Semua Bab ฉันจะเป็นเกษตรกรหลังกลับมาจากวันสิ้นโลก : Bab 11 - Bab 20

ฮัวอวี้หลินค่อย ๆ ลืมตาขึ้นตามคำบอกของหลานสาว สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าทำให้เธอต้องอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง ดินแดนกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา ท้องฟ้าสดใส แสงแดดอ่อน และลมที่พัดมาแผ่วเบา ทำให้เธอรู้สึกเหมือนหลุดเข้ามาในอีกโลกหนึ่ง“ที่นี่… ที่ไหนกัน เซียงเอ๋อร์?” ฮัวอวี้หลินถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ดวงตาของหญิง

“แล้วมันจำเป็นขนาดนั้นเลยเหรอครับ?” เสียงของชายวัยกลางคนคนหนึ่งดังขึ้น ติงเฉินก้าวออกมาจากกลุ่มซึ่งชายคนนี้มักมีอิทธิพลต่อชาวบ้านบางกลุ่มเขามองฮัวอวี้หลินด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเคลือบแคลง ก่อนที่เขาจะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยพอใจ “ทำไมต้องลงทุนสร้างอะไรมากมายขนาดนั้น เราอยู่กันแบบนี้มานานแล้วก

ฮัวอวี้หลินยิ้มรับ และในระหว่างที่เธอกำลังรอ พนักงานธนาคารหลายคนก็เริ่มจัดเตรียมเงินสดในจำนวนที่มากมายมหาศาลทันที ทั้งหรูอวี้เซียงและผู้คนในธนาคารต่างมองภาพตรงหน้าด้วยความตื่นตะลึง“ย่าคะ หนูคิดว่าให้ไหหม่าเก็บเข้าไปในมิติดีไหมคะ มันจะปลอดภัย” หรูอวี้เซียงกระซิบเสียงเบา“เอาตามที่หลานว่ามาเลย เงินนี

หรูอวี้เซียงมองออกไปยังวิวทิวทัศน์ข้างทางพลางสูดลมหายใจลึกรู้สึกถึงความผ่อนคลายที่เกาะแห่งนี้มอบให้“เซียงเซียง เธอคิดจะทำยังไงต่อหลังจากได้ทองคำมา?” โม่ไห่ตงถามขณะขับรถ ดวงตาของเขามองตรงไปยังถนนข้างหน้า“ฉันคิดว่าหลังจากได้ทองคำมาฉันจะนำมันไปหลอมในมิติแล้วก็สะสมไว้เพื่อใช้ในยามจำเป็นค่ะ ทองคำจะมีค่

หรูอวี้เซียงยกยิ้มออกมาพลางพยักหน้ารับ ก่อนทั้งสองจะขับรถมุ่งหน้าไปยังจุดหมายต่อไปเมื่อมาถึงร้านค้าส่งขนาดใหญ่ในตัวเมือง ทั้งสองเดินเข้าไปยังอาคารที่มีสินค้าหลากหลายประเภทเรียงรายกันอย่างเป็นระเบียบ ตั้งแต่ของใช้ในครัวเรือน วัสดุก่อสร้าง ไปจนถึงอาหารแห้งและของจำเป็นในชีวิตประจำวันพนักงานชายในชุดยู