All Chapters of Carrying My Billionaire Ex-husband's Child: Chapter 41 - Chapter 50

Vhianne's POVNang makausap ko na ang doctor sa opisina, agad akong naglakad pabalik sa kwarto ni Ezekiel. Bigla akong natigilan sa aking paglalakad nang may biglang pumasok sa aking isipan.God, paano ko sila haharapin? Panigurado madami na naman sasabihin si Erah, kairita naman. Tinapik ko ang aking ulo at saka huninga ng malalim. Ipinagpatuloy ko ang aking paglalakad hanggang marating ko ang harap ng pinto ng kwarto ni Zeke; sa una ay nag-aalanganin akong buksan ito. Hindi ko alam kung bakit ako natatakot, pero pinilit ko pa din ang aking sarili na buksan ito. Ohh... Vhianne! Tatagan mo ang sarili mo, kaya mo yan. Bulong ko habang pinapalakas ang aking sarili. Dahan dahan kong inabot ang doorknob at saka pinihit ko ito. Nang mabuksan ko na ito ay bumungad sa aking harapan si Erah, pero nanatili lamang na malamig at seryoso ang aking expression. "Ohh Vhianne! Bumalik ka pa talaga!" Sambit ni Erah sa akin pagka pasok ko sa kwarto. Medyo nairita ako sa sinabi niya, pero pinilit ko

Saka ko na siguro ibibigay kay Zeke ang kaniyang cellphone. I'm going to charge it muna pag uwi, and then ibibigay ko na sa kaniya. That's it! Bulong ko sa aking sarili. Inilagay ko muna sa bag ang cellphone at matiyagang hinintay sina Nay Ele at Kiro. Saan na kaya sila? Sambit ko sa sarili. Ilang saglit langbay bigla akong natigilan ng tumunog ang aking tiyan. My baby is hungry, huhu. Bulong ko sa sarili, at saka hinimas ko ang aking tiyan.Bigla pumasok sa isip ko si Erah. Ano kaya ang ginagawa nila? Hays, bakit ko ba sila hinahayaan doon? Akala ko magiging maayos na kami ni Ezekiel pero... Ughhhh! Kainis naman. Magbabayad talaga sila kapag malama ko ang totoong nangyari kay Ezekiel. Pabulong ko sa aking sarili habang pinagbabantaan sila.Hindi naman siguro masama kong tingnan ko sila doon diba? Kinagat ko ang pang ibaba kong labi at saka dahan-dahan tumayo. Naglakad ako papunta sa kwarto ni Ezekiel. Pagdating ko sa harap ng pinto, dahan-dahan kong inabot ang doorknob para pihiti

What the hell! Ano ang ginagawa ng lalaki na iyan dito? Bulong ko sa aking sarili. Habang naglalakad si Riguel papunta kay Ezekiel ay pinagmamasdan ko ito ng maigi. Napansin ko na para siyang wala sa sarili at tila ay kinakabahan. I wonder why? Hindi naman siya ganyan ka takot kay Ezekiel."Who are you?" Seryoso na tanong ni Ezekiel. Pag katapos mag salita ni Ezekiel, nag bago agad ang kaniyang expression; parang nahimasmasan ang kaniyang mukha, and the fearful expression he had was replaced by a cheerful face."I'm your best friend, Ezekiel! I am Riguel, remember?" Sambit ni Riguel kay Ezekiel, pero parang walang maalala si Ezekiel bagkus ay tila sumakit ang ulo niya. Napansin ko ito ng bigla kumunot ang noo niya sabay hawak sa ulo. Napansin din ito ni Nay Ele at Kiro.Ilang saglit lang ay nagsalita si Erah. "Babe… Wala ka bang naaalala na nangyari sa iyo sa banyo bago ka naaksidente?" Seryoso na tanong ni Erah. Para bang may gusto siyang kumpirmahin na kong ano. Hinayaan ko na lam

My god! Beshhh, mabuti at maayos na si Ezekiel. Kinabahan ako doon. Mabuti na lang malakas ang instinct ko at agad ako kumaripas ng takbo at naka tawag ng doctor. Sambit ni kiro sa amin para patawanin kami. Pero kong hindi dahil sa kaniya baka hindi na agapan si Ezekiel, mabuti na lng at nandito siya. Huminga ako ng malalim."Pwede nyo na siyang puntahan sa loob," saad ng doctor sa amin. Agad naman nag tungo sa loob si Nay Ele at pinasunod ko na din si Kiro, si Erah naman, at si Riguel ay naiwan kasama ko. Hinayaan ko na lamang sila at hindi ko pinansin. "Doc! salamat po"saad ko sa doctor. Pag ka sabi ko ay iniyuko lamang niya ang kaniyang ulo at saka umalis. Pagkatapos ay malamig kong nilingon sila Erah at Riguel. "So what are you doing here?" Seryoso kong sambit sa kaniya.Seryoso din niya akong hinarap. "Ano ba ang pake mo?" Tugon niya sa akin pagkatapos ay inirapan niya ako. Napa ngisi na lamang ako sa naging tugon niya sa akin. Agad akong tinalikuran ni Erah at sabay pumasok

Ano kaya ang meron dito! Hinintay ko ang cellphone hangang magkaroon ng isang bar ng baterya at saka ko binuksan.Pinindot ko ng matagal ang power button ng cellphone hanggang sa umilaw ito. Matiyaga ko itong hinintay. Ilang saglit lang ay bumukas na ito. Agad na umigting ang aking panga ng makita ko na mayroon pala itong password. Oo nga naman, may password pala ang cellphone niya, huhu, I forgot. Tinapik ko ang aking noo dahil nadismaya ako sa aking sarili.Sinubukan kong i-type ang kaniyang pangalan. EZEKIEL. Sabi, "Wrong password!" Komunot ang aking noo.Sinubukan ko na din ang birthday niya, pero wrong password pa rin. Ano ba iyan? Nawawalan na ako ng pasensya; naka ilang attempt na ako, at hindi ko ito magawang buksan. Dahil sa inis ay inilapag ko ang cellphone sa aking higaan. Uhggggg! Nakaka stress naman ito. Habang nakahiga ako at iniisip ang password ng cellphone ay bigla akong natigilan ng biglang may kumatok sa pinto. "Vhianne! Si Edna po ito, narito napo ang twal