! ที่รักครับทำไมขับเลยบ้านแม่ล่ะ” ฉันใจสั่นนะที่เขาเรียกแบบนั้นแต่ว่าฉันกลัวเขาหลุดปากเรียกต่อหน้าคนอื่น“ดิน อย่าเรียกแบบนั้นสิ เดี๋ยวก็เผลอเรียกต่อหน้าแม่กับเพื่อนร่วมงานหรอก” ฉันบอกเขาแต่สายตากลับสนใจมองกลับไปด้านหลังเมื่อจอดรถเลยบ้านพี่ดาวถึงห้าร้อยเมตรดีที่เธอไม่เดินออกมาดูแต่คนข้างๆ นี่สิงอนแล้ว“ก็ได้ครับ” เสียงเขาเศร้าลงฉันจึงรีบจับหน้าเขาหันมาจูบ“อย่าน้อยใจนะตอนนี้เรายังไม่รู้เลยว่าพี่ดาวจะคิดยังไงถ้ารู้ว่าเราสองคนมีอะไรกันเธออาจจะเกลียดน้าเลยก็ได้” เขาพยักหน้าก้มมองมือตัวเอง ให้ตายสิฉันอ่านความคิดเด็กคนนี้ไม่ออกเลย“ดินอย่าว่าน้านะ น้าอายพี่ดาวมากคงไม่กล้ามองหน้าเธอ เมื่อกี้พ

  • หลงลีลารักลูกชายเพื่อน   เพราะฤทธิ์ยา

    นานเท่าไหร่ไม่รู้ที่ฉันหลับไปเพราะร่างกายอ่อนเพลียอยู่ๆ ก็รู้สึกเหมือนมีอะไรหนักๆ มาทับแล้วจับไปทุกสัดส่วน สัมผัสนั้นทำให้รู้สึกเสียวซ่านไปทั้งตัวจะว่าเหมือนฝันไปก็ไม่ใช่ และตรงนั้นน้องสาวของฉันกำลังมีบางอย่างเคลื่อนผ่านเข้าไป ทำไมกันนะผีอำฉันหรือไรทั้งที่ยังเหนื่อยแต่ทำไมเสียวน้องสาวขนาดนี้ เสียวล

  • หลงลีลารักลูกชายเพื่อน   น้ำเปล่า (18+)

    “อ่ะ อ๊ะ” น้องสาวของฉันกำลังรับศึกหนัก เขาไปเอาเรี่ยวแรงมาจากไหนกันนะขนาดยังไม่ได้ดื่มน้ำหวานเลย ฉันอุตส่าห์สั่งมาเพื่อให้เขาดื่มฟื้นฟูพละกำลังแต่ฉันยังไม่เห็นเขายกมันมาดื่มสักอึกตรงกันข้ามกลับเอาแต่โก่งเอวกระดกก้นเหน็บเข้าตัวฉันหนัก“อ๊ะ ดิน อ๊ะ” สองขาของฉันถูกจับถ่างกว้าง สองมือเขาดันหัวเข่าฉันเอ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status