Semua Bab ฉันจะเป็นเกษตรกรหลังกลับมาจากวันสิ้นโลก : Bab 41 - Bab 50

สองเดือนต่อมา...พายุหิมะที่ผิดปกติในช่วงแรกไม่ได้จางหายไปตามที่ติงเฉินและพรรคพวกคาดการณ์ ตรงกันข้าม อากาศกลับยังคงเย็นลงอย่างต่อเนื่องจนบางวันอุณหภูมิลดต่ำลงจนติดลบ หิมะที่ตกบางเบาในวันแรก ๆ ตอนนี้เริ่มหนาขึ้นจนพื้นดินทั่วหมู่บ้านกลายเป็นสีขาวโพลนชาวบ้านที่เคยลังเลใจตอนนี้ไม่มีใครสงสัยอีกแล้วว่าพวก

คำพูดของฮัวอวี้หลินทำให้หรูอวี้เซียงรู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากอก น้ำเสียงของย่ามั่นคงเหมือนทุกครั้งที่เธอเคยได้ยิน มันเป็นน้ำเสียงที่ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัย“ขอบคุณค่ะย่า”ไหหม่ามองทั้งสองคนก่อนจะพูดออกมาอย่างโล่งใจที่ย่ากับหลานเข้าใจกันได้เป็นอย่างดี“ตอนนี้ที่สำคัญที่สุดคือเราต้องเตรียมพร้อม เซียงเซี

โม่ไห่ตงสบตาหรูอวี้เซียง ก่อนที่ชายหนุ่มจะพูดออกมาช้า ๆ “เรื่องนี้ ผมจัดการไว้แล้วครับ”ดวงตาของทุกคนจับจ้องไปทางเขาทันที “หมายความว่าไง?” โม่เทียนหลงถามอย่างสงสัย“ปู่ครับ หลังจากที่ผมเคยพูดกับคุณไปเมื่อครั้งก่อน ผมได้ประดิษฐ์อุปกรณ์ที่สามารถช่วยให้พวกเราเอาตัวรอดได้ออกมาอยู่ตลอดเวลา” โม่ไห่ตงกล่าว

ตกดึกของคืนเดียวกันสายลมเย็นยะเยือกพัดผ่านหมู่บ้าน แผ่นหิมะที่ยังไม่ละลายสะท้อนแสงจันทร์นวล เย็นเฉียบและเงียบงันราวกับโลกทั้งใบถูกปกคลุมด้วยม่านแห่งความตึงเครียด บรรยากาศดูสงบแต่มันเป็นเพียงเปลือกนอกที่ปิดบังแรงกดดันภายในโม่ไห่ตงยืนอยู่ที่จุดรวมพลหน้าหมู่บ้าน หลิวจินมือขวาของเขายืนอยู่ด้านข้าง ดวงต

ท่ามกลางความตื่นตะลึงของหลิวจินที่กำลังมองร่างเล็กของบุตรชายเคลื่อนไหวไปมาราวสายลม ฟู่หงที่ได้แอบมองดูพวกเขาทั้งสามก่อนหน้าก็วิ่งมาทางเขาด้วยใบหน้าแตกตื่น“สามี” เสียงของเธอทำให้หลิวจินเหลียวหลังกลับไปมอง“อาหงเธอมาทำไม ฉันบอกให้เธออยู่ที่บ้านกับลูกไม่ใช่เหรอ”ฟู่หงสูดหายใจเข้าปอดลึกก่อนจะดึงตัวขอ