All Chapters of Carrying My Billionaire Ex-husband's Child: Chapter 31 - Chapter 40

159 Chapters

31: R18

Nanglaki ang mga mata ko ng makita ko ang malalaking abs ni Zeke, napalunok ako bigla ng sarili kong laway. Gosh! It looks delicious; I want it so bad, huhu! Bulong ko sa aking sarili. "Done staring?" Malamig niyang sambit sa akin.Bigla akong nagulat and nanlaki ang aking mga mata ng mataohan ako; agad kong iniwas ang aking tingin mula kay Zeke and agad na tinalikuran ko siya. My god... Vhianne! nakakahiya ka"What's wrong, Vhianne?" tanong niya sa akin."N-Nothing!" GoshIlang saglit lang ay umupo ako sa kama at saka tumayo. Humarap ako sa kaniya pagkatayo ko. Ghadd! I can't look directly in his eyes. "Tapos mo na bang g-gamitin ang banyo?" Tanong ko sa kaniya. "Maliligo lang ako." Hindi ko na hinintay ang kaniyang sagot at derederetso akong naglakad palagpas sa kaniya.Habang naglalakad ako ay bigla niyang hinawakan ang aking kamay na siyang ikinatigil ko, bigla akong napalunok ng sarili kong laway. What the hell is he doing? Bulong ko sa sarili.Hinarap ko siya at direktan

32: Talked

Kinabukasan, nagising ako ng maramdaman ko ang repleksiyon ng sikat ng araw mula sa bintana; kinusot ko ang aking mga mata, at pagkatapos ay inilibot ko ang aking paningin sa paligid ng mapansin ko na wala na si Zeke sa aking tabi; kumunot ang aking noo. Saan na kaya ang lalaki na iyon! Ibinangon ko ang aking katawan at umupo muna ako sa kama, ng tingnan ko ang aking katawan ay nagtaka ako dahil may suot na akong damit, ang naaalala ko, pagkatapos namin mag sex ni Zeke ay nakaramdam ako agad ng antok at hindi ko na nagawang mag bihis pa ng damit. So it's Zeke who did this to me? . Huminga na lamang ako sa aking sarili at hinayaan ko na lamang. Kinuha ko ang aking cellphone sa mesa malapit sa higaan at tiningnan ko ang oras; it's already 10am. My eyes widened. Gosh, napasarap ang tulog ko. Ilang sandali lang ay natigilan ako bigla ng tumunog ang aking tiyan; gosh, I'm hungry! I want to eat sinigang. Iniisip ko pa lang ay natatakam na ako at mas lalo pa akong nagugutom. Agad akon

33: Irritated

Kanina pa akong nakamasid sa kanilang dalawa habang nag-uusap sa may pinto; I really want to know kong ano ang kanilang pinaguusapan, humph. Iritado ko silang tinitigan sabay inirapan ko ng tingnan ako. Natigilan ako ng magsalita si Nay Ele. "Ano ang ginagawa ng anak ko rito, at nasaan si Erah?" Pa bulong niyang tanong sa akin. Agad ko namaan siyang hinarap, "Ahh... Nay Ele... K-kasi ano."Paano ko ba ito ipapaliwanag huhu. bulong ko sa aking sarili"Nalaman ni Zeke na ang ipinagbubuntis ni Erah ay hindi sa kaniya, ipinalabas lng—" That's enough, Vhianne," pagputol ni Zeke sa aking sinasabi.Kumunot ang noo ni Nay Ele ng makita niya si Zeke. Ang talim ng titig niya kay Zeke, para bang sasaktan niya ito ano mang oras, napa ngisi ako ng kaunti. Habang pinagmamasdan ko si Nat Ele, ay biglang iniabot ni Zeke sa akin ang sinasabing sulat na ibibigay niya sa akin; seryoso ko itong tiningnan at agad ko naman ito kinuha. "Para saan ito, Zeke?" Seryoso kong tanong sa kaniya."Open it!" Pag

34: Flight

Huminga ako ng malalim ng marating ko ang walk-in closet, nagkunwari akong nagbibihis. Pero magbibihis talaga ako dahil wala pa akong soot na damit; tanging tuwalya lamang ang nakabalot sa aking katawan. Gosh! Napansin kaya niya iyon? Bulong ko sa aking sarili habang kumukuha ng damit na susuutin. Sinulyapan ko siya ng kaunti para kumpirmahin kong gumising ba siya, pero pag tingin ko ay mahimbing pa ang kaniyang pagtulog. Nakahinga ako ng maluwag, and dali-dali kong isinoot ang nakuha kong damit.Hinarap ko siya muli at napansin ko na nilalamig siya. Bakit kasi wala kang damit na soot kong matulog. Bulong ko sa aking sarili.kaya dahan-dahan akong lumapit sa kaniya, at kinuha ko ang kumot at ibinalot ko ito sa katawan niya.Pagkatapos ay dahan-dahan akong huminga sa tabi niya.I'm not sleepy! HuhuBukas ng umaga ang alis namin pa uwi sa Manila, pero hindi pa ako inaantok, kaya nag-scroll-scroll muna ako sa aking cellphone and nanood ng reels. Ilang minuto lang ay nakaramdam ako ng

35: Hiding From Erah

I can't believe myself; ang bilis ko naman mapatawad si Zeke pagkatapos ng lahat na nangyari sa amin. Pakakasalan ko ba ulit ang ex-husband ko? Ano ba yan, Vhianne? Masyado ka naman nagpapauto sa lalaking iyan, huhu. Sinampal ko ng mahina ang aking pisngi at saka huminga ng malalim. Tiningnan ko si Zeke sa tabi ko na mahimbing ang pagtulog, napansin kong hindi siya masyado komportable sa pwesto ng ulo niya kaya inilapit ko ang aking balikat sa kaniyang uluhan para pansamantalang unan niya. Dahan-dahan kong hinawakan ang kaniyang ulo sa aking balikat. Vhianne, ang sweet mo naman masyado. Saad ko sa sarili na syang pagkagat ko ng mahina sa aking labi. Ilang minuto lang ay naging komportable na ang hitsura ni Zeke pagkatapos ihiga ang kaniyang ulo sa aking balikat.Ilang sandali lang sa aking kinauupuan ay nagmasid-masid ako sa paligid at pati na rin sa kabilang mga upuan; biglang nahagip ng aking mga mata ang pamilyar na mukha doon sa kabila malapit sa bintana ng eroplano sa unahan l

36: Accident

"Excuse me po, ma'am! Nahulog po ang bag ninyo!" Sambit ni Erah sa amin.Pigil hininga ako ng marinig ko ang boses ni Erah na kinakausap ako. Is this it? Makikita na ba kami ni Zeke? tanong ko sa sarili. Habang kabado ako at nag-aalala, iniisip ko kung ano ang gagawin ko para malusutan sila sa sitwasyong ito. Ilang sandali lang ay kinuha ni Erah ang bag at saka iniabot sa akin. Ganun paman ay nanatili kami na nakabalot ng jacket; inilabas ko ang aking kanang kamay at saka dahan-dahan na inabot ang bag.Gosh! finally natakasan ko na din. Bulong konsa sarili. "Thank you!" Tugon ko sa kaniya."Ma'am! Bakit po kayo naka balot ng jacket?" Ohhh noo! I'm cooked!. Paano ko siya sasagutin! Vhianne isip! Nang lalamig na ang kamay ko sa kaba, hindi ko alam kong ano ang sasabihin sa kaniya. Kairita naman ehh, bakit ang dami pa niyang tanong? Hindi na lang umalis at bumalik sa pwesto niya ehh, hayss. "Ahhh… Ehhhh, ano kasi—" Ma'am! Balik napo kayo sa upuan ninyo. Pag putol ng flight attend

37: Hospital

"Z-Zekeeeeeee!" Nauutal kong sigaw. Bumuhos ang luha ko habang dali-daling pinuntahan si Zeke.habang papalapit ako ay parang nanghihina na ang mga tuhod ko sa takot, nanginginig ang mga kamay ko at ang aking mga paa. Pagkarating ko kay Zeke, nanlaki ang mga mata ko ng makita ko ang pulang likido sa likod ng ulo niya. What happened, Zeke! Hindi ko na mapigilan ang pagbuhos ng aking luha; paulit-ulit kong tinatapik at inaalog si Zeke. Pilit kong siyang ginigising, pero kahit anong gawin ko ay nanatili pa din siyang walang malay. Don't die, Zekeee; I can't leave without you. Hindi namin kaya ng anak mo na mawala ka; please wag kang mamamatay. Hindi ko inaasahan na ganito ang mangyayari kay Zeke; kung alam ko lang na maaaksidente siya pag balik namin dito sa Manila, hindi ko na sana itinuloy ang byahe namin. Habang umiiyak ako sa tabi ni Zeke, dumating bigla ang mga rescuer. "Miss! Excuse po muna, kami na ang bahala." Saad ng medikal team na mag rerescue kay Ezekiel. Agad naman

38: Amnesia

Ilang oras ang lumipas ay hindi ko namalayan sa aking sarili na nakatulog na pala ako sa aking kinauupuan. Nagising na lamang ako ng kalabitin ni Kiro ang braso ko. "Beshhh… Kumusta? Nandito na kami!" Saad ni Kiro sa akin pagkagising ko. "Dala ko na pala ang food mo, besh," sambit ni Kiro. Iniabot niya ito sa akin, and agad ko namang ito kinuha at saka sinumulan na ang pagkain. Gutom na gutom na ako sa mga oras na iyon; kahit kakakain ko pa lang bago kami umalis sa bahay ay parang hindi pa ako nabusog, parang nawawalan na ako ng lakas, kaya hindi ako nagdalawang isip na kunin agad ang pagkain na bigay niya para sa akin. "Thank you, beshh!" Saad ko sa kaniya habang kumakain. "Teka! Nasaan si nay Ele? Seryoso kong tanong sa kaniya. "May binili lang sa labas parating na din iyon. Tugon ni Kiro sa akin. Ilang minuto lang ay dumating na rin si Nay Ele. "Vhianne! " Sambit ni nay Ele sa akin at saka siya lumapit , tiningnan ko siya sa kaniyang mga mata, para siyang iiyak, namumula

39: Awake

Medyo gumaan ang pakiramdam ko dahil sa ginawang pagpapalakas ng loob ni Kiro sa akin; alam ko sa mga oras na iyon ay hindi ko na alam ang aking gagawin and talagang magulo na ang isip ko. Malaki ang pasasalamat ko kay Kiro dahil handa niya akong damayan kahit anong problema. tama si Kiro, ang mahalaga ay ligtas na si Ezekiel kahit ano ang mangyayari ay handa akong ipaalala sa kaniya kong sakaling makalimutan man niya kami ng anak ko.Inayos ko ang aking sarili at tumayo.Nakita ko na naunang pumasok si Erah sa loob; agad ko itong tinitihan ng seryoso.Ang kapal talaga ng mukha niya, nagawa pa niyang mauna sa amin. Tskkk! Hindi naman ako nagpatalo, kaya sinundan ko ito at dali-daling pumasok sa pinto. Pagkapasok ko ay yakap-yakap na ni Erah si Zeke. Pilit kong pinapakalma ang aking sarili at pinipigilan na huwag magalit alang alang kay Zeke. Dahan-dahan akong pumunta sa tabi ni Zeke sa kabila; hindi ko na pinsan sa harap ko si Erah, baka mawala pa ako sa sarili. Nang makita ako n

40: He Forgot Me

Pinalibutan namin si Zeke habang pinagmamasdan na unti unting nagigising. Kinakabahan ako; what if hindi na niya ako kilala? Iminulat ni Zeke ang kaniyang mga mata, nang makita ko ito ay agad ko siyang niyakap ng mahigpit. "I miss you, Zeke!" Saad ko sa kaniya. Hindi ko na napigilan ang aking luha at hinayaan itong dumaloy mula sa aking mga mata. "Who are you?" Rinig kong malamig niyang boses. Agad na nanglaki ang mga mata ko, itinulak niya ako palayo sa kaniya. Natulala ako sa ginawa ni Zeke sa akin. Nilingon ni Zeke si Nay Ele. "Mom! Ano ang nangyari?" Tanong ni Zeke kay Nay Ele. Hindi ako makapagsalita, at nanatili akong tulala sa harap niya habang umaagos ang luha sa aking mga mata. "Mom! Where's Erah? I want to see her."Bakit hindi ako naaalala ni Zeke, bakit si Erah? Nanginginig ang kamay ko at tuhod; alam ko naman na mangyayari ito, pero nasasaktan padin ako. Bakit si Erah? Why not me? Napa upo ako sa upuan, hindi ako makapaniwala na mangyayari ito sa akin. Pagkaup

1 2 3 4 5 6

...

SCAN CODE TO READ ON APP