กาย"คุณเรียกฉันใช่หรือเปล่าคะ"กึก ผมรีบหันกลับไปมองตามเสียงที่ผมคุ้นเคยเป็นอย่างดี และตอนนี้ผมกำลังยืนนิ่งๆ มองหน้าคนที่อยู่ตรงข้ามก่อนที่ผมจะยิ้มออกมาทั้งน้ำตา"คุณคะ...."พรึ่บ"ขอบคุณนะเอย ขอบคุณที่กลับมาหาเฮีย ฮึก"ผมคว้าตัวเมียมากอดทันที ขอบคุณที่ส่งเมียผมกลับมานะขอบคุณจริงๆ อย่างน้อยความโชคร้ายมันก็ยังมีความโชคดีปนอยู่ในนั้น"ปะ..ปล่อยฉันนะคะ คุณมากอดฉันทำไมกัน"เอิงเอยผลักผมออกแล้วถามอย่างเอาเรื่อง"เอย......""กาย ไอ้กายกูว่ามันแปลกๆ ว่ะ"ไอ้ติณณ์รีบเข้ามากระซิบผม"ฉันไม่รู้จักคุณนะคะ ฉันได้ยินคุณเรียกชื่อฉัน ฉันก็เลยเดินมาถาม"นะ...นี่มันอะไรกัน ทำไมเอิงเอยถึงทำเหมือนว่าไม่รู้จักผม ผมมองหน้าเมียตัวเองที่ยืนหน้านิ่งแถมยังทำท่ากลัวผมอีก ผมก้าวเท้าเข้าหาแต่เอิงเอยกลับถอยหลัง"อย่าเข้ามานะคะ อย่านะฉันกลัว""เฮียเองเอย เฮียกายของเอยไง"ผมพูดเสียงสั่น"ไอ้กายหยุดก่อน เอยอาจจะตกใจอยู่"ไอ้เฮครีบเข้ามาห้ามผมไว้"ทำไมเอยถึงจำกูไม่ได้ ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้"ผมถามเพื่อน"น้องเอย น้องเอยจำพี่ชาไทยได้มั้ย"ชาไทยเดินเข้าไปถามเมียผม"ฉันไม่รู้จักพวกคุณ ฉันจะจำพวกคุณได้ยังไงกันคะ""เอยลูกไปทำอะไร
Read more