บททั้งหมดของ ฉันจะเป็นเกษตรกรหลังกลับมาจากวันสิ้นโลก : บทที่ 21 - บทที่ 30

เรื่องราวของจางเหลียงฮวาหรูอวี้เซียงไม่ได้เก็บมาใส่ใจอีก เนื่องจากเธอคิดว่าใครทำอย่างไรก็ย่อมต้องได้รับผลกรรม ของตนรถกระบะของโม่ไห่ตงแล่นไปตามถนนจนกระทั่งคนทั้งคู่มาเจอโกดังเก่าแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ค่อนข้างไกลจากตัวเมือง สถานที่แห่งนี้ครั้งหนึ่งเคยเป็นสถานที่เก็บสินค้าให้กับโรงงานผลไม้กระป๋องทว่าบริษัท

โม่ไห่ตงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นกล่องข้าวและขนมปังที่จู่ ๆ ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าหรูอวี้เซียง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความสงสัยและทึ่งในระบบของเธอที่ดูเหมือนจะไม่มีขีดจำกัด“นี่คือสิ่งที่ระบบของเธอจัดการให้อีกแล้วเหรอ?” โม่ไห่ตงถามพร้อมรอยยิ้มเอ็นดูหรูอวี้เซียงส่งยิ้มแห้งให้ “ค่ะ ไหหม่าช่วยจัดการให้

ใบหน้าของโม่ไห่ตงไม่สามารถปกปิดรอยยิ้มได้เมื่อรู้สึกถึงสัมผัสนุ่มนิ่มของม้าน้ำตัวจิ๋ว“ไหหม่าคุณดูตัวเล็กมาก ทว่าคุณกลับมีพลังงานอันยิ่งใหญ่”“แน่นอนครับ!” ไหหม่าตอบอย่างภาคภูมิใจ “ผมนะเป็นระบบที่มีประสิทธิภาพมากที่สุด และพร้อมจะช่วยคุณทั้งสองในทุกสถานการณ์!”หรูอวี้เซียงหัวเราะให้กับท่าทางเชิดหัวขึ

เมื่อได้ยินดังนั้นโม่ไห่ตงจึงเสนอว่า “พ่อครับ ผมกับเซียง เซียงจะช่วยจัดหาอุปกรณ์เพิ่มเติมจากมิติของเธอ เราจะส่งมาให้โรงพยาบาลทันทีรวมถึงยาต้านไวรัสที่ผมกำลังคิดค้นด้วย ทว่ายาตัวนี้ยังไม่ได้รับการรับรองพ่อจะลองเสี่ยงดูไหม”เมื่อโม่อี๋เจ๋อได้ยินข้อเสนอจากลูกชาย เขานั่งเงียบไปชั่วครู่ก่อนจะพูดขึ้นราวกล

โม่ไห่ตงเม้มปากแน่น “เราต้องเร่งมือให้เร็วกว่านี้ เซียง เซียงสิ่งที่เคยขึ้นในอดีตมันกำลังเกิดขึ้นแล้ว”หรูอวี้เซียงกำมือแน่น เธอรู้ดีว่าครั้งนี้เธอจะไม่ปล่อยให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย!“ฉันพร้อมแล้วพี่ไห่ตง เรามาวางแผนรับมือกันเถอะค่ะ”ในขณะที่ลมหนาวพัดแรงขึ้น เสียงสุนัขเห่าหอนในหมู่บ้านก็ดังขึ้นราวกับส