All Chapters of วิศวกรสาวเกิดใหม่ พาลูกหนีสามีไร้ใจ ยุค 80: Chapter 71 - Chapter 80

ราตรีกาลเริ่มโรยตัวปกคลุมเมืองจือปั๋ว แสงไฟจากนีออนและหลอดไส้ตามร้านรวงเริ่มสว่างไสวขึ้นทีละดวงเพื่อต่อสู้กับความมืดมิด ลมหนาวของฤดูใบไม้ร่วงพัดกรูเกรียวผ่านยอดไม้ริมถนน หอบเอาใบไม้แห้งให้ปลิวว่อนไปตามพื้นคอนกรีต บนถนนสายรองที่เงียบสงบกว่าย่านตลาดสด รถจี๊ปทหารสีเขียวขี้ม้าเข้มซึ่งเป็นยานพาหนะสมรรถนะ

ล้อรถจี๊ปทหารบดเบียดไปกับพื้นถนนลาดยางในยามวิกาล เสียงเครื่องยนต์ดีเซลครางกระหึ่มฝ่าความเงียบสงัดของค่ำคืน แต่มันกลับไม่สามารถกลบเสียงกรีดร้องของความรู้สึกผิดที่ดังก้องอยู่ในหัวใจของ เจียงมู่หยาง ได้เลยเขาขับรถออกมาจากจุดซุ่มดูหน้าตึกแถวร้านซู่ชิงคลีนมุ่งหน้ากลับสู่บ้านพักรับรอง เส้นทางที่ทอดยาวเบื

บ่ายวันเสาร์กลางเดือนตุลาคม แสงแดดสีทองของฤดูใบไม้ร่วงสาดส่องผ่านประตูกระจกหน้าร้านซู่ชิงคลีนเข้ามาตกกระทบพื้นกระเบื้องยางจนเกิดเงาสะท้อนวูบวาบ บรรยากาศภายในร้านตึกแถวสองคูหานั้นคึกคักและอึกทึกยิ่งกว่าตลาดสดเสียอีก กลิ่นหอมสดชื่นของมะกรูดและสะเดาจากแชมพูสูตรใหม่ ลอยอบอวลผสมผสานกับกลิ่นสะอาดของครีมล้

ภายในห้องโดยสารของรถจี๊ปทหารที่จอดสงบนิ่งอยู่ใต้เงาไม้ใหญ่ฝั่งตรงข้ามร้านซู่ชิงคลีน บรรยากาศดูเงียบสงบขัดแย้งกับความวุ่นวายของโลกภายนอก เจียงมู่หยางนั่งกอดอกพิงเบาะ สายตาคมกริบภายใต้แว่นกันแดดสีดำจับจ้องไปยังความเคลื่อนไหวหน้าร้านอย่างไม่วางตา ราวกับพญาเหยี่ยวที่เฝ้ามองรังของตนจากยอดเขาสูงในขณะที่ค

ความโกลาหลของโลกภายนอกดูเหมือนจะถูกตัดขาดไปชั่วขณะ ภายใต้ม่านฝุ่นควันสีขาวขุ่นที่ฟุ้งกระจายจากการเบรกของรถบรรทุก พื้นที่เล็กๆ บนฟุตบาทคอนกรีตกลายเป็นโลกส่วนตัวที่มีเพียงคนสองคนอาอวี๋ เด็กน้อยวัย 4 ขวบ ที่เพิ่งผ่านพ้นวินาทีเฉียดตายมาหมาดๆ ค่อยๆ ลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ เปลือกตาที่สั่นระริกเผยให้เห็นดวงตาก