All Chapters of LOVE CHILLY หลงรักนายเย็นชา : Chapter 31 - Chapter 40

Chapter31.ปล่อย “พูดออกมาให้หมด มีอะไรอีกที่กูยังไม่รู้” ครูซเค้นเสียงถาม ภายในใจรู้สีกคับแน่นปวดหนึบไปหมดกับสิ่งที่เขาเพิ่งได้ยิน เขาไม่คิดว่าน้ำหอมจะทำแบบนั้น เธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่เขายอมเปิดใจให้ หลังจากที่เขาเคยโดนผู้หญิงคนหนึ่งหลอกมา เหมือนหัวใจของเขาถูกเหยียบย้ำให้ลึงลงไปอีกครั้ง การที่เธอรับเงินจากเคย์เดนเพื่อมานอนกับเขา มันไม่ต่างอะไรจากการขายตัวให้เขาเลยสักนิด! “ไม่มี กูจ้างน้องให้ไปนอนกับมึงจริง แต่มึงสองคนก็รักกันไม่ใช่เหรอวะ” เคย์เดนตอบกลับไปตามความคิดของตัวเอง ในเมื่อเหตุการณ์เป็นมาแบบนี้และเขาไม่สามารถกลับไปแก้ไขอะไรได้ และเคย์เดนมั่นใจ ว่าน้ำหอมไม่ใช่คนเห็นแก่เงิน เขาว่ามันต้องมีเหตุผลที่ทำให้น้ำหอมยอมรับเงินก้อนนั้นจากเขาไปแน่ๆ “เลิกมายุ่งกับชีวิตกูสักที ถึงมึงจะเป็นแฝดกูแต่มึงก็ไม่มีสิทธิ์มาวุ่นวายกับชีวิตกูขนาดนั้น” “เฮ้ย มึงพูดแรงไปหรือเปล่า มันน้องมึงนะ” ลูคัสเป็นคนเอ่ยเตือนสติครูซ เขาอาจจะพูดแรงไป แต่ ณ ตอนนั้น เขารู้สึกว่าเคย์เดนเข้ามายุ่งกับชีวิตของเขามากเกินไปจริงๆ มันไม่ใช่แค่ครั้งเดียวที่น้องชายพยายามทำแบบนี้กับชีวิตของเขา “เออ! ต่อจาก

Chapter33.เลิกกัน มือหนาค่อยๆดึงแก่นกายของตัวเองออกมาจากร่องสาว ก่อนที่เขาจะเริ่มได้สติ ชะงักไปกับภาพที่เห็นตรงหน้า ภาพกลีบดอกไม้สวยที่บวมเบ่งเพราะการกระทำของเขามีน้ำสีขาวขุ่นไหลทะลักออกมาจำนวนไม่น้อย ภาพนั้นทำเอาคนตัวสูงอดที่จะรู้สึกสงสารร่างบางขึ้นมาไม่ได้ แค่นี้คงเพียงพอสำหรับความรู้สึกแย่ๆของเขา เขาตัดสินใจแล้วว่าคงไปต่อกับเธอไม่ได้ เพราะความรู้สึกของครูซตอนนี้มันยังไม่โอเคเลยจริงๆ ทางที่ดีเขาไม่ควรเห็นเธออีกมันจะดีกว่า ทุกครั้งที่เห็นใบหน้าหวานน้่น มันมักจะตอกย้ำความเจ็บแก่เขาเสมอ “เก็บของเธอ แล้วไปจากที่นี่ซะ เราอย่ามาเจอกันอีกเลย” เขากลั้นใจบอกเธอออกไป ทั้งๆที่ในใจก็รู้สึกเจ็บปวดไม่ต่างกัน เขายังคงรักเธอมาก แต่ด้วยเหตุผลนั้นทำให้ครูซยังไม่สามารถทำใจยอมรับมันได้ เรื่องแบบนี้มันต้องใช้เวลา รอบที่แล้วเขาใช้เวลาสี่ปีเพื่อเริ่มต้นใหม่ แต่รอบนี้ เขาเอง….ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าต้องใช้เวลาเท่าไหร่ เขาถึงจะสามารถก้าวผ่านความเจ็บนี้ไปได้ ร่างเล็กที่นอนหอบหายใจอยู่เม้มปากแน่นเพื่อนระบายความรู้สึกเจ็บปวดที่อกด้านซ้าย ร่างกายของเธอชาคั้งแต่หัวจนถึงปลายเท้า เมื่อได้ยินคำบอกเ

Chapter35.ไม่มีทางเหมือนเดิม บ่ายวันเดียวกัน ร่างสูงปรือตาตื่นขึ้นมาด้วยความยากลำบาก ก่อนที่ความปวดหัวจะแล่นเข้าสู่ร่างกาย ใบหน้าหล่อเหลาเหยเกขึ้นมาเพราะความทรมานกำลังเล่นงานเขาอย่างหนัก หลังจากเมื่อคืนที่ครูซดื่มเหล้าหนักเกินไป แบบที่ไม่เคยทำมาก่อน เขาก็เพิ่งจะได้รู้ซึ้งถึงอาการแฮงค์เหล้าเป็นครั้งแรก ครูซค่อยๆลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียงอย่างยากลำบาก ภาพความทรงจำของเขาตัดไปตัดมา ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเมื่อคืนตัวเองกลับห้องมาได้ยังไง หลังจากที่ทนเห็นหน้าของน้ำหอมต่อไปไม่ไหว ครูซก็เลือกที่จะขับรถออกไปจากคอนโดอย่างรวดเร็ว รู้อีกทีรถสปอร์ตคันหรูของเขาก็ขับเข้าไปจอดบริเวณหน้าร้าน The Winner Pud เสียแล้ว อาจเพราะด้วยความสับสนเข้าเกาะกินจิตใจ และอะไรหลายๆอย่างที่ตีกันอยู่ในสมองของเขาในตอนนั้น ทำให้ครูซตัดสินใจที่จะลงไปนั่งดื่มคนเดียวเงียบๆ ก่อนที่นาวินจะมานั่งสมทบกับเขาทีหลัง “อ๊ะ ปวดหัว” เขาบ่นก่อนจะยกมือข้างซ้ายขึ้นมานวดขมับของตัวเองเบาๆ หวังให้ผ่อนคลายลืมรวามเจ็บปวดนั่นไปเสีย แต่ไม่ทันที่ร่างสูงจะได้สติดี เสียงโทรศัพท์เครื่องหรูของเขาก็ดังขึ้นมาเสียก่อน ติ๊ด…. “ครับแม่” คน

Chapter37.ใจแข็ง @มหาลัยริชบูม “เฮ้ยไอ้เคย์! มึงจะรีบไปไหน” นาวินเอ่ยถามเคย์เดนขึ้น ในระหว่างที่พวกเขาเพิ่งเรียนคาบเช้าเสร็จหมาดๆ ครูซได้แต่มองตามน้องชายนิ่ง หลังจากวันนั้น เขากับเคย์เดนยังไม่ได้คุยกันเลย ทุกครั้งที่มาเรียนบรรยากาศก็มักจะอึมครึมแบบนี้เสมอ โชคดีที่มีนาวินเป็นคนกลางคอยช่วยทำให้บรรยากาศไม่ดูน่าอึดอัดจนเกินไป เคย์เดนเหลือบตามองพี่ชายฝาแฝดด้วยสีหน้าเรียบเฉยเช่นกัน รอบนี้เขาโกรธครูซจริงจัง แถมยังน้อยใจในตัวพี่ชายของตัวเองเอามากๆด้วย โชคดีที่มารดาของเขายังไม่รู้เรื่องนี้ ซึ่งดีแล้ว เพราะหากรู้ แม่ของเขาคงคิดมาก อาจจะถึงขั้นบินกลับมาเมืองไทยเลยก็ได้ “กูมีธุระ” “เออๆ” ว่าจบเคย์เดนก็สาวเท้าออกไปจากบริเวณนั้นทันที ปล่อยให้ครูซกับนาวินเดินตามมาทีหลัง ใต้ตึกคณะบริหาร….. “สวัสดีค่ะพี่เคย์เดน” น้ำหอมเดินเข้ามาหาเคย์เดนด้วยรอยยิ้มที่สดใสมากขึ้นกว่าเดิม เคย์เดนเห็นดังนั้นก็ยิ้มตอบกลับ เขารู้สึกดีใจที่เห็นน้ำหอมโอเคขี้นมากแล้ว “สวัสดีครับ มีอะไรจะคุยกับพี่งั้นเหรอ?” “เอ่อ คือหอมแค่อยากจะคืนเงินพี่น่ะค่ะ” หญิงสาวไม่รอช้าที่จะบอกจุดประสงค์ ก่อนจะเปิดโ

Chapter39.ถามให้คิด “มึง….พูดจริงเหรอ?” นาวินเอ่ยถามออกมาคนแรก เขาเคยขอร้องครูซไปแต่ตอนนั้นมันปฎิเสธ “อืม ในฐานะที่ผมเป็นพี่คนโตของตระกูล ผมขอรับผิดชอบหน้าที่นั้นเองครับ” สิ้นเสียงของเขา ดูเหมือนมาติเนสจะโล่งใจขึ้นแล้ว ที่หลานชายคนโตจะมารับช่วงต่อเรื่องงานจากเขา “ถ้าครูซตัดสินใจแบบนั้น ปู่ก็เห็นด้วย แต่ว่าปู่อยากจะขอให้วินเข้ามาช่วยครูซบริหารคาสิโนอีกแรง แบบนั้นวินจะโอเคหรือเปล่า ส่วนที่เหลือในส่วนของ Must Victory ก็ให้ครูซดูแลไป” “ครับ ถ้าเรื่องคาสิโนผมโอเค” นาวินตอบกลับ แค่มีครูซมาช่วยในส่วนนั้นเขาก็พอใจมากเเล้ว “ทีนี้ก็หมดธุระกันแล้วนะ ปู่อยากให้ทุกคนอยู่ทานข้าวด้วยกันก่อนสักชั่วโมง เดี๋ยวย่าทำอาหารเสร็จจะมาเรียกอีกที ตอนนี้ก็เชิญคุยกันตามสบาย” ว่าจบมาร์คัสก็เดินออกไป ก่อนที่มาติเนสจะเดินมาหาครูซ เพื่อบอกให้หลานเดินไปหาที่คุยกับเขาในที่เงียบๆสองคน “ครูซแน่ใจแล้วใช่ไหม ว่าจะมาช่วยลุง” ชายสูงวัยที่ยังคงความหล่อเหลาดูดีมีภูมิฐานเอ่ยถามคนตรงหน้าออกมาอีกครั้ง เพราะเขาอยากได้ความมั่นใจจากครูซว่าจะทำงานนี้จริงๆ “ครับ ผมจะทำ” “ฟู่ว แค่น้้นลุงก็โล่งใจแล้ว” “ถ้า