Tous les chapitres de : Chapitre 61 - Chapitre 70

Pag ka inom ko, umakyat na ako sa hagdanan papunta sa aking kwarto. Hindi naman ako inaantok, pero humiga pa rin ako sa aking kama. Habang naka higa ako ay napansin ko ang mga damit na pinamili ko ay nasa lapag lamang ng walk-in closet. Kaya tumayo ako mula sa aking pagkaka higa at saka pinuntahan iyon.Habang papalapit na ako ay unti-unti kong napansin na ang drawer ng closet ko ay nakabukas ng kaunti; bigla kong naalala na ang cellphone ni Ezekiel ay inilagay ko doon sa loob. Agad na kumunot ang aking noo. Nang marating ko na ito, dali-dali ko itong binuksan para i-check. Umigting ang aking panga ng makita ko ang loob ng drawer nawawala na ang cellphone. What the? Saan na ang cellphone? Pa, bigla kong boses. Hinalungkat ko pa ang bawat sulok nito ngunit bigo akong makita ito.Ilang sandali lang ay naisipan kong tawagin si Ronaldo dahil siya ang umakyat dito kanina para ilagay ang mga pinamili ko. "Manong Ronaldo!" Sigaw ko habang palabas sa kwarto. Narinig ako agad ni Edna sa

Ano na naman kaya ang ginawa ni Erah kay Ezekiel, kung kaya na isipan niya iyon? Napaka walang hiya talaga ng bruha na iyon. Bulong ko sa sarili habang nakikinig sa kanilang usapan."Nako Ezekiel! Sigurado kana ba jaan? Pagisipan mo muna. May sakit kapa alalahanin mo lahat." Seryoso na sambit ni nay Ele. "Sure na ako, mom, ibibigay ko sa kaniya sa araw ng kaniyang kaarawan.""Hindi mo pwede ibigay ang kalahati ng ating kompanya sa babae na iyan Ezekiel, alam mong may hawak tayo na account ng mga milyonaryo na mga client, paano na lang kung magkaroon ulit ng Error sa system?""Ako pa din ang mangunguna sa companya pero kay Erah ko na ipapangalan." Seryoso tugon kay nay Ele. Magsasalita pa sana si Nay Ele ng bigla itonpinatayan ng tawag ni Ezekiel. "Jusko, Vhianne! Ano ang gagawin natin? Sa maling tao pa niya ibibigay ang companya. Naiiyak na sambit niya sa akin."Agad na niyakap ako ni Nay Ele, hindi na ako nagdalita pa ng kung ano sa harap ni Nay Ele at hinayaan siyang yakapin ako

She's insane! Maka tawag siyang Mom kay Nay Ele akala mo kong sino, tskkk. Naiiritang bulong ko sa aking sarili habang pinag mamasdan ang mapang asar na mukha ni Erah. Ang mga mata niya ay totok na totok sa akin, habang nakataas ang kaliwa niyang kilay. Habang sinasalubong ko ang kaniyang mga titig ay parang nasanay na lamang ako, she's always like that. Huminga ako ng malalin at saka nagsalita. "We're not here para makipag biruan sa iyo, Erah," malamig kong boses sa kaniya. "Bakit, sino ba ang nagsabi na nakikipag biruan ako sa inyo?" Tugon niya. "Nandito ako dahil sinabi ni Ezekiel na pupunta daw kayo dito, so nakiusap siya sa akin na salubungin kayo, hinihintay na niya kayo sa opisina."Dah, whatever! Bulong ko sa sarili pagkatapos ni Erah magsalita. "Let's go!" Saad ni Erah sa amin na parabang kong sino ang mataas ang posisyon sa companya. Gezz! Hindi pa nga nabibigay sa kaniya ang kalahati ng kumpanya, malaki na agad ang ulo niya. Huminga na lamang ako ng malalim at disma

Pagkalabas namin ay pumasok na din si Riguel sa opisina ni Ezekiel, hinayaan ko na lamang siya at tuloy tuloy ang paglakad namin.Ilang saglit lang ay nasa labas na kami ng building; tinawagan ko na din ang driver namin para sunduin kami. Habang naghihintay kami ay bigla akong napaisip. Sasabihin ko ba na balak ni Erah na kunin ang buong kompanya? Vhianne, ano na!. Bulong ko sa aking sarili, sabay tapik sa ulo. "Ayus ka lang ba, Vhianne?" Tanong ni Nay Ele sa akin ng makita niya ako na tinapik ang ulo ko. Agad naman akong sumagot, "A-ayus lang po ako Nay Ele," with a stuttering voice. "Wag ka masyado mag alala Vhianne, baka ma stress ikaw ng subra, masama iyan sa bata," Seryoso na saad sa akin habang hinahapihap ang aking likod. "S-sorry Nay Ele!"Habang hinahanap niya ang aking likod ay sakto dumating na din si Ronaldo ang driver namin. Tunigil siya sa harap namin ni Nay Ele, and pagkatapos, bumaba si Ronaldo sa kotse at dali-dali siyang kumaripas para pagbuksan kami ng pinto.

Gaya ng inaasahan ko ay gabi na ako nagising, iminulat ko ang aking mga mata at saka kinusot ito, pagkatapos ay ibinangon ko ang aking katawan at na upo sa kama. I can't see anything; I forgot to turn on the light! Bulong ko sa sarili. Kaya kinapa ko sa aking higaan ang cellphone ko para buksan ang flashlight nito, pero hindi ko ito matagpuan. Kumunot ang aking noo. Na saan na ba iyon? Naiihi na ako huhu. Bukong ko habang nagmamadali sa paghanap ng cellphone. Ilang minuto ang lumipas pero hindi ko din ito matagpuan; ubos na ubos na ang aking pasensya, sa pagka irita ko ay hinayaan ko na lamang ito. Tunayo ako at naglakad ng dahan-dahan papunta sa may pinto para buksan ang switch ng ilaw ng kwarto kahit subrang dilim. Nasaan na ba kasi ang cellphone? Iritang bulong ko sa sarili. Sawakas ay naabut ko na din ang switch ng ilaw ng kwarto sa may pinto at tinorn on ko agad. Pag lingon ko sa aking higaan ay nakit ko agad ang cellphone na nakapatong sa table sa may uluhan ng higaan s