LOVE CHILLY หลงรักนายเย็นชา 의 모든 챕터: 챕터 11 - 챕터 20

Chapter11.ไม่ได้แย่ รุ่งเช้า….. ตึกตึก…. เสียงฝีเท้าหนาของเคย์เดนเดินเข้ามาในตอนโดหรูของพี่ชายฝาแฝดตัวเองด้วยความลุ้นสุดขีด ดวงตาคมสังเกตุไปรอบๆห้องก่อนจะกระตุกยิ้มออกมาด้วยความพึงพอใจเมื่อได้เห็นรองเท้าของผู้หญิงวางอยู่หน้าทางเข้า แอดดดดด….. เสียงประตูห้องนอนเปิดออกมาก่อนที่ร่างสูงของครูซจะชะงักไป เขาไม่แปลกใจว่าทำไมน้องชายถึงเข้ามาในนี้ได้ด้วยตัวเอง เคย์เดนกับเขาแลกคีย์การ์ดคอนโดกันไว้ เวลาเกิดเหตุฉุกเฉินอะไรขึ้นมาจะได้ไม่ต้องยุ่งยาก “เมื่อคืนนอนกับใคร” เคย์เดนเอ่ยถามพี่ชายฝาแฝดออกไปด้วยความอยากรู้ “จะอยากรู้ไปทำไม” เจ้าของใบหน้าเฉยชาตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ครูซทำเป็นไม่สนใจน้องชาย ร่างสูงเดินไปเปิดตู้เย็นเพื่อหาน้ำดื่มอย่างที่ใจต้องการ “ทำไมถึงมีรองเท้าผู้หญิงอยู่ในห้องมึง ไหนบอกว่าจะพาน้องเขาไปส่งโรงบาลไง” เคย์เดนไม่ยอมแพ้ง่ายๆ ยังคงเดินมาถามครูซไม่หยุด “ไม่ได้ไป” ครูซตอบกลับหลังจากดื่มน้ำเสร็จ จากนั้นร่างสูงก็เดินไปนั่งลงบนโซฟาก่อนจะหยิบผ้าขนหนูสีขาวที่พาดอยู่บนบ่าแกร่งมาเช็ดผมที่เปียกอยู่ด้วยสีหน้าราบเรียบ ฟุ่บ! “แล้วมึงช่วยน้องเขายังไง” เค

Chapter13: Get to know ( ทำความรู้จัก ) “ลาเต้เย็นได้แล้วค่ะ” มือบางวางแก้วลาเต้เย็นไว้ตรงหน้าคนตัวสูง ด้วยน้ำเสียงที่พยายามทำให้เป็นปกติที่สุดเท่าที่จะทำได้ “ขอบใจ” “ค่ะ” เธอรับคำเขาง่ายๆก่อนจะค่อยๆหันหลังเดินกลับไปที่เดิม หลายนาทีผ่านไป….. มีลูกค้านักศึกษาผู้ชายสองคนเดินเข้ามาในร้านก่อนจะไปหยุดอยู่หน้าป้ายเมนู น้ำหอมเผยยิ้มหวานส่งมาให้คนตรงหน้าดั่งเช่นทุกครั้งที่เจอลูกค้าคนอื่นๆ โดยหารู้ไม่ว่ารอยยิ้มของเธอนั้นสามารถทำให้ผู้ชายหลายคนตกอยู่ในภวังค์ได้อย่างง่ายดาย “สวัสดีค่ะ รับเครื่องดื่มอะไรดีคะ” เธอฉีกยิ้มกว้างให้อีกรอบ “อะเอ่อ เอาชาเขียวปั่นแก้วนึงครับ” “ได้ค่ะ” “ของผมเอาโกโก้เย็นครับ” “ได้เลยค่ะ รับขนมทานเพิ่มเติมมั้ยคะ” สองหนุ่มหันไปมองหน้ากันเพราะโดนความน่ารักของน้ำหอมกระแทกตาเข้าอย่างจังจนเกิดอาการทำตัวไม่ถูก “เปลี่ยนจากขนมหวาน….เป็นไอดีไลน์แทนได้มั้ยครับ” ควับ! เจ้าของใบหน้าเรียบนิ่งที่นั่งฟังอยู่นานหยุดชะงักเมื่อได้ยินประโยคดังกล่าว ก่อนจะตัดสินใจเงยหน้าออกจากจอแมคบุ๊คด้วยอารมณ์บางอย่างที่กำลังพุ่งพล่านอยู่

Chepter15. Caught in the rain ( ติดฝน ) @สนามบินสุวรรณภูมิ น้ำหอมกับมารดาเดินมาส่งน้ำหวานจนถึงด้านใน ร่างบางในชุดนักศึกษาโอบกอดน้องสาวด้วยความรักใคร่ เธอรักน้ำหวานมาก แม้จะรู้สึกเป็นห่วงอีกคนไม่น้อยที่ต้องไปอยู่ต่างบ้านต่างเมือง แต่น้ำหอมก็เข้าใจว่านี่คือความฝันสูงสุดของน้องสาวตัวเอง “ดูแลตัวเองดีๆนะ ถึงแล้วโทรมาหาพี่กับแม่ด้วย” เธอบอกน้ำหวานออกไปครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ “หวานรู้แล้วน่าพี่หอม พี่อยู่กับแม่ก็ฝากดูแลแม่ด้วยนะ หวานจะโทรหาแม่ทุกวันเลย” สาวน้อยวัย 17 ย่างเข้า 18 เอ่ยบอกมารดาอย่างอารมณ์ดีปนตื่นเต้น “โอเคลูก แม่รักหวานนะ ตั้งใจเรียนด้วยล่ะ” “ค่ะแม่ รักนะคะ” ร่ำลากันพอประมาณก็ถึงเวลาที่จะต้องไป แม้จะรู้สึกใจหาย แต่น้ำหอมก็ยินดีไปกับน้องสาวจริงๆ เธอหวังว่านี่จะเป็นก้าวแรกที่ดีสำหรับน้ำหวาน ส่วนเธออยู่ทางนี้ก็จะดูแลแม่ให้ดีที่สุด ตามคำร้องขอของน้องสาว แต่ถึงน้ำหวานไม่บอก เธอก็จะดูแลแม่ให้ดีอยู่แล้ว กลับมาถึงบ้าน…. “หอมจะกินอะไรก่อนมั้ยลูก” นิดาหันมาถามลูกสาว ทันทีที่เดินเข้ามาถึงบ้าน “ไม่ค่ะแม่ หอมทานมาแล้ว แม่ขึ้นไปพักผ่อนเถอะค่ะ” “โอเคลูก

Chapter17. Do it gently NC ( ทำเบาๆ NC ) ลิ้นร้ายกรีดกรายไปทั่วเลือนร่างนุ่มนิ่ม น้ำหอมไม่รู้เลยว่ากางเกงนอนของเขาที่เธอใส่อยู่ถูกถอดออกไปตั้งแต่เมื่อไหร่ ร่างกายเปลือยเปล่าถูกร่างใหญ่ทาบทับบดบังจนมิด เมื่อดูดดื่มยอดปทุมถ้นจนพอใจ สิ่งถัดไปที่ครูซสนใจนั่นก็คือกลีบกุหลาบงามที่กำลังผลิตน้ำออกมาไม่หยุดหย่อนของเธอ ใบหน้าสวยแดงเห่อไปทั่วหน้า ดวงตาคมกริบจับจ้องไปยังร่องของเธอไม่วางตาก่อนที่ใบหน้าหล่อจะก้มลงไปเชยชิมมันอย่างห้ามใจไม่ไหว “อะอ๊ะ ตรงนั้นมัน….สะสกปรก อื้ออ อ๊ายย” ลิ้นร้อนละเลงลงไปบนกลีบกุหลาบสีชมพูแบบไม่หยุดยั้ง กลิ่นหอมหวานของเธอยังติดอยู่ที่ปลายจมูกของเขา มือหนาช่วยแยกร่องสวยออกจากกันก่อนจะตวัดลิ้นใส่จุดอ่อนไหวของอีกคน จนเอวบางเริ่มไม่อยู่กับที่ลอยเวิ่นขึ้นฟ้า น้ำหอมต่อสู้กับความเสียวกระสันจนแข้งขาอ่อนแรงไปหมด “อะอื้ออ พี่ครูซ จะไม่ไหวแล้ว อ๊ะ กรี๊ดดดด” คนตัวเล็กกรีดร้องออกมาด้วยความสุขสม น้ำหวานมากมากถูกผลิตออกมาก่อนที่อีกคนจะเลียกินมันอย่างไม่นึกรังเกียจ ในระหว่างที่ร่างสูงผละออกไปเพื่อทำการถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก น้ำหอมก็ได้แต่นอนหอบรวยรินอยู่บนโซฟา ดวงตากล

Chapter19. ออกเดต @ร้านอาหารบนโรงแรมหรูชื่อดัง น้ำหอมตกตะลึง เมื่อเดินออกมาจากลิฟท์ก็พบเข้ากับบาร์หรูหราและร้านอาหารที่ถูกตกแต่งอย่างมีระดับ นี่เป็นโรงแรมห้าดาว ไม่แปลกที่พอขึ้นมาเธอจะพบกับบรรยากาศที่สุดแสนจะโรแมนติกแถมลูกค้าคนอื่นๆก็มีแต่คนแต่งตัวดูดีมีชาติตระกูลกันทั้งนั้น ร่างเล็กเดินตามร่างสูงเข้ามาได้ไม่กี่ก้าว บริกรหนุ่มหน้าใสก็รีบเดินเข้ามาต้อนรับด้วยสีหน้าเป็นมิตร “สวัสดีครับ ไม่ทราบว่าคุณลูกค้าได้จองโต๊ะไว้หรือเปล่าครับ” “ครูซครับ จองไว้ตอนหนึ่งทุ่มครึ่ง” ร่างสูงหันไปบอกด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง “ครับ เชิญทางนี้เลยครับคุณครูซ” เมื่อรับรู้ว่าครูซคือคนที่ตนเองกำลังรออยู่พอดี พนักงานหนุ่มก็รีบผายมือก่อนจะเดินนำทางทั้งสองคนไปหยุดที่โต๊ะด้านนอกที่เป็นริมระเบียง ยังไม่หายตกใจกับความหรูหราของร้านอาหารเบื้องหน้า แต่ทว่า….พอเดินออกมาถึงตรงนี้น้ำหอมกลับอึ้งไปมากกว่าเดิม ภาพเมืองหลวงในยามค่ำคืน กับตึกหลากหลายที่ตั้งระหง่านอยู่ตรงหน้า มันเป็นวิวที่สวยมากจริงๆ เธอเคยเห็นภาพพวกนี้จากสื่อโซเชียลเท่านั้น “นั่งสิ” เขาเงยหน้าขึ้นมาบอก หลังจากที่เห็นเธอเอาแต่ยืนนิ่ง “เอ่อ