All Chapters of LOVE CHILLY หลงรักนายเย็นชา : Chapter 21 - Chapter 30

Chapter21.ทำอะไรกันดี ผ่านไปสักพัก คนที่ใช้แรงไปทั้งวันก็เริ่มลืมตาไม่ไหว ครูซที่สังเกตุเห็นดังนั้นจึงจัดการปิดทีวีก่อนจะหันมาบอกร่างบางให้เข้าไปนอนพร้อมกันกับเขา ซึ่งน้ำหอมก็ยิ้มรับก่อนที่ทั้งสองจะเดินเข้ามานอนบนเตียงในห้อง ด้วยสถานการณ์ที่อึดอัดต่างไม่มีใครกล้าพูดอะไรขึ้นมา เนื่องจากเป็นคืนแรกที่ต้องนอนด้วยกันในฐานะของคนรัก ทั้งสองจึงไม่มีใครข่มตาหลับได้ลง แม้น้ำหอมเดิมทีจะรู้สึกง่วง แต่ทว่าพอได้ขึ้นมานอนข้างร่างสูงเธอกลับทำตัวไม่ถูก หัวใจมันร้อนวูบวาบท้องน้อยปั่นป่วนเพียงแค่ได้นอนข้างเขา ได่กลิ่นหอมๆจากตัวเขา ทำเอาเธออยู่ไม่สุข “นอนไม่หลับเหรอ?” เสียงทุ้มเอ่ยถามขึ้นในความมืด “อะเอ่อ….ค่ะ พี่ครูซก็นอนไม่หลับเหมือนกันเหรอคะ” “อืม เธอขยับตัว” เพราะอีกคนขยับตัวไปมาบ่อยเกินไป คนที่ชินกับการนอนคนเดียวมาตลอดแบบเขาจึงไม่สามารถที่จะข่มตานอนหลับได้เช่นกัน ในขณะเดียวกันความรู้สึกบางอย่างก็แล่นพล่านเข้ามาในกายหนุ่ม ครูซไม่คิดจะปฎิเสธเลย ว่าพอได้นอนใกล้ชิดกับน้ำหอมแล้วเขาจะไม่รู้สึกอยากทำอะไรบางอย่าง และนั่นก็เป็นอีกเหตุผลเช่นกันที่ทำให้เขาไม่สามารถนอนหลับได้ “หอมขอโทษ

Chapter23.บอกรัก แบบแฟน NC “งื้ออ กำลังสนุกเลย จบซะแล้ว” เสียงคนตัวเล็กบ่นออกมา หลังจากที่ละครเรื่องโปรดจบไปเป็นที่เรียบร้อย ใบหน้าสวยหันมามองแฟนหนุ่มก่อนจะดึงแผ่นมาร์คบนหน้าของตัวเองที่ปล่อยเอาไว้หลายนาทีแล้วออกไป “มาค่ะพี่ครูซ เดี๋ยวหอมเเกะมาร์คให้” ร่างสูงนั่งนิ่งปล่อยให้มือเล็กจัดการกับหน้าตัวเองอยู่แบบนั้น “เรียบร้อยค่ะ พี่ครูซจะนอนเลยมั้ยคะ ดึกแล้วนะ” คนตัวเล็กถามอย่างอารมณ์ดี “อืม ไปนอนกัน” “ค่ะ” ภายในห้องนอน น้ำหอมเดินขึ้นเตียงไปก่อน โดยมีครูซเป็นคนปิดไฟและเขาเดินตามเธอขึ้นเตียงไปติดๆ เขาดึงเธอเข้ามากอดเหมือนเมื่อคืน ความเขินอายเริ่มหายไป แปรเปลี่ยนไปเป็นความต้องการที่โจ่งแจ้งมากขึ้น แน่นอนว่าคืนนี้เขาไม่ได้คิดที่จะนอนกอดแฟนสาวเฉยๆแน่! เพราะเขาเองก็เป็นผู้ชายที่มีความต้องการเต็มเปี่ยม “เธอรู้สึกยังไงกับฉัน” ท่ามกลางแสงไฟสลัวๆจากโคมไฟบนหัวเตียง น้ำเสียงทุ้มเอ่ยถามออกมา ทำเอาน้ำหอมกระพริบตาปริบๆด้วยความงุนงง เพราะอีกคนเล่นถามขึ้นมาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย “รู้สึกดีค่ะ หอมชอบพี่ครูซ” เธอตอบกลับด้วยความใสซื่อ แต่ทว่า

Chapter25.แม่เข้าใจ บรรยากาศการรับประทานข้าวเย็น ผ่านไปอย่างอบอุ่น แม่ของน้ำหอมทำอาหารอร่อยมาก ไม่แพ้แม่ของเขาเลย ท่ามกลางเสียงหัวเราะคิกคักของน้ำหอม ครูซคอยลอบมองปฎิกิริยาของเธอในเวลาอยู่กับมารดา เธอคงสนิทกับแม่มากถึงได้ดูพูดคุยกันอย่างสบายใจ เขามองภาพนั้นแล้วยิ้มตามอย่างไม่รู้ตัว ได้เจอแม่ของหญิงสาวแล้ว ครูซรู้สึกว่าน้ำหอมถูกเลี้ยงมาเป็นอย่างดี แม้เธอจะมีเเม่เพียงคนเดียว แต่น้ำหอมคือคนที่เขาอยู่ด้วยแล้วสบายใจ เธอไม่เคยเรียงร้องอะไรจากเขาเลย แถมยังเป็นผู้หญิงที่น่ารักมากๆสำหรับเขา “ครูซเป็นพี่ของน้ำหอมใช่มั้ยจ๊ะ ได้ข่าวว่าเรียนอยู่มหาลัยเดียวกันเหรอ” นิดาหันมาถามแฟนของลูกสาวหวังชวนพูดคุย ทำความรู้จัก “ครับ ผมเรียนบริหารอยู่ปีสี่ครับ” เขาตอบกลับอย่างนอบน้อม “แบบนี้นี่เอง แล้วพักอยู่ที่ไหนล่ะจ๊ะ” “ผมพักอยู่คอนโดแถวๆมหาลัยครับ” “แล้วแบบนี้มาส่งน้องทุกวันไม่เหนื่อยแย่เหรอลูก มหาลัยกับบ้านก็ไกลกันอยู่นะ” นางถามอย่างเป็นห่วง แม้จะรู้สึกภาคภูมิใจที่ลูกสาวขยันทำงานและเรียนไปพร้อมกัน แต่เรื่องกลับบ้านค่ำ คนเป็นแม่อดที่จะเป็นห่วงลูกสาวไม่ได้จริงๆ ถึงจะมีครูซคอยไปรับส่

Chapter27. บนรถ NC เมื่อเจอคำตอบที่ทำให้คนตัวเล็กไปไม่เป็น บรรยากาศบนรถหรูก็เงียบไปชั่วขณะ ครูซเลือกที่จะไม่ดับเครื่องยนต์ เขาคว้าคนตัวเล็กเข้ามาบดขยี้จูบเพื่อระบายความหื่นกระหายของตัวเขาที่มีเพิ่มมากขึ้นทุกวัน “อื้อ” เสียงหวานประท้วงผ่านลำคอ เมื่อลิ้นหนาตวัดรัดเกี่ยวโพรงปากของเธอ ทำเอาคนตัวเล็กแทบหายใจไม่ทัน ลิ้นเล็กจำต้องตวัดตอบกลับเขาไปตามสัญชาตญาณในกายของตัวเอง จากเดิมทีที่สับสนมึนงงด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์อยู่แล้ว น้ำหอมก็ยิ่งมึนเมาไปกันใหญ่ เมื่อเจอสัมผัสของเขากระตุ้นความอยากของเธอให้พุ่งขึ้นสูงอย่างที่เธอไม่สามารถต้านทานได้ “อืม หวาน” เขาผละปากออกมาหลังจากจูบคนตัวเล็กจนพอใจแล้ว น้ำหอมยังไม่ทันได้สติดี สองมือหนาที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดก็ยกตัวเธอขึ้นมาได้อย่างง่ายดาย ส่งผลให้ร่างเล็กปรับเปลี่ยนที่นั่งมาคร่อมอยู่บนตักแกร่งของเขาได้อย่างรวดเร็ว ใบหน้าของเธอกับเขาห่างกันแค่คืบเท่านั้น ลมหายใจรดต้นคอของกันและกันจนแทบจะเป็นหนึ่งเดียวกัน สองสายตาประสานกันนิ่ง ความรู้สึกมากมายเนริ่มพลุ่งพล่านขึ้นมาในร่างกายอย่างห้ามไม่อยู่ “รถจะโยกหรือไม่โยก ขึ้นอยู่กับแรงขย่มของเธอ”

Chapter29.รางวัล “ผู้ชายคนนั้น….เป็นใคร” ในที่สุด ครูซก็ทนไม่ไหว เขารู้สึกว่าตัวเองกำลังไม่เป็นตัวของตัวเอง เพราะคิดตามคำพูดของน้องชายมากเกินไป ‘ไม่ใช่ว่าไอ้หมอนั่นมาจีบเมียมึงน่ะเว้ย ถึงตอนน้้นกูจะรอดูว่ามึงยังจะนั่งนิ่งอยู่แบบนี้มั้ย’ ตั้งแต่ทานข้าวเสร็จ สมองของเขาก็ตอกย้ำซ้ำๆด้วยประโยคนี้ เขาเริ่มไม่มั่นใจในตัวเอง ว่าการที่เขาไม่แสดงความรู้สึกไม่หึงหวงเธอนั้น มันเป็นสิ่งที่ดีเเล้วหรือเปล่า แต่สุดท้ายครูซก็ทนความอึดอัดในหัวใจไม่ไหว จนต้องเอ่ยถามเธอออกมาในที่สุด! “คะ? ผู้ชายคนไหนเหรอคะ” น้ำหอมกระพริบตาปริบๆ ไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาถาม “ตอนเที่ยงมีผู้ชายเดินเข้ามาคุยกับเธอ” เมื่อเขาอธิบายเพิ่มเติมเธอจึงได้เข้าใจว่าครูซถามถึงใคร ผู้กำกับคนนั้น….คนที่อยากชวนเธอไปแคนงานในวงการบันเทิง ว่าแต่….เขาเห็นด้วยงั้นเหรอ? “อ๋อ ใช่ค่ะ เขาบอกว่าเป็นผู้กำกับละคร ไม่มีอะไรเลยค่ะ เขาแค่ เอ่อ มาชวนหอมไปให้ไปแคสงาน” “แคสงาน?” ใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติยกคิ้วขึ้นสูงหนึ่งข้าง เขารู้ว่าเธอไม่ได้โกหก เพราะเจคอปก็บอกมาแบบนั้นง่าหมอนั่นเป็นผู้กำกับ แต่สิ่งที่เขาไม่คาดคิดก็คือ….หมอนั่