All Chapters of LOVE CHILLY หลงรักนายเย็นชา : Chapter 41 - Chapter 50

Chapter40.ขอให้รอ หนึ่งเดือนผ่านไป….. @คอนโดครูซ ตึก ตึก ฟุ่บ! เสียงร่างสูงทิ้งตัวลงบนโซฟาด้วยความเหนื่อยล้าหลังจากที่ตลอดทั้งเดือนนี้ เขามัวแต่ยุ่งอยู่กับการเรียนและการไปช่วยมาติเนสทำงานที่ Must Victory ปัจจุบัน ครูซกลายเป็นคนที่แทบจะไม่มีเวลาว่างไปแล้ว หลังเรียนเสร็จเขาก็มีตารางนัดแน่นเต็มไปหมด แม้แต่เวลานอน เวลากินข้าว….ยังแทบจะไม่มี ที่เขาต้องรีบทำทุกอย่างก็เพราะว่าอีกไม่กี่วัน ร่างสูงก็ต้องบินไปอังกฤษเพื่อไปฝึกงานที่บริษัทของพ่อตัวเองพร้อมกันกับเคย์เดน แต่เเม้จะรู้สึกเหนื่อยมากแค่ไหน แต่ครูซก็ไม่เคยบ่น เขายังคงเป็นจอมนิ่งเฉยเหมือนเดิม ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงมากนัก เงียบ…… ภายในคอนโดหรูมีแต่ความเงียบงัน คนตัวโตที่นั่งอยู่แบบนั้นก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเหงาขึ้นมาในเวลาที่ตัวเองใช้ชีวิตอยู่คนเดียวไม่ได้ พรึ่บ! มือหนาล้วงโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกง ก่อนจะเลื่อนมันกดเข้าเเอพสีชมพูเหมือนทุกครั้งที่เขาชอบทำ ในตอนที่มีเวลาว่างครูซมักจะกดเข้าไปส่องแอคเคาท์ของน้ำหอมเสมอ ถึงแม้ว่าในระยะเวลาหนึ่งเดือนที่ผ่านมา เขาจะไม่ได้พูดคุยอะไรกับน้ำหอมอ

Chapter42.รักครั้งเก่า หลายนาทีต่อมา….. เอี๊ยด! เสียงรถหรูของเคย์เดนขับเข้ามาจอดหน้าคอนโดของครูซ ก่อนที่ร่างสูงจะทำการเปิดประตูฝั่งข้างคนขับออกมา แต่สายตาคมของครูซกลับต้องชะงักไป เมื่อเห็นว่าน้องชายไม่ได้มาคนเดียว ด้านหลังคนขับ มีผู้หญิงคนนึงนั่งอยู่ด้วย “เอ่อ สะ…สวัสดีค่ะ” ยู่ยี่ เอ่ยทักครูซด้วยรอยยิ้มแห้งๆ พอได้ลองมาอยู่ท่ามกลางผู้ชายที่มีหน้าตาเหมือนกันท้้งสองคน สามารถทำให้เธอรู้สึกประหม่าขี้นมาได้ไม่น้อยเลยแฮะ แถมพี่ชายฝาแฝดของเคย์เดนนั้นดูหน้านิ่งเย็นชากว่าเคย์เดนอยู่หลายเท่า ยู่ยี่จึงอดที่จะรู้สึกเกร็งๆขึ้นมาไม่ได้ “นี่ยู่ยี่ เมียกูเอง!” เคย์เดนเลิ่กคิ้วแนะนำตัวแฟนสาวอย่างภาคภูมิใจ ส่งผลให้มือบางอดไม่ได้ที่จะเอื้อมไปฟาดแขนแกร่งอย่างแรง เพราะความเขินอาย! เพี๊ยะ! “อ๊ะ! เธอจะตีฉันทำไม!” “นะนี่! แนะนำดีๆมันจะตายรึไง!” เธอหน้าแดงก่อนจะทำท่าทางงอนๆ “……” ครูซได้แต่มองภาพนั้นนิ่ง ก่อนที่เขาจะทิ้งตัวลงนั่ง ทำตัวเงียบเชียบปล่อยให้ทั้งสองถกเถียวกันไปตลอดทาง เขาพอรู้มาคร่าวๆว่าเคย์เดนเปิดตัวคบกับเพื่อนสาวของนาวา นั่นก็คือยู่ยี่คนนี้แหละ เมื่อตอนที่ไปทะเลกันช่วง

Chapter44.อาจารย์เคย์เดน @ห้องทำงานคริสเตียน ตึก ตึก ก๊อก ก๊อก ก๊อก “เข้ามา” เมื่อได้ยินเสียงตอบกลับจากบิดา ครูซจึงผลักประตูเข้าไป คริสเตียนเงยหน้าขึ้นมาจากเอกสารมากมายตรงหน้าก่อนจะหันมาสนใจลูกชายคนโตที่เพิ่งเดินเข้ามาใหม่ “มีอะไร” ชายวัยเกือบๆแตะเลขหกเอ่ยถามลูกชายขึ้น ครูซตัดสินใจอยู่สักครู่ใหญ่ก่อนที่เขาจะเอ่ยสิ่งที่ตัวเองต้องการขอร้องพ่อออกไป “ผมอยากกลับเมืองไทย” คำตอบที่ได้ยินทำเอาคริสเตียนหยุดชะงัก จู่ๆทำไมครูซถึงได้อยากกลับเมืองไทย นั่นสร้างความสงสัยมากมายให้กับผู้เป็นพ่อ “ทำไมถึงอยากกลับ แกเพิ่งมาได้สองเดือนเองนะ” “ผมต้องกลับไปง้อแฟนครับ” ครูซตอบออกไปตามตรงเขาไม่คิดปกปิด ถ้าบอกไปตามความจริง พ่อของเขาอาจจะเข้าใจและเห็นใจมากขึ้น “แฟน? แกมีแฟนตั้งแต่เมื่อไหร่ พ่อไม่เห็นรู้” ที่จริงไม่แปลกเลยที่คนอื่นจะไม่รู้เรื่องของครูซ เพราะลูกชายของเขาคนนี้ค่อนข้างสันโดษและรักความเป็นส่วนตัว แถมเงียบขรึมเอามากๆอีกต่างหาก ไม่รู้ว่าได้นิสัยใครมา…. “สักพักแล้วครับ แต่มีเหตุที่ทำให้ต้องเลิกกันก็เลย….” “จะไปง้อเขา” “ครับ” ครูซก้มหัว รอฟังคำตอบจากบิดา

Chapter46.เด็กดื้อ NC ฟึ่บ! “เรียบร้อย” เสียงทุ้มเอ่ยออกมา ก่อนจะยื่นโทรศัพท์คืนคนตรงหน้าไป หลังจากที่ตัวเองจัดการปลดบล็อคทุกอย่างในโซเชียลมีเดียของเธอเสร็จ “ไม่เอาเหรอ?” เขาถามย้ำ เมื่ออีกคนมัวแต่ยืนทำหน้าบึ้งเพราะโกรธเขาที่บังอาจยึดโทรศัพท์เธอไปครอง พรึ่บ! “ถ้าพี่ทำธุระเสร็จแล้วรบกวนไปส่งหอมที่บ้านด้วยค่ะ” คนตัวเล็กทำท่าจะคว้ากระเป๋ามาไว้ในมือ แต่มีหรือว่าครูซจะยอม เขายังไม่ได้คุยอะไรกับเธออย่างเป็นจริงเป็นจังเลยสักคำ จะยอมให้กลับไปก่อนได้ยังไง! “ยังไม่ใช่ตอนนี้ พี่อยากคุยกับเธอ” “……” น้ำหอมก็นิ่ง เริ่มทำตัวไม่ถูกอีกครั้ง เมื่อเจอเขาจ้องมองด้วยแววตาจริงจัง “ถ้างั้นก็รีบพูดมาสิคะ” สุดท้ายน้ำหอมก็จำต้องยอมคุย เพราะถ้าเธอไม่คุย คืนนี้ก็คงไม่ได้กลับบ้าน “ที่พี่บอกให้รอ….เราจำได้ไหม?” “ค่ะ จำได้ แล้วพี่ละคะจำได้หรือเปล่า ว่าหอมบอกว่าจะไม่รอ” คนตรงหน้าตอบกลับเขาด้วยแววตาดื้อดึง ตอนนั้นเธอบอกเขาแบบนั้นไปจริงๆ เพราะไม่ต้องการรอให้เขามาง้อ เหตุก็เพราะคนตัวเล็กไม่เข้าใจ ว่าทำไมเขาไม่ง้อเธอตั้งแต่ตอนนั้นเลยล่ะ จะมาบอกให้รอทำบ้าอะไร ‘เออ! ถ้าคุยไม่รู้เรื

Chapter49.เข้าทางแม่ “ตอบมา…เราไปห้องผู้ชายคนนั้นทำไม” น้ำเสียงทุ้มเอ่ยถาม หลังจากที่จัดการล้างคราบเหนียวเหนอะหนะออกจากร่องสาวให้น้ำหอมเสร็จเรียบร้อย ครูซก็จัดการใส่เสื้อผ้าให้คนตัวเล็ก โดยให้เธอสวมชุดนอนของเขา ก่อนที่ร่างสูงจะอุ้มคนตัวเล็กมาไว้บนโซฟากลางห้องรับแขก เนื่องจากขาของหญิงสาวสั่นไปหมดจนไม่สามารถเดินได้ ตอนนี้ทั้งสองกำลังนั่งจ้องหน้ากันเพื่อหวังเคลียร์ใจและพูดคุยเรื่องที่ค้างคา “เห้อ ก็…..วันนั้นหอมต้องไปถ่ายงานที่พัทยากับพี่สายฟ้า แต่หอมไม่ได้ไปคนเดียวนะคะ มีพี่ใบตองผู้จัดการไปด้วย” หญิงสาวอธิบาย ระหว่างเธอกับสายฟ้ามันไม่มีอะไรจริงๆ น้ำหอมคิดกับเขาเพียงแค่พี่ชายคนนึงเท่านั้น “แล้วถอดนาฬิกาไว้ห้องมันทำไม” ครูซถามอย่างจับผิด ไม่ใช่ว่าเขาไม่เชื่อใจเธอ แต่เขานั้นหวงเธอมากจริงๆ “อ่อ ตอนนั้นหอมเหงื่อออกที่ข้อมือ แล้วมันก็คัน เหมือนหอมจะแพ้สายนาฬิกาก็เลยลืมถอดไว้ที่นั่น ไม่ได้หยิบกลับมา” “ถ้าเป็นแบบนั้นก็แล้วไป” ร่างสูงยอมพยักหน้าเข้าใจแต่โดยง่าย แต่เขาก็ยังคงนั่งจ้องหน้าเธออยู่ไม่ห่าง “ละแล้วพี่จะมานั่งจ้องหน้าหอมทำไมคะ” คนตัวเล็กอดที่จะรู้สึกประหม่าขึ้นม