All Chapters of Carrying My Billionaire Ex-husband's Child: Chapter 151 - Chapter 159

Huminto ang dalawang naka hoodie ng makita nila kami ni Ezekiel. “So he’s really here…” bulong ng isang katabi ng weird na nag stalk sa akin sa cake shop at sa burol kay Mark. “Tsk. This year’s competition just became troublesome,” saad naman ng kasama niya habang nakatingin kay Ezekiel.Tahimik lamang si Ezekiel at tila hindi man lang sila pinapansin.Pagkaalis ng dalawa ay agad akong napalingon sa kaniya.“Okay seriously, who exactly are you in this industry?”Bahagya siyang tumingin sa akin bago sumandal ulit sa couch.“Someone they don’t want to compete against.”Nang makita nika akong nakatitig sa kanila ay inalis agad nila sa amin ang kanilang atensyon. Makalipas ang ilang minuto ay nagsimula na ang paligsahan, Sunod sunod na mga lumahok dito ay nabigo at matagumpay na napasok ng mga bihasang hacker ang kanilng system.Makalipas pa ang ilang minuto ay tinawag na ang aming team. “And now…” malakas na saad ng host mula sa main stage. “The next participant for the live system

Nang tuluyan na akong makalabas sa building ay agad akong huminga nang malalim. Habang patuloy na iniisip ang pinag usapan nila Erah kanina. So ang lalake na naka hoodie pala ang inutusan ni Erah na mag matyag sa akin huh? Nakangiti kong saad sa sarili. Alam na niya na hindi siya nag tagumpay sa balak niya noong una na. Bigo siyang ipagpalit ang mga anak namin at ngyon ay plano niyang i peke ang resulta ng DNA test! , para ipakita lamang kay Ezekiel na anak talaga nila iyon. Pero hindi ako kinabahan dahil hawak ko ang ebedensya labay sa kaniya, mas magiging madali ang pagpapabagsak ko sa kaniya. Naka ngisi kong bulongbsa sarili. Huminto muna ako saglit sa pag lakad at kinuha ang ko ang cellphone mula sa loob ng bag at agad na tinawagan si Manong Ronaldo, ang driver namin. “Manong, puwede n’yo po ba akong sunduin? Nasa waiting area po ako sa tapat ng mall,” dire-diretso kong sabi sa kaniya. Mabilis naman siyang sumagot sa akin "sige po ma'am, papunta na po." Magalang na boses.

"“Vhianne.”Mababa ngunit malamig niyang sambit sa pangalan ko pagkalabas niya ng sasakyan. Agad akong napalunok habang nakatitig sa seryoso niyang mukha. Nakasuot lamang siya ng itim na long sleeves na bahagyang nakaangat ang manggas at mas lalo iyong nagbigay ng tikas sa kaniyang tindig.“A-anong ginagawa mo rito?” kabado kong tanong habang pilit na nguminingiti.Hindi siya agad sumagot. Sa halip ay sinulyapan niya muna ang kotse kong nakaharang sa daanan bago niya muling ibinalik sa akin ang tingin.“Bakit nasa gitna ng daan ang sasakyan mo?” kalmado niyang tanong.Agad akong nahiya at napakamot na lamang sa batok.“Eh…” naiilang kong saad. “Hindi ko kasi alam paano ito iatras.” saad ko sa kaniyaSandaling natahimik si Ezekiel bago bahagyang napaangat ang isang kilay niya.“You can’t drive?” tanong niya na tila hindi makapaniwala.Napairap agad ako dahil sa paraan ng pagkakasabi niya.“Marunong ako… konti.” depensa ko kahit halatang hindi kapani-paniwala.Medyo nahiya ako sa kan

Tahimik pa rin ang buong sala matapos magsalita ni Ezekiel. Ramdam ko ang mabigat na tensyon sa paligid habang si Erah ay pilit na nagpapakita ng maayos na ekspresyon kahit halatang naiirita na ito.Ngunit ilang saglit pa ay biglang tumunog ang cellphone ni Erah.Agad itong napatingin sa screen at sa isang iglap ay bahagyang nagbago ang ekspresyon ng mukha niya. Kaninang mayabang at kampante ito, pero ngayon ay tila biglang kinabahan.Mabilis niyang ibinaba ang cellphone upang hindi makita ni Ezekiel ang pangalan ng tumatawag.“Excuse me,” pilit nitong saad bago bahagyang lumayo sa amin.Tahimik lamang akong nakatingin sa kaniya habang sinasagot nito ang tawag. Mahina lamang ang boses niya ngunit halatang nagmamadali.“Ano? … Ngayon?” mariin ngunit pabulong nitong sabi.Napansin ko rin kung paano siya panay lingon kay Ezekiel habang kausap ang nasa kabilang linya na para bang ayaw nitong mahalata.Ilang segundo lang ang lumipas ay mabilis nitong pinatay ang tawag saka bumalik sa ami

Sa mismong oras na iyon, bumukas ang malaking pinto ng mansyon at pumasok na si Carl.Kalmado ang hakbang niya, maayos ang ayos ng damit, at sa isang iglap ay nagmukha siyang isang taong sanay sa ganitong klase ng mundo—hindi lang basta bodyguard, kundi isang taong kayang gampanan ang papel na kailangan ko.Dahan dahan akong nag lakad papunta sa kaniya kahit medyo basa pa ang buhok ko pero maayus namang tingnan“Carl…” mahinang tawag ko pag dating ko sa harap niya, sabay yakap ng mahigit pagkatapos sabay ayos ng postura ko para maging natural lang. Si Ezekiel naman ay natulala at seryoso na nakatingin sa aming dalawa. Nagulat din si nay Ele habang karga karga si Lilibet na nakatingin din sa amin. I forgot, hindi pala alam ni nay Ele na pag kukunwari langbito at palabas lamang kay Ezekiel huhu. Dismayado kong bulong sa sarili. Pagkatapos naming mag yakapan ay dumeretso na kami sa sala kong nasaan sila nay Ele at Ezekiel. Pagdating namin sa sala ay agad kong napansin na tahimik ang