All Chapters of วิศวกรสาวเกิดใหม่ พาลูกหนีสามีไร้ใจ ยุค 80: Chapter 51 - Chapter 60

ดวงอาทิตย์ในยามสายปี 1985 ลอยเด่นอยู่กลางท้องฟ้าเหนือเมืองจือปั๋ว สาดแสงสีทองอำพันที่ร้อนแรงลงสู่พื้นโลก ราวกับสปอตไลท์ดวงมหึมาที่ฉายลงมายังเวทีละครโรงใหญ่ จัตุรัสกลางตลาดสดที่ปกติจะคลาคล่ำไปด้วยแผงผักและรถเข็นขายของ บัดนี้ได้แปรสภาพเป็นลานประหารทางสังคมที่อัดแน่นไปด้วยฝูงชนจำนวนมหาศาลคลื่นมนุษย์เบ

ความเงียบที่ปกคลุมจัตุรัสกลางตลาดจือปั๋วหลังจากที่ซู่ชิงล้างหน้าและแขนของลูกสาวจนสะอาดหมดจดนั้น ไม่ใช่ความเงียบแห่งความสงบสุข แต่เป็นความเงียบของภาวะช็อกที่เกิดจากการถูกกระชากความเชื่ออย่างรุนแรง ฝูงชนนับพันที่เคยเชื่ออย่างสนิทใจว่าหญิงสาวตรงหน้าคือแม่มดใจร้าย บัดนี้กำลังยืนอ้าปากค้าง สมองของพวกเขาก

แสงแดดที่แผดเผาลงมากลางลานจัตุรัสดูเหมือนจะทวีความร้อนแรงขึ้นไปอีก เมื่อซู่ชิงวางขวดทิงเจอร์ไอโอดีนลง แล้วหยิบขวดแก้วใบใหม่ขึ้นมาจากตะกร้าสาน ขวดใบนี้บรรจุของเหลวใสแจ๋วที่ดูไม่มีพิษมีภัย แต่สำหรับเหล่ามิจฉาชีพบนเวที มันกลับแผ่รังสีคุกคามที่น่าหวาดหวั่นยิ่งกว่าอาวุธสงครามซู่ชิงก้าวเดินเข้าหา ป้ากุ้ย

"พาตัวไปโรงพัก! ข้อหาฉ้อโกงประชาชนและก่อความวุ่นวาย!" หัวหน้าตำรวจสั่งลูกน้อง แล้วหันมามองซู่ชิงด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป จากที่เคยมองว่าเป็นตัวปัญหา ตอนนี้เขามองเธอด้วยความทึ่งและความเคารพแม้พวกต้มตุ๋นจะถูกจับกุม แต่สายตาของชาวบ้านยังคงจ้องมองด้วยความเคียดแค้นไม่หาย สาปแช่งไล่หลังไปตลอดทางที่ตำรวจคุมต

นางรู้สึกเหมือนถูกซู่ชิงเดินลงจากเวทีมาตบหน้าฉาดใหญ่เข้าจริงๆ ความอับอาย (Humiliation) และความเจ็บแค้นพุ่งพล่านในอกจนแทบกระอักเลือด ทุกคำพูดของซู่ชิงที่ผ่านลำโพงเข้ามาในรถ มันแทงใจดำนางทุกดอก โดยเฉพาะคำว่าจิตใจสกปรกและเน่าเฟะนางมองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นชาวบ้านนับพันคนกำลังหันมามองรถของนางด้วยสายตาดู